gif in pc's.

Wil je zo milieuvriendelijk mogelijk surfen en bellen? Kijk dan in de Greenpeace Guide to Greener Electronics. Hierin worden electronica-bedrijven gerangschikt naar hun gebruik van schadelijke stoffen en de manier waarop zij hun producten recyclen.

ramp of bolwassing?

Er viel maar liefst 100 liter per vierkante meter in amper 6 uur tijd. Premier Verhofstadt, die in zijn botten de Oostakkerse drenkelingen een blitzbezoek kwam brengen, beloofde de wateroverlast zo snel mogelijk als een "ramp" te laten erkennen. 2500 oproepen kreeg de 100-centrale te verwerken. De brandweer, de redder in nood bij vuur én water, rukte 700 keer uit.

Overvloedige regen door de ministerraad opgewaardeerd tot een ramp. Zonder water, geen leven maar regenen mag het blijkbaar alleen op mensenmaat en dan nog liefst op een dag en een uur wanneer het past. Denken we nu echt dat de wolken aan onze van-de-pot-gerukte wensen kunnen voldoen? Dat de waterkringlopen rekening houden met onze kroppen salade en de diepvriezers in de kelder? Dat er voor de hemelsluizen op de Wetstraat 10 een bedieningsknop kan geïnstalleerd worden?

Wat écht het predikaat ramp verdient, zijn de gedempte beken en grachten, de bouwvergunningen in broek- en overstromingsgebieden, onze pleinen van beton en asfalt, de heetgestookte aarde waardoor eeuwenoude gletsjers wegsmelten en bergtoppen met folie worden aangekleed, de illusie dat water gecontroleerd en geleid kan worden in buisjes en leidingen, kortom: onze zielige hoogmoed als zouden we heer en meester zijn over deze oceaanblauwe planeet. Of erger nog, het summum van de evolutie of de schepping.

Soms verdienen we een grondige bolwassing. Hopelijk zien de gelaarsde gouverneur en premier in al dat water niet alleen de stront en de verloren gezwommen goudvissen maar ook de weerspiegeling van het falend beleid. Een beleid dat veel te weinig durft in te gaan tegen de egoïstische stroming van het zichzelfnekkende anti-ecologisme. De stroming van mensen die zichzelf altijd als slachtoffer zien, nooit als mededader. Aan wie steeds moet gegeven worden maar nooit iets gevraagd.

Zou de premier, uren later Live op de tribunes van de Memorial Van Damme, nog aan Oostakker hebben gedacht? Zag hij naast de koersen van de atleten ook nog zijn eigen koerswijziging? En de van-Kim-dromende prins, zou die soms ook gummilaarzen aantrekken of staat zijn kasteel hoog genoeg?

naakte problemen

Het casino van Beringen heeft volgens het BVLimburg problemen met een naaktfoto van Jonny Vekemans waarop een gesluierde vrouw haar geboortepakje laat zien. De Limburgse krant neemt het op voor de Jonny en zet het controversieel naakt online op haar website. Dit zijn we niet gewoon van het Belang van Limburg. Is dit een aanzet tot een dagelijkse page 3?

laptops

Via haar school kan mijn wederhelft een laptop aankopen. Twee 'professionele laptops' van het merk Acer worden er aangeboden: de Acer Travelmate 4222 WLMI en Acer Travelmate 2451 WLMI. Heeft iemand hiermee praktijkervaring? Heeft zo'n ding ook een TV-out?

De school laat verder ook weten dat "door haar grote investering in informatica en dit jaarlijks terugkerend project" de beide laptops tegen een zeer scherpe prijs en prima service en betalingsmogelijkheden kunnen worden aangeboden. Die zeer scherpe prijs valt na een vergelijking met de normale winkelprijs toch nogal mager uit. Het gaat om een korting van amper 20 euro of zo'n 2,5%.

We denken nog na.

Pype

Heidi Lenaerts -ja, die van sex in de biechtstoel- heeft voor de tweede reeks van Shoot! een nieuwe copresentator gekregen ter vervanging van de in kinderkringen gevreesde Tom Gernaey. De keuze is gevallen op allittererend ketnetwrapper Peter Pype. Of Heidi mét Pype nu minder dan meer werk gaat hebben, moet nog blijken. Peter is begrijpelijk "erg gemotiveerd".

toch geen twaalf

Ik had deze week al wat zitten opscheppen over het feit dat ons zonnestelsel voortaan 12 planeten zou tellen. Ik had het ergens horen vliegen. Maar het congres van de Internationale Astronomische Unie (IAU) in Praag besliste daar vandaag evenwel anders over. Het congres oordeelde dat Pluto niet langer een planeet is maar een dwergplaneet. Voortaan zijn er in ons zonnestelsel nog maar acht volwaardige planeten.

Pluto is in 1930 ontdekt en werd toen een planeet genoemd. Door de ontdekking van kleine planeetachtige hemellichamen nog verder in ons zonnestelsel was de discussie of Pluto al dan niet een planeet mag genoemd worden, opnieuw op gang gekomen. Pluto is nu officieel een dwergplaneet van de familie van de Pluto-achtigen. De dwergplaneten in ons zonnestelsel zijn nu Pluto, Ceres (dat ooit al eens planeet was maar tot asteroïde werd "gedegradeerd") en het mysterieuze object UB313 (officieus Xena) dat drie jaar geleden werd gevonden.

Naast de 8 traditionele planeten, de Pluto-achtigen zijn er ook nog de kleinere hemellichamen van het zonnestelsel. Onder het begrip "kleine objecten van ons zonnestelsel" worden asteroïden, kometen en andere kleine objecten geplaatst die geen maan zijn en die rond de zon cirkelen. De eventuele 12de planeet "Charon", waarvan vorige week sprake, blijft een maan van Pluto.

Het is werkelijk ongelofelijk maar Wikipedia meldt vandaag al:
"Huidige samenstelling van zonnestelstel (sinds 24/8/2006):

1 Mercurius 2 Venus 3 Aarde 4 Mars 5 Jupiter 6 Saturnus 7 Uranus 8 Neptunus ".

Loois festival

Meer info vind je op de website.

detail uit Hauterives

Cheval: "voor goede mensen zijn alle volkeren broeders, onze lijfspreuk is van iedereen te houden."

le Palais Ideal

Er ontsnapte geen detail van het bizarre kunstwerk aan mijn aandacht

Tijdens onze vakantie naar de Jura en de Alpen brachten we ook een bezoek aan het 'ideale paleis' van facteur Cheval (1836-1924) in Hauterives. Het bouwwerk viel iets kleiner uit dan ik persoonlijk verwachtte maar voor de rest voldeed het compleet aan mijn verwachtingen. Hoedje af voor de facteur die in zijn ééntje dit voor mekaar kreeg.

Het verhaal van facteur Cheval begint als volgt (1879): "mijn voet stootte tegen een steen en ik viel bijna. Ik wilde weten wat het was. Het was een struikelblok met een vorm die zo vreemd was dat ik hem in mijn zak heb gedaan om het rustig te kunnen bewonderen. De volgende dag kwam ik op dezelfde plaats en heb er nog mooiere gevonden. Ik zei tegen mezelf: als de natuur wil beeldhouwen, zal ik het metselwerk en de architectuur verzorgen." En de uitvoering van de droom kon beginnen.

Tijdens zijn dagelijkse 32 km lange postrondes verzamelde Cheval stenen, stapelde ze opeen en s'avonds ging hij ze met zijn kruiwagen ophalen. Zo bouwde hij vanaf 1879 gedurende 33 jaar aan zijn paleis.

In 1969 wordt het Palias Idéal tot nationaal monument verheven door André Malraux die het als enige architectonische voorbeeld van naïeve kunst beschouwt. Van 1983 tot 1993 wordt Chevals creatie gerestaureerd net als de omliggende tuin. Een jaar later wordt het monument aangekocht door de gemeente. Ieder jaar komen duizenden bezoekers naar Hauterives om het kunstwerk te bewonderen. Ook Hundertwasser sprak tijdens zijn leven vol bewondering over Le Palais Idéal.

python versus muggenbeet

(film included) We hadden het gisteren getroffen in de Efteling. Was het door het dreigende weer of hadden we toevallig een dag uitgekozen dat normaal volk gaat werken, wie zal het zeggen, feit was dat we nauwelijks hoefden aan te schuiven. Alle attracties konden in een mum van tijd aangedaan worden, zelfs meer dan één keer. Smullen dus.

Drie 'grote' uitdagingen stonden me te wachten: de Bobbaan, de vliegende Hollander en de verschrikkelijke Python met zijn dubbele looping en kurkentrekker.

De vliegende Hollander bleek nog niet klaar. De Efteling heeft besloten deze nieuwste attractie dit seizoen niet meer in gebruik te nemen. Het was de bedoeling om deze aanwinst in 2006 te openen, maar vanwege de complexiteit van de attractie is meer tijd nodig dan gepland. Het bouwwerk en de coaster van 420 meter waar je in een sloep met een snelheid van ruim 70 kilometer per uur overheen raast en uiteindelijk in het water belandt, zien er veelbelovend uit. Dit zal voor een andere keer zijn.

Sinds 1985 kun je ook bobsleeën in de Efteling. De baan is 524 meter lang en 20 meter hoog. De topsnelheid bedraagt 60 km/u. Omdat andere bezoekers ons en vooral de kinderen dan, bang hadden gemaakt, hadden we onze bobslee-initiatie altijd maar uitgesteld. Die angst bleek al snel totaal overbodig. De Pegasus, die we al jaren 'onder de knie hebben' vonden we allemaal een pak heviger. Zelfs onze kleinste -5 jaar- is nu gek van bobsleeën. Gaan we nog een keer, papa?

Een ander paar mouwen is de Python. Deze slangvormige achtbaan "voor de echte durfals" is 750 meter lang en 29 meter hoog, heeft twee loopings en twee kurkentrekkers. In 140 seconden neemt de Python de bezoeker mee met een snelheid van 85 km/u. De val is 22 meter. "Het maximaal aantal G-krachten dat je hier ervaart is 3,5 positief (in je stoel) en 0 negatief (uit je stoel)", leert me de website. Wat ik met mijn eigen ogen zie, is dat je een aantal maal over kop gaat en dit met een verschrikkelijke snelheid. Het gekreis van de inzittenden is in heel de Efteling te horen.

Ik heb er nooit echt zin in gehad. Het gedacht alleen al doet mijn maag omkeren. Meer nog, ik heb nooit de toelating gekregen van mijn kinderen om mee te rijden met deze verschrikkelijke slang. Ook gisteren niet.

Tot ik mezelf dwong mijn grenzen te verleggen -even heldhaftig terugdenkend aan mijn vier valschermsprongen in Schaffen op mijn 17de- en mezelf verplichtte plaats te nemen in de Python. Wie niet probeert, kan niet meespreken. Eens vastgeklemd, is er geen weg meer terug.

Het was niet meteen wat je een ontspannende rit kan noemen -de automatisch genomen foto die verscheen op de monitor bij de uitgang sprak boekdelen- maar ik durfde toch mijn ogen openhouden, heb niet gegild, gebleten of overgegeven. De benjispringer van 'in de gloria' (Frank Focketeyn/aflevering 9) kwam er heel wat bekakter van af. Bij mij smaakt het naar nog.

Mijn vrouw heeft in het bijzijn van mijn drie ongeruste dochtertjes mijn rit in de python met ons fototoestel gefilmd. Het moest maar eens onverwacht de laatste opname van hun papa zijn. Meteen ook mijn primeur op Youtube.

over kop

Nog nooit ben ik in een attractiepark over kop gegaan. Misschien vandaag wel?

onveiligheidsgevoel

enkele figuren die meebepalend zijn voor het onveiligheidsgevoel.

Met de ontsnapping van de gewezen gevangenen in Dendermonde is het onveiligheidsgevoel in onze samenleving er niet op verbeterd. Maar vrijheid opzoeken zit nu eenmaal in de genen van ieder zoogdier ingebakken. De meeste gevangenen die onlangs ontsnapt zijn, zullen daarvoor vermoedelijk ook geen extra straf krijgen.

"Het principe is dat gevangenen in België het recht hebben om te vluchten", zegt professor Strafrecht Raf Verstraeten op vrtnieuws.net. "Ze zijn niet verplicht om zich vrijwillig te onderwerpen aan hun gevangenschap en als ze ontsnappen, zijn zij dus niet extra strafbaar."
"Alleen als ze tijdens hun vlucht strafbare feiten plegen, dan kunnen zij voor daarvoor wel een extra sanctie krijgen. Maar dus niet voor de ontsnapping zelf", aldus nog Verstraeten.

koers voor de deur

Volgens de details van de 5de rit van de Eneco-Tour (Hasselt-Balen), zouden de renners omstreeks 15.30 u. ook ons huis voorbij fietsen.

De Eneco-Tour heeft een zeer verdienstelijk deelnemersveld. De held van vandaag wordt, los van de eigenlijke uitslag, ongetwijfeld Tom Boonen. Er is op km 65 niet alleen een doortocht voorzien in Balen, Toms 'tweede verblijfplaats' naast Monaco zoals je weet, er is nog een eerste passage over de eindmeet in Balen op km 168 én ook de aankomst is in Balen. De fans van Tom worden dik in de watten gelegd.

De ENECO Tour is een nieuwe wielerwedstrijd in België en Nederland, die in 2005 werd opgericht op verzoek van de UCI bij de opstart van de UCI ProTour. Eerder was ENECO Tour ook de benaming van de Ronde van Nederland. De organisatie ligt in handen van octagon/cis (Paal-Beringen) dat vanuit haar kantoor ook de verdienstelijke website sport.be onderhoudt.

nachtmerries

Op een hopelijk heel erg natte zondag 20 augustus 2006, vandaag dus, blaast extreemrechts Vlaanderen voor de vijfde maal verzamelen op de IJzerwake in Steenstraete (nabij Diksmuide). Eén van mijn persoonlijke honderd redenen waarom ik daar in de verste verte niet te bespeuren zal zijn:


ik beken, ik heb deze illustratie ooit nog éénmaal gebruikt :-)

de tijd van toen

Ik heb nooit geweten dat er een heilige Ludo(vicus) bestond. Ik was er van overtuigd dat het onmogelijk was. Een soort contradictio in terminis. En wat vinden we dan in Vienne?


Gevaar voor brokstukken: veel stevigheid bezit de woordcombinatie blijkbaar niet.

Alpe d'Huez bedwongen

Zowat iedere wielerliefhebber wil zich meten met de Alpe d'Huez

(vakantie) Omdat we zowel Hauterives als de Alpencols wilden verkennen vanuit onze tweede camping, kozen we voor Le Coin Tranquille in Les Abrets. Mooi gelegen in de helft tussen Lyon en Chambery en dus perfect voor de geplande uitstappen.

We missen thuis waarschijnlijk zelden of nooit een uitzending van de bergetappes in de Tour. De rit waar de beklimming van de Alpe d'Huez in voorkomt, is altijd één van onze hoogtepunten (in de namiddag dan toch). 21 haarspeldbochten telt de col en ik geloof dat er nog nooit een Belg als eerste over de eindmeet is gereden. Een speciaal geval dus, uitgelezen kost voor zonderlingen en/of gedopeerden. De snelste beklimming staat nog steeds op naam van Marco Pantani zaliger. In 1997 vloog hij er tegenop in 37,15 minuten. Met wat we nu weten, wellicht dankzij een klein labo aan hulpmiddelen.

Alpe d'Huez was dan ook de eerste col die we wilden beklimmen om hem beter te leren kennen. Het viel me op dat iedere haarspeldbocht een nummer droeg. Haast op iedere draai vind je wel een familielid of een liefje van een wielerliefhebber die de naad uit zijn broek koerst. Ze moedigen aan, doen hun schattebolletjes zichzelf overtreffen -"mannen presteren beter als iemand toekijkt"- en trekken vooral foto's voor het nageslacht en ongelovige Thomassen. Net zoals enkele gehaaide commerciële firma's die met krachtige telelenzen pogen zweet en emotie te vereeuwigen. De zwoegende renners die passeren krijgen van hen een lullig bonnetje in hun handen gestoken met uitleg hoe en waar ze de "niet te missen foto" kunnen bemachtigen. Leed kan ook opbrengen. Ook enkele zeemvellen broekjes gezien rond een vrouwenpoep. Straffe grieten!

Dankzij onze wagen verpulverden we de tijd van Pantani. Niettegenstaande we vaak gehinderd werden door zwalpende fietstoeristen met onaangepaste snelheden. Helemaal niet moe van onze inspanning wandelden we op de top van Alpe d'Huez op zoek naar de eindmeet. Moeilijk was dat niet want gans de col staat in het teken van de Tour. Bordjes met Itinéraire du Tour de France wijzen je de weg. Onderweg vaak 'Tom' op het wegdek. Naast een bergbeekje prachtige alpendistels. Jammer van de verschrikkelijke, schreeuwlelijke architectuur op de top. Schoon is iets anders.

Mooie vergezichten en het echte Alpengevoel vonden wel op de vlakbijgelegen Col de la Croix de Fer (2067 meter) die we ook kennen van de Tour en die samen met de Galibier en Alpe d'Huez een legendarisch trio vormt. Het is er heel frisjes op de top. Geen massatoerisme hier. Nauwelijks sportlui op een fiets. De beklimming is een stuk langer en hij lijkt ons daarom ook lastiger. Het weggetje naar de top is erg smal. Geconcentreerd en langzaam rijden is aangewezen. Maar eens boven, loont het de moeite. Dit is wat ik van de Alpen verwacht: pure natuur, intimiderend, kleinerend, iets waar je stil van wordt. We plukten er heerlijke bosbessen, vonden wilde euphorbia's en de kinderen kropen als gemzen op uitdagende rotsen.

We vergaten het schreeuwlelijke van Alpe d' Huez en daalden erg onder de indruk van deze reus de Col de la Croix de Fer af. Op een slakkengangetje en voortdurend remmend op de motor. Het verbaast ons dat hier niet meer wielrenners verongelukken. Doping of niet, deze bergen tegen een rotvaart afdalen en heelhuids aankomen, is grote Kunst.

Floss halva

Turks snoepgoed

Turken zijn warme mensen. Meer mijn type. Vriendelijk, attent, behulpzaam, zuiders,... kortom, ik voel me er veel meer mee verwant dan met diegenen die staan te brullen ze van mijn eigen volk zijn. Maar van Turks snoepgoed hou ik niet. Van nog geen enkel gebakje, koekje of snoepje herinner ik mij dat het me gesmaakt heeft.

Deze week was het weer van dat. Een doos Pismaniye, traditional floss halva, gekregen. Een Turkse specialiteit daterend van 1907 en -volgens de ingrediënten- eetbaar. 500 gram! Viel me dat zwaar tegen. Zoet, extreem zoet, dat wel maar allesbehalve appetijtelijk. Hoe zou ik het omschrijven? Een poging: een kruising tussen een mottenbol, een suikerspin, een doorweekte tampon, een bol samengeklit kattenhaar en een prop isolatieglaswol met daarop een karrenvracht suiker. Ik krijg het niet binnen of ik moest maanden zonder eten in een schuilkelder gezeten hebben. Toch neem ik aan dat onze Turkse vrienden dit snoepgoed lekker vinden.

Zou het omgekeerde ook waar zijn? Dat Turken ons snoepgoed niet te vreten vinden?

update 20/8: bij de beschrijving vergat ik nog 'een keutel asbest', waarvoor mijn excuses.