23 april 2015

kruipend zenegroen


zenegroen in bloei
tussen jonge lavas of maggiplant


22 april 2015

Cherokee Chief zet zich open


De Cornus florida 'Cherokee Chief' verandert met de dag,
de rode schutbladen passen bij de paarse tuinstoelen.
Ook genieten is het momenteel bij onze wilde appel,
ooit ergens ontsproten uit een weggegooid klokkenhuis
vervolgens verplant naar ons avondterras
en nu een wolk van roze bloemen.



20 april 2015

onder de lakens gebeurt het


Een koppeltje oranjetipje op een judaspenning. Liefjes naast mekaar. Links het vrouwtje en rechts een mannetje. Braaf zo. Tot je goed kijkt wat er onder 'de lakens' gebeurt: jawel, wel degelijk een paring. Normaliter zou zo'n oplettend duo nooit zoveel geduld hebben met mij als fotograaf, maar voor een naderende kodak het liefdesspel onderbreken, zo zot zijn ze nu ook weer niet.


18 april 2015

aankomst van specialletjes


Vandaag kwamen hier 2 van onze kleinere dagvlinders aan: een vrouwtje van het oranjetipje (links - het vrouwtje heeft niks oranje maar heeft wel de gemarmerde onderkant van het mannetje) en de voorjaarseditie van het landkaartje. Het oranjetipje landde op een judaspenning en het landkaartje werd door de jongste van het huis gevonden op een sneeuwspirea. 

Blinde bij op dotterbloem


plaats voor potten


Op het pleintje waar altijd de outdoor-pingpongtafel stond, hebben we nu onze verweerde ronde tafel met 5 stoelen geplaatst. De hierdoor ontstane lege hoeken hebben we aangekleed met nieuwe pottengroepen. Hoe meer groen, hoe liever. 

Na vruchteloos tweedehandse vorstvrije potten gezocht te hebben, zat er niets anders op dan nieuwe te kopen. Mét een gat in de bodem want een minivijver was niet meteen hetgeen ik voor ogen had. Voor de eerste maal heb ik de potgrond gemengd met bentoniet (klei) om eens te kijken of het enig verschil uitmaakt. In theorie wordt door bentoniet aan de grond toe te voegen "de vochthuishouding verbeterd", ook zouden er zo "minder voedingstoffen uitspoelen". 

Daar de potten bijna altijd in de zon staan, koos ik voor  zonminnende planten: Verbena bonariensis, Helenium 'Rubinzwerg', Erysimum 'Bowles Mauve' (muurbloem), Agastache foeniculum 'Black Adder' (dropplant), Linum perenne 'Saphir' (vlas), Tragopogon porrifolius (paarse morgenster) en Chrysanthemum x rubellum 'Clara Curtis. 


16 april 2015

juweeltje


Je hebt van die betoverende bloemen die gemaakt lijken om als broche op je jas te steken. Het Zeeuws knoopje heeft die charme bij uitstek en de bloemen van  Parrotiopsis jacquemontii (foto onder) ook wel wat. Ook deze pas geopende schutbladen met bloemknopjes (foto boven) zijn mijn inziens pure juweeltjes van de natuur. Ze behoren toe aan de Cornus florida (Cherokee Chief) en worden de komende weken nog een stuk groter.  Van ver zijn ze in deze fase nog onbeduidend maar van dichtbij valt hun schoonheid niet te negeren. Weinig edelsmeden die dit voor mekaar krijgen.



Haspengouw bij je thuis

krentenboompjes als achtergrond voor de gele pavia (Aesculus flava)
De wilde kers, de pruimelaars en onze perzikboom staan in bloei. Toch zijn het onze talrijke krentenboompjes (die ik ooit als bosplantsoen aanschafte) die hier het gevoel geven in de fruitstreek te vertoeven. Liefhebbers van bloesems, ook die met een bescheiden tuin, kunnen niet om het krentenboompje heen. Ooit schreef ik het al ergens: wie met een ecologische tuin wil starten, schaft zich een appelboom, een teil met water, een gele kornoelje en een krentenboom aan. Een onfeilbaar startpakket van pakweg 15 euro.

bloemen tellen is onbegonnen werk
Als de bloemblaadjes afvallen is het feest niet over. Net zoals bij het 'grote fruit' schenkt ook de Amelanchier ons (en de vogels) lekkere vruchten. Als de kleine bessen rijp zijn - ze zijn dan donkerrood/paars gekleurd -smaken ze naar een mix van appeltjes en bosbessen. Ik eet ze recht van de boom maar omdat het er zo veel zijn mogen de merels, duiven e.a. mee-eten tot ze bijna ontploffen. Confituur of moes heb ik er nog niet van gemaakt maar het kan niet anders dan dat dat begeerlijk smeersel oplevert.

nu in bloei, in het najaar lekkere vruchten
In de herfst speelt het krentenboompje haar laatste troef uit en wat voor één! De verkleuring van de bladeren behoort tot de mooiere in onze tuin en hiermee zijn prachtige combinaties mogelijk. Aan de zwemvijver heb ik zo voor een groep krentenboompjes een gele pavia (net zoals het krentenboompje van Amerikaanse origine) aangeplant. Deze verkleurt knaloranje en dat levert tesamen een warme, kleurrijke hoek op. Wie zijn tuin ecologisch beheert en behoedzaam schoffelt of wiedt, ontdekt hier en daar jonge krentenboompjes. Ook dat is meegenomen.

Nog een tip in dit verband: als je een appel eet, gooi het klokkenhuis dan altijd weg in je tuin. Ik heb zo al een heleboel wilde appelboompjes verkregen. De grootste ervan is toch al 2 meter.


15 april 2015

dat verrast me

winterkoning © ludo rutten

Ik ken de winterkoning vooral van zijn nestbouw in onze fietsenstalling of het tuinhuis waar hij soms een leeg plantenpotje of houten kistje uitkiest om voor het nageslacht te zorgen. Voorts ken ik hem/haar ook van zijn tik-tik-tik-geroep (op automatisch vuurgeweergewijze) dat soms zo luid en zo aanhoudend is dat het bijna op mijn zenuwen werkt. Maar deze morgen verraste de winterkoning me. 

Vanop de top van een boom, beschenen door de ochtendzon, zong hij een verbazend knap lied. Zo mooi dat ik eerst niet geloofde dat het een winterkoning was. Er schuilt duidelijk een grotere zanger in dat vogeltje dan ik voor mogelijk hield. Ook de zwartkop is sinds zondag terug in de tuin en ze zijn met een groepje. Het verschil met of zonder zwartkoppen is hier echt heel goed te horen. Samen met de zanglijster en de vele merels is de zwartkop de mooiste zanger van onze tuin. 


12 april 2015

庭の夕日



de karrenwielbeslagsiertuin

De kans dat de karrenwielbeslagsiertuin in de Vlaamse of Hollandse groene-vingers-middens ooit een begrip wordt, zoals de vierkantemeter-moestuin,  is quasi onbestaande. En dat is een beetje ook de bedoeling, afwijken van de grote hoop is altijd een karaktertrek geweest. Als iedereen timmert aan een vierkante bak, kies ik voor een cirkel. Als de 1 m²-moestuintjes de modegril zijn, maak ik er eentje van (r x r x Pi) 1,76 m2. In plaats van sla, munt en worteltjes ga ik voor sierlijke vaste planten. De karrenwielbeslagsiertuin dus, op dit moment nul zoekresultaten met Google.


Er is ooit een tijd geweest dat er met paard en kar gewroet werd. Onder die karren stonden grote houten wielen die met een gietijzeren of smeedstalen beslag verstevigd werden. In mijn kinderjaren heeft mijn vader ooit zo'n karrenwiel met as gekocht en deze in de grond gebetonneerd waarmee wij onze eigen paardenmolen hadden. Later werd dit wiel tegen 2 bomen geplaatst, rood-zwart geverfd, en in die tijd was dat een fraai tuinornament. Je kon er ook Pelargoniums aan ophangen. Behalve in Bokrijk-achtige musea is het hout op de meeste plekken intussen weggerot en schiet in het beste geval enkel het ijzeren beslag nog over. Hier stond het al decennialang roest te vergaren, tot gisteren, toen een afstervend stukje hersenen me het concept van de karrenwielbeslagsiertuin schonk. Iets in mij zegt dat ik er geen patent hoef op te nemen.




Met wat overschot betonklinkers, 3 kasseien, een arm kleiklinkers en het beslag creëerde ik dus mijn eigenste cirkelvormig - 1,76m² -siertuintje, onder de schaduwwerpende kastanjebomen. De ronde vorm voelt er logisch aan wat van een vierkante bak niet kan gezegd worden. De grond was verdicht dus deze werd los gespit en vermengd met goede potgrond.

Aan de koude windzijde plantte ik 3 Deutzia 'Kalmiiflora', net als onze boerenjasmijnen mooie, lichtgevende heesters als ze in bloei staan. Voor deze laagblijvende heesters zette ik een wat ongebruikelijk ensemble: 5 Anemonopsis macrophylla, 3 Uvularia grandiflora, 3 Persicaria amplexicaulis 'High Society', 3 Cimicifuga racemosa 'Atropurpurea' en nog wat Geranium (gescheurde stukken) uit de eigen tuin. Succes is niet verzekerd maar dat maakt het net spannend. In een latere fase wordt ook de buitenrand wat verfraaid, misschien met bekoorlijke vergeet-mij-nietjes.

Vergeet-mij-niet, hoezeer de karrenwielbeslagsiertuin er ook om smeekt, ik vrees ervoor. Of wacht eens. Als ik nu eens rondstrooi dat zo'n ijzeren ring voor magische groeikrachten zorgt en stress en -waarom niet- ook rugklachten en nierstenen geneest ....