13 februari 2019

lentegevoel


Toverhazelaars herkennen het eerste lentegevoel ook 
en spreiden hun lintbloemen nu wagenwijd open. 
Met wat zonnestralen erbij 
komt de lekkere geur volledig vrij.


30 januari 2019

gefoefel


Geranium sanguineum 'Max Frei'
anders bekeken


23 januari 2019

evident


Ja, Ludo R. heeft getekend.


wat sneeuw

 toverhazelaar ('Westerstede') met ijs

houtduif op bedje van sneeuw

onze veldkapel

achtertuin


22 januari 2019

merelvrouwtje


© Ludo Rutten
Vrouwtje van de merel trotseert de sneeuw en wind
om een graantje mee te pikken.


groenlingen


Het sneeuwt nog eens een keer. Een heel klein beetje maar toch voldoende om extra drukte aan de voederplek te veroorzaken. Merels, roodborstjes, pimpelmezen, koolmezen, kepen,... en daar zijn ook de groenlingen weer. Lang geleden dat ik ze zag. In de bonte hulst duiken ook de koperwieken weer op. Zij vertoeven tussen de groep huismussen. De sijzen en de appelvink zijn nog niet op het appèl.


(Voor wie het zich moest afvragen: de witte strepen zijn vallende sneeuwvlokken.)


9 januari 2019

winterzoet


De Chimonanthus praecox bloeit dit jaar rijkelijk.

De toverhazelaars beginnen nu hun bloemknoppen te openen. De heerlijke geur die momenteel in de tuin hangt komt van elders, van de winterzoet met name. Hij bloeit dit jaar rijkelijk en het parfum is meters van deze heester te ruiken. De bloemen zelf blijf ik maar een rommeltje vinden en heb ik eerder al als een nat kapsel omschreven. Om de wintertuin nog wat op te smukken, plantte ik de voorbije week 10 Cornus sanguinea 'Winter Beauty' en een Lonicera purpusii 'Winter Beauty'. Ze staan vlakbij het huis zodat ik er ook van binnenuit kan van genieten.



2 januari 2019

kerstboom


Bij het opzetten van de kerstboom gaven onze oude vertrouwde lampjes de geest. Dan maar rondgereden om dezelfde, of iets dat erop trok, te vinden maar het bleek een hopeloze zoektocht. Led-lampjes in overvloed dat wel -van koud licht tot warm licht, van wit over kleur tot gekmakende animaties- en daarom ook maar led-lampjes aangekocht maar 't is toch dat niet. In het begin hadden we er onze bedenkingen bij maar intussen hebben we er vrede mee. 


roodborstje


De helft van mijn wintervoer, zo'n 15 kg, werd intussen al naar binnen gesmuld. Het merendeel van de gasten zijn huismussen, vinken, koolmezen en pimpelmezen. Groenlingen en sijsjes zijn er nog niet, kepen daarentegen wel. Ook roodborstjes passeren en pikken een graantje mee. Veel granen worden gesmost en belanden zo op de grond. Hiervan profiteren dan weer de duiven, merels en af en toe een heggenmus. De groep koperwieken zie ik niet meer. Zij waren ongetwijfeld de sensatie van het jaar.



1 januari 2019

minikwekerij


Als de vogels een deel van het wintervoer niet lusten
en de zaadjes ontkiemen.....


28 december 2018

koperwieken

Vandaag landde een groepje van 5 koperwieken in één van onze vele hulsten. Doordat er eentje in de top ging zitten, lukte het me om er eens een ietwat fatsoenlijke foto van te nemen. Veel bessen hangen er niet meer in, dus het kijkplezier zal niet zo heel lang meer duren.
(Foto's genomen door het venster van de living)



15 december 2018

koperwiek


Geen denderende foto maar goed genoeg om te zien dat zonet
de eerste koperwiek ooit in onze tuin vertoefde. 
Mijn eerste gedacht was dat het de zanglijster was
maar de oogstreep en de oranje oksels namen
alle twijfels weg: de koperwiek.
Hier poseert deze wintergast tussen de hulstbessen.

24 november 2018

30 oktober 2018

stapeltoren


Met de overschot kasseien en wat kapotte bloempotten
bouwde ik nabij het nieuwe schaduwterras
een stapeltoren. Je moet iets doen op je verjaardag
ook al is 't behoorlijk koud en nat. Straks komt er wat volk
naar 't feestje waarvoor ik een recept met pompoenen 
en Griekse pasta ga uitproberen. 


Alweer een bijzondere dag


Dat kan al tellen.

Vandaag, 56 jaar geleden in het 'moederhuis' van Geel, geboren.


28 oktober 2018

nieuw schaduwterras


Kruiwagen per kruiwagen, telkens zo'n 70 meter ver, reed ik met de zware kasseien naar het kastanjebos om er een nieuw schaduwterras te maken. 2 dagen verwijderd van mijn 56ste verjaardag en dat begin je te voelen. Wat minder vracht, een rustig tempo en regelmatig rust maakte de job te doen. Er kwam geen cement aan te pas, enkel de uitgegraven grond werd gebruikt om de kasseien te leggen en de voegen weer op te vullen. De knollen (?) van de salomonszegels die in de grond zaten, werden netjes weer herplant. In het zand moeten normaal ook muskuskruidzaden zitten en de verwachting is dat die in de voegen gaan kiemen. 


Het nieuwe terras biedt de mogelijkheid om nieuwe schaduwplanten aan te planten.