4 juli 2005

wie mij nu nog kent, is blind.

Verleden zaterdag, enkele uren voor de start van Live8, heb ik nog eens getankt bij Q8... wat een belachelijke openingszin! ... heb ik nog eens een bezoekje gebracht aan iemand die mijn haar heeft onder handen genomen met een kam, een schaar en een tondeuse. "Haarkapper" is zijn beroep. Het was zo'n 2, misschien wel 3 jaar geleden dat ik nog 1s zo'n knipbeurt had meegemaakt. Er was zelfs een wasbeurt met moussemassage inbegrepen. Je begrijpt dat dit 4 een echte man als ik nogal onwennig was.

Op de achtergrond speelde muziek van W817 en U2 (stop ermee Muggenbeet, er was helemaal geen muziek! Straks heb je helemaal geen lezers meer!) Als uiteindelijk alles was afgeknipt en weggeschoren waarvoor ik mijn toestemming had gegeven -het werkgebied strekte zich sowieso exclusief uit boven mijn nek- kwam ik tot de conclusie dat je van een lelijke beer toch geen Tom Cruise gemaakt kan krijgen. De haarkapper lachte met mijn opmerking. Mijn buurman minder. Misschien dacht hij wel verkeerdelijk dat ik het over hem had. Of over Gerolf Annemans. En dat mag niet.

Net voor ik de rekening van 17 euro ging betalen en inderhaast de gratis tas koffie die al die tijd buiten mijn bereik stond geplaatst, leegslurpte, werden mijn gevallen haarlokken bijeengeveegd met wat wij een 'aftrekker' noemen. Met mijn donatie aan het kapsalon kon er toch wel een emmer gevuld worden. Wie weet loopt er binnenkort wel een Chinees rond met een pruik van Muggenbeets haren? Moest je in Peking op vakantie gaan, je herkent hem aan de knopen. Luizen en neten? Die zijn van de Chinees (of onze koningin) want op properigheid was ik erg gesteld.

Thuisgekomen als nieuwe man en nieuwe papa waren de reacties positief. De commentaren waren iets beter dan 'het gaat' en dat is een goed teken. Voor de meeste mensen is het natuurlijk wel even schrikken en wennen want iedereen kent mij als een overblijfsel uit de Deep Purple en Zappa hoogdagen. Mét lange haren, zoals het een onaangepaste en niet-geconformeerde past.

Mijn moeder was dolblij. Opgelucht zelfs. Een pak van haar hart. Ze stelde meteen voor de rekening van de kapper terug te betalen. Eindelijk acht ze al haar vier zonen bekwaam om onder de mensen te komen. Dat moet nog blijken. Want niet zozeer mijn kapsel botste het meest met de goegemeente wel mijn 'kijk op de dingen'. Meelopen zit niet in mijn genen, verantwoord dwarsliggen des te meer. Zelfs met kam, schaar en tondeuse krijgt de kapper dat niet uit mijn kop.

Ook mijn vrouw, die tussen haakjes vandaag jarig is, is zichtbaar tevreden. Eindelijk kan ze zoals alle hedendaagse vrouwen vreemdgaan... al is het met haar eigen man. Als dat geen mooi verjaardagscadeau is dan weet ik het niet meer.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

pas nu maar op dat uwe nek nie verbrand, zo zonder haar

Jack Mondale zei

wens uw vrouw een gelukkige verjaardag,
en ik had 1 maand geleden besloten mijn haar nog 2 maanden te laten groeien, want mijn kapper is overleden, RIP.
ik zou zeggen, we weten allen dat kappers meestal gay zijn, dus laten we ze met rust laten. Wie weet wat voor een gevolgen het kan hebben, ik zie mezelf nog niet als een kapper ;)

(http://disclaim.eu.kz/

_danskin_ zei

Wil je daarmee zeggen dat homo-mensen slecht zijn? Het zijn goeie kappers, we mogen ze dankbaar zijn!! Nu, aan jou kapsel te zien, Mondale, heb je het inderdaad niet zo voor kappers !!

Anoniem zei

Kappers zijn mensen juist gelijk gij en ik! ze hebben het zo al moeilijk genoeg, eerst opgroeien in een maatschappij waar niet-coiffeur zijn de norm is, dan langzaam en moeizaam zelf tot de ontdekking komen dat ze wel houden van de geur van haarlak en het geluid van de schaar, dat ze kunnen genieten van het knerpen van versgesneden natte plukken onder de schoenzolen, dat ze een kick krijgen van de spanning bij elke nog net op tijd ontweken oorlel... Het begint met stiekem gel, conditioner en kammetjes te kopen, eerst voor jezelf, maar daarna in steeds groter hoeveelheden, in het begin laat je ze nog inpakken, want het is 'voor vrienden' (soms laat je er zelfs een plakkertje met een wens opkleven) maar al na een paar weken laat je alle schaamte achter je en ga je gewoon naar de Colruyt of Carrefour je kar tot de rand vol laden met het beste dat Wella, Vidal Sassoon en Andrélon de wereld te bieden hebben... Fùck de goegemeente, hier ben ik, ik steek het niet meer weg: IK BEN EEN HAARKAPPER EN DAAR VOEL IK MIJ GOED BIJ!

Sorry, liet mij even gaan. Kan me niet herìnneren wanneer ik voor het laatst nog eens een hoofdhuidmassage heb gehad.