Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht eerste spadesteek. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht eerste spadesteek. Sorteren op datum Alle posts tonen

4 januari 2007

eerste spadesteek


Niet meteen een gebeurtenis om WOW tegen te zeggen maar toch. Vandaag ben ik met opgestroopte mouwen begonnen aan wat ooit een zwemvijver(tje) moet worden. De eerste spadesteek moest uiteraard op de foto, ook al kan het -inderdaad- evengoed een gat zijn om een hondendrol in weg te moffelen. Maar, geloof me, het gaat wel degelijk om het allereerste begin van een vijver waarin naast klein grut zoals kikkers en (hopelijk ook) salamanders ook wijzelf een duikje kunnen nemen.

Opnieuw blijkt dat uit een klein gat toch een grote berg zand komt.

    2 november 2014

    foto's uit Kanne


    De brug over het Albertkanaal

    Kasteel Neercanne

    Zicht op Kanne en -jawel- Maastricht vanaf de Tiendeberg

    de hangbrug van Kanne -de eerste van België- vanaf het Plateau van Caestert

    hoge mergelwand naast het Albertkanaal
    binnenin bevindt zich het befaamde Fort van Eben-Emael
    We wandelden vandaag zo'n 15 kilometer met vertrek vanuit het drukbezocht dorpje Kanne. We volgden de gele route (Caesterthoeve, dolines, de Maas en het Albertkanaal) en verlengden het traject met de groene route (over de brug en de Tiendeberg). We besloten de wandeling met een bezoek aan het terrassenkasteel Neercanne. Tijdens de wandeling verkeer je dan weer in Vlaanderen, dan weer in Nederland en zelfs in Wallonië. De sierlijke grenspalen liggen dik gezaaid. Vanuit Kanne ben je in een wip in Maastricht en via Riemst ben je ook zo in Tongeren en de Voerstreek. Heel wat gebouwen van de streek werden opgetrokken uit mergelsteen die terplekke uit de bodem gewonnen werd. Sommige van de zo ontstane grotten worden thans gebruikt als champignonkwekerijen. Twee grootse prestaties: het Albertkanaal (kloof van 30 meter diep) en het militair fort van Eben-Emael (immens gangenstelsel) werden uit het plateau van Caestert gehouwen.


    De hellingen waren soms bijzonder speciaal :)

    het Albertkanaal nabij Klein-Ternaaien (tegen de zon in)
    met op de achtergrond de  'Pont de Lanaye'

    rechterflank van het Albertkanaal nabij Kanne
    (eerste spadesteek 1930 - begin er maar aan!)

    (Mijn collega Danny, een gedreven fotograaf, heeft een prachtige avondfoto gemaakt van de brug van Kanne)


    6 december 2014

    Cherokee Chief


    laatste aanwinst: 3 Cornus florida 'Cherokee Chief'

    Met de demontage van de trampoline kwam er een grote cirkel bosgrond vrij. Het eerste idee was om deze ruimte open te houden, moesten we ooit eens zin hebben om onze vakantietent op te stellen in de eigen tuin. In de zomer buiten slapen heeft natuurlijk wel iets. Uiteindelijk heb ik de kampeerdromen gelaten voor wat ze zijn en schafte ik me drie bloemkornoeljes aan. Ik vond een mooi drietal aan een redelijk aantrekkelijke prijs en vandaag werden ze aangeplant. Een zalig weertje trouwens om dit nu te doen.

    Veelbelovende bloemknoppen van Cornus florida 'Cherokee Chief'
    De struiken zijn reeds 1,80 meter hoog en ik zocht er uit met veel bloemknoppen. De bloemen van 'Cherokee Chief' hebben roze tot rode schutbladen en de sierstruik is goed winterhard. De Cornus florida is van oorsprong een Amerikaanse kornoelje maar hij gedijt hier prima. Hij prefereert een lichtzure, voedzame grond. Om deze reden groef ik per struik een groot plantgat waarbij de bruine grond van de bovenste spadesteek gemengd werd met 70 liter bodemverbeteraar en de grond van de tweede spadesteek (geel tot grijs) uit het gat gehouden werd. Als afwerking werd een vijftal kruiwagens rottende bladeren tussen de struiken gespreid. De eerste bloeiperiode wordt in mei/juni 2015 verwacht, net op het ogenblik dat het de VELT-ecotuindagen zijn. De vruchten zijn eetbaar maar - voor zover ik me herinner - is lekker toch iets anders.


    17 juni 2012

    zovele jaren later

    In 2007, op 4 januari om precies te zijn, stak ik mijn eerste spadesteek in een stuk gazon voor wat later onze zwemvijver zou worden. Op 20 mei van dat jaar was hij klaar en deelde ik het resultaat met jullie op deze blog. Dit was het resultaat van maandenlange handenarbeid:

    Een stevige borduur, veilige omheining en jonge aanplanting

    Vandaag, iets meer dan 5 jaar later, zijn de planten flink uit de kluiten gewassen en is de aanblik heerlijk wild en natuurlijk. De beste planten hebben het overleefd, sommigen verdwenen en werden vervangen en de inham wordt intussen bewoond door een jongvolwassen tulpenboom.

    Af en toe wordt er in gezwommen maar elke dag wordt er van genoten.
    (op de foto klikken voor een groter beeld)

    Al heel wat vrienden en kennissen zijn komen kijken naar deze waterpartij. Zij wilden er zeker van zijn dat het helofyten-filtersysteem wel degelijk werkt. Wees gerust, het water is nog steeds kraakhelder. Kikkers en padden hebben deze vijver uitgekozen als paarplaats. Vogels komen er zich verfrissen en libellen droppen er hun eitjes. Onze goudwindes groeien zienderogen en dit zonder bijvoeren. Zij leven van wat ze in en op het water kunnen vangen. Bij warm weer durf ik er al eens een duikje in wagen. Vlinders en juffers houden me in het zonnetje graag gezelschap.

    Kortom: voor mens, dieren en planten is zo'n ecologische vijver een enorme aanwinst. Een aantal mensen die bij ons op bezoek kwamen, hebben ondertussen ook een zwemvijver aangelegd. Ze stuurden hun foto's, bloggen of facebooken erover. Fantastisch vind ik dat. Ongetwijfeld levert dat zovele extra verhalen op en nieuwe natuurontdekkingen. Veel plezier ermee! De natuur is je dankbaar.

    20 mei 2007

    jullie krijgen de primeur

    Op 4 januari van dit jaar deed ik de eerste spadesteek voor onze zwemvijver. Vandaag, 20 mei, is hij af. Tijdens de 4 dagen verlengd weekend zijn we begonnen met er water in te doen. Alhoewel het allesbehalve een zwemweertje was, konden we de kinderen er niet uit houden. Een teer velletje maar als 't zoiets is dan lijken ze wel ijsberen. Gisteren zijn we dan 20 goudwindes gaan kopen. Deze visjes lijken op goudvissen maar zijn heel wat meer geschikt om in een ecologische zwemvijver los te laten. Loes en Sara dragen de zak met de visjes. Opletten geblazen dat de zak niet valt of de visjes wacht een wrede dood.




    De belevenis van de dag was de 'vrijlating' van de visjes in onze vijver. Iedereen wou dit doen. Om ruzie te vermijden mocht iedereen er vijf uitzetten. Eerst de zak omgekapt in een emmer en dan, met de hand, er vijf uitgehaald -glibberig dat dit is- en dan via het ander emmertje...hopla... het grote water in. Da's wat anders dan zo'n zakje of het kuipje van in de winkel! De kleinste dochter mocht eerst.



    Deze morgen had ik nog enkele uren vooraleer naar een communiefeest te mogen gaan. In mijn bestaande vijver heb ik gele lis, pijlkruid en watermunt gehaald om te gebruiken bij de aanleg van de filterzone, hét hart van de zwemvijver. Ook in een zinken teil had ik nog bruikbare planten staan. Ook die verhuisden naar 'de grote plas'. Na enkele uren was de filterzone aangeplant en hopelijk doen de helofyten het werk dat ze horen te doen: het water zuiveren. Het eindresultaat is onderstaande foto en ik ben er meer dan content van. Ook de enkele bezoekers, die al langs zijn geweest, vinden het -onverwacht- mooi en geslaagd. Deze week nog het laddertje erin (eerst nog wat timmeren!), het waterdrieblad planten en de gescheurde waterlelie in een grote vijvermand in een rustig hoekje van de zwemvijver laten zakken. Maar dat zijn nog details. Hij is klaar en ik ben er niet rouwig om. Iets meer dan 4 maanden gewroet om hopelijk nog vele jaren te kunnen genieten.


    De foto's worden iets groter als je er op klikt.

      26 maart 2020

      onze 3 waterpartijen

      In mijn blog heb ik het regelmatig over een van onze poelen of de zwemvijver. Bij mijn ronde door de tuin kreeg ik het idee om ze nu eens alle 3 in lente-ornaat te fotograferen.


      Dit is onze jongste poel. Hij is tegelijk onze amfibiepoel en onze waterleliepoel. Het is hier dat ik onlangs de alpenwatersalamanders vond. Wij bouwden hem in september 2010 en kregen hiervoor wat later van het tv-programma Dieren in Nesten een weekend cadeau. Deze waterpartij is ook de geboorteplek van de vele blauwe glazenmakers die hier in de zomer rondvliegen.


      Deze met zware stenen afgeboorde waterpartij is onze zwemvijver. Hier zitten ook vissen op. Ja, we zwemmen hier tussen een grote groep goudwinden. De vijver werd met de schop uitgegraven en de minder goede grond werd met de kruiwagen afgevoerd naar een uiteinde van de tuin. Op deze zandberg was het plezant om te BMX-en. De goede gele grond werd gebruikt om chape mee te maken. In de zwemvijver staan ook 4 waterlelies en een gele plomp. Het water wordt gezuiverd door een een helofytenfilter. De eerste spadesteek dateert van 4 januari 2007. Vanuit mijn slaapkamer heb ik een goed zicht op deze vijver.


      De oudste poel ligt vlakbij het huis en het 'avondterras'.  Bij goed weer eten we meestal hier en ook onze gasten ontvangen we dan hier. Hij moet ongeveer even oud zijn als het huis zelf, van begin jaren negentig. Ik groef hem uit omdat ik medelijden had met de goudvis(sen) die op de kermis meegegeven werd(en). Hier zitten ook heel wat bruine kikkers die er evenwel voor kiezen om de kikkerdril te deponeren in de bovengenoemde helofytenfilter. Daar is het water het minst diep en ook het warmste. Er groeien gele lis, dotterbloem en egelskop. De eiken balustrade is na 7 jaar aan vervanging toe.

      Alle drie vijvers of poelen hebben helder water. De zogenaamde groene soep kennen we enkel van in de keuken. 

      6 juni 2011

      blikvangers van het weekend

      Bij onze eerste opentuin, vorig jaar, waren de Knautia macedonica en de geurende boerenjasmijn dé blikvangers van het weekend. Beiden schitterden toen op hun hoogtepunt. Alhoewel we dit jaar krak hetzelfde weekend de deuren open stelden, waren het totaal andere planten die de show stalen. Wellicht gaat het ook voor jullie tuin op dat de natuur een aantal weken voorligt.

      Aan de vragen en opmerkingen van de bezoekers te horen, waren het deze keer vooral de waterpartijen met de waterlelies die het meest beziens hadden. De technische kant van de helofyten-zuivering was ook iets waar heel wat mannen het fijne moesten van weten. Met plezier heb ik het een tiental keren proberen duidelijk te maken. Zo te horen gaan de komende jaren nog heel wat toffe zwemvijvers het licht zien. Goed zo.

      Hieronder enkele smaakmakers van het weekend:

      madeliefjes op de vensterbank in een canvas van klimop

      De zwemvijver waarin heel wat kindjes plezier hebben beleefd. Ook de zelfgemaakte ladder (met kastanje palen) sprak de mensen wel aan.

      De valeriaan, de geitenbaard, het Zeeuws knoopje en de paarse Veronicastrum vlakbij de helofytenfilter met gele lis, pijlkruid, watermunt en kalmoes. De echte tulpenboom op het eilandje -'die boom met die grote bladeren'- leverde ook wat gokwerk op.

      De nieuwe poel met witte en gele waterlelies met tientallen waterinsecten en waterjuffers. Dé plek waar ik voortaan het meest vertoef, hopeloos wachtend op watersalamanders.

      Lekkere zoete kersen, zo maar te plukken. Al hadden die van zaterdag het de mensen van zondag niet gemakkelijk gemaakt.

      Vandaag hebben we van een bezoekster al lichtpaarse (éénjarige) kattensnorren gekregen. Een andere bezoekster komt nog echte korenbloemen planten. Ongelooflijk toch? Van heel wat bezoekers kreeg ik de vraag welke planten ik aanraad voor hun nieuwe kleine tuin. Wel, wie niet veel plaats heeft, kan in een mum van tijd en bijna zonder kosten een ecologische tuin inrichten. Plant één of meerdere krentenboompjes, geef ook een gele kornoelje een plekje (Cornus mas), vergeet zeker geen fruitboom en zorg voor een waterpartijtje. Als je niet graag graaft, kan dat zelfs in een zinken teil uit de Kringwinkel. Je zal versteld staan hoe snel je je in een andere wereld waant. De vogels en waterdiertjes houden je meteen gezelschap en je kan zeer snel je eigen fruit binnen smullen. Zo eenvoudig. Want als je één ding zeker niet mag geloven dan is dat dat tuinieren of tuinaanleg specialistenwerk zou zijn. Al doende leert iedereen.

      P.S.: voor al wie wil terugblikken op de graafwerken (voor al die mannen die van hun vrouw aan de slag moeten), nog een foto uit de 'oude doos'. En hier de uitzetting van de visjes en de allereerste spadesteek (wel even naar beneden scrollen).