Frank

Volgens Frank Deboosere, te horen op de autoradio deze morgen, zou het vandaag een zachte, natte en vochtige Valentijn worden. Zo hebben we het graag.

strip: Jeroom

bloemen voor Valentijn

Zoals het échte mannen past, kan Valentijnsdag de pot op. Dat betekent niet dat ik geen romantische inborst heb. Ik heb gisteren zelfs bloemen aan mijn vrouw gegeven. Primula's met name, in alle kleuren. Ik had de keuze, ofwel gaf ik ze aan mijn toffe vrouw ofwel werden ze op mijn werk in de afvalcontainer gegooid. Dat zou zonde zijn geweest.

precampagne muggenbeet

gaudi's draak

Een jongen doodgestoken, een vrouw afgemaakt door een jachtluipaard, drie Italiaanse toeristes verkracht en gestenigd,.... geweld, zinloze doden, je wordt er misselijk van. Toch moet ik toegeven dat zelfs ik, na de vernieling van Gaudi's "draak" door een punker, veel goesting had om de gebruikte metalen staaf, in gloeiende conditie, in zijn hol te duwen. Zou iedere mens dan toch een potentiële geweldenaar zijn?

Samsonov

foto: Muggenbeet

Diest maakte geen schijn van kans tegen het oerdegelijke Villette Charleroi. 6-1 werd het en de 1 kwam dan nog op het scorebord doordat Smirnov (20 ste plaats op de wereldranglijst) zich plots ziekjes voelde. Saive was er niet bij, jammer, maar niet getreurd want als je Samsonov aan het werk kan zien dan heb je niet te klagen.

Samsonov, ook wel eens de witrussische tovenaar genoemd, is op dit moment de vijfde beste speler ter wereld ! Bovendien won Vladimir zojuist in Arezzo het prestigieuze Europese top 12-tornooi. Veel beters loopt er momenteel niet rond op deze planeet.

Wat me naast het prima pingpongspel bij Vladimir opviel en beviel is zijn bescheidenheid. Niks dikke nek, niks kapsones. Dat is wat anders dan die honderden voetballers die hun kraagske al moeten losknopen als ze na een gelukte schwalbe een penalty scoren. Samsonov en Smirnov plezierden na de match nog de vele aanwezige jonge tafeltennissers met een authentieke handtekening waarmee ze allemaal zichtbaar gelukkig huiswaarts keerden. Dat Diest verloren had, was vooral bijzaak.

birren

Voor de eerste keer sinds ik werk waar ik nu werk kwam er een klacht binnen van enkele jongens die "gebird" werden. De medewerkers hoorden het in Keulen donderen, maar als kijkers van In de Gloria weten we natuurlijk perfect waarover het gaat. Birren staat voor het uitvoeren van de BIR, broek in reet, waarbij onverwachts en vaak met geweld de onderbroek langs achteren omhoog wordt getrokken waardoor het klokkenspel pijnlijk geprangd komt te zitten. Wellicht werd het idee door de jonge gasten opgevangen bij de heruitzendingen van voornoemd programma en wilden ze ook wel eens Van Dessel spelen.

Maar welke sanctie moet er worden getroffen bij een BIR? Morgen wacht me de zware taak een eerlijk vonnis te vellen en dus jurisprudentie te scheppen. Voorstellen?

beste ploeg van de wereld

Nog 4 uurtjes en ik ga in de Diestse tafeltennisclub kijken naar de match van PW Diest tegen de beste club ter wereld, nl. Villette Charleroi. Charleroi kiest een viertal uit Samsonov Vladimir (A1), Saive Jean-Michel, Li Ching (A1), Smirnov Alexei (A1 - zie foto) en Dantchenko Oleg (A4).

De wedstrijden starten om 16.00 uur maar de club liet ons weten toch best tegen drie uur al naar de sportzaal af te zakken want ze verwachten 400 toeschouwers. Er wordt voor de gelegenheid zelfs een extra cafetaria in mekaar gebokst.

Onze drie oudsten, die lid zijn van Diest, en de beide ouders kregen allemaal een vrijkaart. Zo'n gul gebaar kan je niet naast je neer leggen. Bij andere clubs was het zeker weer afdokken geblazen. Dus, op naar Diest!

Wie denkt dat pingpong maar een saaie bedoening is, moet van de zoon (10 jaar) zeker dit filmpje eens bekijken. Helemaal te gek wordt het op deze demonstratiewedstrijd.

quizmaster

Gisterenavond was het op mijn werk de schachtenquiz. Voor de eerste maal in mijn 'erg boeiend leven' was het mijn taak om een quiz te co-presenteren. Uit mijn nek lullen aan een tafel met enkele disgenoten is nooit een probleem geweest maar zo voor een volle zaal door een onverbiddelijke micro spreken, dat is natuurlijk een ander paar mouwen. Maar de wetenschap dat er miljoenen mensen bestaan, zogenaamde bloggers, die hun onnozelheden en flauwe kul zonder zenuwachtigheid en schaamte voor gans de wereld te grabbel grooien, was natuurlijk een hart onder de riem om me van deze taak te kwijten.

En ik moet je teleurstellen, ik ben niet afgegaan als een gieter. Ons team heeft het er prima vanaf gebracht. De reacties waren lovend en de quiz werd op applaus onthaald. Niet té moeilijk en goed gevarieerd. En het ging vooruit, iets wat in het quizcircuit niet zo evident is. Die variatie in de vragen is iets wat erg belangrijk is. Alle deelnemers moeten het idee hebben dat ze er niet voor pietsnot bijzitten. Daarom is het goed dat je de quizvragen met verschillende mensen samenstelt. Bij ons loonde die aanpak toch.

Zelf stond ik in voor twee algemene kennisrondes, de puzzelronde en de fotoronde. Deze fotoronde heb ik ondertussen op mijn gratis webruimte geplaatst zodat je de proef eens op de som kan nemen. De foto van hierboven staat er ook tussen omdat het tere bv'tje op dezelfde dag jarig is als uw dienaar. De antwoorden vind je hier. Succes.

zeker verdiend

Het Brussels Jazz Orchestra heeft voorbije maandag de Cultuurprijs Vlaanderen 2006 - categorie Muziek gewonnen. Volgens mij een verdiende winnaar. Ik was alvast van al hun concerten die ik bijwoonde (met o.a. Bert Joris en Philip Catherine) erg onder de indruk.

Op 21 februari te beluisteren in het CC van Hasselt, op 5 april in Grimbergen met Bert Joris en Philip Catherine, op 27 april met jazzvocalist David Linx in Scherpenheuvel en op 13 juli in Leuven op de Beleuvenissen.

bibberen

Van zondagmorgen, net de dag van het verjaardagsfeest van Jo, tot deze namiddag hebben we zonder stookolie gezeten. De centrale verwarming werkte daardoor niet meer en een vervangende houtkachel of zo'n elektrisch vuurtje met zo'n rood knopke hebben we niet. 't Is niet de eerste keer dat we plots zonder mazout vallen -de tank ligt in de kruipkelder en ik heb niet altijd zin om daar met een plooimeter naar toe te kruipen om te meten hoeveel liter we nog hebben- maar 't is wel de eerste maal dat dit gebeurt terwijl het buiten écht koud is.

Na 2 dagen was het opgewarmde huis flink afgekoeld en zaten we met een extra blouse en enkele donsdekens in de living. Warme soep en koffie hielden ons lijf op temperatuur. Vandaag was het zelfs bibberen zodat we 't beter achtten dat onze kinderen na de school bij de grootouders verbleven. Ondertussen is de stookolie geleverd en zitten we er weer knusjes bij.

In vergelijking met de 5 minuutjes zonder licht van vorige week was dit een echte beproeving. Tot 16 graden is het draaglijk maar 12 graden is echt te koud om stil te zitten. Voor de slaapkamers is het nog okee. En daarmee hebben we weer een extra bijdrage geleverd tot het spaarzaam omgaan met de fossiele brandstoffen. Al was het in hoofdzaak een stommiteit van mijnentwege. Mannen hebben ook zo veel in hun hoofd te steken.

geen alledaagse kaarsen

Een verjaardagstaart (Jo - 10 jaar) mag wel eens een grappige toets krijgen.

Eve's stokje en het rotavirus

Ik vermoed dat het stokje oorspronkelijk in het kippenhok werd gegooid door Henk Rijckaert. Liefje I., bloggend als Kerygma, heeft het opgepikt en doorgespeeld aan Eve die het op haar beurt aan Muggenbeet bezorgde, wellicht omdat ze weet dat taal pas litteratuur wordt als een groot schrijver er zijn licht laat over schijnen.

Ik heb nu even tijd en met Admiral Freebee in de achtergrond zijn er wel erger dingen in 't leven. Mijn schrijfsels vind je in "bold".

Positief verhaal:
Petra trekt de deur van het herenhuis dicht. De wind woelt wild door haar blonde haren, in de verte grommen de onweerswolken. Ze kruipt weg in de bontkraag van haar dikke winterjas en versnelt haar hooggehakte pas in poging de eerste dikke regendruppels voor te blijven. Ook het gebrek aan tijd jaagt haar op want over een kwartier al begint die opera van Puccini. Petra beseft dat maar al te goed en holt nu echt door de stad, die door de regen een zilvergrijze tint heeft gekregen. Ze wil immers de man die in de foyer van het operagebouw op haar zit te wachten, niet nodeloos irriteren. Een eerste indruk is belangrijk, daar is Petra zich zeer van bewust. Des te meer voor lady-killer Sergio Furnituri, opera-freak en keihard zakenman. ‘Naar de opera gaan wil ik wel eens doen’ schoot het door Petra’s hoofd terwijl ze het gebouw binnenstapte, ‘maar hij moet niet denken dat ik mijn lichaam ga verkopen voor een herenhuis’.
Reeds bij het openen van de immense deur in jugendstil kijkt ze recht in de ogen van Furnituri. Hij doet zijn naam alle eer aan want de knobbel achter de rits van zijn lederen broek verraadt dat zijn heer staat als een huis. Niet alleen in het zakendoen blijkt hij keihard.

Negatief verhaal:
Petra trekt de deur van het herenhuis dicht. De wind woelt wild door haar blonde haren, in de verte grommen de onweerswolken. Er stopt een rode auto naast haar en de man aan het stuur vraagt naar de dichtsbijzijnde kruidenier. De man doet haar denken aan die beeltenissen van oude staatsmannen. Zo van die mannen met stijve kragen, strak gecoiffeerde haren en licht toegeknepen ogen. Vanuit haar ooghoek ziet Petra hoe er een boom valt op het huis twintig meter verder. Een gillende peuter loopt de voordeur uit, de straat op, enkel gekleed in een pamper. ‘Joske’ gilt ze…en haast zich in de richting van haar eigen zoontje. Dààr was hij dus al die tijd geweest! Die pamper, in feite een Huggies, was zeker geen overbodige luxe want sinds de peuter met het rota-virus werd geïnfecteerd, liep hij alshetware leeg. Jammer voor de peuter bleven zijn billetjes wel droog maar bood de Huggies geen bescherming toen het enigste aanvalsvliegtuig van de Kyrgyzstaanse luchtmacht een bommentapijt uitstrooide waardoor niet alleen de omgevallen boom in tweeën reet maar ook Joske. Petra was compleet van de kaart, in het bijzonder toen na het bommentapijt ook nog strooibriefjes naar beneden kwamen. "Kyrgyzstan will install democracy for you" stond er in koeien van letters op.

... als er lezers zijn die dit stokje graag van me aannemen, laat het dan vooral niet liggen. Succes ermee! Goya, Heidi, Huigje, Cobra, Alcyon,.... iets voor jullie?

koffie opgieten

Met drie jarigen in december-januari kan je je wel inbeelden dat wij de voorbije periode van 't een feest naar 't ander leefden. Vandaag was er nog een uitlopertje van de tiende verjaardag van de zoon. Bij de taarten hoort natuurlijk verse koffie. De laatste tijd schenken we meestal senseo's maar vandaag maakten we nog eens koffie "zoals vroeger". Een koffieautomaat, zo'n pruttelding met een glazen kan, hebben we al lang niet meer.

We gieten daarom onze koffie op. De gevulde papierfilter, waarvan we er steeds twee in mekaar steken moest er één scheuren, plaatsen we met de houder rechtstreeks op de thermos en daar gieten we dan net-van-de-kook-af, gloeiend water in. De smaak en aroma's van de gemalen koffie worden zo optimaal geëxtraheerd. We zorgen er voor dat de filter goed vol zit, nooit minder dan drie grote scheppers, want zuinigheid of gierigheid wordt duur betaald.

Bij te veel geschonken koffie zie je Scherpenheuvel liggen, zeggen we hier, waarmee we bedoelen dat je tot de bodem van de tas (Loois: zjat) ziet en dus nauwelijks de koffiebonen proeft. Zoiets durven wij niet voorschotelen. Het is zoiets als nog bevrozen kroketten op tafel zetten of kaas met haar op. Uit respect voor de afrikanen die de bonen geplukt hebben, moet koffie met zorg en liefde behandeld worden. Maar wat baat deze wijze raad? Welke deerne zou mij toch vragen voor een kop hete, verse koffie? Voor harde sex aanvragen genoeg, maar koffie? Galant zijn is niet meteen de sterkste kant van vrouwelijke bloggers.

even rusten

De winterzon is zonet verdwenen achter de nok van het dak. Even rusten in de schaduw op wat ooit de oeverkant zal worden. Bekijken wat ik morgen zal doen. Het grootste probleem momenteel zijn de planten die in de let staan en verplaatst moeten worden. Ik weet begot niet waar ik ze nog kwijt kan. Weggooien, krijg ik niet over mijn hart. Dus dat wordt nog speculeren.

daswatanders

Zoals ik je eerder al liet weten, werden ons bureel en de immense traphal onder handen genomen door de schildersploeg van een bevriende school. Deze leerlingen hebben vrijdagmiddag de laatste klusjes met kwast afgewerkt en onze eigen hout-mannen hebben de stevige stellingen -met veiligheidsnetten en al- gedemonteerd. Het resultaat mag gezien worden. Nog een stevige poetsbeurt, wat plintenwerk en hopelijk nog wat kunst tegen de muur en klaar is kees.

Onze school is tot leven gekomen en heeft de vervallen-ziekenhuis-look van zich afgeworpen. De commentaren zijn overwegend lovend. Sommigen vinden het felle groen er een beetje over maar de leerlingen, de jongere leerkrachten, ikzelf en mijn naaste collega vinden het een heel grote verbetering. De kleurenkeuze was gewaagd, zeker voor een school met een wit-grijs-bruin-traditie, maar wie niet durft, blijft terplekke trappelen. Dit project toont aan dat onze school jong van geest is en niet bang is om een nieuwe en frisse koers te varen.

wrak

Het lopen deze avond vlotte langs geen kanten. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld sinds de start van onze start-to-run. Een wrak was ik. Mijn benen voelden aan als de ontstoken piemel van Mozart, de wereldberoemde leguaan. Ze hingen er wel aan maar ze functioneerden niet meer. Houterige ballast. De maag lag overhoop, de knieën scharnierden nauwelijks, de kuiten waren hard als steen en de rolbeweging van de voeten was onuitvoerbaar. Het 'lopen' noemen, is eigenlijk liegen. Schaamte in beweging. Volgens de trainer niks abnormaal: er zijn er nog die 't vandaag moeilijk hebben! Een slechte dag! Voorspelbare woorden. Typisch een trainer. Luttele minuten na de prutsvertoning dwingt de maag met pijnscheuten me tot een spurt naar het toilet. De afgang was compleet. Volgende keer beter. Alles is beter dan dit!

in 't donker

De oudste dochter stond er op dat we deze avond meededen met de 5 minuten zonder licht. Geen bezwaar, zelfs een goed idee. Ze heeft het idealisme niet van een vreemde. Het zou bovendien een verkeerd signaal aan de kinderen zijn, moesten we deze oprechte vraag omwille van onze gewoonlijke afkeer voor massagedrag weggelachen hebben.

Zo even in 't donker zitten, is nu ook geen geweldige inspanning. En als we daarmee voor een piepklein stukje mee het standpunt hebben uitgedragen dat er dringend iets moet veranderen aan het energiebeleid dan hebben we onze plicht weer gedaan. Bij deze.

Electrabel, dan moogt ge nog met 1000 advertenties pogen het milieubewustzijn te recupereren, je kunt ze eeuwig kussen !!!