"In tegenstelling tot de beweringen van het Israëlische leger, vonden Westerse verslaggevers zondag in Kana geen sporen van Hezbollah-raketten, waren er geen aanwijzingen voor de bewering dat de sjiitische militie in de nabijheid van het flatgebouw hun katjoesja’s op Noord-Israël had afgevuurd. De voorbije dagen hadden alleen spelende kinderen de stilte in de buurt van het gebouw doorbroken.Hun stemmetjes zijn verstomd, voor eeuwig opgelost in een orgie van geweld. .... De Israëlische bombardementen effenen echter alleen maar het pad voor het terrorisme van de toekomst. De knoeiboel in het Midden-Oosten raakt niet opgelost zonder de eeuwige cirkel van haat en geweld te doorbreken." Roger Huisman - Belang van Limburg
update Muggenbeet: Wikipedia heeft de aanval van Israel reeds opgenomen! Bekijk ook dit!
31 juli 2006
vroem
Zondagnamiddag zijn we met de voltallige kroost een filmpje gaan meegraaien in de Roxy van Koersel. De kleinste dochter koos voor de nieuwe speelfilm met K3, de rest vergezelde mij naar de Vlaamse versie van Cars (Pixar/Disney).
Pixar is er opnieuw in geslaagd een hartveroverende animatiefilm te creëren. Ook de Vlaamse ploeg BV's die de eigenzinnige wagens van een stem voorzagen, leverde voortreffend werk. Ondermeer Urbanus vertolkt een van zijn betere rols uit zijn carrière.
Samengevat - grappig, oog voor details, spanning en de nodige levenswijsheden: respect voor oudere mensen, het belang van kleine leefgemeenschappen die vaak te lijden hebben onder grote infrastructuurwerken en dé grote levensles van de film: een goed mens zijn, is belangrijker dan kost wat kost altijd de eerste of de beste te willen zijn.
Ik heb er van genoten en vaak gelachen al moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik in het begin, uit pure vermoeidheid, een dutje heb gedaan. Ook dat deed goed.
Fillmore, de hippie onder de Cars met de stem van Luc De Vos.
Pixar is er opnieuw in geslaagd een hartveroverende animatiefilm te creëren. Ook de Vlaamse ploeg BV's die de eigenzinnige wagens van een stem voorzagen, leverde voortreffend werk. Ondermeer Urbanus vertolkt een van zijn betere rols uit zijn carrière.
Samengevat - grappig, oog voor details, spanning en de nodige levenswijsheden: respect voor oudere mensen, het belang van kleine leefgemeenschappen die vaak te lijden hebben onder grote infrastructuurwerken en dé grote levensles van de film: een goed mens zijn, is belangrijker dan kost wat kost altijd de eerste of de beste te willen zijn.
Ik heb er van genoten en vaak gelachen al moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik in het begin, uit pure vermoeidheid, een dutje heb gedaan. Ook dat deed goed.
Fillmore, de hippie onder de Cars met de stem van Luc De Vos.
30 juli 2006
telraam
In Brussel hebben zo'n tienduizend tegenstanders van de oorlog in Libanon betoogd. Aldus VRT nieuwsnet.
Ruim vijfduizend manifestanten trekken zondagnamiddag door het centrum van Brussel om hun steun te betuigen aan de bevolking van Libanon. Ze roepen de internationale gemeenschap op om de oorlog in Zuid-Libanon een halt toe te roepen. Aldus De Standaard.
Een mens meer of minder... wie maalt er nog om?
Ruim vijfduizend manifestanten trekken zondagnamiddag door het centrum van Brussel om hun steun te betuigen aan de bevolking van Libanon. Ze roepen de internationale gemeenschap op om de oorlog in Zuid-Libanon een halt toe te roepen. Aldus De Standaard.
Een mens meer of minder... wie maalt er nog om?
stop ermee
Neen, Israëlische leiders. Ik heb geen enkel begrip voor jullie moorddadige akties in Libanon. Van een volk dat zelf onbeschrijfelijk te lijden heeft gehad, verwacht ik dat ze het voortouw neemt om zulke tragedies te voorkomen. Waarom doet u nu wat u zelf is aangedaan? Weet je niet meer wat angst is of hoe de dood ruikt?
Neen, Amerika. Mij maak je niet meer wijs dat jullie de vredesstichters van de wereld zijn. Of diegenen die de democratie en vrijheid wereldwijd verspreiden. Ik weet dat jullie voor Israël het licht op groen hebben gezet. Jullie handen zijn medeplichtig. Jullie ziel besmeurd. Jullie geweten ziekelijk selectief. Ik snap nu goed waarom zoveel mensen jullie haten.
De dode kinderen van Qana haten jullie niet meer. Opgelucht? De vijand uitgedund?
Neen, Europa. Je stem, je veroordeling... ik heb ze niet gehoord. Uw schoothondjesketting is nog stevig rond je nek gesnoerd. Een wurgketting, lijkt het wel. Je mag keffen, als Amerika dat wil. Je mag plassen, als Amerika dat wil. Maar nooit tegen de gevel van het baasje. Heb je wel een eigen stem? Laat ze horen, luidkeels! Klop de tafel stuk! Zoveel sterren op de blauwe vod. Het aanschijn van een dweil.
Neen, Veiligheidsraad en neen, Verenigde Naties. Ik geloof je niet meer dat je streeft naar wereldvrede of conflictvoorkoming. Ook de dode kinderen van Qana hebben je niet gezien. Ze zouden zo graag je bescherming gevoeld hebben. Je adem geroken. Maar waar was je? Aan het praten? Al stuitend op veto's aan het onderhandelen? Een traantje aan het laten voor de camera's? Je tanend geweten aan het sussen met wat zakken cement en een truweel? Is het dat wat je vermag? Een kermend of stervend kind verdient beter dan paljassen van de onmacht.
Stop ermee. Stop ermee. Ik word er kotsmisselijk van.
"Bij een Israëlische luchtaanval op het dorp Qana in het zuiden van Libanon zijn vannacht meer dan 60 mensen om het leven gekomen, onder wie 37 kinderen.Tientallen huizen en gebouwen zijn met de grond gelijkgemaakt. In een van de getroffen gebouwen zaten tientallen kinderen die naar Qana waren gekomen om te schuilen voor de oorlog."
update 31/07/06 : "De VN-Veiligheidsraad slaagt er niet in om fors te reageren op het dodelijke Israëlische bombardement op het Libanese stadje Qana. Gisteren kwamen daarbij 60 burgers om het leven, onder wie 37 kinderen. Israël heeft intussen zijn luchtaanvallen op het zuiden van Libanon voor 48 uur opgeschort."
mosseltjes en Co
Jaaaren geleden was het dat ik nog eens in Blankenberge aanspoelde. Het viel me meteen op dat de gaststad van "10 om te zien" (of, zo je verkiest, "10 om niet te aanhoren") wel wat veranderd is. Toch als ik het vergelijk met het tijdperk dat ik er mijn zomerse vakanties sleet. Alle cafés die ik destijds bezocht, zijn verdwenen. Gesaneerd wellicht. Geen hardrock meer in Blankenberge. Geen bruine cafés meer.
Hoe het met onze uitvalbasis -camping Bonanza 2- gesteld is, heb ik geen flauw benul. Verdorie, hebben we daar bij Bonanza plezier gemaakt en lekkere mosselen-frit gegeten!
Over sappige zeevruchten gesproken, op een morgen opende ik de rits van de tent en, vlak voor me, had een tweetal meisjes uit Tongeren hun tijdelijke stek geparkeerd. Geloof me of niet, maar één daarvan was een goddelijke verschijning. Zo worden ze niet meer gemaakt. Ze luisterde dagenlang naar Moonlight Shadow van Mike oldfield en dat vloekte wel een beetje met mijn Titties and beer van Zappa. Meer dan een strandwandeling en het samen eten van een pizza is er uiteindelijk niet van gekomen. Het duifje kirde al een tijdje bij een vast vriendje en ook haar geloof, de immer vervelende klojo's van Jehova's Getuigen, stond dit niet toe. Maar dat dit diertje 'lekker' zou kunnen geweest zijn, staat als een paal boven water.
Minder lovend en lyrisch ben ik over de echte schaaldieren die je deze vakantie voorgeschoteld krijgt. Ik heb er, tijdens onze daguitstap, een kilootje van besteld en ze waren stuk voor stuk piepklein. Te duur voor wat je in je maag kan schuiven tenzij je naast de ajuinen ook de schalen mee opvreet. Ook testaankoop kwam tot die bevinding: "De lekkernij is nu te duur. Beter is met de aankoop te wachten tot september of oktober, als de schelpdieren smakelijker en goedkoper zijn."
Thuis werd er altijd gezegd dat de mosselen alleen goed waren tijdens de maanden met een "R". De commercanten, altijd te vinden voor eerlijke informatieverschaffing, hebben ons evenwel wijs gemaakt dat dit een mythe is. Proefondervindelijk kan ik alleen maar beamen dat de R wel degelijk een hemelsgroot verschil maakt. Zie maar bij gRand cRu. Of TongeRen. Goedgevormde mosselen behoeven een R! Klaargemaakt met papRika heb ik ze het liefst. Al zijn lange benen en een leuk achteRste zeker ook van belang.
Hoe het met onze uitvalbasis -camping Bonanza 2- gesteld is, heb ik geen flauw benul. Verdorie, hebben we daar bij Bonanza plezier gemaakt en lekkere mosselen-frit gegeten!
Over sappige zeevruchten gesproken, op een morgen opende ik de rits van de tent en, vlak voor me, had een tweetal meisjes uit Tongeren hun tijdelijke stek geparkeerd. Geloof me of niet, maar één daarvan was een goddelijke verschijning. Zo worden ze niet meer gemaakt. Ze luisterde dagenlang naar Moonlight Shadow van Mike oldfield en dat vloekte wel een beetje met mijn Titties and beer van Zappa. Meer dan een strandwandeling en het samen eten van een pizza is er uiteindelijk niet van gekomen. Het duifje kirde al een tijdje bij een vast vriendje en ook haar geloof, de immer vervelende klojo's van Jehova's Getuigen, stond dit niet toe. Maar dat dit diertje 'lekker' zou kunnen geweest zijn, staat als een paal boven water.
Minder lovend en lyrisch ben ik over de echte schaaldieren die je deze vakantie voorgeschoteld krijgt. Ik heb er, tijdens onze daguitstap, een kilootje van besteld en ze waren stuk voor stuk piepklein. Te duur voor wat je in je maag kan schuiven tenzij je naast de ajuinen ook de schalen mee opvreet. Ook testaankoop kwam tot die bevinding: "De lekkernij is nu te duur. Beter is met de aankoop te wachten tot september of oktober, als de schelpdieren smakelijker en goedkoper zijn."
Thuis werd er altijd gezegd dat de mosselen alleen goed waren tijdens de maanden met een "R". De commercanten, altijd te vinden voor eerlijke informatieverschaffing, hebben ons evenwel wijs gemaakt dat dit een mythe is. Proefondervindelijk kan ik alleen maar beamen dat de R wel degelijk een hemelsgroot verschil maakt. Zie maar bij gRand cRu. Of TongeRen. Goedgevormde mosselen behoeven een R! Klaargemaakt met papRika heb ik ze het liefst. Al zijn lange benen en een leuk achteRste zeker ook van belang.
29 juli 2006
bruine krant
Vandaag -haarscherp geformuleerd- in De Standaard (weekend) en geblogd op Anti-Fascistisch Front:
"Ergert u zich ook wel eens dood aan uw krant als ze het niet met uw visie op de wereld eens is? De meeste mensen hebben er nauwelijks last van. Ze lezen selectief en pikken alleen mee wat hun eigen vooroordelen bevestigt, zo heeft sociologisch onderzoek aangetoond. Slechts zelden denkt iemand: nu is de maat vol, ik maak mijn eigen gazet. ...
'De Freddy' (Van Gaever, VB) is het beu dat 'de linkse Vlaamse pers' zo weinig lovend over zijn Vlaams Belang spreekt. Hij wil een 'objectief dagblad', een dagblad dus dat precies schrijft wat hijzelf denkt. Dan spreekt niemand hem nog tegen. Wie al eens een van die ranzige lokale blaadjes van het Vlaams Belang in zijn bus krijgt, houdt het hart vast en de neus dicht. De rioolstank is zo doordringend, dat het begrip cordon sanitaire een onverwacht nieuwe betekenis krijgt.' "
"Ergert u zich ook wel eens dood aan uw krant als ze het niet met uw visie op de wereld eens is? De meeste mensen hebben er nauwelijks last van. Ze lezen selectief en pikken alleen mee wat hun eigen vooroordelen bevestigt, zo heeft sociologisch onderzoek aangetoond. Slechts zelden denkt iemand: nu is de maat vol, ik maak mijn eigen gazet. ...
'De Freddy' (Van Gaever, VB) is het beu dat 'de linkse Vlaamse pers' zo weinig lovend over zijn Vlaams Belang spreekt. Hij wil een 'objectief dagblad', een dagblad dus dat precies schrijft wat hijzelf denkt. Dan spreekt niemand hem nog tegen. Wie al eens een van die ranzige lokale blaadjes van het Vlaams Belang in zijn bus krijgt, houdt het hart vast en de neus dicht. De rioolstank is zo doordringend, dat het begrip cordon sanitaire een onverwacht nieuwe betekenis krijgt.' "
26 juli 2006
de prijs van de liefde
De wijsheidstand is eruit. Daarom, laat ons het nu even hebben over het bordeel van Marcelle Lapompe.
Zoals je bompa wist, baatte Marcelle bij het begin van de eerste wereldoorlog een huis van lichte zeden uit in de Rue du chat-noir 69. Hoogst waarschijnlijk zal hij verteld hebben dat het door een granaatinslag kwam dat hij een onweerstaanbare dwang voelde om bij Marcelle binnen te gaan. Als dat leugentje niet aansloeg, moest hij waarschijnlijk "als chauffeur van de kolonel" zijn baas in alle omstandigheden bijstaan. Die bompa's toch.
Een andere veel genoteerde vergoeilijking is dat 'wat er zich achter die gordijntjes afspeelde' niet veel voorstelde. Broek uit, wat zweten en de broek terug aangetrokken. De oorlog blijft niet wachten hé!
Het thuisfront aanvaardde en geloofde ... tot bomma de kaki lompen in de week wou zetten, de broekspijpen daarom ledigde en de onderstaande 'catalogue des prix d'amour' in haar handen kreeg. Door al die gesommeerde bedorven fantasieën was het kot meteen te klein en werd de pastoor er in allerijl bijgeroepen om het huis te reinigen van alle duivelse gedachten.
Na een stevige (gespeelde?) donderpreek en het prevelen van enkele paternosters werd alles vergeten en vergeven. Om "zeker te spelen" en om een "hervallen in doodzonde" te voorkomen, heeft de priester van dienst de prijslijst -wellicht na een knipoog met de overspelige soldaat- mee naar zijn sacristie genomen. Zo ging dat toen.
Daarom dat het me verbaast dat het betreffende document nog in zo'n ongeschonden staat op het internet terug te vinden is. (met dank aan jimmy om zijn wetenschappelijke interesse met mij te willen delen)
Zoals je bompa wist, baatte Marcelle bij het begin van de eerste wereldoorlog een huis van lichte zeden uit in de Rue du chat-noir 69. Hoogst waarschijnlijk zal hij verteld hebben dat het door een granaatinslag kwam dat hij een onweerstaanbare dwang voelde om bij Marcelle binnen te gaan. Als dat leugentje niet aansloeg, moest hij waarschijnlijk "als chauffeur van de kolonel" zijn baas in alle omstandigheden bijstaan. Die bompa's toch.
Een andere veel genoteerde vergoeilijking is dat 'wat er zich achter die gordijntjes afspeelde' niet veel voorstelde. Broek uit, wat zweten en de broek terug aangetrokken. De oorlog blijft niet wachten hé!
Het thuisfront aanvaardde en geloofde ... tot bomma de kaki lompen in de week wou zetten, de broekspijpen daarom ledigde en de onderstaande 'catalogue des prix d'amour' in haar handen kreeg. Door al die gesommeerde bedorven fantasieën was het kot meteen te klein en werd de pastoor er in allerijl bijgeroepen om het huis te reinigen van alle duivelse gedachten.
Na een stevige (gespeelde?) donderpreek en het prevelen van enkele paternosters werd alles vergeten en vergeven. Om "zeker te spelen" en om een "hervallen in doodzonde" te voorkomen, heeft de priester van dienst de prijslijst -wellicht na een knipoog met de overspelige soldaat- mee naar zijn sacristie genomen. Zo ging dat toen.
Daarom dat het me verbaast dat het betreffende document nog in zo'n ongeschonden staat op het internet terug te vinden is. (met dank aan jimmy om zijn wetenschappelijke interesse met mij te willen delen)
25 juli 2006
hij moet eruit
Net terug thuisgekomen van de tandarts. "Tandarts" is misschien niet het juiste woord want ten huize muggenbeet worden de tandjes in de watten gelegd door een groepspraktijk met enkel en alleen vrouwen. De meesten zijn nog erg jong en zo'n witte stofjas geeft hen een uitstraling die je niet meteen zou associëren met cariës of een zenuwontsteking.
'In de watten gelegd' is echt niet cynisch bedoeld want het is ongelooflijk met wat een zachtheid zij boren, opvullen, trekken, uitharden en polijsten. En ze nemen er hun tijd voor. Een man zou gedreven door zijn instinct het tandgat met groffe hand beginnen uitboren en het in een wip terug vullen.
Maar deze dames niet. Zij verzorgen hun klanten. Ze willen tenslotte dat je terugkomt. Een beetje gemorst, er volgt meteen een 'excuseer'. Om de haverklap wordt er even gepolst: 'doet het geen pijn?' - ze zijn nog jong, de geneugtes van pijn zijn hun nog vreemd. Ze vragen zelfs hoe het met de kinderen is. Het speekselslangetje belet me een genuanceerd antwoord te geven. Het geknipper met mijn ogen wordt steeds weer begrepen als "alles goed". Op het einde, na het spoelen van de mond, wordt je vriendelijk een papieren zakdoekje aangereikt. Wat er op de vloer gemorst werd, wordt door de assistente van dienst zonder morren schoongeveegd.
Morgen mag ik reeds terugkomen. Of liever, moet ik terugkomen. Een van de jonge vrouwen wil nog wat aan me prutsen. Mijn linkerbovenkies -het beest heeft zelfs een nummer- moet eruit. Om 2 uur stipt zal er een grote spuit op me wachten, een sterke trektang en een met latexen handschoenen beschermde tandartse.
Ze zal met al haar krachten, misschien wel met haar knie op mijn niet meer zo strakke buik, mijn gehavende kies uit mijn mond rukken. Als het tegenzit, zelfs verbrijzelen en stukje voor stukje met een tangetje uit mijn spreekorgaan plukken. De ziekenkas zal niet tussenkomen. Het blijft tussen ons tweeën. Ik betaal het graag uit eigen zak.
De vraag die na het "medisch vergrijp" zeker gesteld wordt, klinkt zo: "is het wat meegevallen?" Om ze te beantwoorden, wacht ik voor alle zekerheid tot morgen. Als de kwetsuur in mijn mond me tenminste toelaat iets zinnigs te zeggen.
'In de watten gelegd' is echt niet cynisch bedoeld want het is ongelooflijk met wat een zachtheid zij boren, opvullen, trekken, uitharden en polijsten. En ze nemen er hun tijd voor. Een man zou gedreven door zijn instinct het tandgat met groffe hand beginnen uitboren en het in een wip terug vullen.
Maar deze dames niet. Zij verzorgen hun klanten. Ze willen tenslotte dat je terugkomt. Een beetje gemorst, er volgt meteen een 'excuseer'. Om de haverklap wordt er even gepolst: 'doet het geen pijn?' - ze zijn nog jong, de geneugtes van pijn zijn hun nog vreemd. Ze vragen zelfs hoe het met de kinderen is. Het speekselslangetje belet me een genuanceerd antwoord te geven. Het geknipper met mijn ogen wordt steeds weer begrepen als "alles goed". Op het einde, na het spoelen van de mond, wordt je vriendelijk een papieren zakdoekje aangereikt. Wat er op de vloer gemorst werd, wordt door de assistente van dienst zonder morren schoongeveegd.
Morgen mag ik reeds terugkomen. Of liever, moet ik terugkomen. Een van de jonge vrouwen wil nog wat aan me prutsen. Mijn linkerbovenkies -het beest heeft zelfs een nummer- moet eruit. Om 2 uur stipt zal er een grote spuit op me wachten, een sterke trektang en een met latexen handschoenen beschermde tandartse.
Ze zal met al haar krachten, misschien wel met haar knie op mijn niet meer zo strakke buik, mijn gehavende kies uit mijn mond rukken. Als het tegenzit, zelfs verbrijzelen en stukje voor stukje met een tangetje uit mijn spreekorgaan plukken. De ziekenkas zal niet tussenkomen. Het blijft tussen ons tweeën. Ik betaal het graag uit eigen zak.
De vraag die na het "medisch vergrijp" zeker gesteld wordt, klinkt zo: "is het wat meegevallen?" Om ze te beantwoorden, wacht ik voor alle zekerheid tot morgen. Als de kwetsuur in mijn mond me tenminste toelaat iets zinnigs te zeggen.
24 juli 2006
Zune
Nog dit jaar komt de Zune op de markt, Microsofts versie van de populaire iPod van Apple. Het megasucces van de iPod en iTunes steekt al heel lang de ogen uit van Microsoft. Ik ben benieuwd met welk kastje Microsoft Apple wil counteren. Hoe gaat het eruit zien? Wat zijn de mogelijkheden? Kan men draadloos downloaden? Hoeveel gaat het kosten?
Voor wie het interesseert, ik heb nog steeds geen eigen MP3-speler en dat gaat prima.
Voor wie het interesseert, ik heb nog steeds geen eigen MP3-speler en dat gaat prima.
23 juli 2006
afkikken van de Tour
En wie zegt daar dat de Belgen zonder prijzen naar huis gaan? Waarom toch steeds zo'n ongepast negativisme? Kijk eens goed naar het algemeen klassement! Wie wint er de definitieve rode lantaarn? Jawel, Wim Vansevenant, een échte Belg. Wim verzamelde maar liefst 4 uur 2 minuten en 1 seconde achterstand op winnaar Landis. Niemand deed beter.
Terug ernstig nu: wie geen afscheid kan nemen van de Tour kan het ganse traject van Straatsburg tot Parijs in 3D herbeleven op Google Earth:
"Plus rien ne pourra vous échapper : reliefs, villes étapes, résultats, départs ou lignes d'arrivées…. Si vous avez déjà téléchargé Google Earth, cliquez-ici pour visualiser le Parcours du Tour de France. Pour télécharger Google Earth, cliquez-ici."
Mooi gedaan van Google en de Tour.
Terug ernstig nu: wie geen afscheid kan nemen van de Tour kan het ganse traject van Straatsburg tot Parijs in 3D herbeleven op Google Earth:
"Plus rien ne pourra vous échapper : reliefs, villes étapes, résultats, départs ou lignes d'arrivées…. Si vous avez déjà téléchargé Google Earth, cliquez-ici pour visualiser le Parcours du Tour de France. Pour télécharger Google Earth, cliquez-ici."
Mooi gedaan van Google en de Tour.
scheiding subtiel aangekondigd.
Over het uit mekaar gaan van Johny en Janine zijn in de media niet veel woorden vuil gemaakt en dat is maar goed ook. Uit hetgeen ik er toch over las, blijkt vooral dat niemand dit had zien aankomen. Zelfs Nicole en Hugo hadden het niet verwacht. Janine en Johny waren voor iedereen een onafscheidelijk koppel.
Nochtans... wie de stripreeks van de kampioenen verzamelt -zoals mijn zoon- kon toch niet naast de titel van het voorlaatste album lezen (Hec Leemans 2006, album 41): "Xavier gaat vreemd". Aan duidelijkheid laat dit toch niets te wensen over? Of hoe de stripreeks het 'verschrikkelijk nieuws' al in onze oren fluisterde.
Nochtans... wie de stripreeks van de kampioenen verzamelt -zoals mijn zoon- kon toch niet naast de titel van het voorlaatste album lezen (Hec Leemans 2006, album 41): "Xavier gaat vreemd". Aan duidelijkheid laat dit toch niets te wensen over? Of hoe de stripreeks het 'verschrikkelijk nieuws' al in onze oren fluisterde.
22 juli 2006
over haast en spoed
Het moet zo'n twee jaar geleden zijn dat ik het behangpapier op onze slaapkamer heb afgetrokken. Het was de bedoeling om er toen ook meteen een verflaag op te zetten maar het is er nooit van gekomen. Mannen hebben het dan ook heel druk.
Deze week heb ik dan toch enkele gaatjes vrij gevonden om de aangevatte klus verder te zetten. Omdat een muur besmeren met de verfrol nu niet echt een 'uitdaging' is, had ik me voorgenomen om een stukje natuur te evoceren boven ons bed. Ik schiep een drietal vuurvliegjes - ééntje met een hoed, ééntje met trekaccordeonbenen en ééntje met horentjes - en vanaf deze week zoemt er een hele reeks van boven onze slaapkussens.
Uiteraard is dit tafereel onderwerp van feminien gesprek: niet dat de man creatief is geweest, wel dat het twee jaar heeft geduurd vooraleer de kale kalkmuren 'aangekleed' werden. Vrouwen willen dan ook altijd zo overhaast te werk gaan. Zo on-afrikaans opgejaagd.
vuurvliegjes
Deze week heb ik dan toch enkele gaatjes vrij gevonden om de aangevatte klus verder te zetten. Omdat een muur besmeren met de verfrol nu niet echt een 'uitdaging' is, had ik me voorgenomen om een stukje natuur te evoceren boven ons bed. Ik schiep een drietal vuurvliegjes - ééntje met een hoed, ééntje met trekaccordeonbenen en ééntje met horentjes - en vanaf deze week zoemt er een hele reeks van boven onze slaapkussens.
Uiteraard is dit tafereel onderwerp van feminien gesprek: niet dat de man creatief is geweest, wel dat het twee jaar heeft geduurd vooraleer de kale kalkmuren 'aangekleed' werden. Vrouwen willen dan ook altijd zo overhaast te werk gaan. Zo on-afrikaans opgejaagd.
vuurvliegjes
Abonneren op:
Posts (Atom)