vroege muurwesp

 De aangename lentezon brengt veel beesten in beweging. De citroenvlinders vliegen al talrijk en ik zag ook de eerste gehakkelde aurelia. De gewone rookwantsen zijn er terug en naast de gehoornde metselbijen zijn ook wespen actief in het bijenhotel. Het blijken 'vroege muurwespen' te zijn. De wetenschappelijke naam is Ancistrocerus nigricornis. Volgens de (schaarse) informatie die ik kon vinden, vliegen momenteel de vrouwtjes rond. Zij overwinteren als imago in tegenstelling tot de mannetjes die voor de winter het loodje leggen. De dames zijn vorige zomer reeds bevrucht maar beginnen nu hun eitjes te leggen. Weer een nieuwe bezienswaardigheid erbij.

pink hotel

Gestimuleerd door het succes van het grote bijenhotel (gemaakt van bureauladen), knutselde ik een nieuw bescheiden hotel in mekaar. De roze stevige bak is reeds 45 jaar in het bezit van die van ons. Nu deze vrij gekomen was, kreeg de houten bak een nieuwe bestemming tegen een van onze zuidermuren. De 'hotelkamertjes' werden gemaakt van eigen-kweek-bamboestengels en gerecupereerd kastanjehout. Zoals je weet, werd hier de kastanje omheining rond de vijver recent gerestaureerd en werden hierbij versleten palen verwijderd en nieuwe palen op maat gezaagd. Eenmaal gestapeld in de bak werden 3 maten houtboren gebruikt om de gaten te maken. Als experiment gebruikte ik voor het eerst ook enkele venkelstengels. 

boomkruipers in vleermuiskast

Een verrassing deze morgen. De vleermuizenkast tegen het tuinhuisje is bezet door een nestelend koppeltje boomkruipers. Vorige week zag ik ze nog op inspectietocht in de kast maar intussen blijken ze al aardig opgeschoten te zijn met het nest. Het bouwmateriaal puilt uit de opening en de boomkruipers blijven takjes en sprietjes aanvoeren.

Heel af en toe kon ik al waarnemingen doen van een boomkruiper. Ik zag ze steeds lopend over de grove den, speurend naar insecten in de spleten van de boomschors. Maar dit is natuurlijk van een andere orde. Hopelijk wordt de nestbouw voltooid en kruipen er binnenkort jonge boomkruipertjes uit de vleermuiskast.

Update 21 maart: de vleermuiskast is overgenomen door een koolmeeskoppel. Wel jammer.

gehoornde metselbij present

Aan het bijenhotel aan de garagepoort vertoefden vandaag 2 mannetjes van de gehoornde metselbij. Op de foto zie ik dat er 2 bamboestokjes opengemaakt zijn. Zouden ze daar uitgekropen zijn? 

De mannetjes zijn er altijd wat vroeger dan de vrouwtjes en zijn te herkennen aan de wit behaarde kop.  De mannetjes blijven in de buurt van het hotel want ze wachten daar op de 'uitkomst' van de vrouwtjes die meteen gegrepen worden om te paren.

Voorts staat er nog een verandering van het hotel op mijn planning. Alle stammetjes hout van den gaan eruit want ze worden niet benut. Vermoedelijk zijn de vezels ervan te ruw. Metselbijen hebben het liefst gladde nestgangen. Zo te zien mag ik daar niet te lang meer mee wachten.

supermaan

Uit de hand gefotografeerd 9/3/2020 - 19.00 uur
Heldere hemel - volle maan in het oosten.
Op 357.000 km afstand in plaats van 384.000 km.

ze zijn er nog

groenlingen (v/m)

De hele winter heb ik geen enkele sijs gezien en gisteren verscheen dan ineens een mannetje aan het keukenvenster. Ook de bezoeken van de groenling waren karig... en ook zij verschenen plots aan de voedersilo. Het was een koppeltje (zie foto) en 't mannetje en 't vrouwtje aten hun buiken rond met de granen-notenmix. De silo wordt nog steeds druk bezocht. De vogels hebben geluk want het bijgekochte voer is nog niet op. Einde maart/begin april stoppen we er wel mee zoals Vogelbescherming Vlaanderen dit ook adviseert. Ik merk nu al dat de vogels hun eten zoeken en vinden in de natuur. Er wordt al gretig gespeurd naar insecten en de huismussen verschalken ook dit jaar weer de jonge bloemknoppen van de krentenboompjes. De merels ploeteren in de dikke mulchlaag om er de regenwormen te vangen. Nu wacht ik op de eerste dagvlinder. Dit kan nu echt niet lang meer duren. Zo'n allereerste citroenvlinder blijft toch knap.

de kerspruim

Rustig werkend in de tuin bemerk ik dat de sleedoornen in de bloei gekomen zijn. Maar al enkele weken eerder ontloken hier de witte bloemen van een andere pruimachtige, namelijk deze van de kerspruim. Deze Prunus cerasifera werd hier nooit aangeplant en is allicht een spontane zaailing. Hij staat aan de rand van een donkere hoek en valt hierdoor prima op. Deze witte vorm (zie boven) met zijn groene bladeren leidt veelal een anoniem leven. Dit kan niet gezegd worden van de Prunus cerasifera 'Nigra' die je héél vaak als sierboom terugvindt. Met zijn bruine bladeren en roze bloesems pronkt hij momenteel in heel wat voortuinen. De kerspruim levert lekkere, zoete pruimpjes.

kuifmees

De voedersilo werd terug aangevuld met zaden en gebroken noten. De vaste klanten weten het te waarderen: de huismussen, gewone vinken, het paartje houtduiven, koolmezen en pimpelmezen komen aan een hoge frequentie hun honger stillen. Er zitten ook 2 specialletjes tussen. Een winterkoninkje snelt als een klein muisje van de ene stinkende gouwe naar de andere en snoept onderweg mee wat het kan. De kuifmees (boven) maakt het de fotograaf wat gemakkelijker. Hij zet zich al eens neer, smult af en toe van de silo of neemt een bad in de grote, met regenwater gevulde, terracotta schotel. Ja, er is heel veel leven rond de deur. Sommige vogels vliegen al rond met pluimen of takken in de mond. De nestbouw is op gang gekomen. Doordat wij onze tuin niet of nauwelijks opruimen, zijn er bouwmaterialen in overvloed te vinden.

Huismus vrouwtje

de eerste kikkerdril

Vanmorgen vond ik tussen de oeverplanten een tiental hoopjes kikkerdril (eiklompen) van de bruine kikker. De bruine kikker is de enige kikker die we hier regelmatig tegenkomen in onze tuin. Aan de eiklompen te zien, zitten er toch heel wat. De komende dagen verwacht ik nog een hele reeks ei-afzettingen. De bruine kikkers zitten hier ietsje voor op schema, want de vorige jaren vond ik de eitjes tussen 8 en 10 maart. Alhoewel we 3 waterpartijen in de tuin hebben, werden ook nu weer alle klompen afgezet in de helofytenfilter (zuivering door middel van oeverplanten) van de zwemvijver. 

duurzaam kastanje

Op 20 mei 2007 "openden" we onze zwemvijver met de tewaterlating van een 20-tal goudwindes. Dat is bijna 13 jaar geleden. Moeilijk om te geloven dat de jaren zo snel verstrijken. Vanaf de eerste dag water in de vijver zorgden we prioritair voor de veiligheid van onze en andere kinderen met een stevige, volledig omsloten kastanje afsluiting.

De onbehandelde palen blijken behoorlijk duurzaam te zijn want pas gisteren heb ik een 8-tal palen moeten vervangen omdat ze van rottigheid in de grond gebroken waren. Ook bleek het voor de schonigheid nodig om een reeks latjes te vervangen. Rond de middag was de renovatieklus geklaard en kon ik me neervlijen in de salonzetel voor de eerste koers van 't jaar.

Een houten paal met twaalf jaar dienst, dat is niet slecht. Het merendeel van de oorspronkelijke palen staat er bovendien nog steeds maar het staat als een paal boven water dat er ook de komende jaren wat geklust moet worden.

Terug uit Palestina

Jerusalem, Rotskoepel op de Tempelberg

De twee oudste dochters zijn terug uit Palestina. Samen met een groep Limburgse jongeren zijn ze er 2020 jonge olijfbomen gaan planten. Olijfbomen staan symbool voor vrede en hoop. De aanplant kadert in de duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties. Palestina heeft zich geëngageerd om met de internationale gemeenschap mee te strijden tegen de klimaatverandering.

Deze trip naar Palestina bood onze dochters ook de unieke gelegenheid om enkele historische plekken te bezoeken. Ik hoor dat ze ook heel veel interessante mensen hebben ontmoet en gevoetbald hebben met Palestijnse jongeren. Ze hebben er ongetwijfeld heel veel van opgestoken maar zitten vandaag alweer 'braafjes' op de schoolbanken.

smurrie

Tessenderlo, 7.00 uur a.m.

kerstrozen in de krokusvakantie

Net voor de zoveelste regenbui heb ik enkele kerstrozen gefotografeerd die her en der in onze tuin te vinden zijn. Er staan ook heel wat zaailingen in de borders. De meeste kerstrozen zijn enkelvoudige Helleborus orientalis - op de 'Double Ellen' na - maar er zitten ook enkele bijzonderheden tussen. De laatste foto is zo een Helleborus multifidis ssp. Hercegovinus en de gelige kerstroos is de bekende Helleborus x hybridus 'Yellow Spotted'. Het stinkend nieskruid (Helleborus foetidus) is nu pas uit de grond aan het kruipen en daar heb ik geen foto van. De heel zwarte H. orientalis 'Black' houden we al een vijftal jaren in een grote pot en hij bloeit elk jaar rijkelijk. Ik ben er fan van.

behangersbij

Neen, de behangersbijen zijn nog niet aan het vliegen. De bijgaande foto dateert van de voorbije zomer, toen de campanula's in bloei stonden. Maar het was gisteren dat er een bericht in mijn mailbox terechtkwam van de bijendeskundige van natuurpunt. Hij bevestigde dat het beest op de foto een behangersbij was.

Ik denk dat het om de grote bladsnijder gaat. Hiervan is geweten dat hij stuifmeel verzamelt in Campanula. De grote bladsnijder is ook de meest voorkomende behangersbij in onze contreien. De term "behangersbij" is een logische keuze want deze bij behangt de buitenwand van zijn kokervormig nest met blaadjes. Ook de cellen worden van mekaar gescheiden door kleine ronde stukjes van een blad. Wie rozen in zijn tuin staan heeft, zal zo'n ronde hap in de bladeren al wel eens gezien hebben.

Plezant is dat ik het lijstje van beestjes in de tuin nu weer kan aanvullen.

familiefoto

9 februari 2020, familiefeest .

vlnr: zoon Jo (23), Kristien (56), moeder (82), Ludo (57), Heleen (19), Loes (24), vader (82) en Sara (21)

... en als alles wat wil meezitten, vieren we dit jaar de diamanten bruiloft van mijn ouders.

Dennis

Het was storm Dennis die hier 2 lijsterbessen doormidden deed knakken. Geen echte verrassing want de aanwezigheid van de gele trilzwam wees erop dat ze vochten om te overleven. Deze natuurlijke opruiming zou het vermelden niet waard zijn, ware het niet dat 1 lijsterbes de klimboom was van onze intussen indrukwekkende witte Wisteria (blauwe regen). Alles lag op de grond. Ik heb nog geprobeerd om er iets nieuws van te maken maar het was onbegonnen werk. Met een drastische snoei heb ik de klimplant kunnen behouden maar hij moet nu wel van voor af aan opnieuw beginnen. Het gapende gat heb ik meteen opgevuld met de aanplant van een kriek, de Rheinische Schattenmorelle.

Momenteel zit ik met een berg hout dat verwerkt dient te worden. Er waren de stormen maar ook de overijverige 'boer' en de letterzetter zorgden voor extra werk. Een van de klussen die ik met al dat hout aan het uitvoeren ben, is het herstellen van onze ecoduct. Met de tijd rotten al die rolletjes boomstam en moeten ze worden aangevuld. Ook de takkenwallen in de tuin ga ik verder opbouwen. Ze breken de wind, zorgen voor wat extra privacy en de winterkoning bouwt er graag zijn nest in. Ik zag ook dat de kastanje omheining rond de zwemvijver hier en daar een rotte paal heeft (na 12 jaar dienst). Deze moeten vervangen worden. 

Bezigheden genoeg voor deze krokusvakantie. Als de zon nu nog voor wat lentekriebels wil zorgen dan ga ik er misschien nog goesting in krijgen.

ingeblikt

Eerder blogde ik dat ons laatste konijn een natuurlijke dood stierf. Vandaag brak ik de klinkervloer van het hok op evenals de betonnen borduren. De vrijgekomen ruimte werd met pluimhortensia's aangeplant, onder meer met 'Wim's Red', 'Phantom' en 'Mega Mindy'. Na de arbeid deden we een ronde door de tuin want er valt elke dag wel wat nieuws te zien. Zo verscheen hier de eerste aardhommel. De ene krokus na de andere werd bezocht.

De bovenstaande collage werd eveneens vandaag ingeblikt. De kerstrozen, toverhazelaars en sneeuwklokjes liet ik eens links liggen. Op de foto (linksboven met klok mee) zie je: Chaenomeles, bloemen van de gele kornoelje, bottels van een nieuwe roos (Rosa 'Bee Gold'), zaadverliezende zonnehoed, krokus en tenslotte de welriekende Lonicera fragrantissima.