lezen en leren

Nieuwe gids aangeschaft

Een gekregen boekenbon ruilde ik zopas in voor een libellengids. Hij moest besteld worden maar was snel binnen. Ik sta versteld van de kwaliteit van deze uitgave. Een stevige hardcover, prachtige tekeningen en verhelderende bijhorende teksten! De bedoeling mag duidelijk zijn: de wereld van de libellen - ingedeeld in waterjuffers en echte libellen - verkennen en een juiste determinatie vergemakkelijken. Het zit hem soms in de details maar als je deze kent, wordt het zoveel eenvoudiger. Ik maak nog fouten, heb ik recent gemerkt. Een vrouwtje bruinrode of steenrode heidelibel bijvoorbeeld. Daar kan ik niet goed tegen.

Het begint bij kennis: je moet eerst weten welke soorten er allemaal bestaan en of ze hier voorkomen of niet en die informatie vind ik nog steeds het liefst, lekker ouderwets, in een boek. Op fora wordt nogal te snel gekozen voor de gemakkelijkheidsoplossing: men neme een foto, gooit ze in de groep en vraagt 'welke bloem of libel is dit?'. Schaf je toch eerst een goed boek aan, denk ik dan. Pluis het zelf eens uit, zo leer je het meest. Lezen is leren. Kijken is ontdekken. En als er veel prentjes in staan, is het nog best ontspannend ook.

mijn jongste telg

Zijprofiel met fronten van lades

Met de lades van een afgedankte bureau ben ik de afgelopen dagen aan de slag gegaan om nog eens iets creatiefs te doen. Alle schuiven werden aan mekaar gezet en het nieuwe meubel werd van handvaten, een stevige bodemplank en een dak voorzien. Doordat ik een heel gemakkelijke vrouw heb, mocht ik deze lege toren naast de garagepoort aan de voorgevel vastboren waarna het opvulwerk kon beginnen. 2 volle dagen was ik er zoet mee, niet omdat het technisch zo moeilijk was maar wel omdat ik élk detail juist wou hebben. Niet het zoveelste 'insectenhotel' zoals er 13 in een dozijn zijn maar iets dat mijn eigen stempel draagt. Zoals mijn vrouw zei: 'de mensen gaan denken dat ge niet juist bent'. Wel, ik denk dat dat mijn stijl is. Stijl, ik bedoel eigenlijk mijn manier van doen.

Het insectenbordeel -hotel klinkt me te saai- heeft vele kamers. In volgende fotomontage toon ik enkele details en superdetails maar we beginnen en eindigen met het globale eindresultaat. Ik heb me geamuseerd en tegelijk werden heel wat spullen uit het verdomhoekje gehaald. In hoeverre alles weerbestendig is, moet nog blijken maar de gevoelige prullaria werden uit voorzorg vast gelijmd. De bamboe, dat was eigen oogst vandaar de groene schijn.

gerecycleerde schuiven als structuur

 

 

Met de oudste dochter erbij

tuinieren met respect

Enkele weken geleden registreerde ik onze tuin op de campagnewebsite www.2020pesticidevrij.nu. Onze 31 are of 3100 m² maakt zo deel uit van de "grootste pesticidevrije tuin van Europa" die vandaag toch al zo'n 1474 voetbalvelden groot is (zie printscreen onder). Onder al de registreerders werden 500 tuiniers beloond met een gloednieuw tuinbordje. Zonet stak de postbode dit knap bordje in onze brievenbus, waarvoor dank VELT. We zullen een opvallende plek in de tuin zoeken om het op te hangen. Vergif is nergens goed voor, hoe sneller het van de winkelrekken verdwijnt, hoe beter!

(Het bordje is ook te koop in de VELT-winkel.)

groot koolwitje

Sinds enkele dagen zitten er enkele grote koolwitjes op de vlinderstruiken. Ik had het eerst niet in de gaten want tussen al die citroenvlinders vielen ze niet op. Zowat dezelfde grootte en dezelfde kleuren, vandaar. Tot dit vrouwtje op het toneel verscheen. Die zwarte bollen, daar kan je niet naast kijken. 

Gandhi op de fiets

Of hij het leuk vindt?

Een lach spreekt boekdelen.

(Ja, je hebt het al begrepen: de dochter is terug.)

vakantie-werk

Nog één laag supperdekkende verf 'warm-wit' moet er tegenaan en dan zit mijn grootste vakantiejob erop. Al 10 jaar wacht de jongste -naar eigen zeggen- op de verfraaiing van haar slaapkamer en ik bleef maar uitstellen. Niet dat ik er nu veel zin in had maar beloofd is beloofd: deze grote vakantie zou het gebeuren. Zelf had ze het papier afgetrokken en het verfwerk was voor mij. Alle bestaande verfkleuren, zijnde blauw, groen, wit en rood moesten weg. Gewoon wit, warm-wit. Alles: muren en plafond. Dat is haar wens.

Ik ben al goed opgeschoten al viel het niet overal goed mee. De rode afwasbare verf rond de Veluxen bleef er maar doorkomen en na 3 lagen primer denk ik met de eindlaag de klus te kunnen klaren. Zoals dat met mij gaat, werd er ook nu weer meer geverfd dan nodig was. De intentie is heel proper werken, maar elk druppeltje gesmos blijft plakken. Dus een extra halve dag gespat en gespets wegwerken moet ik ook nu weer toch tellen. Het eindresultaat zal een enorme verbetering zijn, al is een beetje liefde voor wabi-sabi, bij al wat ik uitricht, een zegen voor de gemoedsrust. Mijn naasten kunnen ermee leven.

zeldzame gast

citroenpendelzweefvlieg

Tijdens de vakantie heb ik de mogelijkheid om tientallen keren door de tuin te lopen op zoek naar insecten, je weet nooit dat je eens iets bijzonders ziet. De citroenpendelzweefvlieg van gisteren viel me op, heel mooi en nooit eerder hier gezien. Denk niet dat ik de naam zo maar ken, het vraagt wel wat opzoekingswerk eer ik weet wat voor beestje er nu weer in de bloemen hangt. Maar dat is net een deel van het plezier. Dat gold ook voor volgend vrouwtje:

Een uitdaging! Deze libel zat in de voortuin, zelfs niet in de buurt van de vijver. Het silhouet brengt me bij de heidelibellen. Geen band of gele vlek in de vleugels (hoe jammer!) en ook geen zwervende heidelibel (blauwe ogen) want die kreeg ik eerder voor de lens. Geel in de poten, dus geen bloedrode heidelibel. Schieten nog over: een bruinrode heidelibel of een steenrode heidelibel. Dan is het 'de snor' die uitsluitsel kan geven maar mijn foto's brengen mij geen soelaas. Met behulp van waarnemingen.be  (d.d. 6/8/2016) is er uitsluitsel: een bruinrode heidelibel. "De legschede staat niet loodrecht en er is geen snor langs de oogrand".

Het moet niet altijd bijzonder zijn. Twee minzame hommels
op een kogeldistel kunnen me ook bekoren.
(Mijn nagels zijn intussen geknipt)

hoe het rietje uitgevonden werd

landkaartje slurpend aan koninginnenkruid

(Eupatorium cannabinum)

parende oranje zandoogjes

Veel te heet voor mij. Tot veel activiteit ben ik thans niet te bewegen. Er zijn er die daar minder last van hebben. Vlakbij de veldkapel, onder het oog van Maria, vond ik zonet een parend koppeltje oranje zandoogjes. Dit tafereel doet me wat denken aan de avonturen rond de basiliek van Scherpenheuvel. Vroeger, op 1 mei, trokken honderden jongeren te voet naar Scherpenheuvel. Sommigen gingen de basiliek binnen, enkelen deden de kruisweg maar anderen lagen dan weer in hun meegesleurde slaapzak te rampetampen met het liefje. Nooit heb ik Maria een teken weten geven dat dit niet oké was. Ook nu niet.

Hemerocallis 'Frans Hals'

een plotse verschijning

vergeten 

dat je hem 

daar en eigenhandig

geplant hebt

blauwe breedscheenjuffer

Tijdens mijn zoektocht naar vlinders merkte ik een wat aparte waterjuffer op. Hij week af van de vertrouwde azuurwaterjuffers, lantaarntjes en houtpantserjuffers. Ik had het idee dat dit wel eens zo'n breedscheenjuffer zou kunnen zijn waar ik over gelezen had. Een foto zou handig zijn voor de determinatie. Ik kreeg het beestje aan de waterrand redelijk goed op foto en nu kon de vergelijking met foto's op het internet en de info over de uiterlijke kenmerken beginnen.

Het is een vrouwtje, dat zie je aan de legboor. De schenen van de middenste en de achterste poten zijn duidelijk verbreed en er loopt een lange zwarte lijn over de poten. De ogen staan ver uit mekaar. Op het borststuk lopen 2 lijnen dichtbij mekaar. Het pterostigma (vlekje in de vleugels) is oker tot bruin gekleurd. De kleur van het achterlijf zou eerder wit moeten zijn maar een blauw-naar-oranje versie bestaat ook. En de blauwe breedscheenjuffer (er komt hier maar één soort voor, oef!) verschijnt ook aan tuinvijvers en zuurstofrijk water.

De determinatie is nog niet bevestigd door iemand met meer 'ervaring' dan ik maar ik ben er quasi zeker van dat het een vrouwtje blauwe breedscheenjuffer is. Waarmee  er een nieuwe soort - geen spectaculaire maar moet dat? - in onze tuin is opgedoken. Zo'n kleine dingen kunnen me tevreden stemmen.

(update: werd intussen op waarnemingen.be bevestigd als correcte determinatie)

fladderende jugendstil

distelvlinder op vlinderstruik

 Jammer dat ik de distelvlinders nog zo weinig zie in onze tuin. Deze morgen vond ik welgeteld één exemplaar in de vlinderstruiken. Wat ik zo bijzonder fraai vind aan de distelvlinders is de onderkant van de achtervleugels. Veel verfijnder dan de bovenzijde. Ik ben er zeker van dat iemand als Gustav Klimt, de bekende schilder van de Wiener Secession, inspiratie vond bij de figuren en het kleurenpalet op de vlindervleugels. Voor een échte Klimt heb ik geen geld maar de kleine schilderijtjes vliegen hier zo maar in 't rond, zullen we maar zeggen.

detail onderzijde distelvlinder

fasciatie

dagpauwoog op Veronicastrum virginicum 'Fascination'

Neen, geen schrijffout in de titel. Fasciatie niet fascinatie.  Al zou je er natuurlijk de kluts bij kwijtraken als de fasciatie zich voordoet bij een Veronicastrum virginicum 'Fascination'. Fasciatie is een verschijnsel dat we best omschrijven als 'bandvorming'. Ik kende deze gril van de natuur reeds van de bandwilg, de Salix sachalinensis 'Sekka'. Deze wilg is met de tijd verdwenen uit de tuin maar in de grote groep Veronicastrum aan de veldkapel is het verschijnsel elk jaar in meerdere variaties terug te vinden.

De normale bloemaren zie je op de achtergrond. De bloem mét fasciatie op de voorgrond. Als deze Veronicastrum nog een beetje wil oefenen, kan hij mee naar een rockfestival.

vleermuis in huis

Vrienden van mijn zoon hebben gisteren een vleermuis in onze living gevangen. Hoe hij daar terechtgekomen is, weet niemand. Helaas, .... het was geen echte vleermuis maar een Pokemon-vleermuis.

Voor de precieze determinatie ben ik te rade gegaan bij de zoon die alles van Pokemon kent. Als kind was hij daar heel veel mee bezig. Het betreft Zubat, een vliegende Pokemon zonder ogen en neus en daarom vertrouwend op zijn geavanceerde radarsysteem. Zubat evolueert naar Golbat. Voor zover ik heb kunnen constateren, kakt het ding ook niet in huis. Een propere Pokemon dus.

af en toe bewolkt

wolkenspel in zwemvijver

met witte waterlelie

beestjes zijn kunstenaars

Dit is wat rest van een magnoliablad 

na ettelijke maaltijden van beestjes 

waarvan ik de naam schuldig moet blijven.

Niet meteen hetgeen plantenfetisjisten

willen zien maar ik probeer er toch

het kunstzinnige van in te zien.

Best knap,

wie doet het hen na?

vandaag in de tuin

de nieuwe Hemerocallis 'Rajah'

Het was zondag en ik had zin om wat te werken in de tuin. Dat was best aangenaam want er waren veel vlinders zodat ik heel wat te bekijken had. Ik zag verschillende koppels citroenvlinders en dagpauwogen. Twee gasten die ik maar af en toe bespeur waren ook van de partij: een afgesleten kleine vos en een bruin zandoogje. De vlinderstruiken, de Veronicastrum en de grote kattenstaart zijn bijzonder geliefd. 

de kleine vos

Vandaag heb ik nog enkele gaten die overbleven na de grondige remake van de tuin opgevuld. Daar waar in eerste instantie lupines geplant werden, zette ik nu 'Cerise Queen', een rode vorm van het duizendblad. Tussen de dropplanten kreeg een oranje daglelie zijn plaatsje, met name de Hemerocallis 'Rajah'. De 6 Echinacea purpurea kregen er 3 soortgenoten bij. De voortuin is hiermee goed gevuld en een ware speeltuin voor vlinders en andere insecten. 

duizendblad 'Cerise Queen'

In de achtertuin waar 2 grote zones recent een volledig andere look kregen, waren ook nog wat lege plekken die best aangekleed mochten worden. Het kale kastanjen hek kreeg een rood-oranje Campsis, de 'Madame Galen', als gast. Mijn vader heeft al jaren een oranje vorm in zijn tuin en hij doet het uitstekend. Hopelijk krijg ik mijn exemplaar ook zo mooi op dreef. De bloemenborder vlakbij de zwemvijver werd nog aangevuld met een vlinderstruik, de Buddleja davidii 'Wisteria  Lane', een nieuwe selectie waarvan er nog maar een beperkt aantal op de Belgische markt zijn gebracht. 

Bruin zandoogje op Veronicastrum

Aan de rand van deze bloemenborder werd ook nog een augurkenstruik geplant. Een tweede introductiepoging. Ik ben nogal weg van de gele bloemen die er in komen en ik lees ook dat de pulpachtige inhoud van de blauwgrijze bonen eetbaar is. In de allernieuwste zone, die pas vorige week vorm kreeg met een Stewartia als blikvanger, heb ik de groep daglelies herschikt zodat er ruimte vrijkwam voor een smalbladige Rhododendron, de 'Graziella'. Hij lijkt op een reuzehelleborus en hij zou het op de wat zuurdere grond prima moeten doen. Als bodembedekker werden er wat extra lievevrouwebedstro's tussen gezet. Alles werd goed bewaterd en als er nu nog eens een mooi onweer zou willen uitbarsten dan hebben de plantjes een prima start.