11 april 2024

Schilderij

'Looise Lucht'



Het had gekund.... het is evenwel een foto van de oostelijke lucht die ik deze morgen te zien kreeg na het openen van de achterdeur. Om 6.55 uur om precies te zijn. Ook deze keer leken de tekeningen van de wolken op de golfslag in de zee. Ik kan daar nog steeds over verwonderd zijn.


Gekke vlinder

 


Wat een gekke vlinder is dat? Die vliegt zo raar! Na de landing begreep ik waarom: het was een parend koppeltje. Het eerste geaderd witje dat ik dit jaar waarnam, waren er meten twee tegelijk. Zittend en vliegend: wat een acrobatie! Doe het maar eens: in copula fladderen in de lucht. 


10 april 2024

Bastaardrupsen

 


Ik betwijfel of er dit jaar kruisbessentaart zal gebakken worden. Onze kruisbessen -of kronselen gelijk wij ze noemen- hebben hongerige gasten op bezoek. Ik ken ze ondertussen al: het zijn de bastaardrupsen van de bessenbladwesp. Neen, vlinders zitten er voor niks tussen. Daar we hier zowel planten- als dierenliefhebbers zijn, stelt zich de vraag: wat nu? We gaan niet ingrijpen. We gaan deze keer de natuur zijn gang laten gaan, de kruisbessen overleven het wel.

(Extra: hier vonden we een andere bastaardrups.)

9 april 2024

Noorse esdoorn

 


Een rode zaailing van de Noorse esdoorn is hier intussen uitgegroeid tot een grote boom. Onlangs bevrijdde ik hem van een ingroeiende klimop. Momenteel staat hij in bloei met duizenden gele, opstaande bloempjes. Het is een enorme verschijning. Net als de inheemse vogelkers (Prunus padus) met zijn schitterende en welriekende bloei toont de Noorse esdoorn aan dat je 't allemaal niet te ver moet gaan zoeken als je op zoek bent naar een overweldigende bloeiwijze. De 'helikoptertjes' zoals we de ronddraaiende vallende zaden hier noemen, kiemen behoorlijk goed. Bij de ontluikende jonge boompjes kan je de meest rode eruit pikken en opkweken. Zo deed ik het 25 jaar geleden en wat ben ik er nu blij mee!

De Noorse esdoorn aan onze bosrand


8 april 2024

Ecotuindagen 2024 - België en Nederland

 Je bent welkom. 't Is nog even maar de tijd vliegt.




6 april 2024

Nieuwe tuinbewoner

 We zijn weer blij met een dode mus, zullen sommigen zeggen maar toch: het is de eerste maal dat we een koppeltje witte kwikstaart in onze tuin hebben. Het lijkt er sterk op dat ze ergens een nestje gebouwd hebben. Dit vogeltje is ook een trekvogel, las ik zonet. In de winter vliegt hij via Spanje naar Marokko en in het voorjaar komt hij terug. Zonet trok ik enkele foto's vanuit ons salon, door het grote raam richting voortuin. Hij of zij poseert gewillig op een tak van een haagbeuk.




3 april 2024

Onklopbaar

 Wie prachtige en welriekende bloesems wilt, moet het niet te ver gaan zoeken en zich al helemaal niet blauw betalen: de inheemse vogelkers is onklopbaar (Prunus padus). Als bosplantsoen te koop aan zo'n 1,5 tot 2 euro.


Als je er eentje groot trekt, dan vind je her en der zaailingen waarmee je aan de slag kan of cadeau kunt doen aan vrienden. En ja, ook voor de vogels, vlinders en bijen is het een heel interessante plant.




31 maart 2024

Fijne Pasen!

 


Gisteren op uitnodiging Iftar gevierd in Hasselt, samen met Palestijnse moslims. Vandaag feesten we met de eigen familie. De appelbloesems (e.a.) kleuren de tuin. De wereld kan mooi zijn maar dan zonder machtswellust, egoïsme-hebzucht en psychopaten. We blijven erin geloven. Fijne Pasen voor iedereen!


26 maart 2024

Parrotiopsis jacquemontiana

 Een specialletje maar hij doet het hier goed en zorgeloos: de Parrotiopsis jacquemontiana. Een Nederlands naam is me onbekend maar letterlijk vertaald, de schijnparrotia. Lid van de toverhazelaarfamilie. Hij bloeit dit jaar bijzonder bloemrijk. Zoals je kan zien, dragen de witte schutbladen bijzonder bij tot zijn uitstraling, zoals we dat ook kennen bij de vaantjesboom (Davidia) en de bloemkornoeljes.


Van dichterbij zien de bloemen er zo uit:

Parrotiopsis jacquemontiana
gelukkig zijn niet alle Latijnse benamingen zo moeilijk.



23 maart 2024

In bloei

 Momenteel in bloei: Camellia japonica, Chaenomeles rood, Sieramandel Rosea Plena en Chaenomeles zalmkleurig. Dé blikvangers zijn momenteel evenwel de krentenboompjes.


Een aparte verschijning, naar mijn mening toch, is de Skimmia confusa 'Kew Green'.



22 maart 2024

De appel

 De appel valt (gelukkig) niet ver van de boom. Eén van de dochters die als leerkracht naar Wenen is, stuurde me zonet deze foto. Onze Hundertwasser-reizen zijn blijkbaar toch ergens blijven hangen.

foto: Sara Rutten

.... en van Gustav Klimt zijn er ook al enkele in mijn digitale brievenbus beland.


21 maart 2024

Gehakkelde aurelia

 

Liever soep dan nectar?

Een aantal citroenvlinders, een dagpauwoog, het eerste bont zandoogje, een boomblauwtje en deze gehakkelde aurelia. Al een hele meute gisteren in de tuin. Zo'n warme dag met veel zonnewarmte doet de vlinders zichtbaar deugd. Zelf heb ik ook meer energie bij zo'n weer. Al het snoeihout werd bijeengeraapt en naar achteren gedragen om ooit eens te verhakselen. 2 kaduke nestkastjes werden van de boom gehaald met de bedoeling ze te restaureren maar er was geen beginnen aan. Eentje zat niet alleen vol nestmateriaal maar huisvestte ook een klein leger kevers en oorwormen. De bodem van de zwemvijver kreeg een eerste oppervlakkige opruimbeurt met een visnet. Tenslotte wipte ik ook een plantencentrum binnen om nieuwe Silphiums te kopen want de slakken hadden een recente aanplant naar de verdoemenis geholpen. Surplus nam ik ook enkele Acteae japonicum (zilverkaars) mee.

Waren ook present: muurwesp (Ancistocerus gazella) en kegelbijvlieg


20 maart 2024

505-concerten voor menselijkheid

 

Fotocollage (Muggenbeetarchief) van 0110


Op 5 mei vinden in Antwerpen de '505-concerten voor Menselijkheid' plaats. Met het nieuwe concept wil een groep geëngageerde burgers een positief statement maken en oproepen tot een menselijk en duurzaam beleid. 

Zo’n 40 artiesten komen op 5 mei spreken of optreden op de '505 - Concerten voor Menselijkheid'. Heel wat klinkende namen staan op de affiche, onder wie Bart Peeters, Portland, Laura Tesoro, Absynthe Minded, Stan Van Samang, Selah Sue en Noémie Wolfs. Ook Elisabeth Lucie Baeten, Hind Eljadid en Jaouad Alloul komen spreken. 

Prachtig initiatief, vind ik. Dit doet mij onmiddellijk denken aan de historische 0110-concerten in 2006, waar we met de kinderen genoten van heerlijke optredens en een verfrissend onweer met hagelbui :) 

19 maart 2024

Remi, de moerashond?

 En plots.... hebben we een kikkerjager in huis.

We dachten dat Remi, onze adoptiehond, schrik gepakt had van water sinds hij eens in de zwemvijver tuimelde maar hebben we ons daar toch zwaar in misrekend. Plezier dat hij heeft in het moerasgedeelte. Dat moet zijn 50% poedelgenen zijn. Eens hij de geur van de bruine kikkers in de smiezen heeft, zijn alle remmen los.


18 maart 2024

Voor de sier

... maar de perziken zouden best lekker zijn.


Deze rode bloem hoort toe aan de Prunus persica 'Melred', een perzik die vooral als sierboom wordt aangeplant omwille van zijn afwijkende kleur maar die wel degelijk perziken produceert die best smakelijk zijn. Dat laatste is van horen en lezen en nog niet van ondervinden. Dat komt hopelijk nog. De Melred heeft het enkele jaren heel moeilijk gehad, meer dood hout dan levend, maar hij doet het nu toch prima. Daar in het zonnetje en uit de wind heeft hij het naar zijn zin. Hij heeft wel wat begeleiding nodig om een echte hoofdstam te vormen maar dat gaat wel lukken. 


Nieuwe planten

 


De zondagmiddag zakte ik af naar het ecocentrum van Mol (baan richting Postel). VELT organiseerde er iets en er waren ook wat planten te koop. Ik heb een paar standhouders gesteund en hier en daar een babbeltje geslagen. In nam mee: wilde chicorei voor het blauwe bloemetje, de moschataroos 'Mozart', de bodembedekkende roos 'Pink Spray' en een gaspeldoorn. Ooit hadden we hier een grote gaspeldoorn maar ineens werd hij volledig bruin. Naar 't schijnt is hij vorstgevoelig en dat is jammer want het is een prachtige, bijzonder diervriendelijke, struik. Wat me in Mol opviel: heel veel volk. Dat doet deugd want soms denkt een mens dat heel de wereld de bruine afgrond in rolt.


17 maart 2024

Onderhoud keienmoeras

 

Na het onderhoud, terug zoals vroeger de bedoeling was:
 toegankelijk voor de goudwindes en een heerlijk bad voor de vogels.


Gisteren heb ik gelaarsd het keienmoeras onder handen genomen. Het werd terug toegankelijk gemaakt voor de vissen. Al het woekerende Pitrus werd verwijderd. Ook de Darmera peltata is wat uitgedund. Dat waren verdorie heel dikke wortelstokken! Het geheel lijkt momenteel wat kaal maar er komen nog heel wat planten tevoorschijn..... Het is geen karwei dat regelmatig op de agenda staat, integendeel, het was het eerste onderhoud sinds de aanleg van de zwemvijver in 2007!

Een deel van het afgevoerde materiaal

Van de Darmera peltata heb ik zoveel als mogelijk gerecupereerd. Enkele dikke wortelstokken en een grote zode werden in een andere waterpartij gedeponeerd. Ik kreeg het niet over mijn hart om zoveel schoons op de composthoop te gooien. De Pitrus, die laat ik wel volledig uitdrogen. Hij werd 15 jaar gedoogd maar dat volstaat. Hij koloniseerde gans het keienmoeras en zijn 'agressieve' wortels bleven op het oorlogspad. 

Totaalbeeld met achteraan het keienmoeras

De klus is geklaard. Het velletje van mijn handen is er flinterdun door geworden. Al dat sleuren en wroeten in de lavasteentjes heeft me terug babyhandjes gegeven. De hele nacht voelde ik het bloed pompen in mijn vingertoppen. Normaal gezien ben ik nu wel vele jaren gerust. Meteen na de ingreep zwommen er al goudwindes in het nieuwe water. In de zomer verwacht ik er ook heel wat waterjuffers en echte libellen te zien. Als aankleding van het keienmoeras plantte ik wat gerecycleerde wateraardbei, een gewortelde stengel van waterdrieblad en een handjevol watermunt.