fruitbomen


De tuin werd de voorbije maanden grondig aangepakt. 't Was van moeten. De droogte, de hitte, de letterzetter, .... je weet het intussen wel. De positieve kant van dit morbide verhaal is dat er veel plantruimte ontstond waar ik me eens goed heb kunnen laten gaan. Op de beste plekken staan vandaag laagstam- en halfstamfruitbomen van appels, pruimen, peren e.a. maar geen kersen of krieken. Daar waag ik me niet meer aan. Het was altijd iets. De liefde tussen de kersen en mijn Kempische zandgrond is er gewoonweg niet.

Vooraleer tot de aanschaf over te gaan, heb ik me goed ingelezen. Er zijn wel wat issues waar ik rekening mee wilde houden: bloesemtijd, bestuiving, kleur van het fruit, de smaak, ziektegevoeligheid, ... zelfs de herfstverkleuring van het blad is bij mij een criterium. Uiteindelijk ziet mijn nieuwe aanwinst van eetbaar fruit er zo uit:

  • Appel: Reinette Sans Pareil, Calville Blanche d'Hiver, Elstar, Court Pendue Noir, Bramley's Seedling en Reinette Ananas.
  • Peer: Winternelis en Rode Williams. Ook de Nashipeer Niitaka wordt uitgeprobeerd.
  • Pruim: Reine Claude d'Oullins en de zelfbestuivende 'Victoria'.
  • Hazelnoot: enkele veredelde soorten werden aangeplant.
  • Druif: Parel van Zala
  • Kiwibes: Ik koos voor de tweeslachtige Issai
  • Blauwe Honingbes 
  • 'Wilde Perzik': voor het laatste plantgat koos de jarige dochter een 'platte perzik' (Prunus persica 'Saturn'). Die gaat vandaag de grond in.
Dit wordt ongetwijfeld boeiend om te volgen en er wordt nu al nieuwsgierig uitgekeken naar de bloesemperiode. Even interessant zijn de vele zaailingen van appels die ik overal ontdek. Ze worden allemaal behouden en -wie weet- zit er wel een 'specialletje' tussen. Het levensverhaal van de Bramley's Seedling, waarvan de moederboom nog steeds leeft en bezocht kan worden, werkt heel inspirerend. Bij deze wil ik ook nog mijn loftrompet steken over de Nationale Boomgaardenstichting. Knap werk dames en heren!




Reacties