Cylindromyia brassicaria

 

Deze waarneming dateert van juni maar pas vandaag ontving ik de bevestiging dat deze sluipvlieg inderdaad de zeer zeldzame Cylindromyia brassicaria is. De validator weet me zelfs te zeggen dat het een mannetje is. Dit jaar zijn er nog maar 3 individuen van gezien (lees: ingegeven bij waarnemingen.be) en dit door 3 verschillende natuurwaarnemers. 

oranje snoep

Koppeltje zwartkoppen snoept van de kardinaalsmutsen 

 

 Het is intussen een hele tijd geleden dat ik nog eens actief was op mijn eigen blog. Dan weet je, er is iets loos. Dat was ook deze keer het geval. Het begon met de plotse opname in het ziekenhuis met de quasi zekerheid dat er corona in het spel was. Dit bleek niet het geval -gelukkig- maar de weken erna ging het toch zo bergaf met mezelf dat ik half augustus volledig gekraakt ben. Intussen gaat het wat beter en probeer ik met hulp van medicatie en een psycholoog mijn oude leventje terug op te pakken. Mijn huisarts ziet me nu elke week en het gaat de goede kant uit. Ook mensen die nauw verbonden zijn met de natuur, kunnen mentaal de dieperik in gaan. Dat heb ik nu wel geleerd. Iedereen heeft een grens wat hij aankan.

Daarmee dat ik nu thuis zit. Ik heb zonet wat snoeiwerken verricht en ben juist binnen. De stilte in de tuin is de zwartkoppen niet ontgaan. Ze zitten zo'n 6 meter van mijn vensterraam. Ze foerageren in de kardinaalsmuts die vol 'lekkere' bessen hangt en begonnen is met zijn knalrode herfstkleur aan te meten. De zwartkoppen hebben iets met deze kardinaalsmuts. Ze zijn altijd de eerste om de bladluizen eruit te pikken en in de vroege herfst kan er geen vogeltje hun voor zijn bij het eten van de oranje zaden. 

 

Zonet kreeg ik een koppeltje in de gaten en ze pasten wonderwel op één foto. Ik dacht bij mezelf, wel dat is een goede foto om mijn blogleven te hervatten.

 

't Zit soms in een klein hoekje

Veel zien we niet meer door ons slaapkamervenster. De wilde wingerd mag weelderig tieren.

... maar de schoonheid kan soms schuilen in een klein hoekje

Op de vensterplank, een nest met 2 vliegklare vogeltjes.

Vandaag trokken ze de wijde wereld in.....

wat een wesp!

Deze nieuwe wesp voor onze tuin vond ik aan het bijenhotel. De lange legboor maakt al meteen duidelijk wat het beest daar komt doen. Het vrouwtje komt er haar eitjes leggen. Niet in een leeg bamboestokje maar wel in eentje dat al 'bezet' is door eitjes van solitaire bijen. Het plan is dat haar larven de bijenlarven oppeuzelen en zo een stevige eerste maaltijd hebben. Zo'n bijenhotel trekt naast solitaire bijen ook heel wat parasitaire insecten aan.

Bijzondere kenmerken van deze wesp zijn naast de extreem lange legboor, het witte uiteinde ervan en de vreemde plek waar het achterlijf begint, namelijk bovenop de 'rug'. Dat brengt ons bij de hongerwespen, meer bepaald de Gasteruption jaculator. Vorig jaar werden er 15 stuks ingegeven op waarnemingen.be, dit jaar toch al zo'n 40. Het is toch verbazingwekkend wat er allemaal rondvliegt. 

koninginnenpage

Soms krijg je vlinders niet voor de lens

maar deze landde net voor mijn pocketcamera.

Dat maakt het wel stukken gemakkelijker.

Koninginnenpage op vlinderstruik (1)

koninginnenpage op vlinderstruik (2)

krak

Het gebeurde enkele dagen voordat we naar Frankrijk trokken. Onze sierappel in de voortuin had zo'n vruchtbaar jaar dat een van de hoofdtakken het begaf onder het gewicht van de overdaad aan appeltjes. Ik had de tak moeten ondersteunen of een deel van de vruchten preventief moeten verwijderen maar had dit blijkbaar te laat in de smiezen. 

Wat doe je dan? Theoretisch gezien zijn er enkele mogelijkheden maar de vorige keer (eentje in de achtertuin) heb ik de hoofdstam tot 30 cm boven de grond afgezaagd en de appelboom liep snel kransvormig weer uit. Het is nu een pracht van sierstruik geworden. Zo heb ik het deze keer opnieuw aangepakt. De 'Red Sentinel' is te mooi om volledig te verwijderen. De bloemen en de appeltjes zijn een lust voor het oog en in de winter komen de merels er hun buik vol eten. 

Zo'n dingen gebeuren nu eenmaal maar bij mij wellicht sneller dan bij een actieve tuinier.

terug thuis

Zonet eens door de tuin gewandeld en in de vlucht een paar interessante waarnemingen gedaan. Collage van grote wolbij, pluimvoetbij, oranje zandoogje en Arge pagana. Bij thuiskomst van de vakantie zat er ook een grootoorvleermuis in huis. Kan je je een mooiere welkomst voorstellen?

In Brenne & Berry, onze vakantiestek in het Franse Lingé, heb ik de ogen ook goed de kost kunnen geven. Je herkent ongetwijfeld de koningspage, de oranje luzernevlinder, de bruine vuurvlinder en een bloedrode heidelibel. Ik hoorde er ook voor de eerste maal een wielewaal en een zomertortel en zag een prachtig koppeltje distelvinken. Jammer dat ik deze nooit in onze tuin zie. Op een uitstap vonden we dankzij een tip van een 'insider' een kolonie bijeneters langs de Creuze. Een onvergetelijk moment.

Wat ik helemaal te gek vond, waren de majestueuze kardoenen bij onze B&B. Daar ben ik jaloers op. Als iemand ervaringsdeskundige is, laat me weten hoe ik ze best aanplant en overhoud.

B&B Brenne & Berry, Lingé Frankrijk. Een aanrader op alle vlakken.

wagenpark ontdieseld

Met 2 auto's en 5 chauffeurs in huis ( + eentje die weldra start met de rijlessen) is het niet altijd vanzelfsprekend om tijdig op het werk, de school, de studentenjob en fuiven te geraken. Af en toe wordt er in de familie een auto geleend om alle plannen realiseerbaar te maken. En ja, vaak worden de fietsen van stal gehaald en ook het openbaar vervoer wordt omarmd met 4 abonnementen. Die van ons en ikzelf kochten daarom een klein retro-autootje bij (zie hieronder) om dat soort problemen van de baan te helpen. Ook voor wat lokaal toerisme lijkt ons deze 20-jarige vierwieler best handig. Voor weinig geld alle problemen opgelost.

Ware het niet dat amper 2 dagen na de eerste rit met de Nissan Micra (zie boven) onze Opel Astra plots de geest gaf. Tijdens een nachtelijke rit in Hasselt viel hij stil. Weggesleept naar de garage alwaar het vonnis viel: distributieketting gebroken en motor perte totale. Alles op een rijtje gezet, bleek het niet zinvol om onze oude diesel op de baan te houden. Dat we het afgelopen jaar nog voor 900 euro stukken hadden vervangen om door de keuring te geraken, is even slikken.

In plaats van te treuren en te jammeren zochten we en vonden we snel een goede oplossing. We kozen voor een tweedehandse en betaalbare Opel Corsa van 2019, benzine. Een zwart model want de dames hier willen dat zo. Verrassend veel toeters en bellen op dat ding en aangedreven door een rustige motor waardoor de jaarlijkse Vlaamse verkeersbelasting laag is. Deze belasting wordt immers berekend op basis van het vermogen, de CO2-uitstoot en de euronorm.

Met de vervanging van ons busje door een Dacia (driecilinder - benzine) en de Astra door een Corsa is ons wagenpark volledig ontdieseld. De pech mag nu wel ophouden. Ook hier groeit het geld niet op de rug. 

We maken ons nu klaar voor een korte vakantie in Frankrijk. We kozen voor een B&B in het Parc Naturel regional de la Brenne. 

tegelijkertijd

Het was een bijzondere vlinderdag. Er passeerden gisteren een reeks vlinders die ik nog nooit eerder tegelijkertijd kon waarnemen. Het begon met een kleine parelmoervlinder, vervolgens een kleine ijsvogelvlinder met wat later een Spaanse vlag en een glasvleugelpijlstaart (zie foto). In de vooravond werd het mooie lijstje nog aangevuld met een koninginnenpage. Ook de 'algemene' dagvlinders waren present: een landkaartje, een oranje zandoogje, grote en kleine koolwitjes, atalanta's, boomblauwtjes, de gehakkelde aurelia en bijzonder veel dagpauwogen en citroenvlinders. Het zijn toch vooral de vlinderstruiken die deze vlinders weten te lokken. De citroenvlinders zijn dan weer zot van de grote kattenstaart.

matkop

Op de eerste zomerdag van het jaar vloog er een klein vogeltje tegen het venster. Gelukkig was het niet dood maar enkel een tijdje van zijn sus. Zelf was ik niet thuis maar een van de dochters nam enkele foto's van het vogeltje om het later aan mij te tonen. Pas weken later drong het tot mij door dat het misschien wel een nieuwe soort voor onze tuin kon zijn want het zwarte kopje had géén witte vlek (zwarte mees). Gisteren kreeg ik de bevestiging van een vogelkenner dat het een matkop is. Dus dubbel goed nieuws: het vogeltje vloog wat later terug de lucht in én onze tuin is een mezensoort rijker. 

Matkop, nog een beetje versuft

kastanje met gaatjes

Deze zaailing-kastanje lijkt wel op een kaas met gaatjes. Gehageld heeft het hier niet, goed geregend wel maar dat heeft er deze keer eens niks mee te maken. Hier is een behangersbij aan het werk geweest. Wat later landde de 'dader', de grote bladsnijder.

Op de foto's zie je hoe de grote bladsnijder (vrouwtje) met haar kaken stukjes blad afsnijdt van de kastanje. Dit stukje blad wordt vervolgens opgerold weggevlogen naar het nest waar het als binnenbekleding dient.

De grote bladsnijder heeft in de natuur enkele vijanden (parasieten). Hierbij zijn een aantal kegelbijen, de bijenwolf en de muurrouwzwever. Deze laatste vond ik onlangs aan ons bijenhotel.

muurrouwzwever aan het bijenhotel

opkikkers bij droogte en stank

Binnen enkele uren zou het volgens buienradar eindelijk beginnen te regenen. Laar maar komen. De natuur kan een stevige, verfrissende douche goed gebruiken. In de eigen tuin valt het al bij al nog mee, de problemen situeren zich vooral op kruidlaag-niveau, in het bijzonder bij de vaste planten die recent werden toegevoegd. De regenput is wel leeg en de zwemvijver die hier als reservebassin wordt aangesproken, is ook al 40 cm gezakt. De regenval is niet meer wat een mens mag verwachten. Ik kan je gerust vertellen dat de aanhoudende droogteperiodes en extreme temperaturen een domper zijn op mijn tuiniersvreugde. Planten die in leven blijven, dat is niet hetzelfde als planten die floreren, het beste van zichzelf tonen.

De voorbije dagen heb ik wel wat interessante tuinbewoners kunnen spotten, al waren er ook weer mindere momenten: alweer drijfmestaanvoer, een erg lawaaierige en stofwolkenrijke Pinksteren en pinkstermaandag en vreselijke stank van een vuurtje-stook-buurman. Maar goed, ik laat je enkele mooiere beelden zien. De korte uitleg vind je onder de foto's.

Foto 1: krabspin in een bloemkornoelje. Zodra de echte bloempjes openstaan, zijn de insecten van de partij en dus ook... de krabspinnen.
Foto 2: zwartip-smalboktor op bloemkornoelje (Cornus kousa 'China Girl').
Foto 3: Mordellochroa abdominalis, een kever uit de familie van de spartelkevers. Een nieuwe soort voor onze tuin.
Foto 4: eindelijk nog eens een kleine vos gespot en gelukkig eentje die niet mensenschuw was en zich met gemak liet fotograferen. Zo jammer dat ze slechts zelden te zien zijn want het is een heel mooie vlinder.
Foto 5: de geringelde smalboktor op bloemkornoelje. Ik zie er dit jaar heel veel van.
Foto 6: een van de allermooiste insecten die hier hun stek gevonden hebben, de goudwesp. De beeldherkenner geeft aan dat het de Chrysis immaculata betreft, en moest dit kloppen dan is dit een zeldzame soort.
Foto 7: de voorbije week aanbeland met een drietal, het groot dikkopje. Een klein rossig vlindertje met haakantennes.

Voila, nu duimen op regen. Bewolkt is het al. "90% kans op neerslag".... dat belooft, maar het zou niet de eerste keer zijn dat we hier tot de 10% droogblijvers behoren.

weirdo seks

Op de grond rolde iets rond. Het bewoog en het kwam niet door de wind. Met het blote oog kon ik er niks van maken. Een eerste foto maakte duidelijk dat het om zeer kleine motten ging. Pas na een tweede fotosessie -hierbij gebruikmakend van mijn betere toestel en een tijdelijke vangst in een glas- werd het mysterie onthuld: een parende schorsvaandeldrager, een 'zeldzaam' beestje. Het wordt nog gekker, want een betere bestudering van de foto's bracht aan het licht dat de schorsvaandeldrager (boven) paart met een esperiamot (onder). Beide zijn lid van de familie van de sikkelmotten maar ze behoren wel tot een andere genus. Zoals een paard met een ezel om het verstaanbaar uit te drukken. Een zeldzaam beestje vinden dat tegelijk weirdo seks heeft, hoe vaak gebeurt dat in een mensenleven? 

Deze waarneming werd intussen bevestigd op waarnemingen.be

ongewone krabspin

De spin zag me afkomen en kroop dan maar snel naar de achterkant van het blad. Maar ik had ze gezien en wilde ze beter leren kennen. Deze wens was niet wederzijds maar dat gaat meestal zo in de relatie tussen spinnen en mij. Voor zover ik de lichaamsbouw en het gedrag snel kon inschatten, leek het me een krabspin maar de kleur was heel ongewoon.

Geen wit of gelig wit zoals we dat kennen van hun uitmuntend camouflagegedrag in bloemen maar eerder rood met een zwart-wit achterlijf. Het blijkt een boskrabspin te zijn, een nieuwe soort voor onze tuin en tot voor kort een curiosum in Vlaanderen. Tot en met 2018 werden er nooit meer dan 10 exemplaren gemeld op waarnemingen.be. Vorig jaar waren het er 33. 

Een mooie detailfoto vind je op de website van Gerheserheide. Ook hier werd de boskrabspin gevonden.

krentenbuffet

foto vanuit de keuken

7.00 uur in de vroege morgen en er is al veel leven in de tuin. Vanuit de slaapkamer hoor ik het moeizame gefladder van de houtduiven. Deze zware beesten met de witte vlek in de nek leven tegenwoordig vlakbij de deur. Ze hebben er drinken, een bad, nestgelegenheid en .... eten à volonté. Zij weten wat lekker is en zorgen ervoor dat ze zeker hun deel van de taart binnenspelen. Momenteel zijn dat de rijpe, of rijpende bessen van de krentenboompjes. De houtduiven weten ze allemaal te vinden en halen acrobatische toeren uit om er toch maar aan te kunnen. Vanuit de keuken zijn ze goed gade te slaan en dat levert mooie taferelen op. De duivenpoep zal er de komende dagen weer wat roziger uitzien.

iedereen speurneus

Blijkbaar ben ik bijlange niet de enige zonderling die de beestjes in zijn tuin beter wil leren kennen. Ik lees en hoor over nieuwe initiatieven die mensen ertoe willen aanzetten om te beginnen speuren in de eigen tuin. De biodiversiteit is er groter dan je denkt, tenminste als je de natuur ook een eerlijke kans geeft. Mijn tuinlab en Homesafari zijn 2 van die initiatieven. Interne Keuken van zaterdag (Radio 1) had het er nog over. Iedereen speurneus?

foto 1

Ook ik ontdekte weer nieuwe dingen. De vondsten van vandaag zijn:

1. pinksterbloemlangsprietmot op vingerhoedskruid

2. grote klokjesbij in Campanula persicifolia

3. zesvlekkige groefbij kruipend in Codonopsis clematidea

foto 2 - vier stuks, eentje  per klokje van dezelfde plant.

foto 3 - terwijl ik het binnenste aan het fotograferen ben, komt het bijtje een bezoek brengen.

Om de beesten nog wat meer te verwennen, plantte ik gisteren niet enkel bovenstaande Codonopsis maar ook nog enkele planten geel duizendblad ('Paprika') en een jonge bijenboom (Tetradium daniellii). Deze laatste moet tegelijk de nieuwe zithoek van de dames gefilterd licht geven in plaats van een gloeiende zon. Tot 14.00 uur zorgen de beuken hiervoor, daarna komen enkele te hete uren. Tenslotte: de nieuwe groep rode rozen 'Bijenweelde' die ik via Natuurpunt aanschafte, is in bloei gekomen. De kleur valt 100% mee. Het stuifmeel ligt open en bloot te grabbel.

Roos 'Bijenweelde' - 9 stuks

Pink highlights op dit moment

Als die van Temptation Island hun hoogstaande dialogen 

mogen bezoedelen met een soort van Engels, dan mag ik dat ook:

Some Pink Highlights

Linkerkant: 

Roos 'Félicité et Perpetué

Buddleja alternifolia 'Unique'

Roos 'Sweet Pretty'

Rechterkant:

vingerhoedskruid (zaailing, goed gevuld)

struikmargriet 'Summer Pink'

Vederdistel (Cirsium rivulare 'Atropurpureum')

zaailing - wild roosje

Rhododendron ponticum

... en we sluiten af met Geranium sanguineum 'Max Frei' (tevens een prachtige herfstverkleuring) en Rosa Glauca. Dit bergroosje staat hier op verschillende plaatsen en gaat mooi samen met de Erysimum 'Bowles Mauve' die me enorm verrast met zijn langdurige bloeiperiode.