Django in de zoekmachine

Ook Google vergat gisteren Django Reinhardt niet

Op 23 januari verjaart niet alleen onze zoon Jo maar ook de enige echte Django. Gisteren was het dag op dag 100 jaar geleden dat deze Belgische jazz-gitarist het levenslicht zag. "Belgisch" inderdaad, want Django werd geboren in het Henegouwse Liberchies. In 1953 overleed Django op 43-jarige leeftijd te Samois-sur-Seine (Fontainebleau) aan een hersenbloeding.

Om dit jubileum te vieren werden er 2 heel interessante initiatieven genomen:

1. Op diverse locaties en tot het einde van de maand worden er op initiatief van Brosella optredens georganiseerd onder de noemer Djangofolllies 2010 - Django 100.

2. Voor amper 60 euro kan je de nieuwe Cd-box Djangologie op de kop tikken. Hierin maar liefst 20 Cd's!

Uit Humo: "Mogen wij u voorstellen: de cd-box die alle andere cd-boxen vierkant uitlacht. 'Djangologie' is een maar liefst twintig cd's tellende verzamelaar die het versnipperde oeuvre van Belgiës meest invloedrijke muzikant Django Reinhardt zo goed en zo kwaad mogelijk compileert. Zonder Django geen Jimi Hendrix, geen Jimmy Page, geen Andy Summers, geen Joe Satriani. Zonder Django eigenlijk helemaal níémand, behalve een dozijn bluesnegers zonder satelliet-tv."

Paola-taart

Iedereen heeft zowat zijn eigen naam voor deze taart

Op het avondfeest van Jo had ik gekozen voor croque-champignon als hoofdgerecht. Omdat er toch zo'n 30 croques op hetzelfde tijdstip moesten worden opgediend, had ik ze in de bakoven klaargemaakt. Het was de eerste maal dat ik dit uitprobeerde en het lukte prima. De geprepareerde broodjes werden eerst licht besprenkeld met olijfolie (gearomatiseerd met look) en de oven stond op zo'n 190°C. Na een klein kwartiertje waren ze allemaal tesamen klaar en konden ze worden geserveerd met een salaatje en verse paddestoelen in een roomsausje. Gemakkelijk gerechtje en toch lekker.

Zoals op de meeste feestjes werd er ook een vijftal taarten op tafel gezet. "Spinnentaart" (zie foto) was er ook bij. Bij de bakker in Heusden kreeg deze taart met crèmevulling en chocoladen toplaag vroeger de naam Fabiola-taart mee. Gisteren heette ze evenwel Paola-taart. De Belgische koningin is blijkbaar zo belangrijk dat ze haar naam mag schenken aan dit puddinggebak. Als Paola ooit van de troon wordt gestoten door Mathilde zal er dus een Mathilde-taart moeten besteld worden. De bakkerin vindt het ook maar niks. Naar mijn persoonlijke mening kan men inderdaad als alternatief beter een klassieke pruimentaart nemen. Er mag zelfs wat haar opstaan.

Jo's verjaardag

gisteren verjaarde de zoon. Hij is 13 geworden.

don't you want a man like me?

Tips voor biodiversiteit

dit gratis boek geeft tips voor meer biodiversiteit

Kijk je graag naar de planten op straat of wandel je graag in de natuur (zonder van de wandelpaden af te wijken natuurlijk!) ? Eet je liefst seizoensgroenten en seizoensfruit? Geef je tijdens de winter elke dag de vogels te eten? Recycleer je na de feestdagen uw kerstboom en de kurken van flessen?

Zonder het te weten doe je al veel voor de biodiversiteit. Dagelijkse gebaren zoals deze, die vaak heel eenvoudig zijn, volstaan om de natuurlijke rijkdom te beschermen. Kleine acties zijn er in overvloed… Minstens één voor iedere dag!

Wil je ze ontdekken? Bestel dan snel het boek "366 tips voor de biodiversiteit". 366 leuke, creatieve of educatieve tips die u aanzetten om de biodiversiteit te ontdekken en u er steeds meer voor in te zetten.

Op de website biodiv 2010 kan je dit gratis boekje bestellen (pagina opent in nieuw venster).

Raise the knife

Wat er op 7'40" gebeurt, dat is één van de redenen waarom ik zo graag naar de muziek van Dream Theater luister. Op zich is 'Raise the knife' geen indrukwekkend goed liedje maar de 'break' van John Petrucci vind ik geweldig gevonden en perfect gespeeld. Die originele tempowisselingen, daar hou ik van.

Een tweede reden waarom ik op mijn leeftijd toch nog steeds aan de instrumentale progrock van DT gehecht blijf, is wat Petrucci op 5' 40" van 'the spirit carries on' uit zijn Music Man tovert. Wie kan er naast die technische perfectie nog zoveel emotie uit zes snaren puren? Ik ken er niet veel.



En zo zijn er wel een twintigtal liedjes van Dream Theater die me op een of andere manier raken. En het wonderlijke aan Dream Theater is dat alle groepsleden wereldwijd bewondering genieten. Vraag aan drummers naar wie ze opzien en Mike Portnoy zal zeker genoemd worden. En onder de bassers geniet John Myung veel aanzien. Jordan Rudess op zijn beurt inspireert dan weer de toetsenisten. "They are the best", je komt het tientallen keren tegen op muziekfora en youtube-commentaren. En dat is niet gelogen.

Je houdt er van of niet maar ik ben al jaren verkocht. Ondertussen blijven de nieuwe cd's en DVD's binnenstromen. Joepie.

Eén-slabbetjes erg gewild

Bedoeld voor de 1-jarigen, maar reeds ruim verspreid in de hoofdstad.

ze eten als 'varkens'

Sneeuw in de tuin en vogels die zorgen voor leven in de brouwerij.

van boven naar onder: pimpelmees, gewone vink en groenling

Tessenderlo ligt onder een vers sneeuwtapijt van zo'n 3 centimeter. Prima condities om vandaag nog eens een wandeling te maken. Niet dat ik voor natuurspektakel het huis uit moet. Sinds ik de vogels voeder met zonnebloempitten is het aantal vogels in mijn wilde tuin fors toegenomen. Wat me opvalt, is dat dit legertje vogels veel meer eet dan ik verwachtte. Ze eten als varkens. Een voederkoker van 40 centimeter lang moet ik iedere dag bijvullen. Ook het voedertafeltje is leeg voor je het weet.

De pimpelmezen en koolmezen zijn duidelijk in de meerderheid aan de voederkoker. Sinds gisteren hebben zij het gezelschap van drie groenlingen -dan toch!- die niet het minste probleem hebben om de pitten uit de koker te komen plukken. De gewone vink doet dit niet. Hij speurt de grond af op zoek naar iets lekkers tussen de restanten die naar beneden vallen. Voor hen strooi ik vandaag voldoende voedsel uit op de grond. Op dit moment zitten er zo'n 15 nabij het vensterraam.

Het enige wat ik nu nog mis is een verse tas koffie -even die van ons roepen- en een fototoestel waarmee ik het spektakel in close-up zou kunnen vastleggen. Mijn compacte Canon Powershot S50 is een prima toestel maar de 'zoomfunctie' voldoet duidelijk niet om een bevredigend resultaat te bereiken als je je wat wil toeleggen op de natuurfotografie. Ik denk dat ik ergens in 2010 me toch eens een (semi-)professioneel toestel ga aanschaffen. Eerst eens uitzoeken of ik mijn drietal lenzen uit het filmrolletjestijdperk op zo'n toestel kan schroeven. Eigenlijk zou dat moeten kunnen.

ook voor jou

wij wensen met vreugde...

Dochter Heleen met vriendinnetje klaar om te nieuwjaarzingen

In Tessenderlo wordt de laatste dag van het jaar aan nieuwjaarzingen gedaan. In de voormiddag gebeurt dit in de gehuchten, in de namiddag wordt het centrum aangedaan. Op vele plaatsen gebeurt iets gelijkaardigs bij Driekoningen maar dat kennen we in Looi niet.

Net zoals de ouders vroeger zingen ook onze kinderen "wij wensen met vreugde u ahallemaal, een zalig en gelukkig nieuwjaar". Het voordeel van dit liedje is dat het niet te lang duurt en dat het polyfonisch ten berde kan gebracht worden. Een ander veelgehoord deuntje gaat als volgt: 'nieuwjaarke zoete, ik heb kouw voeten, laat me niet te lang staan want ik moet nog op een ander gaan'.

Waar de deur niet wordt opengedaan, werd in mijn tijd 'leeg huis (spreek uit 'houwes'), hoog huis, hier zit een gierige pin in huis' geroepen en dan... gaan lopen zoals bij belleketrek. Maar dat liedje kennen de kinderen niet meer. Ze krijgen zoveel snoep dat het op dat één huis ook niet zal steken.

Onze kroost is ondertussen reeds aangekomen en die van ons is nu met hen de verder afgelegen familie aan het bezoeken. Die willen ook dat onze kinderen hun liedje komen zingen. Verkleumde handen en bevroren voeten waren er dit jaar niet bij. De sneeuw is reeds enkele dagen weg en het vriest net niet. Niemand die dit betreurt. Al heeft de warme choco hier en daar ook zijn charmes.

infans consumentalis

Als mijn vluchtig opzoekingswerk tot het juiste resultaat heeft geleid, is het verboden om tijdens kinderprogramma's op TV reclame te tonen. Dit geldt ook voor 5 minuten voor en 5 minuten na de uitzending. De beweegreden voor deze regelgeving is dat kinderen heel vatbaar zijn voor commerciële boodschappen en dat zij hiervoor best afgeschermd worden. Kinderen laten we best 'homo ludens' zijn, later als ze groot zijn, is er nog tijd genoeg om er échte consumenten van te maken: verleiden, schijnbehoeften creëren, doen kopen, verbruiken of verslijten en opnieuw doen kopen.

Ik sta achter dat reclameverbod. Daarom dat ik me een bult verschoot toen ik deze week de kinderen zag thuiskomen van de Gert- en Samsonshow. Bij het buitengaan werd hen een zakje door Studio 100 in de handen gewerkt. De managers van het jaar kennen overduidelijk de knepen van het vak om hun kas te spekken. De regelgeving die geldt bij TV-uitzendingen (en de filosofie hierachter) wordt hier door Gertje en Hans ferm aan hun laars gelapt. Tot in het extreme toe worden de jonge kinderen bespeeld en aangezet tot het consumeren van Studio 100-producten: yoghurt, Playstation Singstar, JBC-kledinglijn, Telenet ,... .

een greep uit de reclamezak

De duizenden kinderen die via de jaarlijkse kerstshow naar Antwerpen worden gelokt -en daar veel plezier beleven- veranderen nà de show in pure consumenten waarvan door Gert et Co verwacht wordt (en berekend is zeker?) dat zij een miljoenenstroom euro's doen vloeien richting Schelle. Of de kerstshow nu hoofdzaak dan wel vooral een (legaal) reclamemedium is, is hoe langer hoe meer voor mij een vraagteken. In ieder geval, de achterliggende gedachte van de reclamevrije kinderuitzendingen is hier ver zoek.

'In het olifantenverblijf -mét superster Kai Mook- stonk het' vertelden de kinderen. Het is niet het enige waar een reukje aan is.

1000 klassiekers

en wat doe jij als je tijd teveel hebt?

wintervoorraad

dochter Sara voor de nieuwe aankoop

Vorige week deed ik een kleine bestelling voor de vogeltjes op het internet. Vanaf 50 euro werd alles gratis aan huis geleverd. Dat is meegenomen. Ondertussen werd alles, inclusief factuur, thuis bezorgd en hebben we de grote doos leeggemaakt: twee nestkastjes (de 'pluto' en de 'aruba'), een voedersilo en 5 kg silomix. Wie plezier wil beleven aan het beloeren van de vogels (vogelen in het jargon) mag ook wel eens een effortke doen.

Samen met de kleinste dochter en een vriendinnetje werden de nieuwe nestkastjes opgehangen. Eentje hoog in een esdoorn, het andere aan het dak van de fietsenstalling. Eveneens renoveerden we tesamen een vogelkrotje waarvan de bodem was weggerot. De silo kreeg aan een stevige tak van de appelboom een winterstek. Binnen het half uur hadden de mezen de voederbuis al ontdekt. De zwarte zonnebloempitten zijn zichtbaar erg geliefd.

Omdat enkel de blauwgele pimpelmezen en de koolmezen 'met hun zwarte stropdas' succes boeken aan de silo strooi ik de zadenmengeling ook tussen de planten op de grond. Het roodborstje en de vinken zijn er me dankbaar voor. Een dertigtal vogels vliegt op en af. Er valt evenwel geen verrassing te bespeuren wat de vogelsoorten betreft, op een kooitje staartmezen na.

Heel wat buren hebben de afgelopen jaren hun bos gerooid (grove dennen) en vervangen door gazon. Als die trend zich doorzet, wordt mijn tuin een groen eiland. Voor de vogels is dit geen optimistisch vooruitzicht. Men ziet de vogeltjes graag hoor, maar die vallende herfstbladeren en die naalden, dat is toch maar een vuiligheid! Nog een paar jaar verder en de mensen klagen omdat de regen nat is.

wandelen in Gerhagen

Op de laatste sneeuwdag had ik echt behoefte aan een stille wandeling. Op een dikke kilometer afstand ligt het 'stiltegebied' Gerhagen. Ver moest ik daarvoor dus niet zijn. In het voorjaar wandelden we er met de cursisten van Natuurinzicht reeds naar Pinnekenswijer, een natuurlijk ven te midden van de bossen. Ik ging er terug een kijkje nemen.

Pinnekenswijer in de winter

Veel leven viel er niet te bespeuren. Enkele wandelaars en een handjevol vrouwelijke joggers die moeite deden om hun poten niet te verzwikken op de spekgladde wegen. Dat wel, maar geen enkel wild beest of vogel ben ik er tegengekomen. Opvallend zijn wel de honderden jonge heideplantjes die dankzij de verwijdering van de zwarte den en het plaggen van de bodem Gerhagen aan het heroveren zijn. In de bloeiperiode gaat dit -eindelijk- wat kleur brengen in de donkere bossen.

Aan het einde van de wandeling belandde ik aan het Bosmuseum en de uitkijktoren. De commerce en de toerismepromotoren hebben hier, aan de oorspronkelijk prachtige zandduin, een hele brok natuur naar de hand gezet en naar mijn mening is de limiet van eet- en drankgelegenheden nu echt wel bereikt. De natuur in Gerhagen is de moeite waard om te bezoeken, zekers, maar je kan haar geen grotere dienst bewijzen dan er met de bulldozers en bouwkranen weg te blijven.

Een "Gerhagenster" aan het Bosmuseum

Ook ongetwijfeld met de beste bedoelingen opgevat is 'Kerst in Gerhagen'. Voor mensen die de natuur opzoeken om even te kunnen ontsnappen aan de dwaze en dolgedraaide wereld is de confrontatie met de kerststerren, het kerststalletje en de speeltuin die met kerstbomen werd volgeplant evenwel eerder een shock- dan een spirituele ervaring. Moet dergelijke bazaar nu echt overal opduiken?

mooi presentje

De leden van Vogelbescherming Vlaanderen vzw kregen bij hun nieuwe lidkaart tevens een aantrekkelijk presentje: een speldje in de vorm van een boerenzwaluw. De boerenzwaluw werd vorig jaar verkozen tot vogel van het jaar. Dit jaar werd de 'verkiezing' gewonnen door de winterkoning.

een zeer schoon kerstliedje

Mede dankzij een campagne op Facebook werd 'Killing in the Name' van Rage Against the Machine (n.b.: uitgebracht in 1992!) in Groot -Brittanië gekozen als kersthit van het jaar. Met 500.000 legale downloads stak Zack De La Rocha en maten de loef af van de winnaar van X-factor, de voorgaande jaren ook automatisch hét kerstliedje van het jaar. Zanger Zack zegt er extatisch van te zijn. Als middelvinger naar de kerstbullshitcommerce kan het zeker tellen.

Volvo Chinees?

De verkoop van Volvo aan het Chinese Geely hoeft
logo-matig niet zo'n drama te betekenen.