5 december 2011

beter nu dan nooit (Oradour)

ons bezoek aan Oradour-sur-Glane, augustus 2007

Een bijzonder interessant artikel vandaag op de online versie van De Standaard. Het Duitse openbaar ministerie is huiszoekingen gestart bij voormalige SS-leden die verantwoordelijk kunnen zijn voor het bloedbad in het Franse Oradour-sur-Glane. In dit verwoest dorpje, dat er nog steeds bijligt zoals het door de SS na hun wrede slachtpartij werd achtergelaten, werden op 10 juni 1944  642 mensen de dood ingejaagd. Wellicht als vergelding op D-day, 4 dagen ervoor.

In augustus 2007 bezochten we tijdens onze vakantie deze aangrijpende oorlogssite (hier het verslag). Kom je in de buurt van Limoges, maak dan zeker een ommetje. Er is een betalend oorlogsmuseum maar het verwoest dorpje, inclusief verroeste auto's en kinderwagens, is gratis te bezoeken. Zeer indrukwekkend. Iets dat je nooit meer loslaat. 

De vraag kan gesteld worden of zo'n onderzoek meer dan 67 jaar na de feiten nog zin heeft. Natuurlijk. Alles wat bovengespit wordt en iedere schuldige die terechtgewezen wordt, is winst. Als je terplekke bent geweest en je hebt de verschrikkelijke verhalen gehoord hoe vrouwen en kinderen opgesloten werden in de kerk en schuren waarna alles in de fik gestoken werd, hoe iedereen die hieraan toch wist te ontsnappen neergeschoten werd, ... dan zul je net als ik vinden dat iedere rechtspraak en/of veroordeling hier, meer dan waar ook, op zijn plaats is.

Oradour-sur-Glane, het voormalig postkantoor


6 opmerkingen:

zapnimf zei

Ha, wij waren daar ook in 2007 (of was het 2008?) Vooral ook vermelden dat ze er Nederlandstalige koptelefoons hebben.
Zeer zeker indrukwekkend.

[muggenbeet] zei

het greep me net zo zeer aan als ons bezoek aan de Poolse concentratiekampen dit jaar. Onvergetelijk.

Hilde zei

bij zulke sites word je toch wel even stil hé! wij hebben ook concentratiekampen bezocht, Auschwitz-Birkenau, Erg aangrijpend!

Ellie loves Whisky zei

Zeker onvergetelijk. Die dingen branden zich op je netvlies zodat je het nooit meer zou vergeten. Buchenwald ben ik nog steeds misselijk van als ik eraan denk. Wat moet het niet zijn als je die gruwelijke dingen zelf hebt meegemaakt...

Mme Zsazsa zei

Hé, wij waren daar de maand nadien!

Ik heb het nog nooit ergens zo stil geweten.
Indrukwekkend.

[muggenbeet] zei

en mme Zsazsa, waar was je op 10 juni 1944?