heerlijk tuinweer geeft actieve tuiniers

Heleen voor het konijnenhok

Onze drie konijnen doen het nog steeds goed. Ze zien er stralend gezond uit. Dat is mede dankzij de uitermate goede zorgen van de dochters, waarvan de jongste naar mijn inschatting de actiefste is. Vandaag heeft ze het hok en de buitenren weer een flinke beurt gegeven. Dat kwam als geroepen want de konijnenmest kon ik prima gebruiken bij de aanplant van een nieuwe ligusterhaag.

ligusterhaag aan de oosterzijde

Omdat de bodem uitgeleefd was, werd voor elke ligusterplant een flink gat gegraven waarin ik goede tuingrond kapte. De grotendeels wintergroene ligustrums kregen stuk voor stuk een volledige emmer water om een goede start te nemen. Rond de planten werd zelfgemaakt haksel -dat deed ik gisteren- gelegd tesamen met de konijnenmest. Voor de haag creëerde ik een gemengd struweel met in hoofdzaak Spaanse aken en kardinaalsmutsen. Alle drie doen het in onze tuin prima, de Acer campestre en de wilde kardinaalsmuts zaaien zich zelfs spontaan en veelvuldig uit. Zij zorgen respectievelijk voor schone gele en rode herfstkleuren.

afboording met boerenkasseien 

De voorbije weken heb ik voorts niet stilgezeten. Met een tweede vracht boerenkasseien heb ik één van de tuinpaden afgeboord. Het is de bedoeling dat er tussen de kasseien een laag haksel komt, toch een van de meest natuurvriendelijke paadjes die je kunt maken. De kasseien liggen gewoon in de tuingrond, zonder witte zand of cement. Kenners hebben het al in de gaten: ik heb bij het pad een portie "trompe l'oeil" toegepast. Het pad wordt naar achteren toe beetje bij beetje smaller en smaller waardoor de tuin veel dieper lijkt dan hij werkelijk is. 

In de rechter bovenhoek zie je de roodverkleurde Acer griseum die we -bijna dag op dag- 2 jaar in onze tuin hebben. Vooraan links zie je de lekkere en lichtkleverige Japanse wijnbes. In de V van de kasseien heb ik de nieuwe Fothergilla's geplant die ik van mijn neef cadeau gehad heb. Ik verwacht er veel van: ze hebben mooie geurende bloemen en ze behoren tot de mooiste herfstverkleurende struiken. 

blijf niet aan de kant staan

dan ben ik maar stom

Wie is er nu zo stom om de dikke stam van een Amerikaanse eik zo maar te laten rotten in zijn tuin? Ik en wel hierom:

plaats zat voor de elfjes

(je zou er ook een schoon meubel kunnen van laten timmeren maar

of het zo verfijnd gaat zijn als deze elfenbankjes?)

meteen goedgekeurd

Behalve 20 kg gemengd vogelzaad in bulk kocht ook onlangs ook een elegante en kleurrijke 'Fiësta Diner' om de vogels te helpen met het doorkomen van de winter. Dat ding is heel gemakkelijk op te hangen en met een bekertje is het zo gevuld. Binnen enkele minuten hadden de mezen al in de mot dat daar ook eten te rapen viel. Niet lang daarna was de boomklever ook van de partij (zie foto - niet zo scherp wegens duisternis en afstand en ISO 800). Mijn groep huismussen neemt ook haar deel van de 'buit'. Ook de staartmezen en de kuifmezen zijn in de tuin present. Om maar te zeggen dat ecologisch tuinieren met een goed gekozen beplanting u veel (vogel-) plezier bezorgt. 

boomklever in de "Fiësta Diner"

Tegen de middag nog een 2de foto gemaakt, als het al ietsje lichter was:

boomklevers zijn een plezier in de tuin

historische vondst

De Looise grond gaf opnieuw één van zijn geheimen prijs

Bij graafwerken in onze tuin werd deze historische vondst gedaan. Wellicht gaat het om een ijzeren mini-spade. Deze vondst is niet onbelangrijk want tot op heden was niet bekend dat de Romeinen ook in een zandbak speelden. In Tessenderlo zijn niet alleen een aantal ijzerzandsteenheuvels, de zogenaamde getuigenheuvels, maar ook verscheidene stuifzandduinen. Vermoedelijk was er vroeger in onze tuin zo'n gele-zand-duin, een ideale speelplek voor de Romeinen, zo blijkt.

(Ook interessant: lijkwade gevonden in Tessenderlo.)

planttijd

de eikenbladhortensia heeft een mooie herfstverkleuring

Zolang het niet vriest, is november een uitgelezen moment om bomen, hagen en struiken te planten. Dit is zeker het geval voor het plantgoed dat met blote wortel wordt aangeboden. Wie verlekkerd is op de allermooiste verkleuringen heeft in de kwekerij zijn uitgekozen exemplaren gereserveerd. Of er tenminste toch goed rondgekeken welke planten voor een krachtige herfstboost in de tuin kunnen zorgen. Gelukkig is de natuur zo lief om naast het saaie bruine blad ook voor oranje, gele, rode, paarse (en alle schakeringen daar tussenin) bladeren te zorgen. Keuze te over. Zo veel dat het moeilijk kiezen is.

de donzige fluweelboom verkleurt opvallend oranje

Op 2 Fothergilla's na, die nog in pot staan, werden mijn uitgesproken herfstplanten jaren geleden reeds in de grond gestoken. Dit plantseizoen heb ik uitsluitend appelbomen en 2 magnolia's aangeplant. Wat nu de beste of de schoonste herfstboom of -struik is, is niet te zeggen. Zelfs binnen dezelfde soort kan de verkleuring soms variëren (Parrotia en kornoeljes) en enkele vriesdagen kunnen de mooie gekleurde bladeren plotsklaps op de grond doen belanden (Ginkgo biloba en Fraxinus). Er zit niks anders op dan zelf goed rond te kijken. Kwekerijen, parken en tuinen... daar kan je best je keuze maken.

de Japanse notenboom wordt volledig geel

Toch wil ik enkel suggesties doen waarvan je geen spijt gaat hebben. Bij de bomen zijn er m.i. enkele uitschieters: de amberboom (Liquidambar), de Parrotia persica en de schaarser aangeboden Fraxinus angustifolia 'Raywood'. Wie van geel houdt, zal van de Ginkgo biloba of de inheemse lork (Larix) zeker blij worden. 

Bij de struiken of kleinere bomen gaat mijn voorkeur uit naar de bloemkornoeljes (Cornus florida), de oranje verkleurende fluweelboom (vermeerdert zich gemakkelijk met worteluitlopers), de toverhazelaars (Hamamelis intermedia) die je na de bladval nog eens extra vertroetelen met hun geurende lintbloemen, de uitmuntende krentenboompjes en de blauwbessen. Bij de Japanse esdoorns heb je ook prachtige exemplaren - de mijne wordt zo volledig knalrood- maar de precieze benaming van deze variëteit ben ik kwijtgeraakt. Ook de eikenbladhortensia en de kardinaalsmutsen verkleuren mooi.

de wilde wingerd kent zijn gelijke niet

Wie zijn volledige gevel in een warme herfstgloed wil tooien, moet zeker de wilde wingerd (Parthenocissus tricuspidata) een plaats geven. Naast de roodverkleurende bladeren komen er ook schone bessen in. Het grote voordeel van deze klimplant is dat hij volledig zijn plan trekt. Geen draden of klimrekken nodig. Zijn zuignapjes (precies kleine kikkerpootjes) klimmen werkelijk overal tegenop. Deze wingerd was niet voor niets ook de lievelingsplant van Hundertwasser.

palmhartengerecht

wie werkt, moet ook eten

Een bijzonder gerecht en slechts 10 minuten werk. Dat is altijd meegenomen. Ik maakte het onlangs voor mezelf klaar. Niet uit een kookboek of de Libelle maar eerder toevallig door al het bruikbaars dat nog in de schappen lag bij mekaar te zoeken. Puur uit intuïtie bekwam ik een lokerige spaghetti met Peruaanse palmharten. Echt lekker. Moest mijn naam Piet zijn, het recept zou nu gedrukt en al op de Boekenbeurs te koop zijn. Maar mijn naam is niet Piet, gelukkig.

Recept voor dit 10-minuten-gerecht:

- Kook een portie spaghetti (of andere deegwaren) gaar. Persoonlijk ga ik net iets verder dan al dente.

- Terwijl de pieten gaar koken (niet dé Piet), stoof je 3 teentjes look en een halve ajuin in olijfolie. Vervolgens doe je hier 2 grof gesneden tomaten bij en uiteindelijk ook de Peruaanse palmharten (verkrijgbaar in een glasbokaal bij de Wereldwinkels).

- Zet het vuur af en meng -net voor het opdienen- 1 of 2 schellen kaas met zongedroogde tomaten en komijn (ja, dat is allemaal te verkrijgen) door de saus zodat deze smeuïg wordt. Kruiden deed ik met zeezout (wereldwinkel), peper en paprikapoeder.

- Giet de spaghetti af en kap hem in een diepe teljoor. Schep de saus er bovenop. Moest het niet (alleen) voor jezelf zijn, kan je er nog verse (groene) kruiden bovenop doen voor de zjaar. 

Smakelijk. 

de ruige weegbree

is dit geen verrukkelijk wild plantje?

Ik sta er nog regelmatig versteld van hoe schoon eenvoudige wilde planten kunnen zijn. Neem nu de  weegbreefamilie. De grote en de smalle weegbree in bloei mogen best gezien worden. Dat vind ik niet alleen. Aan de straatkant hebben we een grote groep smalle weegbree. Hoe meer er gehakt wordt, hoe meer exemplaren opduiken. Dit jaar waren ze in het bloeiseizoen wel uitzonderlijk mooi, zo mooi zelfs dat  's morgens een grote kuil duidelijk maakte dat een nachtelijke bezoeker zichzelf een flinke plant had toegeëigend. Smalle weegbree dat gepikt wordt? Heb je van mijn leven. 

De hertshoornweegbree heb ik me ook ooit aangeschaft bij Ecoflora. Jammer genoeg was het teer ding het jaar daarop al verdwenen. Zonde van het geld. Maar de allermooiste weegbree die ik zag was de ruige weegbree (zie foto). De plantjes konden met gemak wedijveren met de vele soorten wilde bloemen rondom. Het sprankelend wit en violet van de meeldraden trok als een vuurwerkstokje onze aandacht. De lange aarstelen zorgen ervoor dat plantenliefhebbers ze niet ongezien kunnen voorbijlopen. 

Bij ons in de Kempen ben ik deze weegbree (Plantago media) nog niet tegengekomen. In de Maasstreek zouden ze wel te vinden zijn omdat ze daar de nodige kalkbodem hebben. Toch is de ruige weegbree een 'verdwijnende' soort en dat is jammer. Wij vonden onze schitterende exemplaren rond de ruïne van Le Château de l' Engelbourg in Thann (Vogezen). 

Zicht op Thann en haar 'La Collégiale Saint-Thiébaut'

noppes Lier

Op Allerheiligen doen we meestal een citytrip. Ik had Lier uitgekozen omdat ik daar, behalve gezeten in de trein naar Antwerpen, nog nooit geweest ben. Je hebt er de obligate Zimmertoren, de stadsvesten, de samenvloeiing van de Kleine en de Grote Nete, het belfort en het begijnhof - beiden op de Unesco-erfgoedlijst - maar ook het Fort van Lier. Al dat schoons had ik graag in alle rust bewonderd maar het weer besliste er anders over. We blijven voor een keer eens thuis. Slecht komt dat niet uit want mijn nek doet behoorlijk zeer van al dat kloppen en kruien.

de Hamamelis x intermedia 'Westerstede' 

opent hier dit jaar het toverhazelaarsseizoen

Vroeg in de morgen heb ik de parking (mijn laatste bouwwerf) schoon geveegd om te beletten dat er zich kladden cement zouden vasthechten aan de betonblokjes. Gisteren heb ik er de allerlaatste veranderingen aangebracht, hierbij gebruikmakend van de kleine granieten steentjes die ik gratis kon afhalen in Houthalen. Op de foto hieronder zie je het resultaat van mijn geknutsel met de bestaande betonblokjes, de grote boerenkasseien en de handzame granieten stenen. Ze werden doelbewust in een heuveltje gelegd net zoals twee kleinere vakken die niet op de foto staan. Bezoekers zullen er wel weer smalend over doen. "Het moet zo"... ja, ja dat zal wel!

Tijdens dit ochtendwerk zag ik dat één van de toverhazelaars, de gele Westerstede, haar eerste lintbloempje open rolde. Het ziet ernaar uit dat het een goed Hamamelisseizoen gaat worden. Er staan opvallend veel bloemknoppen klaar om hun kleurenpracht op ons los te laten. Voor wie het nog niet wist, de meeste toverhazelaars hebben eveneens een magnifieke herfstverkleuring met schakeringen van geel, oranje en rood. Niet alle toverhazelaars geuren, daarom koop je ze 't best in bloei en met de neus open. De meest intense reuksensatie ervaar ik bij de 'Arnold Promise'. Probeer maar eens uit.

3 verhardingen speels door mekaar gebruikt

ja, er is er eentje jarig

Eén van de vele gedachtes die bij me opkomen is de deze: is een halve eeuw niet een mooi moment om in schoonheid te stoppen met Muggenbeet en aanverwanten? Zit er echt nog iemand te wachten op de schrijfsels en de foto's van iemand die de papa kan zijn van het gros van de bloggers en blogsters? Staat de geïnvesteerde tijd, die flink uit de hand loopt omdat ik de lat voor mezelf erg hoog leg, nog in verhouding met de toegevoegde waarde? Is het ondertussen niet duidelijk wat mijn punt is? De tijd die me rest, hoe vul ik die het beste in? Zou er iemand een traantje om laten als ik plaats ruim voor de nieuwe groene en vooral jonge bloggersgeneratie? 

Google weet het ook

meer bloempjes op de parkeerplaats

De inkomhal is klaar. De cementtegels werden met een papje ingewassen en met droge cement schoon gewreven. De klinkers sloot ik mooi aan op dit nieuwe vloertje. Momenteel zoek ik nog een bijpassende lamp. Er hangt al wel iets tegen de muur maar de gloeilamp die erin zit, is al zeker 2 jaar kapot. Het kunnen er ook 3 of 4 zijn. Gelukkig zijn er de straatlampen die fel genoeg schijnen om bezoekers van beenbreuken en verstuikingen te sparen.

het eindresultaat 

Tussendoor heb ik ook nog het pad naar onze blauwe voordeur een beperkte remake gegeven. Er werd een vierkant van 90 cm op 90 cm uitgebroken en weer opgevuld met kleiklinkers, dezelfden die ook bij het metsen van de veldkapel gebruikt werden. Op de foto hieronder zijn ze juist ingekeerd met witte zand en is het contrast niet erg duidelijk. Met de regen van zonet is alles proper gedratst en komt het rode en het paarsbruine van de stenen mooi tot uiting. 

een m² ontsaaiing, zo geflikt.

Gisteren opende ik voor de verandering nog een nieuwe werf: de parkeerplaats. Het leverde me de opmerking op dat ik in mijn leven nog nooit zo hard heb gewerkt als tijdens mijn huidige loopbaanonderbreking. Dit klopt niet. De 10 jaren op de bouw waren veel zwaarder, soms onmenselijk zwaar op fysiek vlak. Maar toen was ik nog jong en functioneerden alle spieren en gewrichten nog als gesmeerd. Een jong veulentje was er niks tegen.

Ook op de parking werd een strook betonklinkers opgebroken om de ruimte te verfraaien. Het is vooral de bedoeling om bloemen en grassen (uit de categorie 'onkruid') een kans te geven zich er te nestelen en het grijze pleintje kleur te geven en dus op te vrolijken. Minder steriliteit, meer natuur! 

echte straatkasseien, afkomstig van een boerderij in Geel (Larum)

Het open vak wordt opgevuld met echte straatkasseien. Het is de eerste maal dat ik met zo'n stukken rots werk. Ze hebben maar 1 mooie, gladde kant. Deze moet aan de bovenkant komen. Omdat ze allemaal in grootte en lengte verschillen worden ze 1 voor 1 in een bed van magere chappe gelegd. Eerst een gepast kuiltje graven, de kassei erin gooien en vervolgens wat aan hameren. 

Het voorbereidend werk viel behoorlijk tegen omdat zo'n straatkasseien veel langer (of hoger) zijn dan die betonnen klinkertjes. Hierdoor moest ik de bestaande, uitgeharde chappelaag uitbreken, zelfs de bruine tuingrond daaronder moest nog werden uitgediept. Als ik vandaag had kunnen voortwerken was het wel klaar geweest maar de felle en koude regen heeft me doen beslissen om binnen te blijven. Een loopbaanonderbreking mag nu ook weer niet leiden tot zelfkastijding. 

De kruisweg van Scherpenheuvel

De basiliek van Scherpenheuvel is omgeven door een prachtig park. Ook de kruisweg bevindt zich tussen het groen. Met de verkleuring van het loof en de vele vallende herfstbladeren kon ik niet aan de verlokking weerstaan om alle staties eens af te wandelen. Het is een hellend parcours maar zonder zwaar kruis op de schouder is er geen reden tot klagen. Ik was gecharmeerd door de beeldengroep op de Calvarieberg. Ook het smeedwerk rondom de basiliek en de voormalige vestinggracht achter de kruisweg zijn de moeite waard om aandachtig te bekijken. Enkele sfeerbeelden ter illustratie:

De wandeling werd afsloten in De Heerlijkheid (De Vlaspit), een sociaal tewerkstellingsinitiatief vlakbij de basiliek. Ik dronk er een bruine Loterbol, een streekbiertje uit Diest. In De Standaard kreeg ik van die van ons een sjiek cadeau voor mijn komende verjaardag: Moderne Architectuur A-Z van Taschen. Iets waar ik heel blij mee ben.

op heiligenprospectie

Scherpenheuvel. Bedevaartsoord hier vlakbij. Ooit een vestingstad in de vorm van een zevenhoek. In de buurt van de Mariahal en de kruisweg is de gracht ervan nog te zien. Een pas opgepoetste Mariabasiliek, een keidiepe waterput en marktkraampjes waar ze de beroemde pepernoten verkopen, al lees ik dat deze lokale lekkernij flink op zijn retour is. In twee winkels zou men heiligenbeelden verkopen. Daar moet ik zijn. 

Zoals je weet zoek ik een permanente bewoner voor mijn veldkapel. Een manneke of een vrouwke, maakt niet uit. Maar 't moet iets schoon zijn. Iets dat opvalt  maar ook geen hordes bedevaarders in beweging zet. Stijlvol, een moderne toets mag. 

Deze middag bezocht ik beide winkels. Mijn marktverkenning leert me dat het aantal verkrijgbare heiligen eerder beperkt is: uiteraard veel Mariabeelden (al dan niet lichtgevend en de keuze uit de Lourdesversie en de Fatimaversie), Jezus himself, verrassend veel Sint Franciscussen, de patrones van de vrouwen en de herderinnen St. Geneviève is er ook, Sint Hubertus, beelden van Bernadette uit Lourdes, zelfs de ganse tafel van het laatste avondmaal (opstelling zoals op het schilderij van Leonardo da Vinci) wordt verkocht. Behalve die van Maria zijn de beelden eerder aan de kleine kant.

De mooiste postuurtjes zijn de wit-blauwe Maria's. Soms is ze vroom aan het bidden, soms heeft ze de armen uitnodigend gespreid. De prijzen vallen mee. Voor 40 à 50 euro heb je een beeld dat mag gezien worden. Voor de echt porseleinen moet je dieper in je buidel  tasten maar deze zijn te schoon om buiten in de hof te zetten. Ze zouden me verplichten om een alarminstallatie te installeren en dat gaat me toch wat ver. 

Op dit moment zit ik nog zonder beeld. Ik heb nog niets gekocht. Ik blijf rondkijken en ooit vind ik wel hét beeld dat ik zoek. Wie weet - zeg nooit nooit- komt het origineel uit Lourdes hier nog aan gedreven want  het water van de Gave de Pau staat daar momenteel zo hoog dat hotels worden ontruimd, pelgrims wegvluchten en de commercie aan de Grot van Massabielle letterlijk weggespoeld wordt. Als God een beetje wil meewerken en niet weet wat hij mij voor mijn nakende verjaardag zou kunnen cadeau doen.... laat de regen dan nog maar wat vallen mijn vriend!

Amberboom in vuur en vlam

Liquidambar styraciflua

bezoek in 't donker

Sinds een paar dagen hebben we elke avond een nieuw, jong egeltje op bezoek. Het is plezant om weten dat dit gestekeld zoogdier zich hier ergens wist voort te planten. Net als de grotere exemplaren komt ook de kleine het eten bestemd voor onze kattin opvreten. Ook als de kat -en een kat van de buren- er vlakbij staan. Deze 2 roofdieren/jagers durven schijnbaar dat doetje niets in de weg te leggen. Uit sympathie zal het toch niet zijn dat ze het egeltje laten voorkruipen?

het voederbakje van de kat wordt grondig geïnspecteerd

alles op, tot de volgende keer!

't begint er op te trekken

De tuin laat ik momenteel stilletjes voor wat het is. Behalve nog een flinke hakselbeurt ligt er geen werk meer op me te wachten. Deze week ligt de focus volledig op de inkom van ons huis. De klinkers werden eerder al opgebroken en de nieuwe chappelaag kreeg ik er gisteren in gestreken. Dat gaf volgend proper beeld:

de nieuwe chappe, foto van gisteren.

Vandaag was dan het moment gekomen om te beginnen vloeren met de antieke cementtegels. Tegellijm en voegpasta blijven op stal. De vloertegels worden gelegd zoals het vroeger gebeurde, in de mortel en nadien ingewassen met cementpap. Rond de middag had ik zo'n 2 rijen liggen. Niet denderend veel maar 't is dan ook precisiewerk: met een rubberen hamer worden de tegels naar de koord geklopt. Komt daar nog bij dat die oude tegels niet allemaal even groot zijn. 

de aanzet is gemaakt

Omstreeks haf drie ben ik ermee gestopt want dat kruipt serieus in de knieën en mijn nek. Morgen komt er nog een dag en dan doe ik rustig verder. 7 rijen van de 9 liggen er al en 't begint er op te trekken. Subiet moet ik nog een veertigtal tegels proper maken en dan kom ik wel toe voor de 2 resterende rijen en de smalle stroken naast de muren (waar nu de profielen liggen).

iets helemaal anders dan grijze betonklinkers.

Het inwassen en de aansluiting maken met het pad zal voor maandag zijn. Ondertussen heb ik op 't internet nog een vracht kasseien gekocht, voor een nieuwe klus. Hierover later meer.

Wat ik nog rap wil zeggen: ik heb de voorbije dagen nog een en 't ander aangeplant waaronder 2 vuurdoorns en 2 appelbomen, de Ingrid Marie en de Elstar. Ik heb deze week ook de Primo appel voor 't eerst geproefd: amai, wat een sappige appel en wat een schoon rode kleur! Maar verdikke, ik vind nergens op 't internet een adres of kweker die een 'Primo appelboom' aan mij kan verkopen. Dat zou nog eens een aanwinst zijn. Iemand deze boom al ergens tegengekomen?

voer voor je medemens

Wie, zoals in het uitstekende Clan, plannen heeft om iemand van kant te maken, kan ik altijd dit mooi plantje aanraden:

blauwe monnikskap naast een moerbei

Voor 1 euro of ietsje meer is deze schitterende vaste plant te koop. De aanschaf van monnikskap is volledig legaal en wordt helemaal niet als verdacht beschouwd. Een paar gram monnikskap volstaat om een mens te doden. Iets wat vroeger wel meer gebeurde maar tegenwoordig wat buiten gebruik is geraakt. De plantenkennis boert er dan ook met rasse schreden op achteruit. Ook gifpijlen werden ermee gemaakt maar wie is tegenwoordig nog in de weer met een blaaspijp of boog? Heel eenvoudig is het om een leeg potteke met draaimolentje (Piet Huysentruyts Salademix bvb.) te vullen met wat monnikskap en je bent vertrokken. Moest het niet lukken, neem dan de Salademix.

vegetarische spruitjesschotel

Wie de mensen rondom zich wel graag ziet, kan -zoals ik gisteren deed- eens met spruitjes aan de slag. Zet de vensters alvast open want de kooklucht stinkt verschrikkelijk. 

Vul een ovenschotel laagsgewijs als volgt: wortelen met rode ajuin (overschot van gisteren), gekookte aardappelen (eveneens overschot van gisteren), giet er wat olijfolie en Ketjap Manis over, gebakken Quorn-blokjes en gaar gekookte spruitjes die op het laatste even mee gebakken worden met de Quorn. Werk het geheel af met een gekruide mix van eieren en room. 20 à 25 minuten in de oven en je hebt een vegetarische schotel om je vingers bij af te likken. Zelf gebruik ik hierbij veel peper, kook ik de spruitjes in water met een groentenbouillonblokje en strooi ik ook wat Piet Huysentruyts Salademix.