maandag, mei 26, 2008

gemuggelosofeer

De kortste weg naar haat is via de liefde.

    Sjaal van meer dan 3 kilometer

    De langste sjaal op Karrewiet.

    Welgeteld 3329,46 meter. Dat is de lengte van de sjaal die de leerlingen van freinetschool De Step van Beringen (de school van drie van mijn vier kinderen), leerkrachten, ouders en grootouders hebben gebreid. Daarmee hebben ze het vroegere Belgisch record - 1.608 meter - verdubbeld.

    “Kyoto en het milieu: daar gaan wij voor. Dat is dit schooljaar het grote maatschappelijke thema”, vertelt Kyoto-coördinator Lo Guypen. “Het breien van de sjaal was de rode - groene - draad doorheen het jaar.”

    En een officieel record? “Het Guinness Book of Records? Neen, zo’n dik dossier invullen? Ons ging het vooral om de bewustmaking en samenhorigheid tussen school, ouders en grootouders”, besluit Guypen. (bron: het BVL)

      zondag, mei 25, 2008

      egelskop

      Egelskop na een regenbui.

      De enkele egelskoppen die ik dit voorjaar in de tuin introduceerde, staan momenteel al mooi in bloei. Deze inheemse oeverplant gedijt prima in het zuiveringsgedeelte van de vijver. Waar het plantje zijn naam ontleende, is wel duidelijk.

        zaterdag, mei 24, 2008

        Crevits moet vergunning Tessenderlo Chemie weigeren

        Bond Beter Leefmilieu en Natuurpunt vragen aan Vlaams minister van Leefmilieu Hilde Crevits om ook in beroep de hervergunning van Tessenderlo Chemie te weigeren. Voor de verenigingen moet er eerst een oplossing komen voor de zoutlozingen. Dan pas kan de vergunning voor de hele fabriek worden herbekeken. De zoutlozingen zorgen ervoor dat de Laak en de Winterbeek al jaren biologisch dood zijn. Bovendien worden de drinkwaterlagen bedreigd . Het bedrijf weigert echter om een concrete oplossing uit te werken.

        "Het dossier zoals het nu voorligt, is absoluut onvergunbaar,” stelt Wim Van Gils, waterexpert van de BBL. "Het lijkt erop dat Tessenderlo Chemie de overheid een rad voor de ogen draait. Naar eigen zeggen zoekt het bedrijf naar een oplossing. Maar in de praktijk komt er niets van. Meer nog, het bedrijf vraagt om nog 20 jaar verder te mogen lozen, zonder de minste garantie dat er ook effectief een oplossing komt."

        Lees meer.

        woensdag, mei 21, 2008

        vlinders in de buik

        Ik dacht dat mijn collega een slag van de molen had gekregen. Hij voelde vlinders in zijn buik en verklaarde voor waar dat hij zonet een vrouw had ontmoet die én verstandig én grappig was. Ik loerde met een scheef oog naar dat vrouwmens in kwestie. Ze had wat weg van een geopende Zeeuwse mossel met chapelure. Voor mij was het meteen overduidelijk: mijn collega had dringend hulp nodig, gespecialiseerde hulp. De mijne met name.

        Eerst heb ik dat grote dieren-misverstand uit de weg geruimd: als er een vrouw in het spel is, kan het wel eens vreemd doen in de buik maar met vlinders heeft dit niks te maken. Het zijn vleesmaden. Het zijn verschrikkelijke, getande carnivoren die je van binnenuit beginnen op te eten zodra ze de geur van schede en eierstokken waarnemen. Hoe inniger je contact met een vrouwmensje, hoe harder ze bijten. Genade kennen ze niet: ze vreten dwars door alles heen. Je maag, je hersenen, je ogen, je scrotum, zelfs het laatste restje vlees in je darmvulling moet eraan geloven. Millimeter per millimeter. Dat zie ik een koninginnenpage of een gentiaanblauwtje nog niet doen. Of wel?

        De collega slikte even.

        Maar waar het mij vooral om te doen was, was zijn compleet onwetenschappelijke bewering als zou die Zeeuwse “én verstandig én grappig” zijn. Voor een menswetenschapper als ik, iemand die jarenlang met potlood en notitieboekje is afgedaald in de diepste en donkerste uithoeken van het Rijk der Vrouw is zoiets pijnlijk om horen. Want wat gesteld werd, is onmogelijk. Empirische onzin. Die combinatie in één vrouw bestaat gewoonweg niet, net zoals een vierkante cirkel niet bestaat. En dan zwijg ik nog volkomen over het derde, door mij onderzocht criterium: proper op hun eigen zijn. Als je ook dat erbij wil, dan rest je niks anders dan wachten op het smelten van het poolijs en hopen dat er een of ander fossiel terug tot leven komt.

        Waar haalde mijn collega het dan? Intelligent en humoristisch? Bij een vrouw? Tegelijkertijd? Het kan niet anders dan dat die flatterende beschrijving werd ingelepeld door dat afgekookt weekdier zelve. Mooie woorden bij het verleiden, ongenadig bij wat erna komt. Op en top vrouw. De matras als spinnenweb.

        Daarom dat ik mijn collega-in-levensgevaar wat dichter naar me toetrok. Hoe dacht hij grappigheid en intelligentie te ontwaren, bij een vrouw dan nog… dat wou ik weten. Na een kwartiertje neuspeuteren en repliceren zat hij muurvast. Als iemand die uit een diepe coma ontwaakte, moest hij toegeven dat hij even de kluts kwijt was geweest. Dat hij gebrainwasht was. “Vrouwen zijn niet verstandig en grappig, ze zijn eigenwijs en lachwekkend”. “Is het zo juist, Muggenbeet?” Ja, hij had mijn les goed begrepen.

        Veel had het niet gescheeld of mijn collega had seks gehad met die vrouw. Wie weet had ze zijn geslacht wel afgebeten. Opgelucht en nog geheel intact ging hij huiswaarts. Tot morgen en bedankt!

        De ‘mosselvrouw’ die ons al die tijd wantrouwend in de gaten had, zag haar brok vlees ontglippen. Ze kwam na het vertrek van mijn collega naar me toe. Met een blik op onweer en veel nattigheid maar ook met haar blauwe Wibra-blouse wijd open eiste ze gerechtigheid.

        Zoals het een echte man betaamt, vond ik enige compensatie voor haar verloren prooi een terechte vraag. Ik gaf haar een grote portie wild en dierlijk geslachtsverkeer. Eigenwijze, lachwekkende vrouwen zijn daarvoor het best. Ze vinden alles zalig, zolang het maar zeer doet! Ik vond het zelf ook fijn al proefde ik wat veel zeezand.

        Proper op hun eigen zijn, ik had het er al eerder over.

        zondag, mei 18, 2008

        ogen te kort

        wateraardbei in bloei

        blauwe iris

        akeleiruit en vingerhoedskruid

          vuurjuffer (bis)

          twee vliegen in één klap:
          vuurjuffer op bloem van cornus kousa chinensis

            zaterdag, mei 17, 2008

            handtekeningen van de meesters


            P.W. Diest kreeg gisteren topbezoek. De beste tafeltennisclub van het land, La Villette Charleroi, kwam er de eerste match van twee beslechten om uit te maken wie zichzelf kampioen van België mag noemen. Nu maandag wordt de terugmatch gespeeld.

            Villette daagde op met haar sterkste en attractiefste bezetting (zie foto): Samsonov, Saive en Smirnov onder leiding van coach Scoric. We kregen bijzonder mooi tafeltennis te zien en moesten objectief vaststellen dat La Villette een bewonderingswaardige wereldploeg is, een maatje te groot voor Diest. Hoe goed Merchez, Sung en Blondeau hun ook weerden, ze konden niet verhinderen dat Saive en Co met de overwinning naar huis gingen.

            De verliezend Champion League finalist won met 1-6. Diest kon enkel het dubbelspel naar zich toe trekken maar winnen van Samsonov (5de van de wereld) - Smirnov (23ste van de wereld) is niet iedereen gegeven.

            Zoals het echte sportliefhebbers past, genoten ook de Diestse supporters van het spektakel van La Villette. De sfeer zat er goed in en de meer dan 300 toeschouwers kregen tafeltennis van de bovenste plank te zien met een hoog entertainment-gehalte dankzij J.M. Saive. Saive liet blijken dat hij klaar is voor de Olympische spelen.

            Na de match werd er dan ook duchtig geapplaudiseerd voor beide teams. De vele jeugdspelers maakten dankbaar van de gelegenheid gebruik om handtekeningen van hun helden te verzamelen en samen op de foto te poseren. Het is mooi om te zien dat de wereldspelers van La Villette hier graag en met veel geduld hun medewerking voor verleenden. Sympathiek.


            Ook onze Jo kon alle 'belangrijke' handtekeningen verzamelen op zijn palethoes: Scoric, Saive, Samsonov, Smirnov, Dantchenko, Sung, Merchez, Blondeau, Janssens Marc en een blonde die "het nieuwe lief van Saive" werd genoemd: Vanesse of is 't Vanessa? Die laatste ingeving moet hij van zijn papa hebben.

              woensdag, mei 14, 2008

              vrouwtje bij de nek genomen

              Twee vuurjuffers in tandem.

              Net voor ik hen bij de watermunt kwam storen, was er nog het paringswiel te zien. Het wijfje van de vuurjuffer (onderste) heeft haar achterlijf nu terug gestrekt, terwijl het mannetje haar flink bij de nek heeft. Hij heeft er geen moeite mee om haar volledig op te tillen.

              De vuurjuffer is een van de eerste libellen die je in het voorjaar kan waarnemen. Einde juni is de soort al uitgevlogen. Het vrouwtje is donkerder gekleurd en erg lenig met haar lijfje, wat van onze soort meestal niet kan gezegd worden.

                mijn club blogt nu ook

                De tafeltennisclub van Diest, momenteel de tweede beste club van het land, blogt nu ook.

                  dinsdag, mei 13, 2008

                  bordelen

                  Patrick kent "daddy's hobby" ook... altijd een goede aanwijzing dat de mens in kwestie zin voor humor heeft. Want laten we toegeven, die naam is toch erg goed gevonden voor een bordeel? Volgens mij zelfs de mooiste naam die er bestaat (nvdr: of de vrouwen er ook appetijtelijk zijn weet ik -zogezegd- niet, allez, ge verstaat dat wel). Of kennen jullie een nog meer toepasselijke naam of een nog grappigere?

                  Laat maar eens horen (en passant de prijs voor een fles champagne meegeven wordt ook op prijs gesteld) maar het moet beter zijn dan "De Cactus" van in Diest. Vrouwen als nagelbedden, da's niks voor mij.

                  De vrouwen hoeven zich hier niet te onthouden. Wat zouden jullie een leuke, opwindende naam vinden voor een mannenbordeel? "Bij Jambers"? Of "de rochelende roede"? Of volstaat een bordje "muggenbeet niet aanwezig!"?

                    maandag, mei 12, 2008

                    vrouwen zijn bijtertjes

                    Een schone, grappige en creatieve IJslandse en een hete Amerikaanse bieden als bezetenen tegen mekaar op om toch maar de virtuele eigenares te mogen zijn van mijn nieuwe profielfoto met Dukkie. Al minutenlang liggen ze te rollebollen en te mudfighten om Muggenbeet aan hun bed te ketenen.

                    Van wie ik het liefst slaafje wil zijn*, dat kan je al raden zekerst? Voor 't geval dat je denkt dat ik weer fantaseer, hier de onvervalste printscreen. Als je goed luistert, hoor je hun hartjes kloppen en hun lichaamssappen stromen. Of zouden ze beiden pvc-eendjesfetisjistes zijn?


                    voor een scherper beeld, klik op de foto met je muis.

                    Update: bij het slapen gaan, zaten ze al op $ 46.000 ! Correctie: nu al $ 79.000 ! Update 2: deze morgen klokten ze af op de $ 150.000, nadat de IJslandse die van Amerika al 'bitch' had genoemd en 'hier blijft het niet bij' had gemaild. Vrouwen, 't is schoon om ze bezig te zien.

                    (*) moest ik niet getrouwd zijn.

                      ik en mijn lief eendje


                      Na ons erg geslaagd simultaan waterballet, wou Dukkie
                      kost wat kost een foto van ons tweeën. Ondertussen reeds
                      ontdekt in Ijsland en gekocht op Facebook.

                      het andere tuinvijvertje

                      In de eigenwijze tuin van Bart werd een nieuw tuinvijvertje aangelegd. Bart heeft wat besoignes over de kleur van het water (regenwater) maar, geloof me Bart, eer de planten en vooral de plantenwortels goed op dreef gekomen zijn met hun zuiverende werking moet je wel even geduld hebben. Stilstaand water heeft zo zijn eigen wetmatigheden: beperk daarom het aantal kakkende dieren, volle zon kan maar niet de ganse dag, rottend materiaal (behalve van de eigen waterplanten) liefst verwijderen en voorzie voldoende water- en oeverplanten.

                      Ik heb al vaak iets geschreven over onze zwemvijver die momenteel één jaartje oud is en nog steeds kraakhelder water bevat. Daar is -naast de zuivering door hydrofyten in een ruim bekken van lavasteentjes- vooral de constante circulatie (bewegend water blijft gezonder) en vermenging met zuurstof het geheim. Pottekes en zalfkes heb je hier echt niet voor nodig.

                      Maar ten huize Muggenbeet hebben we ook een gewoon ecologisch tuinvijvertje. Dit maakten we meteen toen ons huis gemetseld was, zo'n 16 jaar geleden. En ook daar is het water van prima kwaliteit ondanks dat het hier om stilstaand water gaat en er een vijftal uit de kluiten gewassen kermisgoudvissen in rondzwemmen.

                      Momenteel ziet dit vijvertje er zo uit:

                      Voor de zuivering van het water zorgen een grote kluit gele lis, een tiental pijlkruid, watermunt en een paar snoekkruid. Voor het beschaduwen van het water zorgen een spaanse aak, drietal waterlelies en een vloot eendenkroos dat tevens defosfateert. Voorts is er ter verfraaiing ook nog moerasboterbloem, wateraardbei en moerasandoorn. Op de oever staan varens, biezen, akeleiruiten, de gewone boterbloem, kattenstaart, berenklauw en smeerwortel. Deze vijver ligt in de halfschaduw maar er is voldoende zonlicht om mooie waterlelies te krijgen en alle kleuren (rood, groen, blauw) van waterjuffers te lokken en gelukkig te maken.

                      Vlakbij dit vijvertje staat een imposante mispel (gered vanop een bouwwerf), die momenteel weelderig bloemt en tientallen bijen zot maakt. Onder deze struik staat een groen tafeltje met twee stoelen. Als je me zoekt, kan je me hier vinden.

                      zondag, mei 11, 2008

                      11 mei

                      Het noorderterras deze morgen om 7.00 uur.

                      11 mei. Moederkesdag. Maar ook voor muggenbeet een bijzondere dag: 17 jaar geleden getrouwd en nog kinderloos ingetrokken in ons nieuw, zelfgebouwd huis op de schoterweg in Tessenderlo. Het is behoorlijk schrikken als mijn vrouw me er aan herinnert dat er alweer een jaartje is bijgekomen. De ouwe zak kan nu niet meer veraf zijn. Maar dat hadden jullie, als lezers, al wel véél langer door zeker?

                      En dan weten dat ik in al die tijd nog maar één keer vreemd ging. Dat is toch een prachtig resultaat! En moest ik die zotte avond me niet hebben laten verleiden, was er op mijn gang en wandel niks aan te merken geweest. Een voorbeeld voor alle andere mannen.

                      Wie a zegt moet ook b zeggen? Het was een zwoele avond. Mijn schoonbroer zocht nog iemand om zijn minivoetbalploeg te vervolledigen. Ik deed een ongecontroleerde pirouette op mijn linkerenkel en geraakte in de gips. 3 weken lang ging ik toen vreemd. Of kan jij normaal stappen met krukken?

                      donderdag, mei 08, 2008

                      een blote en frisse duik

                      meteen na het werk een frisse duik genomen

                      Zelfs in Zuid-Europa is het vandaag niet zo warm als hier. Na een hete dag op het werk wist ik meteen wat doen bij mijn thuiskomst. Alle kleren uit en een frisse duik genomen in het nog erg koude water van onze vijver. Het valt me op dat het water nog erg helder is. Wel wat bezonken stuifmeel en bladgroen maar geen algen en zeker niet de smurrie die in heel wat andere vijvers te vinden is. Het doet me een plezier dat het eigen ontwerp blijkbaar klopt en dat de biologische zuivering prima werkt.

                      woensdag, mei 07, 2008

                      mijn gedacht

                      Ik ben maar een simpele, nederige man maar ik vind dat wanneer iemand zijn grote behoefte gedaan heeft en hij laat aan de binnenkant van de pot een brede bruine 'voetafdruk' achter, dat hij dat verdorie zelf moet proper maken in plaats van mij op zo'n wansmakelijke manier welkom te heten. En dan zich anoniem snel uit de voeten maken. Lafaard! Viezerik!

                      Als ik wist wie het was... hij zou zijn beste dag niet gehad hebben.

                      willekeurige bloemen begin mei

                      Een negental willekeurige bloemen, vandaag gefotografeerd.

                      Het gaat met de huidige warmte zo snel in de tuin dat je wel dagelijks een collage van bloemen kan samenstellen. In de vooravond nog eens snel met mijn Powershot een dertigtal foto's genomen, waarvan u er hierboven een negental ziet.

                      (Linksboven te beginnen met de klok mee): de Italiaanse gevlekte aronskelk, de veronica gentianoides (ereprijs), de giftige gele regen, de geurende bodembedekker geranium macorrhizum die we ook massaal in de school hebben aangeplant, een geel-bruine iris aan de vijverrand, twee van de honderden trosbloemen van de blauwe regen die momenteel het halve huis opvrolijkt, de echte koekoeksbloem -één van mijn favoriete wilde bloemen-, een witte bloem die weldra zal transformeren naar een mispel en nog een mooie blauwe geranium (ik denk "himalayense" maar ben niet zeker).

                      Verveearth

                      Muggenbeet op Verveearth, printscreen.

                      Volgende slijmmail kwam er in mijn mailbox:

                      Ludo,

                      "Your blog MUGGENBEET caught our attention. I'm the founder of a recently launched startup for bloggers. We are searching the internet for the world's blogs by geography, and we found yours for Belgium. I would like to invite you to our site which plots the content of the internet on an interactive map of the world. VerveEarth is an entirely new way to surf the net. It shows spatial and geographic connections that a blog search engine could never reveal.

                      The site is http://www.verveearth.com/. Once on board, you can easily link your blog, update your location, and build a personalized internet world of content. Your blog is important to us because we see you have an active community of readers. If our vision resonates with you, please give us a mention or add our widget to your blog."

                      Nieuwe dingen zijn er om uit te proberen. Dus, schreef ik me in en plaatste de widget van hun beta-site op mijn blog. We zullen zien wat het geeft en als 't ons niet meer aanstaat, dan deleten we de boel. Ondertussen heb ik toch al een onbekende blog uit Mol ontdekt, dankzij Verveearth. Je vindt de widget (oranje Verve) in de rechterkolom.

                      maandag, mei 05, 2008

                      face- en penisbook


                        Labels: ,

                        zaterdag, mei 03, 2008

                        plant tegen genitale wratten

                        Het beneveld blad van de podophyllum.

                        De podophyllum is een prachtige bosplant met mooie witte bloemen die momenteel, verborgen onder het blad, in de knop staan. Wij hebben hem met succes als kuipplant in een schaduwhoekje van het terras staan. Met uitzondering van de vruchten zijn alle delen van de plant giftig. De stof podofyllotoxine wordt gebruikt tegen genitale wratten maar vooralsnog heb ik deze toepassing niet dienen aan te wenden. Ik waardeer de podophyllum vooral vanwege het aantrekkelijk blad (zie foto).

                        vrijdag, mei 02, 2008

                        ik zie toch goed?

                        printscreen bij Georgina, vreemd heel vreemd!!!

                        Ligt het nu aan mijn webbrowser, aan Blogger (Google) of heeft Georgina zitten prutsen aan haar commentscript? Uiteraard heb ik Blogger verwittigd van zoveel obsceniteit in de hoop dat de Blogger-technici snel zullen ingrijpen. Allé mensen, waar gaat dat naar toe?

                        Loes + papa = mug

                        Hopelijk vinden jullie het een beetje mooi.

                        De nieuwe header is het resultaat van een gelegenheidssamenwerking tussen mijn oudste dochter Loes en mezelf. Loes schilderde een kleurrijk, fantastisch insect op hout en de papa maakte er een foto van en zette haar werk een beetje naar zijn hand met Adobe elements. Het roze, voorlopig nog ongeschonden, achterwerk staat niet op het originele werk van Loes. Ineens stond het er op maar vraag me niet hoe dat kwam.

                        groene stroom

                        Het is bijna 6 jaar geleden dat wij, ten huize Muggenbeet, onze fotovoltaïsche cellen op het elektriciteitsnet aansloten. Op 18 mei 2002 rondde de firma AEC-SMT, in samenwerking met de leerlingen van Syntra, de werken af en zagen we onze teller voor het eerst achteruit draaien. Dat was toen een hele belevenis.

                        Vandaag staat op het digitaal groene-stroom-tellertje: 13.333 kWh of zo'n 2.225 kWh per jaar. Dit is de door onze zonnecellen geproduceerde groene stroom. KWh staat voor kilowattuur. Eén kWh is bvb. 200 spaarlampen van 5 watt die een uur branden.

                        Voor de mensen die vooral aan de centen denken: aan groenestroomcertificaten bracht ons (wij ressorteren onder de oude subsidieregeling) dit momenteel 78.000 Bfr. op of bijna 2.000 euro. Ongeveer het zelfde bedrag spaarden we uit op onze elektriciteitsfactuur doordat de teller ook achteruit telt als we meer produceren dan verbruiken. Dit betekent dat wij binnen twee jaar onze eigen investering terugbetaald hebben. En dat is geweldig goed nieuws.

                        Ook interessant: een zonne-tankstation in Hasselt.

                          onderzoek naar bedrijfsblogs

                          Misschien kregen jullie dezelfde vraag tot medewerking:

                          Geachte,

                          Ik maak mijn eindwerk over corporate blogs, en dan vooral in België (en Nederland). Om een beter zicht te kunnen krijgen op de impact en doelen van een corporate blog heb ik een korte vragenlijst opgesteld. Deze neemt echt niet veel tijd in beslag (max. 10min). Zou u zo vriendelijk willen zijn deze lijst in te vullen zodat ik ook een zicht kan krijgen op de mening van de persoonlijke blogger?

                          U vind de lijst hier.

                          mvg,
                          Riwke Vermeulen
                          Digitale en grafische media
                          Arteveldehogschool Gent