2 maart 2008

nooit opgeven

7 tegen 8 voor onze tegenstrever stond het. De allerlaatste match van de avond was aan mij, tegen een hoger gekwalificeerde speler. Met winst kon onze ploeg nog een gelijkspel uit de brand slepen, met een nederlaag strandden we op een vernederende nederlaag. Vrij snel werd de setstand 0-2 voor de Leuvense speler, compleet volgens de logica van de sterktelijst, en 6-10 in de derde set. Nog één puntje volstond om mij af te maken met een nul-drie.

Je voelt me al afkomen... ja, ik won de wedstrijd met 3-2. Ik speelde wellicht mijn match van het jaar. Het hoogtepunt: een gelukte smash op een touchébal (een deviërende bal doordat deze de rand van de tafeltennistafel raakt). Bovendien, lieve tafeltennisliefhebbers, een treffend voorbeeld om aan te tonen dat je nooit mag opgeven zolang de match niet volledig uitgespeeld is. Als het theoretisch kan, kan het ook in de praktijk. En wat heb ik die avond nog geleerd?

Eet NOOIT frit-mosselen voor de match! 4 maal ben ik die avond tijdens de wedstrijden naar het toilet moeten gaan. Twee matchen heb ik misselijk afgewerkt en verloren. Gelukkig was tegen 11 uur 's nachts mijn maag hersteld anders had ik de beslissende match nooit kunnen winnen. Techniek, inzet en conditie, allemaal goed en wel, de basis voor een goede wedstrijd blijven een tevreden maag en een darmstelsel in rust.

Ondanks die prachtige laatste match toch een deprimerend gevoel. Deze wedstrijd had Diest T moeten winnen. Eén winstmatchke van onze kapitein volstond, maar het mocht niet zijn. Toch staan we ondertussen op een mooie zesde plaats in de totaalstand. En ook onze vijf supporters leken tevreden.

Jerry (4/4), Ludo (2/4), Frank (2/4) en Rudy.

Geen opmerkingen: