wie zingt daar al?

 IJzig koud en geure winden en toch zingen daar al de hele week vogels in de tuin. Ik had al zo'n vermoeden. Vandaag viel elke twijfel weg, het zijn de heggenmussen (zie foto). Ze staan daar ook voor bekend om al heel vroeg op het jaar met hun zang te beginnen. Ze leven een verborgen bestaan maar verschijnen ook onder de voedersilo waar ze meesnoepen van het gesmoste zaad. Aan zijn fijne scherpe bek zie je dat het een insecteneter is maar in de winter vult hij dit aan met kleine zaadjes.

 

 de heggenmus

Bezoek aan het vernieuwde Africamuseum

   Voor de vernieuwde inkom

Het was van februari 2013 geleden dat we het Africamuseum in Tervuren bezochten. Toen werd de sluiting voor werkzaamheden aangekondigd, intussen is de vernieuwing helemaal achter de rug. Veel volk was er niet, daarvoor was het misschien te koud ofwel zit die hele Coronatoestand er voor iets tussen. Musea zijn evenwel terug open, wel gelden er een aantal nieuwe regels zoals je tickets online kopen, de trappen altijd rechts nemen, anderhalve meter afstand respecteren en een maximum aantal bezoekers per zaal. De bar was dicht, een warme koffie was nochtans erg welkom.

Het Belgische Africamuseum heeft alles te maken met koning Leopold II die in de Wereldtentoonstelling te Brussel (1897) het moment bij uitstek zag om eens te pochen met zijn vermogen en kolonie in Africa. Terwijl de eigenlijke tentoonstelling plaatsvond aan het Jubelpark, werd het koninklijk domein in Tervuren het uithangbord voor de koloniale tentoonstelling. Sindsdien is de tentoonstelling een permanent gegeven. Zoals geweten is, is met de grondige vernieuwing van de infrastructuur ook de koloniale visie op Africa en haar inwoners van het museum gereviseerd. Zo zie je op de foto hierboven dat de grote bronzen beelden met een doek zijn afgeschermd. Ook de buste van Leopold II is verwijderd.

 

Oud en nieuw op het binnenplein

 

Een infobord beschrijft het zo: "...Alle beelden geven een koloniale visie weer. Belgen worden gepresenteerd als weldoeners en beschavers, alsof ze in Congo geen wandaden pleegden en alsof er daarvoor geen beschaving bestond. Afrikanen worden kleiner voorgesteld dan Europeanen of gereduceerd tot de activiteiten die ze uitoefenen. Afrikaanse vrouwen worden geseksualiseerd. Een ... slavenhandelaar vertrappelt een Congolees die zijn vrouw probeert te beschermen." 

 

Laten we maar gerust aannemen dat de koning en zijn gevolg ernstige misdaden pleegden en dat het ongepast is om deze figuren als helden te presenteren.

De olifant blijft indrukwekkend

Probeer toch van het museum te genieten want er zijn wondermooie dingen te zien. Ik geef graag toe dat ik zelf vooral geïnteresseerd was in de nieuwbouw en het marmerwerk van het paleis (vloer en wanden) maar er is veel meer: de vlinder- en mineralenverzameling, de maskers, de muziekinstrumenten, de opgezette dieren waarvan de olifant en de giraf werkelijk imposant zijn, de houten prauw -uit één boom gehakt!- waarvan de lengte goed tot zijn recht komt in de ondergrondse verbinding tussen het oude en nieuwe gebouw, de muurschilderingen en zo meer. Zeker een aanrader om er eens te passeren. De kalmte biedt je een zee van ruimte en stilte.

Uit de collectie

• Link naar het Afrikamuseum
• Link naar Wikipedia 
  

nieuwe plantenzone

- 5 °C, 3 cm sneeuw en bij momenten een ijzige wind. Je zou haast vergeten dat er vorige week een echt lentegevoel heerste. Het was op die heerlijke dag dat ik in actie schoot en met plezier met mijn handen in de bosgrond wroette om een nieuwe plantenzone aan te leggen. Dat deed nog eens deugd. Ik ben tevreden over het eindresultaat en er is weeral wat gras (ruw gazon) ingeruild voor biodiversiteit. Een solitaire mispel is nu opgenomen in een groot middenplein.

 De nieuwe plantenzone is driehoekig van vorm en grenst aan het kastanjebos. Ik koos voor volgende planten om dit stukje met lichtzure bosgrond in te vullen:

• Heesters: Hamamelis x intermedia 'Arnold Promise' , Kalmia latifolia 'Minuet' en 7 stuks Chaenomeles 'Pink Lady'.
  
• 3 boerenhortensia's.
• Festuca mairei (zwenkgras) en bonte zegge.
• Tongvaren, Bergenia 'Baby Doll', Knautia macedonica, Euphorbia sp., Campanula poscharskyana, Erigeron karvinskianus, venkel 'Bronze Giant' en Lysimachia ciliata 'Firecracker'.
• Rond de mispel stonden al enkele kerstrozen.
  

 We kijken nu hoe het verder evolueert en of er aanpassingen nodig zijn. Dat is voor later, nu zorgen we vooral dat de tuinvogels niks tekortkomen. Naast de voedersilo bijvullen, strooi ik ook extra voedsel op de grond. De merels, heggemussen en houtduiven komen zo ook niks tekort.

 Houtduif met in de achtergrond de bloempjes van de Parrotia persica

kantklossende spin

 

Het heeft een klein beetje gevroren. Dat is altijd een goed moment om eens door de tuin te lopen. Planten waar je anders zonder aandacht aan voorbijloopt, kunnen dan een fotogeniek kantje hebben. De kaardenbol bijvoorbeeld of een groepje sierappeltjes met een bevroren druppeltje. Ik bleef vanmorgen stilstaan bij een spinnenweb aan een stapel stenen. Ik heb al veel 'kantklosserij' gezien maar deze spin kent er ook wat van. Ik zou zelf niet weten hoe ik eraan moest beginnen!

Op plantenjacht

  Uit een doos met zaailingen koos ik 3 stuks van deze paars gerande Helleborus orientalis

Ik zit nu al een hele tijd thuis. Af en toe wandel ik, vaak kijk ik TV en met de Netflix van de dochter is daar heel wat keuzemogelijkheid bijgekomen, slapen doe ik meer dan vroeger maar het liefst van al ga ik op plantenjacht. Ik heb zo mijn adressen, van Turnhout naar Lommel, tot Genk en Kwaadmechelen, soms naar Paal en Veerle en regelmatig naar Eindhout. De voorbije maanden vond ik heel wat naar mijn goesting waardoor ik de tuin wat kon herschikken. Deze week heb ik de plantenlijst geüpdatet aan de hand van de kassabiljetten en plantenetiketten. 

Pinus parviflora 'Tempelhof'

Tijdens het plantseizoen liggen mijn adressen er het best bij. Het aanbod struiken en bomen is dan ook het grootst. De beteren onder hen durven al eens buiten de vertrouwde lijnen te kleuren en de besten van hen spelen in op de winterbloeiers met een extra aanbod toverhazelaars, kerstrozen, sneeuwballen, winterzoet en Mahonia. Zelf ga ik ook mijn eigenwijze weg. Ik zoek de speciallekes op, vaak te vinden waar geen andere mensen te bespeuren vallen.

Een greep uit de nieuwe aanwinsten.

Alle aanwinsten (en verliezen) opsommen is te freaky. Daar zit niemand op te wachten. Toch wil ik er enkele graag belichten:

1. Pinus parviflora 'Tempelhof'. Er worden naar mijn idee té weinig coniferen aangeplant. Goudhaantjes, kuifmezen, boomklevers en boomkruipers zullen u dankbaar zijn.

2. Chionanthus retusus of de sneeuwvlokkenboom. Familie van de meer gekende Amerikaanse sneeuwvlokkenboom, met dezelfde bloeiwijze maar met -surplus- een afbladderende schors.

3. Euonymous carnosus. Een kardinaalsmuts met een zeer mooie herfstverkleuring.

4. Magnolia 'Banana Split': een geelbloeiende beverboom, geselecteerd op het Arboretum van Wespelaar, waarbij de openkomende bloem gelijkt op een banaan die gepeld wordt.

5. Rosa rubiginosa of onze inheemse egelantier. 10 stuks aangekocht en geplant tussen mijn 'gemengde haag' met beuk en Spaanse aak aan de straatkant. 

gelijk varkens

 Griesbroek Olmen

Die van ons wil dat ik wat minder in de zetel zit. De natuur zou positieve dingen doen met het mentale welzijn. Je begrijpt al waar ik naar toe wil, we zijn gisteren nog eens gaan wandelen. 

mijn wandelpartners, de vrouw en de oudste thuis

Ik koos voor het Griesbroek te Olmen. Lezers met een immens geheugen herinneren dat we er ooit nog geweest zijn. Het was er toen ook nat maar gisteren overtrof een stuk van het terrein toch alle wandelnormen.

Hier moesten we door, er waren geen uitwijkmogelijkheden. Varkens zouden zich nogal kunnen uitleven. Wij ook hoor maar 't was toch meer iets voor een para-opleiding. Mijn waterdichte wandelschoenen zijn van het lage soort dus het bruine water liep er gewoon langs boven in. Zelfs de botten van mijn echtgenote waren niet hoog genoeg om droog te blijven. Misschien is het wel de bedoeling van Natuurpunt, de beheerder van Griesbroek, om de mensen een groots avontuur aan te bieden, een zienswijze waar ik me wel kan in vinden zolang de veiligheid van kinderen gegarandeerd is.

Indien mijn schoenen konden spreken, zouden ze kwaak zeggen.

Bij de terugweg kozen we voor de grootste lus, tegelijk ook een 'droge-voeten-wandeling'. Zo passeerden we de Straalmolen, ooit één van de belangrijkste bloemmolens van de provincie Antwerpen. Deze site kan een flinke opsmukoperatie gebruiken want daar is echt wel iets van te maken. Potentie te over! Momenteel vind ik het evenwel een zootje. Als toevallige passant weet je niet waar te beginnen. Zo werd er in 2016, met Europees geld, een vistrap aangelegd. Ik zou daar graag naartoe geleid worden met de nodige toelichting.

Thuis aangekomen smaakte het eten des te lekkerder. Ik belandde uiteindelijk toch weer in de zetel waar ik samen met die van ons het tweede seizoen van Bron aansneed. 

waardevol bos aangekocht

 "Opgepast wolfsklemmen!" - "verboden toegang" - "privaat" ... . Tja, de bos van Sus Vergif, in vogelvlucht zo'n kilometer ten noorden van onze tuin, daar mocht ge niet komen al waren er moedige kastanjerapers die zich niet lieten afschrikken. Dit is nu verleden tijd. De bos van Baalberg (17 ha) werd aangekocht door Natuurpunt en zal worden opengesteld voor wandelaars. Dat stemt me vrolijk zeker in een tijdperk waar de kettingzagen grellig tekeergaan. Bovendien is natuurvriendelijk tuinieren wat zinloos als de omgeving vernield wordt.

 

familiefoto

 Tijdens de eindejaarsfeesten hebben we hier de traditie om een familiefoto te nemen. Soms aan de kerstboom, soms buiten. Zo kunnen we de verandering van onszelf en vooral de kinderen in herinnering brengen. De nieuwe foto verschilt wel heel veel met deze van 2007. De hoofden volgen een quasi horizontale lijn (met de zoon als uitschieter) terwijl 13 jaren geleden er nog een stevige zigzaglijn was.

Van links naar rechts: Jo (1997), Kristien (1963), Loes (1995), Sara (1998) en Heleen (2000)

2020

2007

Bij deze wens ik jullie allemaal fijne feestdagen toe en een 2021 zonder veel tegenslagen en verdriet. Veel tuinplezier voor de lezers met groene vingers !

 

 

'slimme' meter

 Deze maand werd in opdracht van Fluvius onze digitale elektriciteitsmeter geïnstalleerd. De 'slimme meter' wordt hij ook wel eens genoemd. 't Ziet er helemaal anders uit dan onze vroegere logge 'conteur'. Er zijn 4 afleesstanden: wat we verbruiken komt erop, evenals de stroom die we via de zonnepanelen op het net zetten en dit zowel voor de dag als voor de nacht. De metergegevens moeten we niet meer via het internet doorgeven omdat ze automatisch via GPRS verstuurd worden. Het kastje ziet er niet slecht uit, nu hopelijk de factuur ook.

 

Zo ziet de digimeter er uit.

beest in beuk

Men zegt van uilen dat ze zich zo in een boom kunnen laten opgaan, dat je ze haast niet meer opmerkt. Tijdens een wandeling in Asdonk-Dassenaerde vonden we een gorilla die dat kneepje ook onder de knie heeft.

 Niet in een oude beuk maar op ons terras blijft een ander beest, de eekhoorn, ons regelmatig vermaken. Toen we restanten van een brood op de grond gooiden, was hij er als de kippen bij. Koddig was hoe hij het brood in zijn geklauwde poten nam en zichtbaar genietend begon op te eten.

houtduiven en ijsvogel

 

De groep koperwieken heeft zowat alle hulstbessen naar binnen gespeeld en is deze week vertrokken. Geen eten, geen koperwieken. De merels zijn wel gebleven. Maar er valt nog veel te beleven. Zowat duizend houtduiven voeren elke avond een groots spektakel op als ze samen naar de slaapplaats vliegen. Gisteren ging ik op ruime afstand een kijkje nemen en kon ik een deel van de show op foto vastleggen.

Het mooiste vogelmoment was evenwel de verschijning van de ijsvogel aan onze visrijke zwemvijver. Het is de derde verschijning maar de eerste maal dat ik deze kleurrijke vogel (een vrouwtje) vanuit de keuken op foto kon vastleggen.

ijsvogel vrouwtje

gemengd dan maar

 In de lente van 2018 werd er een nieuw fietspad langs de Schoterweg gelegd. Hiervoor werd er een diepe sleuf getrokken vlakbij onze beukenhaag. Maanden heeft deze gracht open gelegen waardoor het wortelgestel van onze oude haag het zwaar te verduren kreeg. Tel daar nog de aanhoudende hitte en droogte bij en je begrijpt dat overleven geen evidente zaak was. Temeer daar de sleuf uiteindelijk werd aangevuld met gemene grijze zand. Het resultaat was schrijnend: de helft van de boompjes was kapot. In het najaar van 2019 werd elk gat terug gevuld met een jong rood beukje. Ik deed het volgens de regels van de kunst maar toch ging elk jong plantje zo dood als een pier. Alles voor niks.

 

Ik heb wat getwijfeld en overlegd met die van ons. Voortaan wordt elke dode beuk van de haag (pal op het Zuiden) vervangen door een Spaanse aak (Acer campestre), een wilde roos of een kardinaalsmuts. We maken er dan maar een gemengde haag van. Dankzij enkele grote, zaaddragende Spaanse aken hebben we veel jonge planten in de tuin. Ik deed ze gisteren met een grote kluit uit en verzette ze naar de straat. De grond is nu prima dankzij de vele regen. De uniforme rode haag zal vanaf komende lente dus gedeeltelijk groen zijn.

 

Gemengd kan best schoon zijn. Zo is onze achtergevel begroeid met een klimhortensia (links), die nu geel verkleurt, wilde wingerd (rechts), die op zijn beurt binnenkort rood wordt en een Ampelopsis (rechtsboven) waarop kleurrijke 'snoepjes' verschijnen.

houtpantserjuffers

 Koppel in copula.  Hangend in klimop vlakbij de zwemvijver.

 Houtpantserjuffers zijn de laatst vliegende pantserjuffers. Zij worden soms nog gezien in november. Zoals de naam aangeeft, worden de eitjes in hout gelegd. Bij voorkeur in twijgjes die boven het water hangen. Hiermee is de soort de enige libel van Europa die de eitjes in levend hout legt.

naam niet gestolen

In de zomer van vorig kalenderjaar deelde ik mee dat er enkele Sphex funerarius in onze wilde marjolein zaten. Een zeldzame wesp zonder Nederlandse naam. Intussen kreeg dit beest wél een soortennaam, met name de sabelsprinkhanendoder. Onlangs bleek dat deze naam niet gestolen is.

Wat zag ik op onze tuinstoel? Een Sphex die een sprinkhaan gevangen had -middels een nekgreep- en erin lukte om de grote sprinkhaan mee te sleuren. Straffe toebak!

leven

 

We zijn hier al een tweetal weken bezig met het voeren van de vogels. Dat is sneller dan andere jaren en het is zeker nog geen must gezien in de natuur nog eten in overvloed is. Toch is het bij momenten file aan de voedersilo. Zo'n twintigtal mezen en huismussen hebben het nieuwe voer uitgetest, geproefd en goed bevonden. Het is overduidelijk dat zonnepitten het meest geliefd zijn. De ene helft van de buis vul ik met zonnepitten en de andere helft (met elke helft zijn eigen eetgat) met andere granen en gehakselde noten. De zonnepitten zijn steeds het snelst verorberd. De boomklever (links) heeft de zaden van de zonnebloem ook al ontdekt.

Eekhoorns zitten er ook. Zonder enige schroom wandelen ze over het terras om de okkernoten bij de buren te verzamelen. Ik zie ze regelmatig eentje in onze tuin begraven. Vandaar dat hier her en der notenbomen staan maar ik heb er geen ruimte voor om ze groot te laten worden. 

 

In de herfst zoek ik ook naar paddenstoelen in de tuin. Hier rot veel hout dus is er wel wat te vinden. Gisteren ontdekte ik een nieuwe soort voor onze tuin, met name de oranjerode Stropharia. Hij groeit op houtsnippers en lijkt wat op een klein uitgevallen vliegenzwam. Aan de rand van de hoed zie je de typische witte vlokken maar heel wat minder dan op de echte vliegenzwam die trouwens ook een pak groter is. Dankzij de oranjerode kleur valt hij op. Hierdoor wordt hij best veel waargenomen.

Herfst betekent ook een grondige gedaantewisseling van de tuin met de herfstverkleuring als grote blikvanger. Heel wat planten heb ik precies uitgekozen omwille van hun herfstverkleuring. De Parrotia persica, de Liquidambar, de blauwbessen, kornoeljes en kardinaalsmutsen gooien nu hun beste troeven op tafel. De krentenboompjes zijn er normaliter ook bij, maar dit jaar zijn ze in de zomer al hun bladeren reeds kwijtgeraakt. Volgend jaar beter.

jonge egels

   

Van het regenweer heb ik geprofiteerd om een triestig hoekje van wat planten te voorzien. De treurbeuk kon wat geburen gebruiken, dacht ik zo. De grond werd omgespit met toevoeging van een kruiwagen compost en de regenpijp draaide ik richting nieuw perkje.  Ik koos voor 3 schijnelsen (Clethra alnifolia) en een groepje Geranium clarkei 'Kashmir White'.

 Interessanter nieuws is dat we in onze tuin 3 jonge egeltjes hebben zien foerageren. We vonden ze onder een grote Rhododendron vlakbij een gestapelde houtwal. Toen ze ons in de gaten kregen, verstopten ze zich ook in deze houtwal meer bepaald onder een boomwortelgestel die verwerkt zit in de wal. 

 

Eén van drie "cuties"

Cylindromyia brassicaria

 

Deze waarneming dateert van juni maar pas vandaag ontving ik de bevestiging dat deze sluipvlieg inderdaad de zeer zeldzame Cylindromyia brassicaria is. De validator weet me zelfs te zeggen dat het een mannetje is. Dit jaar zijn er nog maar 3 individuen van gezien (lees: ingegeven bij waarnemingen.be) en dit door 3 verschillende natuurwaarnemers.