1 maart 2006

buitenspel

Met drie van de vier kinderen ben ik gisteren in de late namiddag gaan kijken naar Buitenspel. Het was vooral op aanstoken van mijn zoon, die de film al eens eerder zag, dat dit gebeurde. Hij is ook een langharig smal voetballertje, net zoals Gilles, en misschien herkent hij zich er wel een beetje in. Al zal hij nog veel moeten oefenen wil hij even goed kunnen sjotten.

Voor films trekt ons gezin al geruime tijd naar The Roxy Theatre in Koersel. Kinepolis en andere filmafdraaifabrieken zijn niet aan ons besteed. Waarom kilometers ver rijden om uiteindelijk vooral drukte te vinden? Neen, geef ons maar de kleinschalige en familiale Roxy. Hier kan je een babbeltje slaan met de uitbater, krijgen de trouwe kindjes wel eens een reuzeposter gratis mee en wordt de koffie één per één in een gewone Senseomachine voor je klaargemaakt. Geweldig toch?

De film zelf was ook een meevaller. Ik had de kinderen vooraf verteld dat het een bleitfilm was maar dat het vooral een film was: wat er gebeurt, is niet echt! De enige die met natte ogen zat, was ik evenwel zelf. Ik ben dan ook 'an easy toeter' zoals ik dat graag noem. Ik heb zelf al heel wat veel te vroege sterfgevallen achter de rug en dan is het leggen van associaties onvermijdelijk.


Ilya Van Malderghem en Filip Peeters

Bekijk hier de trailer.

Geen opmerkingen: