24 mei 2015

distelboktor

Sinds deze week zit er een mooie koperkleurige boktor in de bergkorenbloemen. Zijn grijs-zwarte antennes zijn indrukwekkend lang. Het is de gewone distelboktor. Tuinfreaks die hun planten als heiligdom beschouwen, zien dit soort beesten -naar 't schijnt- niet graag komen. Het vrouwtje legt immers haar eitjes in een plantenstengel en dat heet dan "schadelijk". Het is net deze interactie tussen dier en plantenwereld die ik zo boeiend vind. De een vindt er nectar, de ander maakt er zijn web, nog eentje 'spuwt' erop en de deze knaagt er een gat in voor het nageslacht. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt deze prachtige beesten  te vernietigen. Er zijn tuinfreaks die overdrijven. 

de distelboktor


blijft mooi om zien


Missie volbracht. Zo lang rondgevlogen met een vrouwtje in de 'tang' en ze dan nog geholpen met eitjes leggen onder het waterlelieblad, dan mag je toch eens op adem komen en gewoon genieten van de zon. 

Echte libellen zijn er hier nog niet maar de vuurjuffer (foto) heeft toch al voor een tijdje gezelschap van de blauwe azuurwaterjuffers. Bij het verwijderen van een kleine berg rottende bladeren uit de poel zaten er wel 2 larven van de blauwe glazenmaker in het schepnet. Ik heb ze mooi teruggezet en een van deze dagen zullen ze ongetwijfeld uit het water klimmen en via een onvolledige gedaanteverwisseling veranderen in indrukwekkende libellen.

Update: nog geen uur later dan ik bovenstaande schreef, landt er toch wel een mannetje platbuik aan de zwemvijver zeker. Hij had geen zin in een fotosessie maar overduidelijk wel in een lekker insectje. Toch kon ik een foto nemen met mijn pocketcamera maar wel van redelijk ver:

platbuik op Siberische lis


vuurjuffer vrouwtje
(geen tang en meer zwart in achterlijf)



witte blauwe regen


De witte ('Alba') blauwe regen mag hier zijn gang gaan in de bomen. De lijsterbes waar hij als een reusachtige slang tegenop klimt, is al volledig ingepakt. Als dank voor zijn vrijheid schenkt hij ons momenteel honderd bloemen. Ze hebben wat weg van de bloemen in de 'acacia' (Robinia pseudoacacia) maar vallen niet zo op als de gewoonlijke blauwe trosbloemen.  De blauwe regen behoort tot de vlinderbloemenfamilie zoals o.m. de brem, de lupine, de luzerne, de tuinboon en de eerder vermelde valse acacia. Naast het druk bezoek van hommels en bijen komen er ook peulen met zaadjes aan. Voor de vogels, zoals bij ons de zwartkop, is het een prima schuilplaats om geïnteresseerde fotografen het leven te bemoeilijken.


23 mei 2015

gewoon een sfeerbeeld


Aan de rand van de zwemvijver groeit er Darmera peltata, witte en blauwe Siberische lis, vrouwenmantel, knikkend nagelkruid en Clematis montana. Het loof van zwanenbloem staat er ook gezond bij maar bloemen zie ik jammer genoeg nog niet. Maar ook zonder deze roze schermbloemen vind ik de hoek wel geslaagd maar mét... zou toch nog beter zijn. Tegenwoordig houd ik wel van hier en daar een spatje roos en rood. 



22 mei 2015

leven in de mispel


Als ik klein grut wil ontdekken, trek ik naar de achtertuin waar onze mispel een centrale plaats kreeg toegewezen. De meeste bloemen zijn reeds over hun schoonste moment heen maar sommige weten hun rol als insectenlokker nog met brio te spelen. Drie of vier kevers per bloem is geen rariteit. Hun gekruip door en over de meeldraden en stempels levert een goede bevruchting op en dikke mispels. 


19 mei 2015

pinksterbloemlangsprietmot


Neen, pinksterbloemlangsprietmot is geen neologisme. Dit beest met de lange sprieten bestaat echt. Net zoals de geelbandlangsprietmot en de smaragdlangsprietmot strijkt hij wel eens neer in onze tuin. De Cauchas rufimitrella zat hier helemaal in zijn eentje op vergeet-mij-nietjes. De andere langsprietmotten zie ik meestal in een grote groep, als een doorschijnende zwarte wolk, landen en opstijgen bij een beukenhaag met wilde rozen. 

Interessante websites:
- Dag- en nachtvlinders in België
- Atlas van de kleine vlinders in Nederland
- Vlindernet, nachtvlinders



17 mei 2015

diversiteit tegen het licht

© ludo rutten

© Ludo Rutten
collage van onrijpe "judaspenningen"




gewillig landkaartje





Als nu alle beesten zo eens zouden willen meewerken....


zachte landing


vleugeltjes van Japanse esdoorn op Clematis montana


16 mei 2015

beste moment


Het heeft net zachtjes geregend en de avondzon schijnt terug door de bomen. Een prima moment om enkele bloemen te fotograferen. Met druppels zijn ze toch altijd ietwat fotogenieker. 

De azalea's en de Rhododendrons tonen ongeremd hun voorplantingsorganen en heel wat hommels brengen de schoonheden een bezoek. De ananasachtige knots die achterblijft als de kroonbladen van de Magnolia 'Genie' gevallen zijn, vind ik een leuke verschijning. De witte Geranium macrorrhizum, een van de allerbeste bodembedekkers op onze schrale grond, staat beeldig voor de paarse Rhododendron. 

De rode tros kleine bloemen lijkt wel van een klimroos maar ze is evenwel van de rode tweestijlige meidoorn "Paul's Scarlet". Linksonder heb je de knettergekke bladwespen weer. Deze keer liggen ze niet murw in een boterbloem maar in een Geranium oxonianum (als ik me niet vergis). In wel 5 bloemen zat telkens, diep verscholen, een wespje. Het bovenste bloemblaadje deed tevens dienst als paraplu maar dat belette niet dat de wesp kleddernat geworden is.


Tijdens een bezoek aan een van de tuinen van de Landelijke Gilden kocht ik bij een oud sympathiek vrouwtje enkele rariteiten die ze zelf opgekweekt had. Eén ervan (zie foto) heeft intussen al 2 kindjes gebaard. De kleinste boreling staat een halve meter van de moederplant en bij de opgraving bleek dit nieuw exemplaar met een lange, draadachtige wortel verbonden met de moederplant. Een straffe toer is dat. 

De tuineigenares wist me niet te vertellen wat de juiste naam van deze lupineachtige vaste plant was - iets waar ik hoe langer hoe meer ook mee sukkel -  maar ik denk dat het een gele Baptisia is, de Baptisia sphaerocarpa. Op de foto zie je ook een smalle weegbree.