22 december 2009

the torture never stops

Ik heb op deze blog al meermaals mijn bewondering uitgedrukt voor de fantastische muziek van wijlen Frank Zappa. Gisteren zou hij 69 jaar zijn geworden maar, helaas, prostaatkanker besliste er anders over. Omdat hij na zovele jaren nog steeds mijn grote muzikale 'held' is -zijn composities en solo's blijven ongeëvenaard- voel ik me geroepen om voor zijn verjaardag nog eens een liedje te spelen. Ik koos voor "the torture never stops"... een gedachte die vaak bij me opkomt als MNM of MTV de huiskamer is binnengedrongen.


21 december 2009

opklaring

het opentrekken van de hemel gisterenavond
leverde prachtige kleuren op.

20 december 2009

vetbollen en pindanootjes

ongezouten pindanootjes zijn een lekkernij

Ik ben iemand die de vogeltjes buiten weél wat eten bijgeef in de winter. De discussie of dit nu al dan niet een goede zaak is, is niet aan mij besteed. Wat kan er mis zijn aan een helpende hand? De redenering dat een ijskoude winter zorgt voor een natuurlijke selectie zal wel ergens kloppen maar dieren laten creperen is toch in de eerste plaats een uiting van sadisme. Ook bij ontwikkelingshulp heb je van die bizarre lieden die nooit naar hun portefeuille grijpen want "van die zwarten zijn er toch genoeg".

Overdrijven doe ik niet. Ik voeder met mate. Dit jaar heb ik enkele vetbollen opgehangen en een zakje pindanootjes. Pas als alles opgegeten is, hang ik er nieuwe op. Het valt me meteen op dat de kleinste vogels de voorkeur geven aan de pindanootjes. De vetbollen zijn dan ook keihard bevroren. De koolmeesjes en pimpelmeesjes zijn het meest behendig. Hen kan je niets meer leren. Het roodborstje lukt er via imitatie ook bijna in om de nootjes uit het net te vissen. De vinken hebben er duidelijk geen kaas van gegeten. Mission impossible. Ze zitten er zo zielig bij dat ik maar besluit om de pindanootjes tegen een dikkere tak te hangen zodat alle fladderaars erbij kunnen zonder de nek te breken.

De merels doen zich voorlopig tegoed aan de sierappeltjes die nog ruim voorradig zijn in de tuin. Hier komen ze nog wel enkele weken mee toe. Morgen ('t is vakantie) ga ik het voederhuisje herstellen en bestel ik wat extra losse zadenmengelingen. De vogeltjes hebben mij al zo veel plezier gegeven -én geholpen bij het ecologisch tuinieren- dat zij dit meer dan verdiend hebben.

sneeuwtapijt

de schoterweg richting centrum

10 centimeter sneeuw ligt er. Echt koud is het niet meer, zo'n 2 graden beneden de nul, maar wel regelmatig erg kille windopstootjes. Alhoewel er reeds een eerste maal gestrooid werd, blijft de weg er erg gevaarlijk bijliggen. Normaal geen probleem maar straks is er een verjaardagsfeest en dat betekent dat er naar de bakker moet gereden worden. Geen pretje.

En dat geldt ook om de buitenslapende auto in gang te krijgen. Geen leven in te krijgen. Gelukkig krijg ik de auto met zijn snuit in de overvolle garage geduwd en heb ik ergens nog een batterijlader liggen vanuit de tijd dat ik samen met die van ons avondschool auto heb gevolgd. De lader aangesloten en hier en daar wat bijverwarmd met een haardroger en na een half uurtje dan toch leven in de motor. De bestelling kan worden afgehaald. Deze nacht blijft de auto binnen slapen. Hopelijk dan geen gedoe meer. Niets zo mooi dan een sneeuwtapijt maar erg praktisch is het allemaal niet.

13 december 2009

Tiger Woods in België

Na de Rue d'Aerschot bezocht Tiger ook het Koninklijk Paleis.

holes in one

voorbeeldig gedrag verdient altijd een prijs

matige start

De tafeltenniscompetitie waarin ik meedraai is halverwege. De heenronde van de 5de provinciale in Vlaams Brabant-Brussel zit erop en dus kan er al met enige relevantie teruggeblikt worden op de voorbije sportieve prestaties. "Een matige start met een succesvolle eindsprint" zo kunnen de voorbije 10 matchen nog het best omschreven worden. Ziehier de tussenstand:


Diest S is, na een kort verblijf aan de staart, ondertussen opgeklommen naar de 4de stek. 22 punten op 30 is geen slecht resultaat maar het had beter gekund. De match tegen onze V-ploeg had nooit verloren mogen worden en ook tegen VMS mochten we nooit de duimen gelegd hebben.

Onze intrinsieke sterkte werd nog het mooist geïllustreerd op de match tegen leider Meerdaal K (nog geen enkele verliesmatch!) waar wij slechts 1 wedstrijdje op de 16 teveel verloren om twee punten te vergaren. Kampioen spelen was mogelijk geweest, helaas kan onze ploeg nauwelijks of niet beschikken over dochter Loes en superNG'er Jos Braeken.

En mijn eigen resultaten? De stilte op Muggenbeet zegt alles? Op het non-sportieve kan Tiger Woods nog veel leren maar aan de tafeltennistafel is het inderdaad wat minder. De verandering naar noppen was een stommiteit en heeft zijn sporen nagelaten. Sinds ik terug speel met mijn oude palet (Tackiness C/ Nimbus) verbeteren gelukkig mijn resultaten ook. Momenteel heb ik net 50%, dus evenveel gewonnen als verloren. Maar 65% is toch meer mijn normale doen.

Ik zal er alles voor doen om mijn resultaten op te krikken maar mijn klemtoon/prioriteit ligt tijdelijk nog bij het non-sportieve. Op mijn gezegende leeftijd zijn er stukken van het lichaam die al wat beter werken dan anderen.

Foor 11

Op de vooravond van Heleens negende verjaardag (12/12) nestelden we ons in het Beringse casino om De Nieuwe Snaar nog eens gaan te bewonderen. Jan De Smet kennen onze mannen nog van "steek je vinger in de lucht", waarop hij samen met Arne Van Dongen kinderliedjes brengt van Woody Guthrie. De Nieuwe Snaar -de groep- was nog onbekend en daar mocht best verandering in komen. Deze groep is immers muzikaal maar zekers ook 'theatraal' iets van het beste wat België te bieden heeft.

Foor 11, hun nieuwste theatertournee, was alweer een lust voor oog en oor. Het Beringse publiek was erg enthousiast en applaudiseerde voor een bisnummer, dat er ook kwam. Ik hoorde sterke composities, prima liedjesteksten en een erg gevarieerd en origineel instrumentarium - wie komt nog voor de dag met een houtzaag, een paar lepels, een bombardon, een doormidden gezaagde gitaar, een mondharp en een mandoline?



Zoals je op de trailer hierboven kan zien, dienden het stalen karkas van een oude paardenmolen en een afgedankte skilift als decor voor foor 11. Stuntman Geert Vermeulen, de Popeye van Vlaanderen, leeft er zich weer volledig in uit. Lachen geblazen maar ook bewondering voor zijn lenigheid en kracht. Ook een dikke pluim voor de decorbouwer(s) en de regisseur!

2 december 2009

winnend 'beste hobbykok van Vlaanderen-recept"


gekookte varkenskoppen met een takje van laurier

Geeft het authentieke wow-gevoel en ontploft in uw mond. "Geil" word je er evenwel niet van.

1 december 2009

Dewinter rukt naar rechts

Hardliners op hol bij Vlaams Belang.

18 november 2009

naaste familie pusht Herman Van Rompuy

Leveren de Extra-Terrestrials binnenkort de president van Europa?

12 november 2009

naar den televisie

prepareren voor het TV-debuut

Om half zes precies stopte de koerierdienst van de VRT om 2 van de veertig duracell-konijnen van Sara op te pikken. Heel binnenkort maken de twee trommelaars hun groot TV-debuut tijdens een bekend programma op Eén. Na de opnames worden ze met de koerierdienst terug aan huis gebracht. Geweldig toch?

De presentator stuurde me eerst een vriendelijke mail. Hij had op mijn blog gelezen dat de dochter dergelijke konijnen verzamelde en de vraag was of er ook trommelaars tussen zaten en of de dochter bereid was ze uit te lenen. Sara had er helemaal geen bezwaar tegen. Integendeel, ze vindt het programma best OK voor een eerste optreden.

Via de telefoon werd de deal beklonken, natuurlijk nadat ik eerst twee voor de hand liggende voorwaarden had gesteld: 1. Billy en Georgina veilig en wel terugbrengen en 2. niet vergeten ze tijdig eten te geven. De andere kant kon er ook mee lachen, wat eigenlijk nog zelden gebeurt met mijn instant-mopjes.

Mis het optreden niet, de trailer komt er zo aan. Zoals we van de twee gewend zijn, zullen ze ook nu het beste van zichzelf geven.

11 november 2009

godenslaap

Godenslaap, gesigneerd op de Boekenbeurs

"Voor Kristien, met innige groet! E. Mortier A'pen, 6.11.2009". Dat mijn vrouw een goede smaak heeft, bewees ze reeds met verve toen ze decennia geleden haar oog op de man achter Muggenbeet liet vallen. Maar ook op literair terrein weet ze het kaf van het koren te scheiden. Vorige vrijdag op de boekenbeurs kocht ze Godenslaap van Erwin Mortier, deels omdat ze er goede kritieken over gelezen had maar deels ook omdat Erwin er zo eenzaam bijzat daar op de Boekenbeurs. Geen wachtrij voor Godenslaap. De AKO-literatuurprijswinnaar nam alle tijd van de wereld om zijn boek (negende druk reeds) te signeren. En let eens op zijn handschrift. Zelfs dat is prachtig.

Erwin Mortier won eerder reeds de Tzum-prijs voor de 'beste literaire zin van 2009', eveneens neergeschreven in Godenslaap.

8 november 2009

klein fruit

veldje voor klein fruit

Deze herfstvakantie was het ideale moment om nog eens een structurele ingreep te doen in de tuin. Ik zwierde er een groep rododendrons uit en creëerde op de plek een veldje voor klein fruit. De meeste planten had ik reeds ergens staan op een vijftal na.

In de halfschaduw van mijn drie kerselaars (twee rode en een geelbuik) verbeterde ik een strook van 10 meter op anderhalve meter met wat resterende paardenstront. Dankzij de regen was de grond nat genoeg om het plantgoed goed te doen aanslaan. Aan de noorderzijde stapelde ik met de kleinste dochter en wat vriendinnen (van haar) een muurtje van houtstammetjes om de wind te breken om alzo een aangenaam microklimaat te bereiken. Hiertegen plantte ik een vijftal bramen en twee sierrozen met name de Guirlande d'amour en de Rosa félicité et perpétue. Drie kweeperen vervolledigen de achterzijde.

Aan de voorzijde hoop ik volgend jaar heel wat lekkere vruchten te kunnen plukken van de jostabes, de rode, zwarte en witte aalbes en een drietal 'kronselen' (stekelbessen). Met kronselen en bloemsuiker worden ook heel lekkere taarten gemaakt al mis ik hier iemand die de goesting en de bekwaamheid heeft om ermee aan de slag te gaan. Op de bodem tussen het klein fruit kan ik in het voorjaar nog bosaardbeien kwijt of wilde blauwbessen.

De vogels hebben op enkele uurtjes tijd het nieuwe terrein al volledig verkend. Hopelijk gaan ze niet zo drastisch te werk als bij de kersen en mag het baasje deze keer ook meesnoepen.

1 november 2009

open tuin

sfeerfoto vanop het terras

In het weekend van 5 en 6 juni volgend jaar zal voor de eerste maal onze tuin opengesteld worden. Onze 'open tuin' kadert binnen het VELT-ecotuinenweekend. Dat weekend kan je in heel Vlaanderen en in Nederland ecologische moes- en siertuinen gaan bezoeken en wie weet wat inspiratie op doen. Moesten er onder jullie geïnteresseerden zijn, dan ben je welkom. Een ideale gelegenheid om -eindelijk- eens nader kennis te maken. Ik zorg ervoor dat je alvast geen dorst hoeft te lijden.