14 juli 2009

Aalborg-Skagen

De voettocht met Gelijke Tred is voor de oudste dochter erg goed meegevallen. De ouders hadden de dochter meer gemist dan andersom, en dan weet je dat die eerste vakantietrip zonder de ouw geslaagd was. Voor zover Loes zich kan herinneren, werden ze met de bus afgezet in Aalborg en was de eindbestemming Grenen, het meest Noordelijk punt van Jutland.

Loes en een vriendin aan het korenveld

Ook die van ons en ik hebben ooit nog op de camping van Aalborg overnacht om later dat magisch plekje in Grenen een bezoekje te brengen. Dat landtongetje waar het Skagerrak en het Kattegat samenvloeien, is een van de weinige toeristische trekpleisters in Denemarken. We vonden het zelf ook heel bijzonder. In België hebben we zoiets niet. Maar wij deden de trip wel met onze auto, te voet is het natuurlijk een ander paar mouwen. Flink van de dochter en haar vrienden en vriendinnen.


bootje op het Kattegat

Loes kreeg van ons een digitaal kodakske mee. Een goedkope Lenco (3,1 Megapixels) met een SD-kaart van 2 giga. Plaats zat en uiteindelijk kwam de dochter met zo'n 200 foto's en enkele filmpjes thuis. Fototechnisch niet geweldig, meer de sfeer van The Blair Witch Project. Toch hier en daar een geslaagde natuurfoto: van het Kattegat, van korenvelden vol blauwe korenbloemen, van paarden en van rode koeien. Tof om te zien dat de dochter oog had voor het omliggende landschap en de natuur. 't Is haar met de paplepel meegegeven zeker?

Het eindpunt, Grenen met het Kattegat en het Skagerrak.

Volgend jaar wil ze opnieuw meegaan. Het wildkamperen en de verre wandelingen zijn haar prima bevallen. Alleen de WC-aangelegenheden vielen tegen. Een toilet aangeboden krijgen door vriendelijke Denen, maar toch in de bosjes moeten gaan zitten is mijns inziens ook wel wat té principieel. En dat geldt ook voor het afslaan van een lekkere Deense maaltijd. Dat soort warme contacten heb ik altijd erg belangrijk gevonden. Op een Jeetee of een Joepie (wandelvierdaagsen van de KSA) waren dat net de momenten om in te kaderen. Maar goed, als dat de spelregels zijn dan zij het zo.

Toch, Loes heeft ervan genoten, sportief en sociaal was het een pracht 9-daagse. Gelijke Tred mag fier zijn op hun initiatief. Bedankt ook Kristien en Lo voor de prima begeleiding en het heelhuids terugbrengen van de dochter en Co.

1 opmerking:

Goya B zei

Super voor haar dat het zo goed meeviel!
Ik volg je helemaal met die doorgedraaide principes, wat voor zin heeft het kinderen in de boskes te laten gaan als ze een toilet aangeboden krijgen, welke meerwaarde biedt dat nu? Na tien keer in de boskes zullen ze al wel stillekes aan geweten hebben hoe het was zeker?
Contacten leggen met de mensen ginder is toch duizend keer meer verrijkend dan voor de zesde keer je eigen kostje boven een houtvuur verwarmen?

Mensen hun eigen principes langs geen kanten kunnen relativeren, ik krijg er het hier toepasselijke wilde sch**t van!