31 december 2007

het intussen beschimmeld stokje

Nu ik veroordeeld ben om in de voormiddag thuis te blijven niksen omdat ieder moment een nieuwjaarszangertje aan de deur kan staan, is het moment gekomen om het stokje van die twee stomende blogsters (Ann en Kaatje) eindelijk eens te beantwoorden. Ik dacht al, waar blijft dat stokje richting muggenbeet nu, maar het lag al dagen lang verstopt onder een schitterend youtubefilmpje van Chop Suey.

Drie bands of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen

Ik ben altijd al heel veel met muziek bezig geweest. Het gebeurt echt heel zelden dat ik nog een groepje ontdek waarvan ik waw kan zeggen. Mijn lat van acceptatie en verwondering ligt waarschijnlijk ook wat hoog. Enkele Live-lichtpunten van het voorbije jaar: Bart Defoort in Mol en Dream Theater in Antwerpen. Groepen die ik dit jaar écht heb leren waarderen: Keane, Coldplay (X&Y) en Anouk. Ik kende ze natuurlijk al veel langer maar de vonk sloeg nu pas over.

Drie dingen die ik heb gehoord, meegemaakt..., en die me altijd zullen bijblijven

Opnieuw een dierbare die gestorven is. Mijn schoonzus, veel te vroeg de strijd verloren tegen een agressieve kanker. Een dimensie van beleving die hier niet te beschrijven valt. In dezelfde sfeer: werken met jongeren brengt soms verhalen en belevenissen naar boven die maar al te goed verklaren waarom sommigen geen zin meer hebben in 'school'. Zij hebben wel andere katten te geselen. Wat ik ook nooit zal vergeten is een recente poging om mijn allerindividueelste expressie op deze blog te censureren en aan te klagen bij mijn baas. Dat men zoiets durft, daar sta ik perpleks van.

Drie (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan

Ik ben ondertussen al zooo oud en dus wijs :-) dat ik dit jaar geen blunders heb begaan. Eerst denken, dan handelen. Dat we veel in teamverband aanpakken, helpt uiteraard ook. Vervelend antwoord? Yes, indeed.

Drie dingen die me heel stiekem ongelooflijk trots maakten

Dat ik in mijn eentje, af en toe geholpen door mijn vader, met schop en kruiwagen een zwemvijver heb uitgegraven en deze na maanden zwoegen tot een prima einde heb gebracht. De folie, de elektriciteit, de beplanting,... ik deed het allemaal zelf. Een mooie en verfrissende aanwinst voor de tuin.

Dat we daar in Mol met ons kleine team toch prima werk verrichten. Niet altijd zonder fouten maar er valt ons nauwelijks iets te verwijten. Dat ons werk gewaardeerd wordt door de meeste collega's en de directie doet me veel deugd. Het is wel enorm slopend en (mentaal) vermoeiend en daar wil ik nog iets op vinden.

En waarom niet? Ja, ik ben ook een klein beetje trots op Muggenbeet en een groot beetje op mijn vrouw en kinderen. En ook trots op jullie. Vanzelfsprekend.

Ik gooi dit stokje door naar Kim Gevaert, Dana Winner en mijn nieuwe collega Tittanova.

Geen opmerkingen: