15 juni 2019

voortuin


Een nieuw beeld uit de voortuin: een jonge appelboom omringd door kaasjeskruid.
De boomstam met de blauwe bal wordt beklommen door de klimroos "Maria Lisa".
Vlakbij de blauwe bal groeien krentenboompjes. De krenten zijn intussen gerijpt 
en de houtduiven zijn er zot van.


natte rups


Tussen de vaste planten vond ik deze grote behaarde rups. De rups klemde zich vast aan een stokje. Regendruppels overal. Het beestje leek niet echt te genieten van het leven. Meteen na de foto werd de rups teruggezet op de vindplaats. Zonder tegenslag komt hier een hageheld uit voort. Deze nachtvlinder is ook overdag actief en hij werd hier al een paar keer waargenomen.


14 juni 2019

jonge duiven

De onderstaande foto's zijn enkele weken oud maar wil ik ze toch nog tonen. De houtduiven maken meermaals per jaar een nest onder onze dakgoot en de twee jongen worden telkens met succes grootgebracht. Vooraleer de jongen op eigen benen staan, halen ze het voedsel uit de krop van de ouders. Ze eten dan de zogenaamde duivenmelk. Dit broedseizoen zag ik dit voor de eerste keer in levende lijve. Ik vond het trio in onze Chinese tulpenboom. Ze lieten met toe er foto's van te nemen.



Jonge duif eet uit de krop.


2 juni 2019

de gewone oeverlibel


In de voormiddag, toen de hitte nog op komst was, landde er een mannetje van de gewone oeverlibel aan de vijver. In tegenstelling tot de platbuik is hij hier geen trouwe bezoeker. Momenteel is het kalm met de echte libellen en waterjuffers. Dat geldt ook voor de vlinders. Eén attractie springt er bovenuit: de valse christusdoorn staat in bloei en daar krioelt het van de bijen, van beneden aan de eerste tak tot helemaal bovenin de top.


25 mei 2019

doe het morgen goed


3 maal kan je morgen de politiek de goede kant opsturen.
Doe dat goed!
Aan mij zal het niet liggen.


22 mei 2019

de behaarde bijenwolf


Vandaag vond ik op een Viburnum nog eens een nieuwe soort voor onze tuin. Het is de behaarde bijenwolf (Trichodes alvearius). In tegenstelling tot de gewone bijenwolf (Trichodes apiarus) ontwikkelen de larven van deze soort zich niet in de nesten van solitaire bijen of de honingbij maar wel van graafwespen. Hij eet daar de larven en poppen op. Hij is ook veel zeldzamer dan de gewone bijenwolf. Bij soortenbank.nl staat te lezen  "het is niet zeker dat deze soort nog in Nederland voorkomt." In Vlaanderen zijn er wel enkele waarnemingen.

19 mei 2019

de geboorte van een papaver


Openbarstende papaver na wat motregen. © Ludo Rutten


15 mei 2019

platbuik, het fotomodel.


Dat heb ik nog niet vaak meegemaakt. Een echte libel - vrouwtje platbuik - die zich gewillig laat fotograferen. Soms wegvliegend maar steeds weer landend op de Buddleia alternifolia 'Unique'. De bezoekers thuis genoten er ook van. Zij waren nogal euforisch over de mooie kleuren. Ja, dit vrouwtje mag gezien worden.


En van heel kortbij lukte ook ....


© Ludo Rutten 


jonge mussen


De groep huismussen die al jarenlang onze tuin opvrolijkt, heeft voor nakomelingen gezorgd. Twee ervan zaten vorige avond in de zon, vlakbij het vensterraam. Af en toe kwam de moeder met wat lekkers aangevlogen. Ook van de pimpelmezen en koolmezen heb ik reeds juvenielen gezien. Als ik soms die groepen kraaien, kauwen, eksters, gaaien en eekhoorns bezig zie, vraag ik me af of er één vogeltje is dat het gaat overleven. Zo te zien, wel.

jonge huismus


6 mei 2019

nieuwigheden


Geen tien minuten stond deze nieuwe nagelkruid in de tuin of er was al hommelbezoek. Elke bloem werd aangedaan en dan weet je dat je aankoop de moeite waard is. Dit gele nagelkruid met oranje rand is de Geum coccineum 'Tequila Sunrise'. Ook plezant om vandaag te ontdekken was het boterbloempje, een geel nachtvlindertje uit de spannerfamilie. Het is een nieuwe soort voor onze tuin. De boterbloempjes (Pseudopanthera macularia) vliegen jaarlijks in één generatie met een piek in mei/juni. Hier landde hij in het robertskruid.


Naast het kleine beukenbos kreeg een treurige hoek een grondige remake. Het met stammen afgebakende plantenvak werd gevuld met een grote groep sierrabarber, een nieuwe zonnekroon (Silphium perfoliatum) en de reeds aanwezige Rodgersia's mochten blijven. De rechterzijde werd aangekleed met duinrozen, een botanische soort die -naar ik kan lezen- zeldzaam aan het worden is. Ter linkerzijde timmerde ik een zitbank in mekaar, want zitten (of liggen) blijft één van de allerbelangrijkste bezigheden in de tuin.


Deze Geum (Totally Tangerine) werd enkele weken geleden ook aangeschaft (9 stuks). Tussen de blauwe boshyacinthen staan ze beeldig. Ik vind nagelkruid een interessante familie. Het knikkend nagelkruid blijft één van mijn favorieten. Deze soort overleeft hier toch al verscheidene jaren in een zinken kuip met modder.

Geum 'Totally Tangerine'




22 april 2019

schattig


Eekhoorns zie je hier regelmatig. Maar dat rossig ding in de klimroos 
valt wel heel erg klein uit. Toch even poolshoogte gaan nemen....
en kijk hoe schattig! Een bosmuis! 
Eén van de predatoren van de bosmuis is de bosuil.
Laat dat net de vogel zijn die ik gisteren, vanuit mijn bedstede,
hoorde roepen. Laat je niet verschalken muisje!

catalpaknotsen


Dankzij mijn broer en zijn zoon belanden deze te gekke catalpa-knotsen niet in een houtkachel of op het containerpark maar werden ze voor mij opzijgelegd. Meer dan 20 jaar werd hun Catalpa ingesnoeid waardoor de uiteindes echte natuurkunstwerken vol bulten en holtes zijn geworden. Met zo'n unieke gift ben ik uiteraard heel blij. Sommige zijn zo mooi dat ze zelfs in de living een plek verdienen. 


Moet kunnen, de vrouw stribbelde niet tegen.


Acer palmatum dissectum 'Garnet'


Een magnolia, een bloemkornoelje en 3 Viburnums werden gisteren met de spade gerooid en klaargelegd om te verhakselen. De schade van de 4 maanden droogte en superhete temperaturen wordt opgeruimd en intussen wordt de vrije ruimte opnieuw maar 'anders' aangelegd. Niet alles gaat de volle grond in want intussen heeft de ervaring geleerd dat een grote pot vaak soelaas biedt voor de kwijnende planten. Mijn laatste aanschaf is deze Japanse esdoorn, de 'Garnet', en hij staat momenteel in de halfschaduw aan het terras. Ik had er al lang een oogje op. 


De bladeren van de 'Garnet' zijn een kunstwerkje van de natuur.




18 april 2019

5 van dichtbij






foto 1: Magnolia 'Susan'
foto 2 : Cydonia oblonga (kweepeer)
foto 3: Cornus nuttallii
foto 4: Stephanandra Tanakae
foto 5: Cirsium rivulare 'Atropurpureum'


16 april 2019

jong blad


Van onze collectie kastanjes is de gele kastanje zonder twijfel deze met de mooiste herfstkleur.
Deze Aesculus flava heeft ook een prachtige verrassing als de knoppen openbarsten:
mooie generfde bladeren en toortsvormige bloemen. Nog een belangrijk voordeel: 
de kastanjemineermotten die onze wilde kastanjes ontfraaien, zijn niet geïnteresseerd in deze
gele kastanje.

13 april 2019

vakantiewerk


De paasvakantie werd hier gebruikt voor het verwijderen van de zomerschade en het opnieuw aanleggen van een aantal hoeken van de tuin. Door het wegvallen van een grote inheemse vogelkers komen vele vierkante meters plots in de volle zon te liggen. Drie oude azalea's, ooit nog aangeplant door mijn wijlen schoonvader, gaven ook de geest en de vrijgekomen ruimte kreeg een facelift. Het lijkt me een winsituatie voor vlinders en insecten en zelf ben ik er ook tevreden over. Schade is niet prettig maar het creëert voor plantenliefhebbers nieuwe mogelijkheden.


Zuidgerichte zone onder de vogelkers. Tussen alles wat blijven kon, aanplant van Euphorbia polychroma, Viola labradorica, Hemerocallis, Malus 'Sentinel'; Sedum spurium, Veronicastrum sibericum, Phlox paniculata 'White Admiral', Achillea ptarmica 'The Pearl', Hesperis matronalis en Lychnis chalcedonica (brandende liefde).


Een tuinbeeld dat we al ergens staan hadden kreeg een meer prominente plaats tussen de Euphorbia, Veronicastrum en Viola. In de pot komt nog een kleurig plantje. Tussen alle planten werd voorzichtig eigengemaakt haksel gelegd. Hiermee hoop ik dat de bodem minder snel uitdroogt.


De zone van de Azalea's ligt in de halfschaduw en de grond is er wat minder droog. De Azalea's werden vervangen door 3 Deutzia's - een voor mij onbekende nieuwe hybride - en tussenin staan nu Helleborus orientalis, wilde judaspenning, Ligularia dentata 'Othello', Aceriphyllum rossii, Smilacina racemosa (valse salomonszegel), Achillea filipendulina en een grotere groep nagelkruid (Totally Tangerine en Mai Tai). Centraal kan de Acer triflorum blijven staan want hij heeft niet geweten van de voorbije vier maanden durende droogte.



11 april 2019

het fluwijn

waarschuwingslicht milieuverontreiniging bleef branden, openen van motorkap bracht duidelijkheid

Ik heb het beest niet gezien maar alles wijst erop dat een steenmarter heeft geknabbeld aan een kabel van onze auto. Ook de bekleding van de motorkap heeft vraatsporen. We maken er geen drama van maar zonder (kleine) omnium zullen we de kosten wel zelf moeten ophoesten. De man van de verzekering wist me te vertellen dat dergelijke schade tegenwoordig vaak voorkomt, zelfs meer dan één keer bij dezelfde wagen.

De overheid en milieuverenigingen hebben een speciale website opgericht omtrent steenmarters en hun verblijf in huizen en auto's. De beste oplossing blijft de wagen in de garage parkeren maar - zoals op zovele plekken zeker - is er in onze garage geen plek meer voor de auto. Marterbestendige kabelgoten kunnen ook.

In tegenstelling tot de 5-dradige kabel, blijft de liefde voor de dieren intact. Wordt vervolgd.