27 februari 2019

eentje maar


Slechts 1 sijsje heb ik deze winter aan onze voederplek gezien. Een mannetje.
Magertjes maar het goede nieuws is allicht dat dit erop wijst 
dat de vogels veel eten in het wild hebben gehad.
Daarjuist, toen ik met die van ons buiten een koffie aan het drinken was,
kwam er een boomkruiper vlakbij in een boom zitten.
Wat later dook ook een kuifmees op en een gehakkelde aurelia.
Niet slecht om een nieuw tuinseizoen aan te vatten.


viburnumnectar


Op deze veel te hete februaridag zie ik heel wat citroenvlinders rondfladderen. Gek genoeg zijn het allemaal mannetjes. Hun energie halen ze hier in de bloemen van een winterbloeier, met name de Viburnum bodnantense 'Dawn'. Het is me eigenlijk nooit opgevallen dat deze Viburnum behalve zalig ruikt ook geschikte nectar aanbiedt. Ook hommels zoeven van de ene bloem naar de andere. 


19 februari 2019

Hamamelis x intermedia 'Ajan'

Hamamelis x intermedia 'Ajan'
Wie deze blog al een tijdje volgt, weet dat ik een zwak heb voor de toverhazelaarselecties van wijlen Jan van Heijningen. Het is zo dat ik in de winter van 2015 in contact kwam met Jans zoon. Het verhaal van deze ontmoeting kan je hier lezen. Dankzij Joost (de zoon) kwam ik in het bezit van een schitterende roodbloeiende 'Arnhem' en de warmgele 'Ajan', de laatst geregistreerde van Heijningen-Hamamelis. Vier jaar na de aanplant van de 'Ajan' is het een pronkstuk van onze tuin geworden. De struik is rijkbloeiend, geurt heerlijk en de geel-oranje kleur knalt er tussenuit. Net als de 'Arnhem' is dit een van de mooiste toverhazelaars die er te vinden zijn, al moet je voor beide niet in het doordeweekse tuincentrum zijn.

Hamamelis x intermedia 'Arnhem'
Met de 'Arnhem' is het even kantje boordje geweest. De verplanting vanuit Joosts tuin naar de onze bleef ondanks de goede zorgen niet zonder gevolgen. 2 van de 3 habitusbepalende gesteltakken stierven af. Ik vreesde voor het ergste maar groef de plant terug uit en zetten hem in volle schaduw op één van de allerbeste plekjes van de tuin. Daar bekwam hij beetje bij beetje. Intussen bloeit hij terug massaal en oogt hij gezond en gelukkig zij het in een wat schralere versie dan oorspronkelijk.

Eén van mijn laatste aankopen en ook een van Heijningen-telg is de bekendere geelbloeiende 'Angelly'. Was moet ik intussen schrijven want de 'Angelly' heeft de superdroge zomer van 2018 niet overleefd. De struik is volledig verschroeid, de dikke laag mulch en af en toe een emmer water konden niet baten. Ik vermoed dat hij dagelijks te veel uren rechtstreeks en frontaal zonlicht te verduren kreeg. Een betere plek (halfschaduw-schaduw) had hem voor dat helse weer kunnen beschermen maar, je weet hoe dat gaat, je zet graag een mooie struik op een plek waar hij écht de 'blikken vangt'. Hierbij vergeet je tijdens het plantseizoen wel eens hoe warm het daar in de zomer wordt. Zonde.

Hamamelis x intermedia 'Ajan'
Binnen enkele weken kan ik de volledige tuinschade opmeten maar het heeft hier extreem vies gedaan, dat is wel zeker. Rhododendrons en azalea's van 30 jaar oud zijn intussen al gerooid en de kans is groot dat ook een groep hortensia's de geest heeft gegeven. Ook bij mijn dennen en sparren is er brandschade. Een Michelia is bruin gebakken en van de Magnolia kobus zijn heel wat takken levenloos. Enkele bijzondere planten heb ik tijdens de hittegolf uit de volle grond weggehaald. Ik heb ze terug opgepot en tegen de achtergevel in de schaduw gezet. Waar zijn we mee bezig? We proberen het hier toch plezant te houden maar dat we rekening zullen moeten houden met de alsmaar opwarmende aarde is onbetwistbaar. Gaten vul ik momenteel met rozen, Kniphofia's, sieruien en Camassia's.

13 februari 2019

lentegevoel


Toverhazelaars herkennen het eerste lentegevoel ook 
en spreiden hun lintbloemen nu wagenwijd open. 
Met wat zonnestralen erbij 
komt de lekkere geur volledig vrij.


30 januari 2019

gefoefel


Geranium sanguineum 'Max Frei'
anders bekeken


23 januari 2019

evident


Ja, Ludo R. heeft getekend.


wat sneeuw

 toverhazelaar ('Westerstede') met ijs

houtduif op bedje van sneeuw

onze veldkapel

achtertuin


22 januari 2019

merelvrouwtje


© Ludo Rutten
Vrouwtje van de merel trotseert de sneeuw en wind
om een graantje mee te pikken.


groenlingen


Het sneeuwt nog eens een keer. Een heel klein beetje maar toch voldoende om extra drukte aan de voederplek te veroorzaken. Merels, roodborstjes, pimpelmezen, koolmezen, kepen,... en daar zijn ook de groenlingen weer. Lang geleden dat ik ze zag. In de bonte hulst duiken ook de koperwieken weer op. Zij vertoeven tussen de groep huismussen. De sijzen en de appelvink zijn nog niet op het appèl.


(Voor wie het zich moest afvragen: de witte strepen zijn vallende sneeuwvlokken.)


13 januari 2019

9 januari 2019

winterzoet


De Chimonanthus praecox bloeit dit jaar rijkelijk.

De toverhazelaars beginnen nu hun bloemknoppen te openen. De heerlijke geur die momenteel in de tuin hangt komt van elders, van de winterzoet met name. Hij bloeit dit jaar rijkelijk en het parfum is meters van deze heester te ruiken. De bloemen zelf blijf ik maar een rommeltje vinden en heb ik eerder al als een nat kapsel omschreven. Om de wintertuin nog wat op te smukken, plantte ik de voorbije week 10 Cornus sanguinea 'Winter Beauty' en een Lonicera purpusii 'Winter Beauty'. Ze staan vlakbij het huis zodat ik er ook van binnenuit kan van genieten.



2 januari 2019

kerstboom


Bij het opzetten van de kerstboom gaven onze oude vertrouwde lampjes de geest. Dan maar rondgereden om dezelfde, of iets dat erop trok, te vinden maar het bleek een hopeloze zoektocht. Led-lampjes in overvloed dat wel -van koud licht tot warm licht, van wit over kleur tot gekmakende animaties- en daarom ook maar led-lampjes aangekocht maar 't is toch dat niet. In het begin hadden we er onze bedenkingen bij maar intussen hebben we er vrede mee. 


roodborstje


De helft van mijn wintervoer, zo'n 15 kg, werd intussen al naar binnen gesmuld. Het merendeel van de gasten zijn huismussen, vinken, koolmezen en pimpelmezen. Groenlingen en sijsjes zijn er nog niet, kepen daarentegen wel. Ook roodborstjes passeren en pikken een graantje mee. Veel granen worden gesmost en belanden zo op de grond. Hiervan profiteren dan weer de duiven, merels en af en toe een heggenmus. De groep koperwieken zie ik niet meer. Zij waren ongetwijfeld de sensatie van het jaar.



1 januari 2019

minikwekerij


Als de vogels een deel van het wintervoer niet lusten
en de zaadjes ontkiemen.....


28 december 2018

koperwieken

Vandaag landde een groepje van 5 koperwieken in één van onze vele hulsten. Doordat er eentje in de top ging zitten, lukte het me om er eens een ietwat fatsoenlijke foto van te nemen. Veel bessen hangen er niet meer in, dus het kijkplezier zal niet zo heel lang meer duren.
(Foto's genomen door het venster van de living)



15 december 2018

koperwiek


Geen denderende foto maar goed genoeg om te zien dat zonet
de eerste koperwiek ooit in onze tuin vertoefde. 
Mijn eerste gedacht was dat het de zanglijster was
maar de oogstreep en de oranje oksels namen
alle twijfels weg: de koperwiek.
Hier poseert deze wintergast tussen de hulstbessen.