 |
| krentenboompjes als achtergrond voor de gele pavia (Aesculus flava) |
De wilde kers, de pruimelaars en onze perzikboom staan in bloei. Toch zijn het onze talrijke krentenboompjes (die ik ooit als bosplantsoen aanschafte) die hier het gevoel geven in de fruitstreek te vertoeven. Liefhebbers van bloesems, ook die met een bescheiden tuin, kunnen niet om het krentenboompje heen. Ooit schreef ik het
al ergens: wie met een ecologische tuin wil starten, schaft zich een appelboom, een teil met water, een gele kornoelje en een krentenboom aan. Een onfeilbaar startpakket van pakweg 15 euro.
 |
| bloemen tellen is onbegonnen werk |
Als de bloemblaadjes afvallen is het feest niet over. Net zoals bij het 'grote fruit' schenkt ook de Amelanchier ons (en de vogels) lekkere vruchten. Als de kleine bessen rijp zijn - ze zijn dan donkerrood/paars gekleurd -smaken ze naar een mix van appeltjes en bosbessen. Ik eet ze recht van de boom maar omdat het er zo veel zijn mogen de merels, duiven e.a. mee-eten tot ze bijna ontploffen. Confituur of moes heb ik er nog niet van gemaakt maar het kan niet anders dan dat dat begeerlijk smeersel oplevert.
 |
| nu in bloei, in het najaar lekkere vruchten |
In de herfst speelt het krentenboompje haar laatste troef uit en wat voor één! De verkleuring van de bladeren behoort tot de mooiere in onze tuin en hiermee zijn prachtige combinaties mogelijk. Aan de zwemvijver heb ik zo voor een groep krentenboompjes een gele pavia (net zoals het krentenboompje van Amerikaanse origine) aangeplant. Deze
verkleurt knaloranje en dat levert tesamen een warme, kleurrijke hoek op. Wie zijn tuin ecologisch beheert en behoedzaam schoffelt of wiedt, ontdekt hier en daar jonge krentenboompjes. Ook dat is meegenomen.
Nog een tip in dit verband: als je een appel eet, gooi het klokkenhuis dan altijd weg in je tuin. Ik heb zo al een heleboel wilde appelboompjes verkregen. De grootste ervan is toch al 2 meter.
