9 juni 2005

hopen op kikkers.

Dankzij een vriend van mij (danke Luc!) heb ik eindelijk enkele dikkopjes (kikkervisjes) op mijn natuurvijver kunnen zetten. Jarenlang heb ik gewacht op kikkers uit de wijde omgeving die de weg naar mijn tuin zouden vinden maar dit was tevergeefs. Er zitten gewoonweg nergens kikkers op een overbrugbare afstand. En dan kunnen ze ook niet komen.

Nu is het wachten tot de dikkopjes zijn getransformeerd tot kikkers. Dit duurt zo'n twee/drie maanden. Ik ben er zeker van dat ze het naar hun zin gaan hebben. Niet dat ik voor hen frit met mosselen ga klaarmaken, maar het helder water met water- en oeverplanten biedt voldoende lekker eten.

Vermits er wellicht zowel mannetjes als vrouwtjes gaan van voortkomen, hoef ik ook niet te vrezen dat hetzelfde gebeurt als enkele jaren geleden. Ik had één kikker gekregen maar vermits er niet te paren viel, was hij/zij vlug met de noorderzon verdwenen. Ook de mens komt oorspronkelijk vanuit het water.

Geen opmerkingen: