bloed

Het bloedtrekken heeft zijn sporen nagelaten

Verleden week naar de huisdokter geweest. Ze vond het aangewezen om mijn bloed te laten onderzoeken. De kans bestaat dat ik door een besmette teek werd bezocht en dat de "ziekte van Lyme" zich in mijn lijf heeft genesteld. Ook een bezoekje aan een neuroloog werd geregeld. Het kan ook zijn dat het loos alarm is en dat het enkel het koude, winderige weer -gecombineerd met een opgestapeld slaaptekort- is dat mijn klachten veroorzaakt. Hopelijk kan de bloedanalyse, die voor morgen gepland staat, uitsluitsel brengen.

paashaas

Paasmaandag. Kerstvakantie?

slecht toneel

Net nu er een regering komt, vertrekt Hugo Claus. Wenste hij dat bespottelijk toneelstuk niet meer aan te zien?

o julissi na jalini

Ishtar, ik wil er niet veel woorden aan vuil maken. Maar de bewering dat Ishtar in een denkbeeldige taal zingt, dat vind ik een interessant gegeven. Maar klopt het wel? Toen ik 22 jaar oud was heb ik eens een vertaalmachine uitgevonden, nu gekend als de muggenbeterator. En hoe luidt de vertaling van "o julissi na jalini"?

... als ik met mijn kop schud dan kriebelt mijn muiske

Vandaar het vrolijk deuntje en de smile van hier tot ginderachter van de gitarist! En nu allemaal meeschudden...

etenstijd

zicht vanuit de keuken

Iedere avond, rond 5 uur, zitten onze twee griezels achter het keukenraam... wachtend en glurend totdat de baas des huizes met de blikopener hun maaltijd tevoorschijn tovert. Het linkse wijfje is erg geliefd bij de katers. Haar nek is vanachter weer flink toegetakeld. De rechtse is, denk ik, lesbisch. Zij moet van de mannekes niks weten. Wie het toch aandurft, zal het gevoeld hebben. Persoonlijk vind ik -binnen onze soort- dergelijke vrouwtjes net de meest aantrekkelijken. Bij de katten werkt het blijkbaar anders. Psychologische spelletjes zijn niet aan hen besteed. Ik heb niet liever.

Heel exclusief

Nadat Dag Allemaal uitpakte met de foto's van Clijsters' baby -de foto's waar de hele wereld op wacht-, weet nu ook De Morgen uit te pakken met een héél exclusief interview. "De hele wereld zocht hem, wij vonden hem: de taxichauffeur van Waris Dirie".

Alleen jammer voor De Morgen maar ook andere kranten wisten de man te vinden: La Dernière Heure, het Nieuwsblad, De Standaard. De man had zich blijkbaar niet goed verstopt. Overigens liet de man weten geen sex met madam-de-gewezen-VN-ambassadrice gehad te hebben omdat ze te zat was en omdat hij schrik had om een geslachtsziekte op te lopen.

Zou de taxichauffeur geen goede ambassadeur zijn voor Sensoa?

mooiste kinderboek allertijden

De dochter toont de top drie van 'het mooiste kinderboek allertijden'.

Het boek "Fantasia" van Geronimo Stilton is uitgeroepen tot "Mooiste Kinderboek aller tijden". "Pluk van de Petteflet" van Annie M.G. Schmidt eindigde als tweede, "Matilda" van Roald Dahl is het derde mooiste kinderboek. Straf is dat Kristien (die van ons) de drie titels al jaren geleden in huis heeft gehaald, al hebben we Matilda blijkbaar alleen op DVD.

Het Mooiste Kinderboek aller tijden werd verkozen in het kader van de Jeugdboekenweek. "Fantasia" vertelt een nieuw avontuur van de krantenmuis Geronimo Stilton en beschrijft zijn tocht door zeven rijken, op zoek naar de feeënkoningin die zijn hulp nodig heeft. Een bijzonderheid aan het boek is dat er verschillende geurpagina's zijn opgenomen.

Even wrijven en de geur komt vrij (volgens de kinderen 'stinken' er veel blz.)

longkruid

Het blauwe longkruid voor een kleine molensteen en geflankeerd door een sierlijke blauwe fles.

nieuwe uitdager van Sugar Jackson

Het ziet er niet zo goed uit voor Sugar Jackson. Jackson, de Europeses titelhouder bij de welters, heeft nog maar één nederlaag op zijn "palmares". Maar dit gaan er weldra twee worden.

Benny, één van de vrienden van dochter Sara, is momenteel intensief aan het trainen om Jackson knock-out te kloppen. Alhoewel deze training in het grootste geheim plaatsvindt, mocht Sara van de manager toch een klein zelfgemaakt filmpje op Muggenbeet plaatsen.

En jullie hebben alzo het geluk om Benny aan het werk te zien. Let eens op zijn techniek!

doe nooit wat onkuisheid is

website-screenshot The Emperor, genomen voor het schot van Spitzer.

Mijn kransje van favoriete zielenpoten heeft er een nieuw lid bij: Eliot Spitzer. Eliot is (voorlopig nog) de democratische gouverneur van New York en hij staat over de oceaan bekend als een beducht strijder tegen de prostitutie. Hij zou zelfs twee netwerken hebben opgerold.

Jammer maar helaas zijn Gods wegen ondoorgrondelijk en het vlees zwak want Spitzer kon zijn speer niet onder bedwang houden en bestelde zelf een luxehoertje bij The Emperor's Club. Toen dit nieuws uitlekte, legde de gouverneur op de TV een verklaring af, godbetert in het bijzijn van zijn vrouw! (Ik had hem verdorie die klus op zijn eentje laten afwerken.)

'Ik heb gehandeld op een manier die niet te verzoenen is met mijn verplichtingen ten aanzien van mijn gezin en die indruist tegen mijn en tegen eender welk besef van goed en kwaad. Ik verontschuldig me eerst en vooral bij mijn gezin, en ook tegenover het publiek, aan wie ik beter beloofde. Ik heb mijn familie ontgoocheld en ben er niet in geslaagd te leven volgens de normen die ik mezelf gesteld had', besloot Spitzer.

Waarmee nogmaals bewezen is dat grootste moraalridders vaak de ergste zond-aars zijn. Ik vind het alweer geweldige humor, zeker als je weet dat Spitzers dick-name FOX was (het vosserke) en hij voor "Kirsten" minstens 1000 dollar (tot 5000 dollar) voor een uurtje op het nachttafeltje legde. What a shame! Voor dat geld koop je de ganse reeks van Jommeke en de Rode Ridder.

Daarbij: echte mannen hoeven niet te betalen. Kirsten heeft aan mij nog nooit één frank gevraagd!

Wat bezielt deze droeve vrouw om haar overspelige man op het podium te vergezellen?

update 17.00: Spitzer nam ontslag. Looser .

de wachtende wereld

lijken uit de kast

Deze week ben ik begonnen met al mijn elpees te herbeluisteren. Mijn pickup heeft al die tijd zijn plaatsje in de living weten te behouden. En goeie muziek dat daar tussen zit! Ze allemaal branden op CD, daar kan ik me niet mee bezig houden. Ik zal de platen wel terug wat meer uit hun hoes halen. Weer uren luisterlezier.

Maar wat me -na zoveel jaren stof vergaren- opvalt, is hoeveel lijken er in mijn kast zitten. Op de bovenstaande foto zie je een greep uit mijn "gestorven muzikale helden":

Jeff Healy, de blinde rock-bluesgitarist die vorige week aan een zeldzame kanker overleed; Bob Marley, de enige reggaemuzikant waarvan ik ook muziek aankocht; Weather Report met de sublieme Jaco Pastorius op de (fretloze) Fender Jazzbass; Frank Zappa, nog steeds mijn grootste 'hero' en vandaar zo'n 50 albumtitels in huis; de jazz-gitarist Joe Pass waarvan ik 2 platen kocht na een liedje op de radio; Rory Gallagher, hier nog spelend bij Taste, en in tegenstelling tot de broertjes Gallagher van Oasis, iemand wiens muziek je wel in huis moet hebben; Stevie Ray Vaughan, de onfortuinlijke bluesgitarist die op 35 jarige leeftijd bij een helikoptercrash om het leven kwam maar wel een eigen signaturegitaar van Fender op zijn naam kreeg en...

ik viel haast achterover, zelfs een plaat van Iwan Rebroff, de nep-Rus (eigenlijk een Duitser) die we allemaal kennen van Kalinka en eind februari overleed. Hoe deze plaat in huis komt? Dit heeft alles te maken met de Oekraïense roots van mijn vrouw. Deze plaat is -tegen de verwachting in- niet bij de trouw tussen haar onderbroeken meegekomen. Die van ons kocht ze onlangs -nog voor Iwans dood- voor 50 eurocent in de Kringwinkel.

Ave Maria.....

naar Werchter

Gisteren, op vrouwendag, heb ik geen enkele vrouw bijeen geklopt of in een depressie gestort. Zoiets hoort niet op die dag. Ook al begrijp ik niet waarom het wezen "vrouw", door wiens toedoen al duizenden mannen zichzelf opgeknoopt hebben, zonodig een eigen dag toebedeeld krijgt. Waarschijnlijk kregen de uitgevers van de Druivelaar en consoorten ooit een collectieve zinsverbijstering. Mij niet gelaten, als er een dag van de onnozele kinderen mag zijn, moet een vrouwendag ook kunnen.

Over naar belangrijker zaken. 4 jonge en sportieve gasten, dat waren onze tegenstrevers in de barak van Werchter. Werchter staat net achter ons in de rangschikking dus zijn we zo een beetje aan mekaar gewaagd. Tot 5-5 liep het gelijk op. Vanaf dan was Diest T niet meer te houden en werd het uiteindelijk een klare overwinning van 5 tegen 11.

Opmerkelijke feiten van de dag: Rudy, onze kapitein, wist eindelijk nog eens een overwinning in de wacht te slepen en dan nog wel tegen een E6. Proficiat Rudy. Jerry, onze beste speler, moest na heel lange tijd nog eens de duimen leggen. Zijn noppenpalet kon niet verhinderen dat een nieuwe, talentvolle Werchterse speler de lakens naar zich toetrok. Zelf won ik al mijn vier matchen en tegen Werchter is dat niet evident.

Nog drie matchen te gaan en dan is de competitie reeds afgelopen. Dan is het wachten op onze nieuwe klasseringen. Zoals de zaken er nu voor staan, zal onze kapitein naar een andere ploeg verhuizen. Dan is het uitkijken naar een nieuwe vierde man of vrouw. Of er een vrouw bereid gevonden wordt om met ons mee te (willen) spelen, is nog maar de vraag. Tenzij we verzwijgen dat we 't over tafeltennis hebben.

Je gelooft het of niet, maar op 't werk noemde -heel recent nog- een vrouwelijke collega mij een "lieve troetelbeer". Zij kent me héél oppervlakkig. :)

de eerste overwintering

Zicht op de zwemvijver na de eerste winter.

maartse bloemen

Voor de ribes en de magnolia stellata is het nog een kwestie van dagen eer hun bloemen opengaan. Het Chinees klokje, de kleine maagdenpalm, de gele kornoelje en de viburnum bodnantense 'Dawn' zijn al geruime tijd de tuin aan het opfleuren.

Tijdens de middagwandeling heb ik nog wat foto's genomen van enkele bloemende planten (zie fotocollage). De narcissen rond de appelboom zijn nu in volle glorie. Het maarts viooltje aan het pinpongterrein kleurt de bodem mooi blauw. In het beukenbosje bloeit hier en daar al een pachysandra. De hellebori staan nog mooi in bloem. Naast een pas gekochte toverhazelaar (Jelena) heb ik een extra plaatsje vrijgespit om een aantal nieuwe exemplaren van de kerstroos een vaste stek te gunnen.

De vroegste van mijn pruimenbomen (van die kleine gele sappige mirabellen) bloeit ook al. Hier kan de zelfbestuiving al starten. De onopvallend leverbloempjes zijn van dichtbij net blauwe juweeltjes maar zijn dringend aan een verhuizing toe. Deze prachtbloemen verdienen een veel betere plaats dan naast de muur van het tuinhuisje. De clivia die ik in de garage laat overwinteren, toont al trots een hele tros oranje bloemen. Nog enkele weken en hij mag terug buiten op het terras.

En mijn tien goudwindes zwemmen sinds gisteren terug rond in de zwemvijver. Al die tijd hadden ze zich doodstil verstopt achter de vijverkuipen waarin onze waterlelies geplant staan. Hiermee is de lente voor goed op gang geschoten. Als extra verrassing spotte ik deze week voor het eerst in mijn tuin een koppeltje sijzen. Het mannetje flirtte met het vrouwtje, gaf haar wat vers geplukken kornoeljebloempjes (dat denk ik toch gezien te hebben) en toen een merel zich kwam moeien, vlogen ze samen naar de coniferen van de buurman.

Dan mogen alle mensen mijn wilde tuin een hoop onkruid noemen, de enigste echte waardering die ertoe doet, komt van de dieren. Als zij zich amuseren en verlekkeren dan zit het goed met je tuin. Vermits de diversiteit met de jaren toeneemt, ben ik er zeker van dat ik goed bezig ben.

opgemerkt: the big ask

Geplukt van de The Big Ask-website:

"Onze “Big Ask” (grote vraag) is een sterke klimaatwet, om de uitstoot van broeikasgas ieder jaar te reduceren met ten minste 3%, met als doel 90% reductie in broeikasgasemissies tegen 2050. De Big Ask campagne wil politieke steun opbouwen voor zo'n sterke klimaatwet en dit in verscheidene Europese landen."

In België wordt de campagne gevoerd door Friends of the Earth Vlaanderen & Brussel en Amis de la Terre Belgique.

Interessante links: Els Keytsman; Tom Yorke lanceert de campagne; E-postkaart; foto's.

nooit opgeven

7 tegen 8 voor onze tegenstrever stond het. De allerlaatste match van de avond was aan mij, tegen een hoger gekwalificeerde speler. Met winst kon onze ploeg nog een gelijkspel uit de brand slepen, met een nederlaag strandden we op een vernederende nederlaag. Vrij snel werd de setstand 0-2 voor de Leuvense speler, compleet volgens de logica van de sterktelijst, en 6-10 in de derde set. Nog één puntje volstond om mij af te maken met een nul-drie.

Je voelt me al afkomen... ja, ik won de wedstrijd met 3-2. Ik speelde wellicht mijn match van het jaar. Het hoogtepunt: een gelukte smash op een touchébal (een deviërende bal doordat deze de rand van de tafeltennistafel raakt). Bovendien, lieve tafeltennisliefhebbers, een treffend voorbeeld om aan te tonen dat je nooit mag opgeven zolang de match niet volledig uitgespeeld is. Als het theoretisch kan, kan het ook in de praktijk. En wat heb ik die avond nog geleerd?

Eet NOOIT frit-mosselen voor de match! 4 maal ben ik die avond tijdens de wedstrijden naar het toilet moeten gaan. Twee matchen heb ik misselijk afgewerkt en verloren. Gelukkig was tegen 11 uur 's nachts mijn maag hersteld anders had ik de beslissende match nooit kunnen winnen. Techniek, inzet en conditie, allemaal goed en wel, de basis voor een goede wedstrijd blijven een tevreden maag en een darmstelsel in rust.

Ondanks die prachtige laatste match toch een deprimerend gevoel. Deze wedstrijd had Diest T moeten winnen. Eén winstmatchke van onze kapitein volstond, maar het mocht niet zijn. Toch staan we ondertussen op een mooie zesde plaats in de totaalstand. En ook onze vijf supporters leken tevreden.

Jerry (4/4), Ludo (2/4), Frank (2/4) en Rudy.