30 november 2016

ijs



zwemvijver, laatste novemberdag 2016


kelkbladen als sterren



Er kunnen diverse redenen zijn waarom je van een plant houdt. Vaak gaat het om de schoonheid van de bloemen (kroonbladen), de heerlijke geur die verspreid wordt of de intense herfstverkleuring. Bij bovenstaande foto's zijn het de schattige kelkbladen die me bekoren. Ze zijn van de Abelia x grandiflora 'Kaleidoscope' (boven) en de Abelia x grandiflora. Surplus hebben ze beide een mooie herfstverkleuring. Het zijn nieuwe aanwinsten in onze tuin, gekozen op hun herfstkenmerken. Er zijn twijfels over de volledige wintervastheid van Abelia maar de gekweekte grandiflora's kunnen tegen een stootje, werd me verzekerd. 


27 november 2016

imponerend heerschap


Blauwe reiger in een beuk 

Al enkele dagen komt hij meermaals in de tuin zitten. Heel af en toe strijkt hij neer in onze amfibiepoel. Nochtans is het een visvrije poel. Ook zonet landde hij op een dikke beukentak net boven deze poel. Vanop 50 meter afstand heb ik er een foto van kunnen maken. Eerdere pogingen mislukten want zodra hij me ziet of iets hoort, vliegt hij stuntelig op en verdwijnt hij. De blauwe reiger is zonder twijfel de meest imponerende vogel die hier te gast is. Door zijn grote vleugels heeft hij een vaste, takkenvrije landingsroute. Bij een haastig vertrek moet hij alles uit de kas halen om zonder blutsen en breuken uit onze 'jungle' weg te geraken. 

19 november 2016

de vogelpret is begonnen

Sinds een twee weken ben ik terug de voedersilo voor de vogels aan het vullen. Het blijft relatief kalm maar er komt toch al leuk bezoek. De huismussen zijn present, de koolmezen en pimpelmezen eveneens én ook de boomklever (foto) komt al zijn graantjes meepikken.

Dertig kilo heb ik voorzien om de winter door te komen. Momenteel meng ik het verse spul met nog wat overschot van vorig jaar.

De silo hangt opnieuw zo'n 2 meter van mijn keukenvenster zodat ik van binnenuit kan fotograferen. Het dubbel glas breekt de scherpte maar nefast is het zeker niet.

16 november 2016

gekraagde aardster


Op aanwijzing van een paddenstoelliefhebber, mijn nonkel Benoit met name, vond ik vandaag mijn allereerste gekraagde aardsterren. De meest fotogenieke fase waren ze al voorbij maar ze waren nog steeds heel bijzonder. De stervormige buitenlaag was grotendeels afgescheurd maar het vruchtlichaam was in opperste conditie. Met een klein tikje ertegen spoten de sporen in een wolkje  uit het gaatje. Een vijftal vonden we er. "Ze staan er niet elk jaar", zei mijn nonkel, "maar 4 of 5 jaar geleden vond ik ze hier ook". In elk geval is het een knappe verschijning voor het wandelgebied Gerhagen. Het gekke aan de aardster in deze fase, vind ik, is dat hij niet verankerd staat in de grond maar rust op de 'ster' (de ingescheurde buitenlaag) die hem eerder uit de grond heeft gehesen.

2 aardsterren tussen de dennennaalden en eikenbladen



13 november 2016

Allerheiligenkapel

Allerheiligenkapel Diest

De toren van de Diestse Allerheiligenkapel
gefotografeerd vanaf de citadel.
In de verte zie je een sliert windmolens.
Zij staan naast het Albertkanaal.
Via de Allerheiligenberg heb je tegenwoordig
toegang tot het mooie citadelbos,
het vroegere trainingsdomein van de para's.
Een stukje Diest om duimen en vingers af te lekken.


12 november 2016

vlammende herfstcollage


Na het aanvoeren van enkele kruiwagens bladeren richting composthoop, heb ik enkele beelden geschoten van opvallende heesters in onze tuin. In het midden zie je de pluizen van de Clematis vitalba. Sinds ik twee wilde bosranken in onze tuin toevoegde, vind ik her en der jonge zaailingen. Ik overloop even de anderen, te beginnen van links boven:

1. De Parrotia persica, uit de toverhazelaarfamilie
2. De Cornus kousa 'Pink Dwarf'
3. De Cornus kousa 'Blue Shadow', een van mijn nieuwste bloemkornoeljes
4. De Acer griseum, een mooie esdoorn met tevens een opvallende bast
5. De Cornus 'Eddie's White Wonder', de gekende kruising tussen de Cornus florida en nuttallii
6. De vurige Fothergilla 'Blue Shadow', eveneens uit de toverhazelaarfamilie
7. De eikenbladhortensia 
8. en tensotte een Epimedium, een van de betere bodembedekkers voor droge bodems.


De eerste nachtvorst is hier gepasseerd, het moment om de mispels te plukken.



4 november 2016

nieuw model bijenhotel


De naakte stam van een grove den die pal op de middagzon gericht is, bracht me op een idee. Die plaatselijke warmte in de beschutting van het bos weten de metselbijen wel te waarderen. Laat me daarom eens een bijenhotel in mekaar steken, dacht ik, die de hoogte van de stam accentueert en toen kwam ik uit bij een snoer van stamrolletjes. Deze rolletjes zaagde ik uit een gerooide inheemse vogelkers (Prunus padus). Het kernhout van deze vogelkers tekent zich mooi af in het midden van de rolletjes. Voor de gaatjes gebruikte ik een houtborenset van 10 mm tot 5 mm. Het geheel wordt omhoog gehouden door een stevig touw van een Ikea-schommelset. Van bodem tot top gemeten is dit nieuwe hotel zo'n 2,5 meter hoog. Vrije tijd leidt tot creativiteit. Het verlof mag wat mij betreft nog een hele poos duren. Helaas ....


gesitueerd in het grotere geheel

1 november 2016

aankleding met snoeihout


De gepunte boomstam met het steenuiltje kreeg gisteren de nodige aankleding. Met alle takken die rondslingerden in de tuin werd een gebogen houtwal gemaakt. Deze bevindt zich ten noorden van de stam zodat hij tegelijk ook de koude wind wat kan tegenhouden. Deze extra beschutting kan de nieuwe sierstruik aan de voet van de stam best gebruiken. Ik koos voor de bruin-paars verkleurende Clerodendron trichotomum ook gekend als de kansenboom of pindakaasboom. Op de achtergrond zie je de veldkapel met in de buurt 2  bomen in een aparte herfsttooi (onder in detail). Het zijn (links) de Metasequoia glyptostroboides - een bladverliezende naaldboom zoals de lork - en (rechts) de valse christusdoorn, de Gleditisa triacanthos 'Sunburst'. Het prachtriet tussen de twee bomen in, is de Miscanthus sinensis 'Malepartus'.


De jonge wilde wingerd tegen de veldkapel heeft de nok intussen bereikt. Om je het wegtrekkend bladgroen in de naalden bij de Metasequoia te tonen, geef ik je nog graag een detailfoto. Ja, zelfs naalden kunnen mooi verkleuren.


26 oktober 2016

steenuil


Je kan natuurlijk een boom helemaal afzagen, tot op de grond zoals gebruikelijk. Of... je kan proberen er iets  speciaals van te maken. Ik scherpte er een punt aan -op zijn potloods-, zaagde er wat kringen in die hopelijk in de toekomst bewoond zullen worden door leden uit het zwammenrijk en maakte een nis voor een steenuil. Niet veel later zat er al een uil in, een stenen uil weliswaar, maar och, ik ben snel tevreden. Wat mij vooral interesseert is hoe deze stam van 2,50 meter hoogte de komende jaren gaat verweren en uit mekaar vallen. Of er speciale beesten zullen op af komen, en of die op hun beurt dan weer vogels aantrekken. Een experiment met sierwaarde dus.


Stenen uil in detail


23 oktober 2016

kiezen op herfstkleur


Wie nog wat plaats heeft in zijn tuin en graag zijn eigen 'Indian summer' creëert, kan best nu de kwekerijen bezoeken. De schitterende herfstkleuren vallen meteen op, planten kiezen wordt hiermee heel gemakkelijk. Door het rooien van enkele stevige knapen, was ook hier ruimte vrijgekomen om wat nieuwe dingen aan te schaffen. Ik koos voor enkele planten met een warme gloed (zie foto): de Amerikaanse bosbes, de zuurbes (Berberis thunbergii 'Powwow''), bloemwilg (Itea virginica 'Henry's Garnet'), Cornus 'Eddie's White Wonder' (een kruising tussen de Cornus florida en C. nuttallii), Viburnum 'Le Bois Marquis' en een nieuwe Japanse esdoorn met name de 'Little Princess'.


Intussen is deze groep aangeplant en kan de tuin de winter in gaan. Rond mijn slaapkamerraam is de herfst ook ingetreden. Drie verschillende klimplanten fleuren het venster op: de wilde wingerd, de klimhortensia en de Ampelopsis met zijn koddige blauw-roze bolletjes. Wie zich intussen nog moest afvragen hoe het nu met mijn 'gezondheid' zit, wel, de dokters hebben de diagnose Lyme wel degelijk gesteld (na een dertigtal tekenbeten bestond die kans wel) en ik ben intussen aan mijn zesde dag antibioticum bezig. Heel wat gewrichten doen pijn en er is de abnormale vermoeidheid, maar ik vecht er tegen. Met tuinwerkzaamheden bijvoorbeeld.

16 oktober 2016

studeren achter dubbel glas


.... en dat met zo"n vurig weer.


niet alleen


Ik was vandaag niet de enige die zich liet opwarmen door de deugddoende zon. Twee mannetjes blauwe glazenmaker hingen roerloos aan een stengel/tak met de staart zo omhoog gekeerd dat de zonnestralen een maximaal raakvlak hadden. Enkele dagen geleden zag ik ook een vrouwtje blauwe glazenmaker dat eitjes afzette. Ze verkoos hiervoor enkele toefen mos die boven de zwemvijver groeien. 




genieten van de herfstsfeer


De grote veranderingen in de tuin van de voorbije maanden beginnen nu echt te lonen. Er werden heel wat nieuwe dieptezichten gecreëerd, er valt deugddoend licht waar de zon jaren lang niet geschenen heeft en de herfstkleuren komen een heel pak beter uit de verf dan voorheen. Met het schitterend weer van vandaag heb ik al enkele uren in de tuin vertoefd. Voornamelijk om van de herfstsfeer te genieten maar ook om nieuwe plannen te smeden. Enkele jonge bomen worden in het najaar verplant omdat met het rooien van een drietal kanjers (ooit aangeplant als bosplantsoen om snel een vol resultaat te verkrijgen) ruimte vrijgekomen is waar ze hun beste troeven kunnen uitspelen. Gisteren heb ik nog een nieuwe, klein blijvende boom aangeplant, met name de Acer palmatum 'Sangokaku'. Hij verkleurt van groen over geel naar oranje en daar had ik in de buurt van de Parrotia's en ons terras nog een  plek voor vrijgemaakt. 


de nieuwe aanwinst: Acer japonicum 'Sangokaku'
met rode twijgen en prima herfstverkleuring


11 oktober 2016

impressionisme in de natuur


Ik zit graag aan de waterrand. Op, rond en in het water valt altijd wel wat te beleven. Bewegend water, zij het door wat stroming, zij het door rondjes draaiende vissen, zorgt voor een verstoorde reflectie van het oevergewas. Met mijn Fujifilm (met superzoom) maak ik hiervan wel eens foto's omdat je daar soms rare foto's mee verkrijgt. Soms vraag je je af of de foto niet moet geroteerd worden. Ook wat in en wat buiten het water zit, wordt plots onduidelijk. Vandaag heb ik nog eens een reeks gefotografeerd en er zitten er enkele tussen die bijzonder impressionistisch zijn. Dromer zijnde, kan ik die foto's wel smaken. 

Boven het water zijn de heidelibellen nog steeds actief. Vandaag vloog er nog een koppeltje in paringswiel. Het valt me op dat ze heel goed te benaderen zijn wanneer ze aan 't zonnen zijn. 


mannetje bruinrode heidelibel


9 oktober 2016

zonnebad op schildblad


Mannetje bruinrode heidelibel zonnebaadt op Darmera peltata
(foto: onderkant blad richting zon)