Monarda

 

Monarda 'Cambridge Scarlet'

In het reactieluik van "boomvertakking opgevist" speelde ik met het idee om bij het meest recente projectje bergamotplanten (Monarda sp.) toe te voegen aan de Hosta ventricosa. Een 7-tal felrode wolkjes tussen het paars van de hosta's zou het plantvak rond de acacia wat vuur geven. Het idee is intussen uitgevoerd met Monarda 'Cambridge Scarlet', de enige soort die bij de verkoper nog in voorraad was. Rood, dus wat ik zocht, maar wel meeldauwgevoelig, wat ik minder apprecieer. Toch is deze soort een knaller op vele vlakken: heerlijk aroma, aantrekkelijk voor vlinders en bijen plus een mooie kleur van bloem en schutbladeren. In de beginjaren stonden deze monarda's her en der in de tuin maar ze verdwenen (zoals zoveel planten). Nu wil ik nog eens een poging wagen. Klopt het dat deze bergamotplanten alsmaar minder worden toegepast? In mijn plantenencyclopedie staat nog te lezen 'dat deze plant in geen enkele tuin mag ontbreken'...

Het nieuwe eindresultaat

vrouwtje weidebeekjuffer

 

Heet weer, dat betekent hier waterjuffers en echte libellen

Momenteel vliegen hier vooral azuurwaterjuffers en lantaarntjes rond. Vaak in een koppeltje waarbij het mannetje het vrouwtje in een nekgreep heeft. Bij het invullen van het Humo-kruiswoordraadsel landde er een blinkende groene juffer, dat betekent hier ofwel een pantserjuffer (vaak) ofwel een vrouwtje van de weidebeekjuffer (de eerste maal). Aan de vleugels te zien, bleek het deze laatste zijn. Het mannetje is gemakkelijk herkenbaar aan de blauwe vlek in de vleugels wat bij het vliegen een 'hypnotiserende' werking heeft. Deze is hier al meer geweest. Hopelijk ziet de groene schoonheid het gevaar van de goudwindes in, want deze zijn niet te beroerd om een eileggend vrouwtje uit de greep van het mannetje te rukken en op te peuzelen. 

boomvertakking opgevist

Het stuk (pseudo)acacia dat ooit nog groeide in de voortuin.

 Hij lag ergens onder een boom traagjes weg te rotten maar was te welgevormd om hem niet aan dit lot te onttrekken. Bij de verfraaiing van de boszithoek -daar waar de dames van het huis met hun vriendinnen wensen te vertoeven- kwam de 5-koppige Robinia goed van pas. Eerst dacht ik al liggend maar uiteindelijk bleek hij staande het meeste tot zijn recht te komen.

Het perkje deze morgen

 Het perkje aan de zithoek is niet zo heel groot. Vorige week plantte ik er reeds een Chionanthus virginica en de Magnolia x brooklynensis 'Woodsman'. De siergrassen (stekelige Cortaderia) die er stonden, verzette ik gisteren. Vroeg deze morgen begon ik aan de herinrichting, de temperatuur was toen nog aangenaam. De grond moest flink verbeterd worden en voor de Robinia werd een gat gegraven.

De bloem van de Hosta ventricosa

 Voor het plantgoed koos ik een 15-tal grote Hosta ventricosa, waarvan u hierboven de prachtige bloem kan zien. Deze bloemen groeien op stengels van bijna een meter hoog. In onze tuin staan heel weinig hosta's omwille van de slakkenvraat, maar toch wil ik nog eens een poging wagen. Met een dikke mulchlaag van gehakselde beukentakken en -bladeren wil ik de goesting van de slakken temperen.

Het eindresultaat, gemulchd en al.

Op termijn gaan de Chionanthus en de Magnolia voor extra schaduw zorgen, nu werpen de grote beuken schaduw tot zo'n 15.00 uur. Het is niet uitgesloten dat er in de toekomst nog een lage randbeplanting bijkomt, voorlopig gaan we 't hiermee doen. Was er in het begin nog wat protest tegen de verwijdering van de pampagrassen, is er nu toch sprake van 'beter dan eerst'. De gieter staat al klaar, hij gaat het druk krijgen want er is de voorbije weken veel nieuws de grond ingegaan.

voor de fietsers

 

 Beter zicht voor ieders veiligheid

Tijden veranderen en soms moet je je daaraan aanpassen. Fietspaden en fietsers bijvoorbeeld. Het klinkerfietspad werd hier opgebroken en vervangen door een bredere uitvoering in rood beton. De fietsers rijden hierdoor nu vlak langs onze beukenhaag. Bij de tweewielers zelf is er ook meer diversiteit gekomen. Je hebt nog de (oude) soort die al hun energie uit hun benen en rug persen maar ook de batterijfietsen die snelheden halen die eerder weggelegd waren voor getrainde topsporters. Dit maakt dat sommige tweewielers uit het niets ineens voor je uitrit opduiken. Niet zonder gevaar! Daarom was een drastische inkorting van onze haag -van voor en opzij- de beste oplossing. Nu zien we alle fietsers van ver afkomen en blijven (hopelijk) incidenten en accidenten achterwege.

nieuwe rozen

 

Rosa 'Blushing Bride'

De voorbije weken bezochten we enkele open-lucht-tuincentra op zoek naar nieuwe rozen. "Open lucht" omdat je dan meteen kan zien waar de insecten op af komen of niet. Niet dat dat het enige criterium is waar we op letten. Schoonheid blijft het belangrijkste. Ziektegevoeligheid is iets wat ik ook even natrek.

5 nieuwe rozen zijn uiteindelijk toegevoegd aan ons assortiment. De mooiste daarvan vinden we de 'Blushing Bride', een moderne klimroos die mooie trossen van wit-roze bloemen vormt. Eén tros vormt op zich al een schitterend bruidsboeket. Om in de voortuin de Acer rubrum aan te kleden, kozen we voor een kleinbloemige gele klimroos, met name de 'Sunny Siluetta'.

 Rosa 'See You In Purple'

Op een kar die nog uitgeladen moest worden, viel ons oog op de roos 'See You In Purple'. Iets bijzonders, een eyecatcher waar ik graag een plaatsje voor vrijmaak. Hier staat een vijg die niet meer doet dan in leven blijven en diep invriezen. Wellicht moet hij zijn plaats afstaan. 

Rosa 'Arte'

Kregen reeds een plekje in volle grond: de roos 'Heidetraum' die in de nieuwe bloemenborder werd gezet en de roos 'Arte' die beeldig staat tussen een groepje Sedum. Plantenliefhebbers gaan dit meteen verstaan: behalve rozen belandden er nog dingen op de winkelkar. Eentje daarvan was ik al lang aan het zoeken, met name de Magnolia 'Woodsman'. Enkele jaren geleden mailde ik de zaakvoerder of hij deze beverboom niet kon toevoegen aan zijn reeds uitgebreide keuze. Het antwoord toen was eerder ontgoochelend maar begrijpelijk. Was ik aangenaam verrast toen ik vrijdag de 'Woodsman' toch aantrof. Dank u, zeg ik dan.

vragen over planten

 Op de voorbije ecotuindagen sprongen een aantal planten in het oog. Ik kreeg er de meeste vragen over. Ik vermoed dat ze her en der een plekje gaan krijgen in nieuwe tuinen, wat alleen maar kan toegejuicht worden. Ook prominent in beeld: beeldherkenningsapplicaties op de smartphones. Vaak goed geraden maar er soms ook helemaal naast.

Een overzicht van de vragen:

(collage 1) 1/6: Primula vialii - 2/6: bieslelie of Sisyrinchium striatum - 3/6: Cornus kousa 'China Girl' - 4/6: Podophyllum 'Spotty Dotty' - 5/6: Rodgersia 'Bronze Peacock' - 6/6: Roos 'Paul"s Himalayan Musk'

(collage 2) 1/2: Roos 'Maria Lisa' - 2/2: geen 'rabarber' maar Darmera peltata (grootbladige oeverplant).

terugblik opentuin

 

De ecotuinendagen zijn een tiental dagen gepasseerd. Ze zijn alweer zo goed meegevallen dat we ons alvast hebben ingeschreven voor volgend jaar (3 en 4 juni 2023). Was het bij de vorige deelname nog een overrompeling, deze keer was het perfect gedoseerd en konden we alle bezoekers de nodige aandacht geven. Ook de 'catering' gaat er prat op dat ze iedereen die dit wou, een drankje heeft kunnen aanbieden.

Op zaterdag waren er zo'n 80 bezoekers, op natte zondag raapten toch nog zo'n 18 mensen hun moed tesamen om er met regenjas en paraplu door te komen en op pinkstermaandag was het topdag met zo'n 160 enthousiaste bezoekers. Ook TV Limburg was maandag onverwacht van de partij wat een kleurrijke reportage opleverde voor het Limburgse nieuws.

Zicht vanuit de tuin op het huis

Mag ik bij deze alle bezoekers nogmaals bedanken om er samen een superfijn weekend van te maken? De vele positieve reacties deden deugd en gaven me energie om er opnieuw tegenaan te gaan. De hoek met de 2 treurende kweeperen (alsmaar terugkerende roest) werd onder handen genomen en is op enkele dagen tijd omgetoverd tot een bloemenhoek met onder meer Acanthus, Echinacea 'White Swan', Astilbe japonica 'Deutschland', pimpernel, de roos 'Heidetraum' en Geranium 'Blushing Turtle'. We verwachten de komende dagen nog bezoekers die belet waren op het weekend of nog een keertje wilden terugkomen. Dit zal zonder de perfect getimede hoogbloei van onze klimrozen zijn maar met de bloei van Veronicastrum, daglelies en de vele vlinderstruiken.

 

Stenen cactus, een speels element tussen de sierdistels.

 

de naald-kortschildboktor

 

Nog maar mijn tweede waarneming in onze tuin, niet zooo verrassend want deze tor is bij wijze van spreke maar een speldenkop groot. En toch... is hij volledig met toeters en bellen uitgerust. Hoe klein moeten zijn ingewanden dan niet zijn en dat  functioneert allemaal!? En dan weten dat er creatuurtjes rondvliegen die tienmaal in deze boktor passen. De wonderen zitten vaak in de kleine dingen. 

Intussen hebben we ook ons welkomstbord voor het komende weekend klaar. Ons oude schoolbord, met krijtbak en al, was daar ideaal voor omdat de affiches er netjes op passen en omdat de voeten stevig genoeg zijn om hem zonder bijkomend werk op de grond te zetten.

Voor alle duidelijkheid - en hiermee is meteen ook de vraag van éen van de buurvrouwen beantwoord - de tuin is ook de 5de (zondag) geopend. Op het straatbord is "4 - 6" geschilderd; het streepje mag gelezen worden als "tot en met". 

de laatste hand

 

't Is dankzij de komende ecotuindagen dat ik een idee, waarop ik al lang broed, vandaag heb gerealiseerd. Veel werk was het niet maar 't probleem hier is altijd hetzelfde, met name eraan beginnen. Het resultaat ziet u hierboven. Eerder posteerde ik een grote, gekregen pot met Geranium 'Ann Folkard' in de kleine maagdenpalm. De ronde vorm liet ik terugkomen in twee nieuwe miniborders om extra kleur te krijgen in een wat saaier gedeelte van de tuin. Centraal hierin staan vingerhoedskruiden en als kompaan koos ik voor Veronica spicata en Geranium 'Orkney Cherry', een bruinbladige soort met kleine doch schone bloemen.

Om de bezoekers te tonen dat ecotuiniers ook wel grappig en 'creatief' kunnen zijn, heb ik hier en daar wat speelse elementen toegevoegd of geaccentueerd. Neen, we gaan ze hier niet verklappen. Of eentje: onze schildpad is zot van edelweissjes en tijdens de ecotuindagen mag hij helemaal loos gaan.

 

De enkele generaties oude koffiepot kreeg ook een bewoner.

nog 5 dagen

 

Nog minder dan een week en de ecotuindagen gaan van start. Zenuwen zijn er niet meer, het is immers niet onze eerste keer. Zoals dat past bij het ontvangen van een grote groep mensen, proberen we onze tuin wel op zijn best te tonen. Alle bloempotten werden nagekeken en daar waar nodig werden de zieltogende planten vervangen door frisse exemplaren. De paden werden toegankelijk gemaakt door overhangende takken en doornen weg te snoeien. De terrassen, tafels en stoelen werden ontdaan van vogelpoep zonder maniakaal te werk te gaan. De laatste berg takken werd gehakseld en verdeeld in de borders. Waar nog een plantje bij kon, heb ik er eentje bij gezet.

Voor heel wat zomerbloeiers is het helaas te vroeg en voor de voorjaarsbloemen is het dan weer te laat. Zo te zien zullen het de rozen zijn die de show stelen want zij hebben perfect getimed. Ook de Rodgersia's, enkele geraniums, vuurpijlen, ezelsoren en irissen gaan in bloei staan. Dankzij de regen oogt de tuin fris en is het gras nog groen. De Magnolia sieboldii, die speciaal gekocht werd om het welkomstbord te verfraaien, gaat precies op tijd in de bloemen staan. Beziens genoeg dus en vergeet ook niet naar de vogels te luisteren. De zwartkoppen en huismussen gaan er tegenaan en sinds een week is ook een koekoek te horen.

schilder- en timmerwerk

 

Of het enig verschil uit maakt, weet ik niet maar we hebben ons straatbord toch maar teruggeplaatst. Het werd voor het eerst in gebruik genomen in 2010 of 2011 en het is nog steeds in goede conditie. Enkel de datum moest worden aangepast. Met wat okergele en donkerblauwe verf was dit snel geflikt. De blote-kabouter-affiche zou ook moeten vervangen worden, maar de deze is geplastificeerd en mag dus blijven hangen. Daar zal het nu ook niet op steken. Bij het plaatsen voorspelden ze storm dus werd er een extra plank en bijhorende nagels voorzien. Ik heb ook vlaggetjes bij VELT besteld maar deze zijn nog niet toegekomen. Als back-up hebben we hier wel wat Nepalese slierten vlaggen liggen, da's ook schoon. Zoals je kan zien (moest je het nog niet weten), doen we hier een xxxl-editie, drie dagen de volle bak. Vooral voor de vrouw en de dochters die de 'catering' doen is dat toch een niet te onderschatten opgave.

Het straatbeeld

marsmannetjes

Buitenaards leven, hmm ik heb er zo mijn twijfels bij. Maar moesten er toch 'marsmannetjes' bestaan, dan zouden ze er zo kunnen uitzien: de distelboktor (met antennes om met gemak Mars te kunnen bereiken).

 Distelboktor geland op kogeldistelblad

Ook voor de beestjes

 

Ecotuiniers zijn ook vriendelijk voor de 'beestjes', doden zit niet in hun bloed. Bewonderen daarentegen wel. Het verbaasde me gisteren weeral hoeveel klein grut er in de heerlijk geurende bloemen van de vuurdoorn rondhangt. Ook de botanische rozen met hun toegankelijk stuifmeel zijn goede gastheren. De geringelde smalboktor (zie foto) landde op één ervan en liet zich gewillig fotograferen. Pas op de foto zie je hoe knap zo'n beest in mekaar zit.

groen pinksterweekend

 

Het komende pinksterweekend zal duizenden mensen in beweging zetten richting meer dan 200 ecotuinen in Vlaanderen en Nederland. Het is een van de gezelligste momenten van het jaar, zonder meer éen van de tofste activiteiten van VELT. Deze editie zullen we zelf geen tuinen bezoeken. We zetten immers onze tuinpoort zelf open en mikken op zo'n 400 bezoekers. We hebben er zin in na enkele jaren afwezigheid. Alles is er klaar voor, alleen zou veel regen de tuin bijzonder veel deugd doen. Maar zelfs dat zou deze week in orde komen.

Tot dan.

ecotuinenweekend 2022

 

Tijdens het pinksterweekend (4, 5 en 6 juni) stellen Kristien en ik onze ecologische siertuin terug open voor al wie geïnteresseerd is. We doen dit in het kader van de VELT-ecotuindagen. De inkom is gratis, dat spreekt voor zich. Het tuinpoortje staat open van 10.00 uur tot (minstens) 18.00 uur.

Wij wonen nog steeds op de Schoterweg 158 in Tessenderlo. Onze eerste deelname dateert reeds van 2010. Intussen is er veel veranderd maar dat kan je het best ter plekke komen bekijken. Je bent zeker welkom. De VELT-website mét alle deelnemende tuinen is in opbouw, je hoort er nog van.

't gapend gat

 Na de stormschade van Eunice zaten we hier met dit noordoostelijk gapend gat.

(foto) - De omgewaaide boom liet een groot gat achter.

 Om het gat te dichten koos ik voor een nieuwe boom, net als de voorganger ook een conifeer. Botanisch gezien een interessant geval, met name een Cryptomeria japonica  'Barabits Gold'. De Cryptomeria komt endemisch voor in Japan en het geslacht Cryptomeria kent slechts één soort m.n. de japonica. Er bestaan intussen heel wat cultivars van, de Barabits Gold werd zo geselecteerd in Hongarije. De naalden zijn kort en sikkelvormig en staan spiraalsgewijs op de twijgen. Mijn schoonvader zaliger, die gespecialiseerd was in coniferen, had een aantal flinke Cryptomeria's in zijn tuin staan. Mijn vrouw heeft met deze soort hierdoor een speciale band. 

foto - De allerlaatste aanwinst, om het gat op te vullen.

(foto) - De naalden van de Japanse ceder (of sikkelcipres) in close-up

Stormschade

 

(foto) Geknakt en terechtgekomen bij de buren

Een dikke tak uit een van de beuken en een overgeknakte sierspar die bij de buren terechtgekomen is, storm Eunice heeft zijn littekens achtergelaten. Al bij al valt de stormschade nog mee al heeft het opruimen van de boom me wel vier uur hard labeur gekost. Tevens gaapt er nu een groot gat, dat opgevuld moet worden.

Erger gesteld was het enkele huizen verder, in het bosje van grove den bij mijn ouders. Met wortel en al werden daar 70 jaar oude bomen uit de grond gelicht, iets wat me meteen deed denken aan de bossen van Kiewit na het pukkelpopdrama. 

(foto) Alsof het niets was, werden de bomen uit de grond gelicht.

Het voordeel van nog 3 broers te hebben, is dat een oproep in de facebook-familiegroep meteen gedreven hulp op gang bracht. Er is nog veel werk, zo hangt er nog een gevaarlijke boom over naar de buur en ligt er nog een immense berg takkenhout waar iets moet mee gebeuren. Toch het apocalyptische beeld is al wat geordend en alle stammen werden reeds in hanteerbare stukken gezaagd. We weten in elk geval wat te doen de komende week.

(foto) Mijn jongste broer aan het werk.