M U G G E N B E E T

12 maart 2018

10/18

Gegrom van bruine kikker in het water,

love is in the air.

9/18

Eksternest vlakbij de woning.

Takken genoeg in onze wilde en onopgeruimde tuin.

11 maart 2018

8/18

Vorig jaar enkele slachtoffers van het Usutu-virus.

Dit jaar gelukkig een nieuwe populatie merels aanwezig.

3 maart 2018

5/18

Boomklever, klaar om af te zakken richting voedersilo.

28 februari 2018

4/18

Een week na de sijzen zijn ook de kepen gearriveerd.

31 december 2017

30 oktober 2017

apenkaart

Er is vandaag

een andere getalletje

op mijn levensteller

verschenen.

Vijfenenvijftig

amai.

Een mooi moment

om mijn

m u g g e n b e e t

rusten te leggen.

Na 13 jolijte jaren

is 't mooi geweest

niks is oneindig

bij alles komt ooit dat punt.

Een dikke zoen

van uw aimabele

kapoen

Ludo

25 oktober 2017

Uitkijktorens heb je in alle vormen en hoogtes. Ik heb er wel iets mee, zeker als de ontwerpers moeite doen om er iets bijzonders van te maken. De Kuchlbauerturm in Abensberg, naar een schets van Hundertwasser, is ongetwijfeld de zotste die we hebben beklommen. De Vlooybergtoren in 't Hageland fascineert omdat het contragewicht volledig ondergronds zit. De gerenoveerde Maagdentoren van Zichem is zeker ook een geslaagd project omdat het een mooie combinatie is van ijzerzandstenen authenticiteit en eigentijdse staalbouw. Allen hebben gemeen dat ze volk op de been brengen en op 't eind van de beklimming een ongewoon zicht cadeau doen, al zijn de beloofde "prachtige vergezichten" vaak overdreven.

De uitkijktoren is mooi in het landschap geplaatst.

Bij onze tweede wandeling in de Wijers met vertrek in Zonhoven (rode wandeling, 9 km) konden we kennismaken met de 15 meter hoge uitkijktoren naar een ontwerp van Architecten Delobelle uit Gent. De Wijers die vroeger en nog nog steeds dienst doen als viskweekvijvers, gaven de ontwerpers het idee om te vertrekken vanuit de vis als kernidee. Uiteindelijk werd de toren getekend als ware het 'een naar lucht happende vis' die uit het water springt. Je hebt heel wat fantasie nodig om dit beeld er in te zien maar eigenlijk is dit bijkomstig. De staal-ceder-rietconstructie is mooi ingepast in het natuurlandschap en de kleuren zilver en bruin komen terug in de waterspiegel, de herfstbladeren en het rietgewas. De trappen klimmen ook goed, zelfs bij sterke wind zoals tijdens onze wandeling.

Bovenaan, met zicht op de vele vijvers.

Bij onze eerste wandeling was de toren er nog niet. Ik vind de nieuwe creatie zeker een meerwaarde ook al belette de grijze dag ons om ver te kijken. Niet voor niets schieten gelijkaardige projecten als paddenstoelen uit de grond. Aan de Lommelse Sahara heb je er intussen één, in het Turnhoutse vennengebied kwamen we er een tegen, Sas 4 in Dessel kreeg er één, aan de 1000-jarige eik in Lummen werd een kleine opgetrokken, in het natuurgebied Hageven te Neerpelt kan je op de oever van de Dommel ook een toren beklimmen, .... bij elk natuurgebied zonder natuurlijk hoogtepunt wordt er tegenwoordig wel eentje gebouwd. Goed voor de avontuurlijke toeristen en fotografen maar zeker ook voor de ontwerpers die hun eens flink kunnen laten gaan.

18 oktober 2017

optrekkende mist

Albertkanaal Meerhout

Ik heb je al eens verteld dat ik heel vaak een omweg maak bij de rit naar mijn werk. Ik doe dat omdat ik graag over de nieuwe brug over het Albertkanaal rijd. Ook omdat het een mooie, elegante brug is maar toch vooral omdat er zo vaak prachtige vergezichten zijn aan de rechterkant, met zicht op het Sas van Genendijk. De mooiste ochtendzonnen passeren er de revue. Ooit moet ik die kleurrijke taferelen eens fotograferen maar vandaag was het me om de optrekkende mist te doen. Tussen 9 en 10 uur kreeg ik de mooiste beelden, temeer omdat de opkomende zon regelmatig kwam piepen door de grijze sluier.

Vrachtschip duikt op uit de mist

Van de brug in Zittaart reed ik vervolgens naar het Sas van Genendijk. Sluizen hebben me altijd al geïnspireerd en zoals ik je op deze blog al toonde, hebben we er aan 't Kanaal Bocholt-Herentals een reeks hele schone. De mist was bij aankomst al redelijk opgetrokken waarmee ook de kleuren tevoorschijn kwamen. Hier zijn het weer de windmolens die ik zo fotogeniek vind. Voor eventuele kinderen zijn de stijgende en zakkende schepen best wel de moeite om eens te bekijken.