lege zak

16 kg vogelvoer is er al naar binnengespeeld. De eerste zak is daarmee volledig leeg. De tweede helft van onze voorraad is intussen al aangesneden. De stevige lege zak, die kan nog van pas komen de komende dagen want er wordt vrieskou voorspeld. De pas aangeplante Camellia kan dan wel een winterfrakske gebruiken.

Dat soort plastic zakken gebruik ik ook als ik op mijn knieën wil werken. Ge blijft droog en proper. Monty Don, de Engelse tuingoeroe (BBC), heeft er eens een hele stapel van gebruikt om een kuil te bekleden. Hij prikte er wat gaten in, vulde de kuil met zand en hij had een "swamp zone" (moeraszone). Wie planten vervoert in zijn koffer, kan er ook in geen tijd een beschermdoek van maken. Mogelijkheden te over.

De lege herbruikbare zak.

appelvink

Qua aantal tuinvogels zit hier alles wel snor maar wat diversiteit betreft maak ik me toch wat zorgen. Groenlingen, zwarte mees, kepen....ze lijken wel van de aardbodem verdwenen.  Toen we hierover een boompje aan het opzetten waren, verscheen zo'n 10 meter van het keukenvenster toch wel een mannetje van de appelvink zeker! Deze Rambo onder de vinken verscheen nog maar 2x eerder in onze tuin. Vermoedelijk komt hij af op de zaden van onze haagbeuken en Spaanse aken. Toch nog een lichtpunt ! Intussen is de eerste zak van 16 kg granen al opgevreten en werd de tweede zak aangesneden. 

De appelvink, gefotografeerd door het keukenvenster.

klimop versus boomstam

Hier en daar toch ingrijpen

Bij sommige bomen okee maar we gaan de klimop niet toelaten om in àlle bomen te groeien, dan krijg je na enige tijd een jungle van klimop en boomstammen die er allemaal identiek hetzelfde uitzien. Dus ben ik begonnen met sommige bomen te bevrijden van de klimop zodat hun gegroefde of gevlekte schors terug zichtbaar wordt. Bij een aantal laat ik de klimop ongemoeid want deze plant wordt pas echt interessant als hij kan klimmen, dan komt hij in bloei en levert hij nectar (laat op het jaar) en bessen.

Naar Kalmthout op eindejaarsdag.

De laatste dag van vorig jaar bezochten we nog eens het prachtige arboretum van Kalmthout en de bijhorende plantenshop. Kalmthout is zo'n 80 km van onze deur dus dat maakt dat we toch zo'n 160 km op onze teller hadden maar dat hebben we er voor over. Normaliter gaan we enkele weken later maar dit had het voordeel dat we nu de allervroegste toverhazelaars in bloei zagen. Het was er bijzonder rustig, ik denk dat er zo'n 10 medebezoekers in het park rondliepen. Na de rustige en gelukkig droge wandeling, neusde ik rond in het plantencentrum waar ze naast toverhazelaars nog heel wat andere botanische bijzonderheden te koop aanbieden.

Hamamelis x intermedia "Hillier's Clone"

Voor aanplant in de eigen tuin vond ik er de Ribes speciosa, de Hamamelis "Twilight" (ter vervanging van ter ziele gegaan exemplaar) en de rode Hamamelis "Foxy Lady". Ik moet er ergens speciaal plaats voor maken maar weet nog wel een hoekje waar dat kan. De "Harry", waarvan ik wel wat onder de indruk was tijdens het rondlopen, kon ik er helaas niet op de kop tikken. Een variëteit om in de gaten te houden!

Morgen (5 januari) starten de Hamamelisfeesten waarop dit jaar de "Jelena" en "Sister Jelena" extra aandacht gaan krijgen. Zoals je vermoedelijk wel weet, refererend naar Jelena de Belder, de tuindame die de toverhazelaars op een hoger niveau tilde.

Hier vind je een verslag (met veel foto's) van ons bezoek in 2022.

Jelena de Belder, foto: Arboretum Kalmthout (Sapstroom)

kievitsbloemen

Je moet ze wel even aan een kwaliteitscontrole onderwerpen maar voor de rest kan je nu zaken doen bij de aanschaf van bloembollen. 30, 40, 50% korting, want de plantencentra willen er van af. Ik 'scoorde' zonet 60 bolletjes van de wilde kievitsbloem (Fritillaria meleagris). Vorig jaar is er eentje spontaan ontsproten in de tuin en dat deed een belletje rinkelen. In het splinternieuwe plantvak van de 3 toverhazelaars is er plaats. Ik heb mijn werkbroek al aan.

Nu vol verwachting uitkijken naar het veldje kievitsbloemen.

Herkansing

De struik die we een herkansing gaan geven is deze Camellia, meer bepaald de Camellia sasanqua 'Cleopatra'. De winters worden zachter en de kennis is wat groter dus ... wagen we het er nog eens op. We merken dat ook onze 'meer gangbare' Camellia japonica goed vertrokken is. Voor de prijs moet je 't tegenwoordig niet meer laten, wie wat uitkijkt, vindt al behoorlijk grote Camellia's aan minder dan 10 euro.

Open tuin 2023

Tijdens het eerste weekend van juni zetten de Vlaamse en Nederlandse ecotuinen hun poorten weer open: wij doen ook mee. Zowel zaterdag als zondag ben je welkom in onze siertuin. Zoals gebruikelijk staan de dames van het huis in voor de catering. Welkom dus in Tessenderlo. Tuin- en plantenliefhebbers komen hier ongetwijfeld aan hun trekken. Je kan hier vrij rondlopen, op je eigen tempo. Zitten, slapen en wegdromen mogen ook. Vragen staat vrij. Tot dan: 3 en 4 juni 2023 (van 10 tot 18.00 uur, zo ongeveer).

welkom in mijn nieuwe biotoop

 

Ge zoudt het hier niet zeggen maar ik zit momenteel in een heel productieve fase. Sinds mijn laatste post hier over de schone Magnolia grandiflora, heb ik al meer dan honderd nieuwe posts gepleegd met misschien wel vijfhonderd foto's erbij. Alleen geschiedde dat niet op het Google/Blogger-territorium maar in de omgeving van het overbekende Meta/facebook.

't Is simpel gekomen: mijn vrouwen zaten in Turkije en de communicatie verliep via Messenger en Facebook met videochat en al. Via mijn account kon ik hen tonen waarmee ik mijn dagen vulde en zij wilden dat dit op een nogal actieve manier zou zijn, liefst op de fiets en zwervend in de natuur. Ik ben daar blijven plakken en daar zijn een paar goede redenen voor. Voor foto's is het beter geschikt dan een blog. Mijn familie en vrienden lezen geen blogs maar zitten wel op facebook. De interactie is er groter, al stellen de duimpjes op zich niet veel voor. En tenslotte: ik kan bepalen welk stukje door wie kan gelezen worden en ik ken mijn lezers beter dan op deze blog want hier geschiedt heel veel anoniem. 

Momenteel fiets ik veel in het Hageland en de Kempen. Ik maak daar verslagen van, met een komische noot als 't kan, en plak daar een rits foto's aan vast. Veel dingen zie ik zelf voor 't eerst wat het boeiend maakt. Ik heb voor dit nieuwe 'project' ook een nieuwe account aangemaakt: niet meer Muggenbeet maar Looienaar, de inwoner van Tessenderlo. (Voorheen op FB: Vlo Schreivers)

Muggenbeet mag nu een verdiende, schone en diepe slaap aanvatten. Het was een heel mooie periode maar nu is het tijd om eens wat anders te proberen. Ik ga intussen ook al naar de zestig (amai). Voor wie zin heeft, welkom op mijn nieuwe account: Looienaar

Ik vond dat u dit moest weten, een kwestie van beleefdheid en respect. Groetjes en een dikke kus.

Ludo Rutten, 10 oktober 2022.

 

magnolia grandiflora

 

Het huis van mijn schoonouders werd verkocht. Vermits mijn schoonvader een groot plantenliefhebber en een kleinschalig tuinaanlegger was, had hij heel wat - zeker voor die tijd - unieke planten op zijn geleeg staan. Eén daarvan was een flinke Magnolia grandiflora. Hij was toen al zo'n 3 meter hoog en de grote vraag was 'kunnen we deze nog verplaatsen naar ons eigen huis?'. We hebben de gok gewaagd: met zorg uitgegraven, vervoerd met een kleine vrachtwagen, een groot plantgat en de groenblijvende Magnolia sloeg aan en is nu een van onze mooiste bomen.

 

Tot ons groot jolijt staat deze Magnolia dit jaar terug mooi in de bloemen na enkele jaren daar geen zin in gehad te hebben. Mogelijks heeft het te maken met de sterfte van enkele sparren vlakbij (droogte en letterzetter!) waardoor er meer licht in het bos is. De reuzebloemen staan wel hoog waardoor er een trapladder aan te pas kwam om enkele foto's te nemen. Je moet er natuurlijk  iets voor over hebben. Ik las dat de bouw van de magnoliabloemen nog dateren uit de oertijd, toen de bestuiving nog door kevers geschiedde. Dat maakt het allemaal nog wat interessanter.

 

De magnoliafamilie is heel uitgebreid. De nieuwe variëteiten (zaaiselecties) zijn niet meer bij te houden. Naar mijn smaak zitten er ook enkele 'monsters' tussen die de natuur nooit zelf op de aarde zou loslaten. De tuincentra zien er wel brood in want ik zie ze regelmatig in de verkoop staan. Ieder zijn goesting maar die Frankensteincreaties laat ik aan mij voorbijgaan. Gelukkig wordt ook de Magnolia grandiflora tegenwoordig zeer ruim aangeboden. Deze soort komt van nature voor en doet het in ons klimaat prima. Ik ben er zeer tevreden over. Een mooier aandenken aan mijn 'groene' schoonvader kan ik me niet meteen inbeelden.

blijft imposant

 

Af en toe landt er een koninginnenpage in de tuin. Gisteren had ik die eer opnieuw in de vlindertuin. Alhoewel ik de majestueuze vlinder al vaak heb gezien, overvalt de koninginnenpage me telkens opnieuw met zijn imposante omvang en uitzonderlijke schoonheid. Wat een beest is me dat!

Hij landde op een van de vlinderstruiken en liet zich behoorlijk benaderen. Hij vloog soms wel op als ik te kort bij kwam met mijn kodak maar landde vervolgens gewoon op een andere vlinderstruik. Na enkele goede foto's liet ik hem gerust, ik word zelf ook niet graag gestoord als ik aan het eten ben. Wat mij betreft is de koninginnenpage mooier dan de koningspage.

 

bezoekers

 

 De kolibrievlinder is met voorsprong de aandachtstrekker van het moment evenals de koninginnenpage die af en toe landt op een vlinderstruik. Het aantal dagpauwogen lijkt zich te normaliseren, maar er is zoveel meer dat zich in de natuur/tuin afspeelt en dan krijgen we nog maar een fractie met eigen ogen te zien. Een deel van de recente waarnemingen zie je hierboven. Voor wie het nodig heeft, vind je hieronder wat summiere uitleg.

1. We hebben er op gewacht en ze zijn terug, de oranje zandoogjes.

2. Een tronkenbijtje vol met stuifmeel van de alant.

3. De grote rupsendoder, vaak te vinden op Veronicastrum.

4. Terug van enkele jaren weggeweest, het koevinkje.

5. De grote snuittordoder op kruisdistel.

6. Een boomblauwtje, hier met afstand het meest voorkomende blauwtje.

De stadsreus, onze grootste zweefvlieg

Ook veel aanwezig is deze koekoekshommel

Citroenvlinder (mannetje) op alant.

Landkaartje in tijden van Google Maps

nieuwe potten

 

De aanschaf van weerbestendige potten is een investering voor het leven. Zo troost ik mij als ik geconfronteerd word met het kassaticket voor de aanschaf van drie potten en twee grote floxen (vlambloemen). Maar ja, ik rook niet, ik drink niet, ik ga niet op vakantie, mijn geld mag ergens naar toe gaan.

De nieuwe potten hebben een doel. Het voorste raam komt heel diep zodat we vanuit onze zetels een 'panoramisch' zicht hebben op de voortuin. De roze vlambloemen geven nog wat extra kleur aan dit zicht. Andersom werkt het ook, de inkijk van buitenuit op ons salon vermindert waardoor we ietwat meer privacy hebben.

Nieuwe buitenpotten met floxen om het zicht van binnenuit te verfraaien.

De lichtroze kleur van de uitgekozen vlambloemen past prima bij de vlinderstruik en de paarse versie van de trompetboom (Catalpa x erubescens 'Purpurea') die er vlakbij staan. Mooi aan deze variëteit is dat ook de gesloten bloemen en de bladeren schoon bordeaux geschakeerd zijn.  

behangersbij op alant

 

 

Op de dagpauwogen na is het nog geen drukte wat de vliegende insecten betreft. Niet dat er niets te beleven valt, zo landde er een koninginnenpage in de vlinderstruiken, een landkaartje op de Veronicastrum en citroenvlinders in de grote kattenstaart. Ook de indrukwekkende stadsreus was vandaag present. Eén beestje viel me vandaag op: de behangersbijen in de Helenium en de Inula aan de kapel. Vermoedelijk is het de tuinbladsnijder. Koddig is dat het achterlijf af en toe in de hoogte wordt gehouden en dat de buiken vol hangen met geel stuifmeel. De bladsnijdervrouwtjes verzamelen namelijk hun stuifmeel op de buikschuier.

 Het koevinkje is ook terug na enkele jaren afwezigheid. Waarom deze vlinder is weggebleven, is me een raadsel. Weldra zal het aantal soorten flink toenemen want de Canadese guldenroede komt in bloei. Door velen verguisd maar de beestjes zijn er zot van.

fotoplezier

 

Die kolibrievlinder blijft me (foto-)plezier bezorgen.

 

Eens je zijn vlieggedrag doorhebt, kan je je klaarhouden.

Voila, ik heb me weeral geamuseerd.

kolibrievlinder

 

Naast de glasvleugelpijlstaart verschijnt hier ook meer en meer de kolibrievlinder. Deze avond, rond 20.15 uur, dook hij weer op aan het venster. Het was mijn jongste dochter die hem het eerst in de gaten kreeg en mij verwittigde. Ik vond hem al foeragerend in de vlinderstruik waar hij met zijn roltong energierijke nectar dronk. Net als een kolibrie blijft hij al fladderend voor de bloemen hangen. Leuk om hem bezig te zien. Met opnames van 1/4000 van een seconde kon ik zijn vleugelslag bevriezen maar had ik wat licht tekort om heel scherpe foto's te krijgen. Maar 't kan nog door de beugel. Volgende keer beter. 

natuurdocumentaire live

 

Buiten

Bij een van de vele veranderingen in de voortuin kapte ik een struweel sneeuwbessen weg om vanuit het huis zicht te krijgen op de voortuin. Op de vrijgekomen ruimte plantte ik vlakbij het raam een vlinderstruik, met name de Buddleja 'Lochinch'. Deze cultivar is ontstaan uit een kruising van Buddleja davidii met Buddleja fallowiana en de vlinders, bijen en zweefvliegen zijn gek op de nectar ervan. Het is op deze vlinderstruik dat het momenteel krioelt van de dagpauwogen. Zodra de zon schijnt, zijn ze van de partij. 

Deze kleine ingreep in de voortuin heeft al tot veel kijkplezier geleid, zowel buiten als van binnenuit. Zittend in de zetel (of liggend) krijg ik zo vanop de eerste rij een live natuurdocumentaire voorgeschoteld. Terwijl ik deze tekst typ, landt er een koninginnenpage, de eerste van deze zomer. 't Is dat ik zot ben van de Tour de France, anders zou de TV voor mij niet moeten opstaan.

Binnenzicht

Dagpauwogen overal

 

Als er één iets is dat momenteel de show steelt, dan zijn dit wel de dagpauwogen. Momenteel vliegen er hier zo'n twintig rond en je vindt ze overal: op de vlinderstruiken, op de kruisdistels, gewoon al zonnend op een warme steen of op het jakobskruiskruid. Het is een algemene dagvlinder waardoor men nog te weinig stilstaat bij de prachtige vleugels die hij toch wel heeft. Zeker de jonge exemplaren zien er fantastisch uit. Het lila in de pauwenogen past perfect bij de paarse vlinderstruiken en kruisdistels (Eryngium x zabelii).

Nog een mooi beestje is de kolibrievlinder. Hij is al een paar keer verschenen maar een foto maken is nog niet gelukt. Dit is nog een uitdaging voor de komende dagen.

 In de kruisdistels vond ik ook deze grote snuittordoder, soms de gewone knoopwesp genoemd. Hij behoort tot de familie van de graafwespen. Ik vond hem behoorlijk indrukwekkend. Benieuwd wat deze vakantie nog allemaal tevoorschijn komt.