Wereldexpo Dubai

 

Varende appartementsblokken

Dubai- Tot 31 maart 2022 organiseert het Emiraat Dubai de Wereldtentoonstelling met het thema "Connecting Minds, Creating the Future". Voor de zoon van het huis en zijn nonkel was dit een gelegenheid om wat cultuur te gaan opsnuiven en ze vonden een cruisetocht die aan hun wensen voldeed, waaronder à volonté eten en drinken. 

Nafi Thiam in het Belgisch paviljoen

Niet alleen de Expo werd bezocht. Wie Dubai zegt, denkt ook meteen aan de Jumeirah moskee én het hoogste gebouw ter wereld: de Burj Khalifa. Met zijn 828 meter hoogte heeft de toren heel wat records op zijn naam: 

• Tallest building in the world
• Tallest free-standing structure in the world
• Highest number of stories in the world
• Highest occupied floor in the world
• Highest outdoor observation deck in the world
• Elevator with the longest travel distance in the world
• Tallest service elevator in the world

De heren lieten zich hoog boven de wolken voeren, by night dan nog, wat hen een mooi en kleurrijk uitzicht op de stad opleverde.

Het bovenste deel van de Burj Khalifa

 

Dat het er tijdens de reis redelijk serieus aan toe ging, bewijst het bezoek aan het Louvre in het hoofdemiraat Abu Dhabi. Dit zustermuseum van het Parijse Louvre is open sinds november 2017. Abu Dhabi heeft diep in de buidel moeten tasten voor het museum, in totaal is er een half miljard euro betaald voor het gebruik van de naam Louvre en daarnaast is er nog eens 700 miljoen euro uitgetrokken voor de aankoop van kunst, tentoonstellingen en personeel.

 

Jumeirah moskee (binnen)

Jumeirah Moskee (buiten)

Alle foto's: Jo Rutten

 

oranje ekster?

 

Foto uit Curaçao

De meisjes van het huis zitten momenteel in Curaçao. Ze sturen regelmatig foto's door op Facebook. Tot mijn grote vreugde hebben ze ook oog voor de mooie natuur waardoor er soms onbekende, kleurrijke vogels tevoorschijn komen. Bovenstaande foto is zo eentje. Ik dacht meteen aan een 'oranje ekster' en die gelijkenis bracht me via Google snel op het juiste pad: het is een oranje troepiaal, ook wel Venezolaanse troepiaal genoemd omdat het blijkbaar de nationale vogel van Venezuela is. Deze troepiaal maakt zelf geen nest maar pikt oude of nieuwe nesten van andere vogels in. Als er al eieren in liggen, dan worden deze eerst opgegeten. De oranje troepiaal is een uitstekende zangvogel en maakt veel verschillende geluiden. Eieren opeten en verschillende geluiden maken.... ze hebben dan toch wat gemeen met onze eksters.

ideeën sprokkelen

 

Salix gracilistyla 'Mount Aso'

Blogs lezen, open tuinen bezoeken, arboreta binnenwippen of rondslenteren in tuinzaken/kwekerijen, het helpt allemaal om ideeën te sprokkelen die bruikbaar zijn in de eigen tuin. Zo ontdekte ik elders tal van planten die momenteel hun stek hebben op ons geleeg. Evenzo vertelden mensen na een bezoek aan ons opentuinenweekend dat ze dit of dat ook gingen proberen. Een mooie wisselwerking die leidt tot mooiere, meer biodiverse en interessantere tuinen. 

Zo werd ik verliefd op de toverhazelaar 'Arnhem' in een arboretum, ontdekte ik de herfstkleuren van de Sapium japonicum in een kwekerij en zag ik de mogelijkheden van een ecoduct in de Efteling. Mijn jongste aha-erlebnis is heel recent. Aan de grote vijver in het arboretum van Kalmthout stond een koddige wilg met rode poesjes, de Salix gracilistyla 'Mount Aso'. Ik herkende hem meteen want ik ben er ooit eentje door verwaarlozing (te droog gezet) kwijtgeraakt. Maar daar aan het water stond hij beeldig en hij leek me toch meer dan moeite waard om terug te proberen.

Gisteren vond ik hem in een plantenzaak waar we regelmatig komen en kocht ik 3 exemplaren. Ik plantte ze met veel liefde aan de vijver (zie foto). Op Wikipedia leerde ik dan weer dat "Mount Aso" verwijst naar de grootste actieve vulkaan in Japan. 

Er even tussenuit in Kalmthout

 

Rode wilgenkatjes aan de grote vijver.

We bezochten gisteren het arboretum van Kalmthout -"botanisch paradijs sinds 1856"- omdat ik zin had om de grote collectie toverhazelaars nog eens in het echt te zien. Met de lerarenkaart konden we voor een habbekrats binnen, iets wat we ruimschoots compenseerden met een drankje in het cafetaria en de aankoop van enkele schoonheden in de plantenshop.

Hamamelis x intermedia 'Primavera'

We deden eerst de uitgestippelde hamamelisroute en na het bezoek aan het cafetaria wandelden we kriskras door het arboretum zodat we niet al te veel fraais gemist hebben. Naast de enorme collectie toverhazelaars staan er ook ronduit epische coniferen waar je alleen maar veel bewondering kunt voor hebben. Er groeien ruim 7.000 verschillende soorten waarvan sommigen in de natuur bijna verdwenen zijn of al uitgestorven zijn. Kijks genoeg dus.

Hamamelis x intermedia 'Nina'

De hamamelisfeesten lopen nog tot 27 februari. Nog tijd genoeg dus om je te laten betoveren door deze prachtige winterbloeiers.  Alhoewel er heel veel variëteiten te vinden zijn, zal je, net als wij, de vaststelling doen dat er soms heel weinig verschil is tussen de ene en de andere. Ook zijn sommige toverhazelaars ongetwijfeld interessant in een botanische collectie, de bloemen stellen soms zo weinig voor dat de soort niet interessant is voor gebruik in de tuin. Ieder zijn goesting. Ook niet alle toverhazelaars ruiken goed en sterk.

Hamamelis x intermedia 'Robin'

Plantenliefhebbers raad ik aan om zeker ook eens rond te neuzen in de plantenshop. Het aanbod is speciaal, je vindt er species die je niet in een gewone tuinzaak zult tegenkomen. Ik kocht zelf ook drie dingen: 1. een redelijk grote en goed gevormde toverhazelaar 'Angelly', een gele selectie van Van Heijningen (vervanging van een 'Angelly' die hier de geest gaf); 2. een Aesculus indica en 3. een Poncirus trifoliata. Er wacht me nu wat plantplezier, toch nog altijd de plezantste bezigheid in de tuin.

Hamamelis x intermedia 'Carmine Red'

Het was daar een gezellige drukte. Toen we in de vroege namiddag huiswaarts vertrokken, stond de parking volledig vol. In het arboretum merk je dit nauwelijks, daar was het aangenaam en rustig vertoeven. De uitstap deed me in elk geval deugd en met mij genoten er nog heel veel mensen. Leuk om dat vast te stellen.

Wie meer wenst te lezen over toverhazelaars en het arboretum, vindt hier een uitgebreid aanbod.

 

toverhazelaar

 

bloeiende toverhazelaar

Wat kleur brengt in de tuin, brengt ook kleur op de blog. Daarom een van onze bloeiende toverhazelaars, wellicht de 'Orange Beauty'. 'Wellicht' omdat ik hem kocht op kleur, zonder etiket. Trouwe lezers weten dat ik een zwak heb voor deze winterbloeier (Hamamelis), ik heb er dan ook al vaak over geblogd. Ook het bejubelde arboretum van Kalmthout hebben we om deze reden al vaak bezocht. Heel wat variëteiten vinden hun oorsprong in Kalmthout, denk maar aan 'Jelena', 'Robert' en 'Diane'.

We hebben intussen plannen gesmeed om zondag nog eens een uitstapje naar ginds te doen. Er is ook een winkeltje aan verbonden en -wie weet- als ik nog een nieuw schoontje op de kop kan tikken, zal ik het niet laten. 

Hamamelis x intermedia 'Sister Jelena'

scheefbloemwitje

Waarneming van 20/8/2021

 

 

De voorbije zomer en herfst was er geen activiteit op mijn blog. De reden daarvoor heb ik hier en daar al toegelicht. Er waren (en zijn) psychomedische issues waar ik op dit moment nog steeds medicatie voor inneem en waardoor ik eveneens in de onmogelijkheid ben om mijn werk terug op te nemen. Dit betekent niet dat er geen bijzondere waarnemingen in de tuin gedaan werden. Eentje daarvan is de aanwezigheid van een zeer zeldzaam witje, namelijk het scheefbloemwitje.

Op de website van de Nederlandse Vlinderstichting staat nog steeds dat er geen waarnemingen in Vlaanderen gedaan zijn maar dat de komst ervan wel verwacht wordt. Op de kaart van de geografische verspreiding op waarnemingen.be zie je evenwel dat het scheefbloemwitje in heel Vlaanderen reeds gezien is, al zullen er wel enkele foute determinaties tussen zitten. De aanwezigheid is zo recent dat het scheefbloemwitje in geen enkele van mijn vlindergidsen voorkomt.

Je kan dit witje herkennen aan de zwarte vlekken op de vleugels (zie foto's). De tekening van de vleugelpunt loopt verder dan de zwarte stip. Deze zwarte stip is vervolgens niet rond zoals bij het kleine koolwitje maar heeft eerder de vorm van een geopende parachute met naar binnen gericht de bolle kant en gericht naar de achterrand de holle kant. De vlinder heeft de scheefbloem (Iberis - niet aanwezig in onze tuin) als waardplant en is afkomstig uit de Alpen.

Waarneming van 2/9/2021

 

Kepen zijn present

 

keep

De eerste waarneming van een keep in onze tuin dateert van december 2010. Het heeft dus toch zo'n 20 jaar geduurd eer deze oranje vink zich hier liet zien. Intussen is hij tijdens de winterperiode zo goed als elk jaar present. Momenteel zijn ze met zijn vieren maar het gekke is dat ze dit jaar niet aan de voedersilo zelf eten alhoewel vorige jaren bewezen werd dat ze dat kunstje toch onder de knie hebben. Ze foerageren nu onder de silo en ruimen het gesmost eten op.

In 2010 blogde ik over de wens dat hier ook eens putters zouden landen, maar helaas, ze blijven weg. Tot mijn grote spijt want distelvinken worden her en der in onze gemeente wel gesignaleerd. Maar zoals je eerder kon lezen, is hier wel een vrouwtje goudvink aangekomen, iets wat ik quasi als onmogelijk beschouwde. Na een week rondhangen is dit vrouwtje weggebleven. Goudvinken vormen in de winter koppeltjes, het is dus mogelijk dat ze bezig is met een speurtocht naar een mannetje.

De grote bonte specht heb ik ook al 'betrapt' aan de voedersilo. Na wat vruchteloos geklungel en gekke stoten droop hij, allicht gefrustreerd, af. Dat er op de grond eten met hopen lag, daar had hij niet aan gedacht. In totaal werd er al zo'n 40 kg vogeleten verorberd.

Keep in de gele kornoelje

richting overstromingsgebied

 

Met een bomvolle auto naar Pepinster en Verviers

Mede dankzij giften van vrienden en collega's kon die van ons een vracht hulpgoederen samenstellen die ze vandaag in Pepinster en Verviers gaat bezorgen aan de meest hulpbehoeftigen. Via facebook heeft ze hiervan een adressenlijst kunnen samenstellen. Voor wie het moest vergeten zijn:  op 15 juli 2021 trad de Vesder buiten haar oever en richtte grote schade aan in onder andere de steden Verviers en Pepinster. Er was die nacht een uitzonderlijke extreme regenval. Zoveel maanden later is daar nog veel werk aan de winkel en de juiste hulp is er nog steeds welkom.

Met de informatie die ze vandaag bij de getroffenen vergaart, kan wat later in het jaar een tweede rit georganiseerd worden.

Naar Botero in Mons

 

Voor het barokke belfort van Bergen

Het voorbije weekend vertoefden we in Mons (Bergen) om de tentoonstelling van Alfredo Botero in het BAM te bezoeken. We maakten van de gelegenheid gebruik om in de gure wind en regenvlagen de stad te verkennen. Wie Mons zegt, denkt meteen aan het barokke belfort dat het aanzicht van de stad bepaalt en sinds 1999 Unesco werelderfgoed is.

Voor een stilleven van Botero

Alfredo Botero is een Colombiaans beeldhouwer en schilder. Hij heeft intussen de gezegende leeftijd van 89 jaar. Nog tot 30 januari kan je in Beaux-Arts Mons een indrukwekkend overzicht van zijn schilderwerken bewonderen. De eerste en tweede verdieping zijn volledig aan Botero toegewijd. 

 

De tentoonstelling "Voorbij de Vormen" brengt belangrijke werken uit prestigieuze musea samen, waaronder historische schilderijen die zelden aan het Europese publiek worden getoond, alsook schilderijen, tekeningen en beeldhouwwerken uit internationale privécollecties. Een unieke kans dus.

Af en toe kan je er best eens voor gaan zitten.

Wij hebben met ons allen de tentoonstelling tweemaal doorlopen. De oudste werken doen nogal grauw aan. Het lijkt wel of Botero met de leeftijd alsmaar meer heldere en felle kleuren toepast. Zijn disproportionele mensen zijn heel herkenbaar en zijn bij momenten komisch. Goed kijken is de boodschap want de randfiguren zijn vaak het meest interessant. In een reuzepeer zit zo bijvoorbeeld een wormpje verstopt en in de Botero-versie van Van Goghs "De Slaapkamer" is de schilder zelf onder de lakens gekropen.

Botero in het bed van Van Gogh

Een plezant spelletje dat je met je smartphone kan spelen, is het opzoeken van de originele werken bij Botero's 'historische werken'. Wij deden het en leerden zo nog wat bij. Dit bijvoorbeeld:

Naar "Portret van Battista Sforza en Frederico da Montefeltro" (1465-72) - Piero della Francesca

Botero is een man met humor, zijn satirische werken van nonnen, kardinalen en pausen behoren wat mij betreft bij zijn beste werken. De schilder heeft ook zijn hart op de juiste plaats want de wreedheden in zijn eigen land of bv. de Irakese Abu Ghraibgevangenis durft hij op doek vast te leggen. Botero werd in 1994 bijna ontvoerd en een van zijn beeldhouwwerken werd een jaar later opgeblazen met 23 doden als gevolg.

Slapende kardinaal uit 2004

Ballerina to the handrail

Fernado Botero "Au-delà des Formes" van 9.10.21 tot 30.01.2022 in Beaux-Arts te Mons.

 

taart aan de deur

 

De verjaardagstaart van Heleen en Sara

 We zitten hier in quarantaine maar ook met twee jarigen. Het obligaat feestje werd daarom beperkt tot de eigen gezinsleden en de lekkernijen van de bakker werden geannuleerd mede omdat de jarige (Heleen) er toch niet veel van proeft. We hebben er evenwel het beste van gemaakt met steppegras als hoofdgerecht. 

Rond de middag ging de deurbel. Geen koffiepads, melk of brood deze keer maar een indrukwekkende verjaardagstaart met aardbeienslagroom en macarons. Geleverd door de man van een nicht van die van ons, merci Dirk en Martine. Zij zitten normaliter mee aan de feesttafel en kwamen op het geweldige idee om de 'corona-sukkelaars' te verblijden met een taart-aan-de-deur. Er zijn nog mensen die aangeboden hebben om voor ons te gaan winkelen, dank daarvoor.

De verplichte quarantaine voor de besmetten duurt minstens tot zondag. De 4 andere gezinsleden hebben woensdag een PCR-test. Zelf voel ik me op dit moment nog behoorlijk gezond op wat moeë ogen en een schurende keel na. De helft van de taart is nog over, gezien de quarantainemaatregelen moeten we ze zelf opeten. Niet dat dit erg is.

 Update 12.18 uur: zelf ook positief. Tien dagen in isolatie.

verlichte vrouwen

 

Het vrouwvolk van het huis, enfin toch twee ervan, schoot vorige week in actie. De kerstmaand, meestal gerokken tot eind januari, wordt hier jaarlijks aangekleed met een kerstboom en buitenverlichting. Met die LED-lampjes van tegenwoordig valt dat qua stroomverbruik best allemaal mee en daarbij gezelligheid en warmte mogen hun prijs hebben. Ik moei me er zelf niet mee, ze doen dat goed dus ze hebben hier alle vrijheid zolang de lichtjes maar niet plimpen of van kleur veranderen. Daar zou ik heeeel onrustig van worden.

 

de kerstboom 2021

in quarantaine

 

Ons voltallig gezin is sinds vandaag in quarantaine. De jongste dochter werd positief getest nadat ze klaagde over hoofdpijn en verlies van smaak- en reukzin. Dit betekent dat de rest van het gezin op doktersadvies tenminste tot en met donderdag in strenge afzondering is geplaatst. Woensdag (de zogenaamde 5de dag) worden we bij de arts verwacht voor een polymerase chain reaction-test. 

Uiteraard komt dan de vraag naar boven waar de covid-besmetting werd opgelopen. Op het werk, tijdens de uitstap naar Sclessin, ...? Niemand weet het zeker maar ik had toch niet verwacht dat corona zo sluikelings ons huis zou binnensluipen. Gelukkig zijn we allemaal reeds tweemaal ingeënt (Pfizer) waardoor de klachten en symptomen nog draaglijk zijn.

Zo'n quarantaine is wel streng, eigenlijk mag er niet veel meer. Maar we hebben goede vrienden en er wordt al voor ons gewinkeld en aan de deur geleverd. Het is spijtig dat het net de jarige dochter is die besmet is. Haar feestje werd afgelast en de bestelling van de grote verjaardagstaart bij de bakker werd geannuleerd.

geen eendagsvlieg

 

zwarte mees

Twintig kilo vogelvoer verdween er al in de bekken van de kleine vogels hier rond het huis. Ook de druiven aan de voordeur zijn geliefd, de merels hangen als kolibries in de lucht om ze van de druivelaar weg te plukken. Aan en onder de voedersilo gaat het als vanouds al is het trio zwarte mezen wel een nieuw gegeven. En natuurlijk is de aanwezigheid van de goudvink wel heel apart. Ik heb nog nooit een goudvink in levende lijve gezien en dan zit hij plots in je eigen tuin.

Goed nieuws is dat het vrouwtje goudvink geen 'eendagsvlieg' blijkt te zijn. Ze zit hier al een hele week en komt meermaals per dag onder de silo zonnebloempitten grabbelen. 

 

de goudvink

In het Engels heet de goudvink bullfinch, stierenvink dus. Allicht verwijst dit naar de stevige nek van de vink. Wanneer het vrouwtje tussen andere vinken zit, dan zie je dat de goudvink toch een maatje groter is dan de gewone vinken. Op de foto zie je dat de poten er niet gezond uitzien. Ze zijn verdikt door witte, pokachtige wratten. Blijkbaar wordt dit veroorzaakt door mijten die zich in de huidplooien hebben genesteld.

Er is nog tuinnieuws, we hebben ons terug geëngageerd om mee te doen met het ecotuinenweekend van VELT vzw. Concreet betekent dit dat onze tuin voor iedereen wordt opengesteld en dit tijdens het eerste weekend van juni. Ook op de aansluitende pinkstermaandag zijn we open. 

goudvink

Vrouwtje goudvink 

 

Er is nog eens opbeurend nieuws uit de tuin. Voor de eerste maal verscheen er een goudvink aan de voedersilo. Zoals je op de foto ziet, is het een vrouwtje. Ik hoop dat het wijfje haar mannetje eens meebrengt want dat schijnt een mooie verschijning te zijn. Het boek 'Vogels over de vloer'  schrijft: ...  "zijn prachtige dieproze borst, gitzwarte kap en witte stuit maken hem tot een van de mooiste tuinvogels die we in ons land hebben." Nog wat geduld hebben dus maar het vrouwtje leidt hier in haar eentje ook al tot sensatie.

De goudvink hangt rond bij de voedersilo waar ze op de grond eet van het gemorste zaad. Ze heeft hier momenteel het gezelschap van twee zwarte mezen, de boomklever, heel wat koolmezen, vinken en onze zwerm huismussen. 

ree

Tijdens een ochtendwandeling oog in oog staan met 4 reeën, het overkomt me niet elke dag. Meer zelfs, vandaag was het de eerste maal. Ze waren op hun qui-vive maar tegelijkertijd behoorlijk kloek. Eén van de reeën had me zeker gezien maar bleef met zijn kompanen toch in het lekkere gras staan. In de buurt werden heel wat bossen gedund waardoor veel schuilgelegenheid verdwenen is. De zeldzame dichte bosschages waar nog donkere hoekjes zijn en adelaarsvaren groeien, bieden de prachtige beesten een laatste veilige verblijfplaats.

geweldig toch!

 

 

De paashaas is even de kluts kwijt

Pasen 21

 

Omdat onze kinderen te oud zijn om de klokken van Rome nog over de vloer te krijgen, leggen wij heel vroeg in de morgen zelf chocoladen eieren en paashazen in de tuin. Het voordeel hiervan is dat je als ouder zelf kunt kiezen wat je kinderen zullen vinden. Die spullen uit Rome... je weet nooit wat de paus en zijn onderdanen daarmee uitgespookt hebben. Het biedt ons ook de mogelijkheid om 1) de lokale wereldwinkel te steunen en 2) enkele moeilijke vindplaatsen uit te kiezen zoals onder een emmer, iets wat de echte klokken in al die jaren nooit gelukt is. Volgens die van ons, die tijdens het rapen het management uitoefent, werden alle 75 stuks teruggevonden, al heeft het wel enig minutieus speurwerk vereist. De kinderen vonden het weer leuk en wij ook.