de geboorte van een papaver

Openbarstende papaver na wat motregen. © Ludo Rutten

platbuik, het fotomodel.

Dat heb ik nog niet vaak meegemaakt. Een echte libel - vrouwtje platbuik - die zich gewillig laat fotograferen. Soms wegvliegend maar steeds weer landend op de Buddleia alternifolia 'Unique'. De bezoekers thuis genoten er ook van. Zij waren nogal euforisch over de mooie kleuren. Ja, dit vrouwtje mag gezien worden.

En van heel kortbij lukte ook ....

© Ludo Rutten 

jonge mussen

De groep huismussen die al jarenlang onze tuin opvrolijkt, heeft voor nakomelingen gezorgd. Twee ervan zaten vorige avond in de zon, vlakbij het vensterraam. Af en toe kwam de moeder met wat lekkers aangevlogen. Ook van de pimpelmezen en koolmezen heb ik reeds juvenielen gezien. Als ik soms die groepen kraaien, kauwen, eksters, gaaien en eekhoorns bezig zie, vraag ik me af of er één vogeltje is dat het gaat overleven. Zo te zien, wel.

jonge huismus

nieuwigheden

Geen tien minuten stond deze nieuwe nagelkruid in de tuin of er was al hommelbezoek. Elke bloem werd aangedaan en dan weet je dat je aankoop de moeite waard is. Dit gele nagelkruid met oranje rand is de Geum coccineum 'Tequila Sunrise'. Ook plezant om vandaag te ontdekken was het boterbloempje, een geel nachtvlindertje uit de spannerfamilie. Het is een nieuwe soort voor onze tuin. De boterbloempjes (Pseudopanthera macularia) vliegen jaarlijks in één generatie met een piek in mei/juni. Hier landde hij in het robertskruid.

Naast het kleine beukenbos kreeg een treurige hoek een grondige remake. Het met stammen afgebakende plantenvak werd gevuld met een grote groep sierrabarber, een nieuwe zonnekroon (Silphium perfoliatum) en de reeds aanwezige Rodgersia's mochten blijven. De rechterzijde werd aangekleed met duinrozen, een botanische soort die -naar ik kan lezen- zeldzaam aan het worden is. Ter linkerzijde timmerde ik een zitbank in mekaar, want zitten (of liggen) blijft één van de allerbelangrijkste bezigheden in de tuin.

Deze Geum (Totally Tangerine) werd enkele weken geleden ook aangeschaft (9 stuks). Tussen de blauwe boshyacinthen staan ze beeldig. Ik vind nagelkruid een interessante familie. Het knikkend nagelkruid blijft één van mijn favorieten. Deze soort overleeft hier toch al verscheidene jaren in een zinken kuip met modder.

Geum 'Totally Tangerine'

ze komt op

schattig

Eekhoorns zie je hier regelmatig. Maar dat rossig ding in de klimroos 

valt wel heel erg klein uit. Toch even poolshoogte gaan nemen....

en kijk hoe schattig! Een bosmuis! 

Eén van de predatoren van de bosmuis is de bosuil.

Laat dat net de vogel zijn die ik gisteren, vanuit mijn bedstede,

hoorde roepen. Laat je niet verschalken muisje!

catalpaknotsen

Dankzij mijn broer en zijn zoon belanden deze te gekke catalpa-knotsen niet in een houtkachel of op het containerpark maar werden ze voor mij opzijgelegd. Meer dan 20 jaar werd hun Catalpa ingesnoeid waardoor de uiteindes echte natuurkunstwerken vol bulten en holtes zijn geworden. Met zo'n unieke gift ben ik uiteraard heel blij. Sommige zijn zo mooi dat ze zelfs in de living een plek verdienen. 

Moet kunnen, de vrouw stribbelde niet tegen.

Acer palmatum dissectum 'Garnet'

Een magnolia, een bloemkornoelje en 3 Viburnums werden gisteren met de spade gerooid en klaargelegd om te verhakselen. De schade van de 4 maanden droogte en superhete temperaturen wordt opgeruimd en intussen wordt de vrije ruimte opnieuw maar 'anders' aangelegd. Niet alles gaat de volle grond in want intussen heeft de ervaring geleerd dat een grote pot vaak soelaas biedt voor de kwijnende planten. Mijn laatste aanschaf is deze Japanse esdoorn, de 'Garnet', en hij staat momenteel in de halfschaduw aan het terras. Ik had er al lang een oogje op. 

De bladeren van de 'Garnet' zijn een kunstwerkje van de natuur.

5 van dichtbij

foto 1: Magnolia 'Susan'

foto 2 : Cydonia oblonga (kweepeer)

foto 3: Cornus nuttallii

foto 4: Stephanandra Tanakae

foto 5: Cirsium rivulare 'Atropurpureum'

jong blad

Van onze collectie kastanjes is de gele kastanje zonder twijfel deze met de mooiste herfstkleur.

Deze Aesculus flava heeft ook een prachtige verrassing als de knoppen openbarsten:

mooie generfde bladeren en toortsvormige bloemen. Nog een belangrijk voordeel: 

de kastanjemineermotten die onze wilde kastanjes ontfraaien, zijn niet geïnteresseerd in deze

gele kastanje.

vakantiewerk

De paasvakantie werd hier gebruikt voor het verwijderen van de zomerschade en het opnieuw aanleggen van een aantal hoeken van de tuin. Door het wegvallen van een grote inheemse vogelkers komen vele vierkante meters plots in de volle zon te liggen. Drie oude azalea's, ooit nog aangeplant door mijn wijlen schoonvader, gaven ook de geest en de vrijgekomen ruimte kreeg een facelift. Het lijkt me een winsituatie voor vlinders en insecten en zelf ben ik er ook tevreden over. Schade is niet prettig maar het creëert voor plantenliefhebbers nieuwe mogelijkheden.

Zuidgerichte zone onder de vogelkers. Tussen alles wat blijven kon, aanplant van Euphorbia polychroma, Viola labradorica, Hemerocallis, Malus 'Sentinel'; Sedum spurium, Veronicastrum sibericum, Phlox paniculata 'White Admiral', Achillea ptarmica 'The Pearl', Hesperis matronalis en Lychnis chalcedonica (brandende liefde).

Een tuinbeeld dat we al ergens staan hadden kreeg een meer prominente plaats tussen de Euphorbia, Veronicastrum en Viola. In de pot komt nog een kleurig plantje. Tussen alle planten werd voorzichtig eigengemaakt haksel gelegd. Hiermee hoop ik dat de bodem minder snel uitdroogt.

De zone van de Azalea's ligt in de halfschaduw en de grond is er wat minder droog. De Azalea's werden vervangen door 3 Deutzia's - een voor mij onbekende nieuwe hybride - en tussenin staan nu Helleborus orientalis, wilde judaspenning, Ligularia dentata 'Othello', Aceriphyllum rossii, Smilacina racemosa (valse salomonszegel), Achillea filipendulina en een grotere groep nagelkruid (Totally Tangerine en Mai Tai). Centraal kan de Acer triflorum blijven staan want hij heeft niet geweten van de voorbije vier maanden durende droogte.

het fluwijn

waarschuwingslicht milieuverontreiniging bleef branden, openen van motorkap bracht duidelijkheid

Ik heb het beest niet gezien maar alles wijst erop dat een steenmarter heeft geknabbeld aan een kabel van onze auto. Ook de bekleding van de motorkap heeft vraatsporen. We maken er geen drama van maar zonder (kleine) omnium zullen we de kosten wel zelf moeten ophoesten. De man van de verzekering wist me te vertellen dat dergelijke schade tegenwoordig vaak voorkomt, zelfs meer dan één keer bij dezelfde wagen.

De overheid en milieuverenigingen hebben een speciale website opgericht omtrent steenmarters en hun verblijf in huizen en auto's. De beste oplossing blijft de wagen in de garage parkeren maar - zoals op zovele plekken zeker - is er in onze garage geen plek meer voor de auto. Marterbestendige kabelgoten kunnen ook.

In tegenstelling tot de 5-dradige kabel, blijft de liefde voor de dieren intact. Wordt vervolgd.

trompe-l'oeil

Tafereel met goudwindes aan zwemvijver

Hier hoort een kort verhaal bij.

Rechts van de stapstenen is de moeraszone.

Hierin legde de bruine kikkers hun kikkerdril.

Intussen zwemmen er honderden kikkervisjes (dikkopjes).

Via de gleuven van de stapstenen migreren deze naar de grote vijver.

De goudwindes hebben dit in de mot,

wachten ze op vlakbij de gleuven

en beschouwen ze als een lekkere hap.

Om deze reden schep ik steeds enkele emmers met kikkervisjes uit het moeras

en laat ze los in onze visvrije waterleliepoel. In de gereflecteerde pot,
die voor verwarring zorgt op de foto, groeit de echte koekoeksbloem.

gewone rookwants

Het is altijd prettig om een nieuw beest in je tuin te kunnen vinden.

Zonet vond ik 3 kleine wantsen op het bijenhotel.

Opzoekwerk bracht me bij de gewone rookwants.

ze blijven komen

De zwartkoppen blijven op de kardinaalsmuts afkomen. 

Ze speuren inderdaad naar de zwarte bladluizen 

die in de opgekrulde bladeren zitten.  Dat geeft ons hier, 

vanachter het venster, mooie kansen om ze te fotograferen.

Het ietwat onscherpe beeld door de dubbele beglazing

en de te kleine sensor van mijn Fujifilm (24-1000mm)

nemen we er graag bij.

oranjetipje

Eén van de schattigste voorjaarsvlinders die hier opduiken zijn de oranjetipjes. Hier zitten ze vaak op judaspenning maar voorlopig zijn deze nog niet aan het bloeien. Op nattere grond dan de onze vind je ze op de pinksterbloemen. Naast het oranje tipje bij het mannetje vind ik ook de onderkant van de vleugels bijzonder evenals het 'kapsel' en de 'pelskraag'van de vlinder. Gisteren lukte het me een mannetje dicht te benaderen en er een foto van de te maken toen hij even pauzeerde op een ontluikend blad van de gele kastanje.

Update 6/4/19: terwijl in de achtertuin 2 mannetjes mekaar (verkeerdelijk?) het hof maken, zit er in de voortuin een vrouwtje op Spirea.

oranjetip vrouwtje

zwartkoppen

vrouwtje zwartkop

Vier zwartkoppen hangen vandaag rond vlakbij het huis. Ze speuren in een kardinaalsmuts naar iets maar ik ben niet zeker naar wat. Er zit wel wat zwarte bladluis in, misschien is het dat. Zwartkoppen zijn trekvogels. Even na de tjiftjaffen arriveren ze hier. Ze zitten al enkele jaren in onze tuin waarin ze mooie liederen zingen en telkens met succes een nest uitbroeden. Voortgaand op het geluid kan je dan de jongen vinden. Ze zitten soms netjes op een rij in een boom te wachten op het eten dat wordt aangebracht.

mannetje zwartkop (2x)