Het heeft net zachtjes geregend en de avondzon schijnt terug door de bomen. Een prima moment om enkele bloemen te fotograferen. Met druppels zijn ze toch altijd ietwat fotogenieker.
De azalea's en de Rhododendrons tonen ongeremd hun voorplantingsorganen en heel wat hommels brengen de schoonheden een bezoek. De ananasachtige knots die achterblijft als de kroonbladen van de Magnolia 'Genie' gevallen zijn, vind ik een leuke verschijning. De witte Geranium macrorrhizum, een van de allerbeste bodembedekkers op onze schrale grond, staat beeldig voor de paarse Rhododendron.
De rode tros kleine bloemen lijkt wel van een klimroos maar ze is evenwel van de rode tweestijlige meidoorn "Paul's Scarlet". Linksonder heb je de knettergekke bladwespen weer. Deze keer liggen ze niet murw
in een boterbloem maar in een Geranium oxonianum (als ik me niet vergis). In wel 5 bloemen zat telkens, diep verscholen, een wespje. Het bovenste bloemblaadje deed tevens dienst als paraplu maar dat belette niet dat de wesp kleddernat geworden is.
Tijdens een bezoek aan een van de tuinen van de Landelijke Gilden kocht ik bij een oud sympathiek vrouwtje enkele rariteiten die ze zelf opgekweekt had. Eén ervan (zie foto) heeft intussen al 2 kindjes gebaard. De kleinste boreling staat een halve meter van de moederplant en bij de opgraving bleek dit nieuw exemplaar met een lange, draadachtige wortel verbonden met de moederplant. Een straffe toer is dat.
De tuineigenares wist me niet te vertellen wat de juiste naam van deze lupineachtige vaste plant was - iets waar ik hoe langer hoe meer ook mee sukkel - maar ik denk dat het een gele Baptisia is, de Baptisia sphaerocarpa. Op de foto zie je ook een smalle weegbree.
