de laatste hand

 

't Is dankzij de komende ecotuindagen dat ik een idee, waarop ik al lang broed, vandaag heb gerealiseerd. Veel werk was het niet maar 't probleem hier is altijd hetzelfde, met name eraan beginnen. Het resultaat ziet u hierboven. Eerder posteerde ik een grote, gekregen pot met Geranium 'Ann Folkard' in de kleine maagdenpalm. De ronde vorm liet ik terugkomen in twee nieuwe miniborders om extra kleur te krijgen in een wat saaier gedeelte van de tuin. Centraal hierin staan vingerhoedskruiden en als kompaan koos ik voor Veronica spicata en Geranium 'Orkney Cherry', een bruinbladige soort met kleine doch schone bloemen.

Om de bezoekers te tonen dat ecotuiniers ook wel grappig en 'creatief' kunnen zijn, heb ik hier en daar wat speelse elementen toegevoegd of geaccentueerd. Neen, we gaan ze hier niet verklappen. Of eentje: onze schildpad is zot van edelweissjes en tijdens de ecotuindagen mag hij helemaal loos gaan.

 

De enkele generaties oude koffiepot kreeg ook een bewoner.

nog 5 dagen

 

Nog minder dan een week en de ecotuindagen gaan van start. Zenuwen zijn er niet meer, het is immers niet onze eerste keer. Zoals dat past bij het ontvangen van een grote groep mensen, proberen we onze tuin wel op zijn best te tonen. Alle bloempotten werden nagekeken en daar waar nodig werden de zieltogende planten vervangen door frisse exemplaren. De paden werden toegankelijk gemaakt door overhangende takken en doornen weg te snoeien. De terrassen, tafels en stoelen werden ontdaan van vogelpoep zonder maniakaal te werk te gaan. De laatste berg takken werd gehakseld en verdeeld in de borders. Waar nog een plantje bij kon, heb ik er eentje bij gezet.

Voor heel wat zomerbloeiers is het helaas te vroeg en voor de voorjaarsbloemen is het dan weer te laat. Zo te zien zullen het de rozen zijn die de show stelen want zij hebben perfect getimed. Ook de Rodgersia's, enkele geraniums, vuurpijlen, ezelsoren en irissen gaan in bloei staan. Dankzij de regen oogt de tuin fris en is het gras nog groen. De Magnolia sieboldii, die speciaal gekocht werd om het welkomstbord te verfraaien, gaat precies op tijd in de bloemen staan. Beziens genoeg dus en vergeet ook niet naar de vogels te luisteren. De zwartkoppen en huismussen gaan er tegenaan en sinds een week is ook een koekoek te horen.

schilder- en timmerwerk

 

Of het enig verschil uit maakt, weet ik niet maar we hebben ons straatbord toch maar teruggeplaatst. Het werd voor het eerst in gebruik genomen in 2010 of 2011 en het is nog steeds in goede conditie. Enkel de datum moest worden aangepast. Met wat okergele en donkerblauwe verf was dit snel geflikt. De blote-kabouter-affiche zou ook moeten vervangen worden, maar de deze is geplastificeerd en mag dus blijven hangen. Daar zal het nu ook niet op steken. Bij het plaatsen voorspelden ze storm dus werd er een extra plank en bijhorende nagels voorzien. Ik heb ook vlaggetjes bij VELT besteld maar deze zijn nog niet toegekomen. Als back-up hebben we hier wel wat Nepalese slierten vlaggen liggen, da's ook schoon. Zoals je kan zien (moest je het nog niet weten), doen we hier een xxxl-editie, drie dagen de volle bak. Vooral voor de vrouw en de dochters die de 'catering' doen is dat toch een niet te onderschatten opgave.

Het straatbeeld

marsmannetjes

Buitenaards leven, hmm ik heb er zo mijn twijfels bij. Maar moesten er toch 'marsmannetjes' bestaan, dan zouden ze er zo kunnen uitzien: de distelboktor (met antennes om met gemak Mars te kunnen bereiken).

 Distelboktor geland op kogeldistelblad

Ook voor de beestjes

 

Ecotuiniers zijn ook vriendelijk voor de 'beestjes', doden zit niet in hun bloed. Bewonderen daarentegen wel. Het verbaasde me gisteren weeral hoeveel klein grut er in de heerlijk geurende bloemen van de vuurdoorn rondhangt. Ook de botanische rozen met hun toegankelijk stuifmeel zijn goede gastheren. De geringelde smalboktor (zie foto) landde op één ervan en liet zich gewillig fotograferen. Pas op de foto zie je hoe knap zo'n beest in mekaar zit.

groen pinksterweekend

 

Het komende pinksterweekend zal duizenden mensen in beweging zetten richting meer dan 200 ecotuinen in Vlaanderen en Nederland. Het is een van de gezelligste momenten van het jaar, zonder meer éen van de tofste activiteiten van VELT. Deze editie zullen we zelf geen tuinen bezoeken. We zetten immers onze tuinpoort zelf open en mikken op zo'n 400 bezoekers. We hebben er zin in na enkele jaren afwezigheid. Alles is er klaar voor, alleen zou veel regen de tuin bijzonder veel deugd doen. Maar zelfs dat zou deze week in orde komen.

Tot dan.

ecotuinenweekend 2022

 

Tijdens het pinksterweekend (4, 5 en 6 juni) stellen Kristien en ik onze ecologische siertuin terug open voor al wie geïnteresseerd is. We doen dit in het kader van de VELT-ecotuindagen. De inkom is gratis, dat spreekt voor zich. Het tuinpoortje staat open van 10.00 uur tot (minstens) 18.00 uur.

Wij wonen nog steeds op de Schoterweg 158 in Tessenderlo. Onze eerste deelname dateert reeds van 2010. Intussen is er veel veranderd maar dat kan je het best ter plekke komen bekijken. Je bent zeker welkom. De VELT-website mét alle deelnemende tuinen is in opbouw, je hoort er nog van.

't gapend gat

 Na de stormschade van Eunice zaten we hier met dit noordoostelijk gapend gat.

(foto) - De omgewaaide boom liet een groot gat achter.

 Om het gat te dichten koos ik voor een nieuwe boom, net als de voorganger ook een conifeer. Botanisch gezien een interessant geval, met name een Cryptomeria japonica  'Barabits Gold'. De Cryptomeria komt endemisch voor in Japan en het geslacht Cryptomeria kent slechts één soort m.n. de japonica. Er bestaan intussen heel wat cultivars van, de Barabits Gold werd zo geselecteerd in Hongarije. De naalden zijn kort en sikkelvormig en staan spiraalsgewijs op de twijgen. Mijn schoonvader zaliger, die gespecialiseerd was in coniferen, had een aantal flinke Cryptomeria's in zijn tuin staan. Mijn vrouw heeft met deze soort hierdoor een speciale band. 

foto - De allerlaatste aanwinst, om het gat op te vullen.

(foto) - De naalden van de Japanse ceder (of sikkelcipres) in close-up

Stormschade

 

(foto) Geknakt en terechtgekomen bij de buren

Een dikke tak uit een van de beuken en een overgeknakte sierspar die bij de buren terechtgekomen is, storm Eunice heeft zijn littekens achtergelaten. Al bij al valt de stormschade nog mee al heeft het opruimen van de boom me wel vier uur hard labeur gekost. Tevens gaapt er nu een groot gat, dat opgevuld moet worden.

Erger gesteld was het enkele huizen verder, in het bosje van grove den bij mijn ouders. Met wortel en al werden daar 70 jaar oude bomen uit de grond gelicht, iets wat me meteen deed denken aan de bossen van Kiewit na het pukkelpopdrama. 

(foto) Alsof het niets was, werden de bomen uit de grond gelicht.

Het voordeel van nog 3 broers te hebben, is dat een oproep in de facebook-familiegroep meteen gedreven hulp op gang bracht. Er is nog veel werk, zo hangt er nog een gevaarlijke boom over naar de buur en ligt er nog een immense berg takkenhout waar iets moet mee gebeuren. Toch het apocalyptische beeld is al wat geordend en alle stammen werden reeds in hanteerbare stukken gezaagd. We weten in elk geval wat te doen de komende week.

(foto) Mijn jongste broer aan het werk.

Wereldexpo Dubai

 

Varende appartementsblokken

Dubai- Tot 31 maart 2022 organiseert het Emiraat Dubai de Wereldtentoonstelling met het thema "Connecting Minds, Creating the Future". Voor de zoon van het huis en zijn nonkel was dit een gelegenheid om wat cultuur te gaan opsnuiven en ze vonden een cruisetocht die aan hun wensen voldeed, waaronder à volonté eten en drinken. 

Nafi Thiam in het Belgisch paviljoen

Niet alleen de Expo werd bezocht. Wie Dubai zegt, denkt ook meteen aan de Jumeirah moskee én het hoogste gebouw ter wereld: de Burj Khalifa. Met zijn 828 meter hoogte heeft de toren heel wat records op zijn naam: 

• Tallest building in the world
• Tallest free-standing structure in the world
• Highest number of stories in the world
• Highest occupied floor in the world
• Highest outdoor observation deck in the world
• Elevator with the longest travel distance in the world
• Tallest service elevator in the world

De heren lieten zich hoog boven de wolken voeren, by night dan nog, wat hen een mooi en kleurrijk uitzicht op de stad opleverde.

Het bovenste deel van de Burj Khalifa

 

Dat het er tijdens de reis redelijk serieus aan toe ging, bewijst het bezoek aan het Louvre in het hoofdemiraat Abu Dhabi. Dit zustermuseum van het Parijse Louvre is open sinds november 2017. Abu Dhabi heeft diep in de buidel moeten tasten voor het museum, in totaal is er een half miljard euro betaald voor het gebruik van de naam Louvre en daarnaast is er nog eens 700 miljoen euro uitgetrokken voor de aankoop van kunst, tentoonstellingen en personeel.

 

Jumeirah moskee (binnen)

Jumeirah Moskee (buiten)

Alle foto's: Jo Rutten

 

oranje ekster?

 

Foto uit Curaçao

De meisjes van het huis zitten momenteel in Curaçao. Ze sturen regelmatig foto's door op Facebook. Tot mijn grote vreugde hebben ze ook oog voor de mooie natuur waardoor er soms onbekende, kleurrijke vogels tevoorschijn komen. Bovenstaande foto is zo eentje. Ik dacht meteen aan een 'oranje ekster' en die gelijkenis bracht me via Google snel op het juiste pad: het is een oranje troepiaal, ook wel Venezolaanse troepiaal genoemd omdat het blijkbaar de nationale vogel van Venezuela is. Deze troepiaal maakt zelf geen nest maar pikt oude of nieuwe nesten van andere vogels in. Als er al eieren in liggen, dan worden deze eerst opgegeten. De oranje troepiaal is een uitstekende zangvogel en maakt veel verschillende geluiden. Eieren opeten en verschillende geluiden maken.... ze hebben dan toch wat gemeen met onze eksters.

ideeën sprokkelen

 

Salix gracilistyla 'Mount Aso'

Blogs lezen, open tuinen bezoeken, arboreta binnenwippen of rondslenteren in tuinzaken/kwekerijen, het helpt allemaal om ideeën te sprokkelen die bruikbaar zijn in de eigen tuin. Zo ontdekte ik elders tal van planten die momenteel hun stek hebben op ons geleeg. Evenzo vertelden mensen na een bezoek aan ons opentuinenweekend dat ze dit of dat ook gingen proberen. Een mooie wisselwerking die leidt tot mooiere, meer biodiverse en interessantere tuinen. 

Zo werd ik verliefd op de toverhazelaar 'Arnhem' in een arboretum, ontdekte ik de herfstkleuren van de Sapium japonicum in een kwekerij en zag ik de mogelijkheden van een ecoduct in de Efteling. Mijn jongste aha-erlebnis is heel recent. Aan de grote vijver in het arboretum van Kalmthout stond een koddige wilg met rode poesjes, de Salix gracilistyla 'Mount Aso'. Ik herkende hem meteen want ik ben er ooit eentje door verwaarlozing (te droog gezet) kwijtgeraakt. Maar daar aan het water stond hij beeldig en hij leek me toch meer dan moeite waard om terug te proberen.

Gisteren vond ik hem in een plantenzaak waar we regelmatig komen en kocht ik 3 exemplaren. Ik plantte ze met veel liefde aan de vijver (zie foto). Op Wikipedia leerde ik dan weer dat "Mount Aso" verwijst naar de grootste actieve vulkaan in Japan. 

Er even tussenuit in Kalmthout

 

Rode wilgenkatjes aan de grote vijver.

We bezochten gisteren het arboretum van Kalmthout -"botanisch paradijs sinds 1856"- omdat ik zin had om de grote collectie toverhazelaars nog eens in het echt te zien. Met de lerarenkaart konden we voor een habbekrats binnen, iets wat we ruimschoots compenseerden met een drankje in het cafetaria en de aankoop van enkele schoonheden in de plantenshop.

Hamamelis x intermedia 'Primavera'

We deden eerst de uitgestippelde hamamelisroute en na het bezoek aan het cafetaria wandelden we kriskras door het arboretum zodat we niet al te veel fraais gemist hebben. Naast de enorme collectie toverhazelaars staan er ook ronduit epische coniferen waar je alleen maar veel bewondering kunt voor hebben. Er groeien ruim 7.000 verschillende soorten waarvan sommigen in de natuur bijna verdwenen zijn of al uitgestorven zijn. Kijks genoeg dus.

Hamamelis x intermedia 'Nina'

De hamamelisfeesten lopen nog tot 27 februari. Nog tijd genoeg dus om je te laten betoveren door deze prachtige winterbloeiers.  Alhoewel er heel veel variëteiten te vinden zijn, zal je, net als wij, de vaststelling doen dat er soms heel weinig verschil is tussen de ene en de andere. Ook zijn sommige toverhazelaars ongetwijfeld interessant in een botanische collectie, de bloemen stellen soms zo weinig voor dat de soort niet interessant is voor gebruik in de tuin. Ieder zijn goesting. Ook niet alle toverhazelaars ruiken goed en sterk.

Hamamelis x intermedia 'Robin'

Plantenliefhebbers raad ik aan om zeker ook eens rond te neuzen in de plantenshop. Het aanbod is speciaal, je vindt er species die je niet in een gewone tuinzaak zult tegenkomen. Ik kocht zelf ook drie dingen: 1. een redelijk grote en goed gevormde toverhazelaar 'Angelly', een gele selectie van Van Heijningen (vervanging van een 'Angelly' die hier de geest gaf); 2. een Aesculus indica en 3. een Poncirus trifoliata. Er wacht me nu wat plantplezier, toch nog altijd de plezantste bezigheid in de tuin.

Hamamelis x intermedia 'Carmine Red'

Het was daar een gezellige drukte. Toen we in de vroege namiddag huiswaarts vertrokken, stond de parking volledig vol. In het arboretum merk je dit nauwelijks, daar was het aangenaam en rustig vertoeven. De uitstap deed me in elk geval deugd en met mij genoten er nog heel veel mensen. Leuk om dat vast te stellen.

Wie meer wenst te lezen over toverhazelaars en het arboretum, vindt hier een uitgebreid aanbod.

 

toverhazelaar

 

bloeiende toverhazelaar

Wat kleur brengt in de tuin, brengt ook kleur op de blog. Daarom een van onze bloeiende toverhazelaars, wellicht de 'Orange Beauty'. 'Wellicht' omdat ik hem kocht op kleur, zonder etiket. Trouwe lezers weten dat ik een zwak heb voor deze winterbloeier (Hamamelis), ik heb er dan ook al vaak over geblogd. Ook het bejubelde arboretum van Kalmthout hebben we om deze reden al vaak bezocht. Heel wat variëteiten vinden hun oorsprong in Kalmthout, denk maar aan 'Jelena', 'Robert' en 'Diane'.

We hebben intussen plannen gesmeed om zondag nog eens een uitstapje naar ginds te doen. Er is ook een winkeltje aan verbonden en -wie weet- als ik nog een nieuw schoontje op de kop kan tikken, zal ik het niet laten. 

Hamamelis x intermedia 'Sister Jelena'

scheefbloemwitje

Waarneming van 20/8/2021

 

 

De voorbije zomer en herfst was er geen activiteit op mijn blog. De reden daarvoor heb ik hier en daar al toegelicht. Er waren (en zijn) psychomedische issues waar ik op dit moment nog steeds medicatie voor inneem en waardoor ik eveneens in de onmogelijkheid ben om mijn werk terug op te nemen. Dit betekent niet dat er geen bijzondere waarnemingen in de tuin gedaan werden. Eentje daarvan is de aanwezigheid van een zeer zeldzaam witje, namelijk het scheefbloemwitje.

Op de website van de Nederlandse Vlinderstichting staat nog steeds dat er geen waarnemingen in Vlaanderen gedaan zijn maar dat de komst ervan wel verwacht wordt. Op de kaart van de geografische verspreiding op waarnemingen.be zie je evenwel dat het scheefbloemwitje in heel Vlaanderen reeds gezien is, al zullen er wel enkele foute determinaties tussen zitten. De aanwezigheid is zo recent dat het scheefbloemwitje in geen enkele van mijn vlindergidsen voorkomt.

Je kan dit witje herkennen aan de zwarte vlekken op de vleugels (zie foto's). De tekening van de vleugelpunt loopt verder dan de zwarte stip. Deze zwarte stip is vervolgens niet rond zoals bij het kleine koolwitje maar heeft eerder de vorm van een geopende parachute met naar binnen gericht de bolle kant en gericht naar de achterrand de holle kant. De vlinder heeft de scheefbloem (Iberis - niet aanwezig in onze tuin) als waardplant en is afkomstig uit de Alpen.

Waarneming van 2/9/2021

 

Kepen zijn present

 

keep

De eerste waarneming van een keep in onze tuin dateert van december 2010. Het heeft dus toch zo'n 20 jaar geduurd eer deze oranje vink zich hier liet zien. Intussen is hij tijdens de winterperiode zo goed als elk jaar present. Momenteel zijn ze met zijn vieren maar het gekke is dat ze dit jaar niet aan de voedersilo zelf eten alhoewel vorige jaren bewezen werd dat ze dat kunstje toch onder de knie hebben. Ze foerageren nu onder de silo en ruimen het gesmost eten op.

In 2010 blogde ik over de wens dat hier ook eens putters zouden landen, maar helaas, ze blijven weg. Tot mijn grote spijt want distelvinken worden her en der in onze gemeente wel gesignaleerd. Maar zoals je eerder kon lezen, is hier wel een vrouwtje goudvink aangekomen, iets wat ik quasi als onmogelijk beschouwde. Na een week rondhangen is dit vrouwtje weggebleven. Goudvinken vormen in de winter koppeltjes, het is dus mogelijk dat ze bezig is met een speurtocht naar een mannetje.

De grote bonte specht heb ik ook al 'betrapt' aan de voedersilo. Na wat vruchteloos geklungel en gekke stoten droop hij, allicht gefrustreerd, af. Dat er op de grond eten met hopen lag, daar had hij niet aan gedacht. In totaal werd er al zo'n 40 kg vogeleten verorberd.

Keep in de gele kornoelje

richting overstromingsgebied

 

Met een bomvolle auto naar Pepinster en Verviers

Mede dankzij giften van vrienden en collega's kon die van ons een vracht hulpgoederen samenstellen die ze vandaag in Pepinster en Verviers gaat bezorgen aan de meest hulpbehoeftigen. Via facebook heeft ze hiervan een adressenlijst kunnen samenstellen. Voor wie het moest vergeten zijn:  op 15 juli 2021 trad de Vesder buiten haar oever en richtte grote schade aan in onder andere de steden Verviers en Pepinster. Er was die nacht een uitzonderlijke extreme regenval. Zoveel maanden later is daar nog veel werk aan de winkel en de juiste hulp is er nog steeds welkom.

Met de informatie die ze vandaag bij de getroffenen vergaart, kan wat later in het jaar een tweede rit georganiseerd worden.