Quiche Maftoul

Een nieuw gerechtje geïmproviseerd, goed bevonden en dus opgegeten: Quiche Maftoul. Voedzaam en lekker!

Geprikt bladerdeeg, Palestijnse Maftoul (uit de Looise Wereldwinkel), witte bonen, 2 gebakken uien en 1 tomaat, veggie 'vleesreepjes' uit de pan, kruiding en bindmengeling (geraspte kaas, 3 eitjes en beetje melk). Halfuurtje in warme-lucht-oven van 190°C.

Rood?

Mijn vaste ochtend- en avondgast is er weer: het roodborstje. Het is een opvallend figuur tussen mijn mezen, vinken en huismussen. Wat ik evenwel niet begrijp, is hoe dit elegant vogeltje aan zijn naam is gekomen. De bedenkers van 'roodborstje' moeten toch kleurenblind zijn geweest, niet? Ik zie oranje veren op zijn borst, keel en kop, jullie niet? Zo zijn er nog gekke namen: de goudvink. Goud? Ik zie het niet. Niet lang geleden werd de 'Vlaamse gaai' gecorrigeerd naar 'gaai', verbeteringen kunnen dus.

Diamanten toekan

De jongste hier is met een nieuwe hobby begonnen: Diamond Painting. Zo te horen, ben ik de enige ter wereld die deze creatieve bezigheid niet kent. "Diamantje" na "diamantje" worden op een zelfklevende (soort siliconen) mat gelegd, chirurgisch precies, totdat de hele schilderij klaar is. Gans de set kostte amper 4 euro wat doet vermoeden dat die diamanten gewoon plastieken bolletjes zijn. Ik zou na 10 bolletjes al heel nerveus geworden zijn, maar de dochter blijft er bijzonder rustig bij. Schilder jezelf ook met diamanten, laat je resultaat zeker eens zien!

Steentje per steentje bouwen aan de toekan.

Een Magritte in huis

Om een of andere reden is 11.11.11 gestopt met het verkopen van de kalender die we elk jaar in de keuken ophingen. Deze kalender had elke maand een mooie wereldfoto en de lege vakjes hadden het ideale formaat om onze agenda en verjaardagen te noteren. We moesten deze keer iets anders zoeken en dat bleek niet zo simpel te zijn. Uiteindelijk vonden we iets acceptabel al zijn de dagvakjes redelijk krap bemeten. Het werd een "Magritte" met elke maand een ander schilderij. Enkele daarvan kennen we nog van ons bezoek aan het Magrittemuseum in 2021. Januari start met "Heimwee".

opgevist

Omdat mijn eigen laptop nog met mijn eigen zweet en wat tape aan mekaar hangt, mag ik tegenwoordig de laptop van één van mijn dochters geselen. Een verkenning van de harde schijf bracht me bij meer dan 1000 onbekende vakantiefoto's, vermoedelijk met de smartphone genomen. Dat staat daar digitaal stof te vergaren terwijl er hier en daar - naar mijn smaak - écht schone dingen tussen zitten. Ik pik er eentje uit, blijkbaar een strandje in Curaçao. De jeugd van tegenwoordig weet toch niet meer wat schoon is.

Foto: Sara

muzieksmaak

Het afgelopen jaar kruisten 2 nieuwe muziekgroepen mijn pad. Voor het harde werk verdiepte ik me in de muziek van Jinjer. Toch waren het vooral Porcupine Tree en het solowerk van Steven Wilson die mijn muzikaal hart wisten te veroveren. Toen ik ontdekte dat Marco Minneman (drum) en Guthrie Govan (gitaar) meewerkten aan drie CD's van Wilson wist ik dat het geen vergissing kon zijn. Rond de vijfde minuut begint Guthrie aan zijn magistrale gitaarsolo.

Minneman, Govan en Bryan Beller vormen samen ook het geweldige 'The Aristocrats'.

somber logo

Voila, hier is het officiële logo van de nieuwe fusiegemeente Tessenderlo-Ham. Ik vond het op de website van onze gemeente. Mijn eerste reactie? Who cares? .... maar 't is helemaal mijn ding niet. Noch wat de gekozen kleuren betreft, noch wat de T en de H betreft. In welk middeleeuws spookkasteel werd dat sip-ogende logo teruggevonden? Is daar een designer aan te pas gekomen? Heeft dat geld gekost? Ik denk, maar ik kan er lichtjaren naast zitten, dat de T de kanaalsplitsing zou kunnen voorstellen (Albertkanaal - Kanaal Kwaadmechelen/Dessel) en de H één van de bruggen met de linkerpijler Looi symboliserend en de andere pijler Ham. Ondersteboven zou het iemand kunnen voorstellen die met zijn bloot gat op een bureaustoel zit. Als je heel lang kijkt, kan je er ook Frank Zappa in zien terwijl hij gekneld zit tussen een bankschroef. Het had veel beter en frisser gekund. Meer woorden gaan we er niet aan vuilmaken. 't Is maar een logo. 

lege zak

16 kg vogelvoer is er al naar binnengespeeld. De eerste zak is daarmee volledig leeg. De tweede helft van onze voorraad is intussen al aangesneden. De stevige lege zak, die kan nog van pas komen de komende dagen want er wordt vrieskou voorspeld. De pas aangeplante Camellia kan dan wel een winterfrakske gebruiken.

Dat soort plastic zakken gebruik ik ook als ik op mijn knieën wil werken. Ge blijft droog en proper. Monty Don, de Engelse tuingoeroe (BBC), heeft er eens een hele stapel van gebruikt om een kuil te bekleden. Hij prikte er wat gaten in, vulde de kuil met zand en hij had een "swamp zone" (moeraszone). Wie planten vervoert in zijn koffer, kan er ook in geen tijd een beschermdoek van maken. Mogelijkheden te over.

De lege herbruikbare zak.

appelvink

Qua aantal tuinvogels zit hier alles wel snor maar wat diversiteit betreft maak ik me toch wat zorgen. Groenlingen, zwarte mees, kepen....ze lijken wel van de aardbodem verdwenen.  Toen we hierover een boompje aan het opzetten waren, verscheen zo'n 10 meter van het keukenvenster toch wel een mannetje van de appelvink zeker! Deze Rambo onder de vinken verscheen nog maar 2x eerder in onze tuin. Vermoedelijk komt hij af op de zaden van onze haagbeuken en Spaanse aken. Toch nog een lichtpunt ! Intussen is de eerste zak van 16 kg granen al opgevreten en werd de tweede zak aangesneden. 

De appelvink, gefotografeerd door het keukenvenster.

klimop versus boomstam

Hier en daar toch ingrijpen

Bij sommige bomen okee maar we gaan de klimop niet toelaten om in àlle bomen te groeien, dan krijg je na enige tijd een jungle van klimop en boomstammen die er allemaal identiek hetzelfde uitzien. Dus ben ik begonnen met sommige bomen te bevrijden van de klimop zodat hun gegroefde of gevlekte schors terug zichtbaar wordt. Bij een aantal laat ik de klimop ongemoeid want deze plant wordt pas echt interessant als hij kan klimmen, dan komt hij in bloei en levert hij nectar (laat op het jaar) en bessen.

Naar Kalmthout op eindejaarsdag.

De laatste dag van vorig jaar bezochten we nog eens het prachtige arboretum van Kalmthout en de bijhorende plantenshop. Kalmthout is zo'n 80 km van onze deur dus dat maakt dat we toch zo'n 160 km op onze teller hadden maar dat hebben we er voor over. Normaliter gaan we enkele weken later maar dit had het voordeel dat we nu de allervroegste toverhazelaars in bloei zagen. Het was er bijzonder rustig, ik denk dat er zo'n 10 medebezoekers in het park rondliepen. Na de rustige en gelukkig droge wandeling, neusde ik rond in het plantencentrum waar ze naast toverhazelaars nog heel wat andere botanische bijzonderheden te koop aanbieden.

Hamamelis x intermedia "Hillier's Clone"

Voor aanplant in de eigen tuin vond ik er de Ribes speciosa, de Hamamelis "Twilight" (ter vervanging van ter ziele gegaan exemplaar) en de rode Hamamelis "Foxy Lady". Ik moet er ergens speciaal plaats voor maken maar weet nog wel een hoekje waar dat kan. De "Harry", waarvan ik wel wat onder de indruk was tijdens het rondlopen, kon ik er helaas niet op de kop tikken. Een variëteit om in de gaten te houden!

Morgen (5 januari) starten de Hamamelisfeesten waarop dit jaar de "Jelena" en "Sister Jelena" extra aandacht gaan krijgen. Zoals je vermoedelijk wel weet, refererend naar Jelena de Belder, de tuindame die de toverhazelaars op een hoger niveau tilde.

Hier vind je een verslag (met veel foto's) van ons bezoek in 2022.

Jelena de Belder, foto: Arboretum Kalmthout (Sapstroom)

kievitsbloemen

Je moet ze wel even aan een kwaliteitscontrole onderwerpen maar voor de rest kan je nu zaken doen bij de aanschaf van bloembollen. 30, 40, 50% korting, want de plantencentra willen er van af. Ik 'scoorde' zonet 60 bolletjes van de wilde kievitsbloem (Fritillaria meleagris). Vorig jaar is er eentje spontaan ontsproten in de tuin en dat deed een belletje rinkelen. In het splinternieuwe plantvak van de 3 toverhazelaars is er plaats. Ik heb mijn werkbroek al aan.

Nu vol verwachting uitkijken naar het veldje kievitsbloemen.

Herkansing

De struik die we een herkansing gaan geven is deze Camellia, meer bepaald de Camellia sasanqua 'Cleopatra'. De winters worden zachter en de kennis is wat groter dus ... wagen we het er nog eens op. We merken dat ook onze 'meer gangbare' Camellia japonica goed vertrokken is. Voor de prijs moet je 't tegenwoordig niet meer laten, wie wat uitkijkt, vindt al behoorlijk grote Camellia's aan minder dan 10 euro.

Open tuin 2023

Tijdens het eerste weekend van juni zetten de Vlaamse en Nederlandse ecotuinen hun poorten weer open: wij doen ook mee. Zowel zaterdag als zondag ben je welkom in onze siertuin. Zoals gebruikelijk staan de dames van het huis in voor de catering. Welkom dus in Tessenderlo. Tuin- en plantenliefhebbers komen hier ongetwijfeld aan hun trekken. Je kan hier vrij rondlopen, op je eigen tempo. Zitten, slapen en wegdromen mogen ook. Vragen staat vrij. Tot dan: 3 en 4 juni 2023 (van 10 tot 18.00 uur, zo ongeveer).

welkom in mijn nieuwe biotoop

 

Ge zoudt het hier niet zeggen maar ik zit momenteel in een heel productieve fase. Sinds mijn laatste post hier over de schone Magnolia grandiflora, heb ik al meer dan honderd nieuwe posts gepleegd met misschien wel vijfhonderd foto's erbij. Alleen geschiedde dat niet op het Google/Blogger-territorium maar in de omgeving van het overbekende Meta/facebook.

't Is simpel gekomen: mijn vrouwen zaten in Turkije en de communicatie verliep via Messenger en Facebook met videochat en al. Via mijn account kon ik hen tonen waarmee ik mijn dagen vulde en zij wilden dat dit op een nogal actieve manier zou zijn, liefst op de fiets en zwervend in de natuur. Ik ben daar blijven plakken en daar zijn een paar goede redenen voor. Voor foto's is het beter geschikt dan een blog. Mijn familie en vrienden lezen geen blogs maar zitten wel op facebook. De interactie is er groter, al stellen de duimpjes op zich niet veel voor. En tenslotte: ik kan bepalen welk stukje door wie kan gelezen worden en ik ken mijn lezers beter dan op deze blog want hier geschiedt heel veel anoniem. 

Momenteel fiets ik veel in het Hageland en de Kempen. Ik maak daar verslagen van, met een komische noot als 't kan, en plak daar een rits foto's aan vast. Veel dingen zie ik zelf voor 't eerst wat het boeiend maakt. Ik heb voor dit nieuwe 'project' ook een nieuwe account aangemaakt: niet meer Muggenbeet maar Looienaar, de inwoner van Tessenderlo. (Voorheen op FB: Vlo Schreivers)

Muggenbeet mag nu een verdiende, schone en diepe slaap aanvatten. Het was een heel mooie periode maar nu is het tijd om eens wat anders te proberen. Ik ga intussen ook al naar de zestig (amai). Voor wie zin heeft, welkom op mijn nieuwe account: Looienaar

Ik vond dat u dit moest weten, een kwestie van beleefdheid en respect. Groetjes en een dikke kus.

Ludo Rutten, 10 oktober 2022.

 

magnolia grandiflora

 

Het huis van mijn schoonouders werd verkocht. Vermits mijn schoonvader een groot plantenliefhebber en een kleinschalig tuinaanlegger was, had hij heel wat - zeker voor die tijd - unieke planten op zijn geleeg staan. Eén daarvan was een flinke Magnolia grandiflora. Hij was toen al zo'n 3 meter hoog en de grote vraag was 'kunnen we deze nog verplaatsen naar ons eigen huis?'. We hebben de gok gewaagd: met zorg uitgegraven, vervoerd met een kleine vrachtwagen, een groot plantgat en de groenblijvende Magnolia sloeg aan en is nu een van onze mooiste bomen.

 

Tot ons groot jolijt staat deze Magnolia dit jaar terug mooi in de bloemen na enkele jaren daar geen zin in gehad te hebben. Mogelijks heeft het te maken met de sterfte van enkele sparren vlakbij (droogte en letterzetter!) waardoor er meer licht in het bos is. De reuzebloemen staan wel hoog waardoor er een trapladder aan te pas kwam om enkele foto's te nemen. Je moet er natuurlijk  iets voor over hebben. Ik las dat de bouw van de magnoliabloemen nog dateren uit de oertijd, toen de bestuiving nog door kevers geschiedde. Dat maakt het allemaal nog wat interessanter.

 

De magnoliafamilie is heel uitgebreid. De nieuwe variëteiten (zaaiselecties) zijn niet meer bij te houden. Naar mijn smaak zitten er ook enkele 'monsters' tussen die de natuur nooit zelf op de aarde zou loslaten. De tuincentra zien er wel brood in want ik zie ze regelmatig in de verkoop staan. Ieder zijn goesting maar die Frankensteincreaties laat ik aan mij voorbijgaan. Gelukkig wordt ook de Magnolia grandiflora tegenwoordig zeer ruim aangeboden. Deze soort komt van nature voor en doet het in ons klimaat prima. Ik ben er zeer tevreden over. Een mooier aandenken aan mijn 'groene' schoonvader kan ik me niet meteen inbeelden.

blijft imposant

 

Af en toe landt er een koninginnenpage in de tuin. Gisteren had ik die eer opnieuw in de vlindertuin. Alhoewel ik de majestueuze vlinder al vaak heb gezien, overvalt de koninginnenpage me telkens opnieuw met zijn imposante omvang en uitzonderlijke schoonheid. Wat een beest is me dat!

Hij landde op een van de vlinderstruiken en liet zich behoorlijk benaderen. Hij vloog soms wel op als ik te kort bij kwam met mijn kodak maar landde vervolgens gewoon op een andere vlinderstruik. Na enkele goede foto's liet ik hem gerust, ik word zelf ook niet graag gestoord als ik aan het eten ben. Wat mij betreft is de koninginnenpage mooier dan de koningspage.