neushoornkever

Het vliegend hert, de grootste kever van de lage landen, heb ik nog niet gespot in onze tuin. Vandaag vond ik er wel de neushoornkever. Met zijn tweeën waren ze aan 't flaneren op de composthoop, hun lievelingsplekje volgens de boekjes. Waaraan de kever zijn naam ontleent, is wel erg duidelijk als je het mannetje (zie foto) bekijkt.

youtube

Ik trap een wagenwijde open deur in als ik zeg dat youtube een erg boeiende website is. Verschillende bloggers hebben het al voor mij gezegd. Ook De Morgen berichtte erover. Vooral de hoeveelheid aanwezige muziekclips hebben me verrast. Als grote fan van de muziek van Frank Zappa, Steve Vai en Dream Theater heb ik er heel wat interessante video's (lees: zo goed als nergens anders te vinden) ontdekt. Mijn vrouwelijk collega op het werk - die de Bee Gees adoreert - heb ik ondertussen ook al kennis laten maken met youtube. Zelfs K3 kan je zien rondhuppelen. Tof voor de kinderen... en dan is het meegenomen dat youtube's succes niet op zaad of bloed draait.

Ik heb genoten van:

• Yo' mamma (zappa)
• Alien Orifice (zappa)
• Lie (dream theater)
• erotomania (dream theater - van de DVD)
• the glass prison (dream theater)
• for the love of god (steve vai)

Maar zo kunnen we eindeloos doorgaan. De beeldkwaliteit is niet altijd even denderend maar dat moet je er maar bijnemen. Je moet er ook niks voor betalen hé!

in memoriam

Onze goede vriend Zappa - onze labrador - is gisteren ingeslapen. Na 13 jaar deel uit te maken van ons huisgezin was er geen andere oplossing meer dan hem zachtjes te laten gaan. (Zappa: ° 8/6/1993 + 21/6/2006)

fietstocht naar windmolenpark Nike

Van een fietstochtje langs het Albertkanaal geprofiteerd om enkele foto's te nemen van het gloednieuwe windmolenpark van Nike te Laakdal. Tegelijkertijd ook de werking van de sluis te Genendijk (Ham) aan de twee meerijdende dochters (Loes en Sara) uitgelegd. Met de scheepslift van Strépy-Thieu kan dit sluizencomplex niet wedijveren maar het blijft toch een mooi staaltje van technisch vernuft om het hoogteverschil tussen Luik en Antwerpen op te vangen.

(foto's in hoge resolutie te verkrijgen bij muggenbeetatgmailcom)

erbarmelijke spaarformule

Ons aanslagbiljet van het jaar 2004 is in de bus gevallen: meer dan 5000 euro hebben we nog tegoed van vadertje staat. Zonet ook onze belastingsbrief voor de inkomsten van 2005 ingevuld en online berekend wat er op het aanslagbiljet, dat in 2006 in de brievenbus valt, gaat verschijnen: een tegoed van p/m 6000 euro.

Je kunt er een gat van in de lucht springen maar je kan er ook eens nuchter bij stilstaan: er staat zo'n 11.000 euro eigen geld geparkeerd op de rekening van minister Reynders waarvoor we een netto intrest van 0,00 euro krijgen. Een spaarboekje brengt tegenwoordig ook nauwelijks iets op maar dit is toch wel een heel erbarmelijke verplichte en onvermijdbare spaarformule.

En dat pas op eind augustus 2006 het van ons teveel afgenomen loon in 2004 vereffend wordt, dat kan men toch ook niet snel en efficiënt noemen. Met wat voor computers werken ze daar op het ministerie? Bokrijkmodellen die met een zwengel worden aangedreven?

Denk nu niet dat ik een kankeraar ben - dit is niet zo - maar over zo'n klotebehandeling kan ik me wel druk maken.

eerste dagtaak

Nog een erfenis uit de tijd dat ik huisman was: iedere morgen, behalve 's woensdags, de boterhammen klaarmaken voor op school. Iets meer dan een volledig brood. Daar ben ik een tijdje zoet mee.

satriani in topvorm

Terwijl jeugdig popdeuntjesminded Vlaanderen massaal naar de
Heizel trok om Robbie Williams aan het werk te zien, trotseerden we gisteren de daardoor ontstane file op de A2 om Joe Satriani in de Ancienne Belgique de pannen van het dak te horen spelen.

Geen natte broekjes en kalverliefdes in de AB maar op en top wereldklasse gitaarrock. Satriani was erg in zijn nopjes en soleerde dat het een lieve lust was. Hij speelde zowel nummers uit zijn nieuwe cd 'super colossal' als het beste werk uit zijn vroeger werk zoals 'flying in a blue dream' -waarmee hij de show aanving-, 'always with me always with you' -dat hij voorzag van een fel gesmaakte outro- en satch boogie.

Niettegenstaande ik sukkelde met iets wat gelijkt op een beginnende longontsteking heb ik toch weeral een gesmaakte muziekavond achter de rug. Na het concert, bij de zoektocht naar de auto, viel het me op hoe levendig Brussel city wel was. De terrasjes goed vol, Braziliaanse atmosfeer, ... hmmm. 't Wordt tijd dat ik Brussel eens wat beter leer kennen.

schietende soldaten

Wat doen soldaten als er geen manoeuvres zijn? Wat doen onze landverdedigers als er geen oorlog is? Waar blijven ze met hun mannelijkheid en hun teveel aan testosteron? Het antwoord moet je niet te ver gaan zoeken. Waarom denk je dat 'de Leuvensesteenweg' (Diest-Leuven), 'de chaussée d'amour' (St.- Truiden) en 'daddy's hobby' in Helchteren in de buurt gelegen zijn van kazernes? Soldaten zijn er om te vuren, het geladen geweer moet knallen.

Daarom dat ik verschoot toen ik via een zoekmachine te weten kwam dat er in mijn eigenste gemeente ook een huis van lichte zeden gevestigd is. Ik had er van tevoren geen flauw benul van. Bij google 'Tessenderlo' ingegeven en wat vind ik juist achter het dekenaat, precies... dit.

Je vindt er alles wat ze er te bieden hebben en ook wat het moest kosten. Maar welk vlees ze in de kuip hebben, moeten ze op ééntje na nog schuldig blijven. Het zou me niet verbazen als dat één vrouwke voorlopig de ganse lading over zich heen krijgt.

Maar nu ik er zo over nadenk... de verwenvilla, die als een bunker in het groen is weggemoffeld, ligt aan de grens met Schaffen. En wat gebeurt er in Schaffen bij Diest? De para's leren er uit een vliegtuig (of het varken) springen. En wat is een para zonder mama waar hij eens goed aan de borst kan gaan liggen?

Hoe zou het eigenlijk zitten met onze vrouwelijke soldaten? Hebben zij ondertussen ook dat soort faciliteiten? Of nemen ze genoegen met de kapitein?

kinderwens

De meeste verzoeken van mijn kinderen die me redelijk lijken, probeer ik instemmend te beantwoorden. Wij leven allemaal maar één keer waarom dan altijd moeilijk doen? Dit weekend evenwel kwam mijn kleinste dochter (5 jaar) met een wel heel luguber verzoek. "In onze klas is men bezig met het project 'skeletten' en of ik onze dode kat niet wou opgraven???".

Zou Freinet, de bezieler van het onderwijs waar mijn kinderen school lopen, zelf graag uit zijn graf getild worden?

Ik heb voorlopig de boot nog kunnen afhouden en ik hoop dat ze haar morbide inval snel weer vergeet. Onze kat ligt er namelijk nog niet zo heel lang begraven en ik vermoed dat er nog heel wat lappen rottend vlees aan het kadaver hangen. En met de wormen en maden kan ik ook niks aanvangen want ik ga nooit vissen. Ook de nieuwste foodrage - het eten van krekels, sprinkhanen en gefrituurd ongedierte- is niet zo meteen aan mij besteed. Daarenboven is net die kat de moederkat al onzer katten en gun ik haar met al mijn respect de eeuwige rust. Dat ze op straat is platgereden, vind ik al erg genoeg. Ik ga ze niet voor de tweede keer geweld aandoen.

Ben ik nu een watje? Of een slechte papa?

Laat ons een bloem

Yevgueni heeft de eerste editie van "Zo is er maar één" gewonnen met het nummer "Laat ons een bloem" van Louis Neefs. Het is vooral dankzij het publiek, dat Yevgueni het maximum van de punten gaf, dat Neefs nummer verkozen werd tot het beste Nederlandstalige nummer allertijden.

Zelf heb ik ook goeie herinneringen aan dit nummer. Het moet rond 1980 geweest zijn, denk ik, dat ik samen met mijn overleden vriend Hans een ganse audiocassette vol heb opgenomen met enkel en alleen 'laat ons bloem'. Hans had in die tijd één van de allereerste 'dubbele cassettespelers' waarmee je van het ene bandje naar het andere bandje kon opnemen. Waar is de tijd?

De Looise milieuvereninging BELT, die op dat ogenblik een heroïsche strijd voerde tegen de komst van mercaptanenproducent Phillips Petroleum, heeft ons cassetteke vervolgens via een speaker op het dak van een auto -niet te verwarren met de huidige rijdende discobars- urenlang afgespeeld in de Looise straten. "Laat ons een bloem" was immers het wervend lied bij uitstek om de mensen warm te maken om mee te manifesteren. Niet zonder succes trouwens, want het publiek daagde massaal op.

De exploitatievergunning kwam er uiteindelijk toch. Ook toen al gaapte er een grote kloof tussen wat de mensen wilden en wat de politici beslisten.

windmolens Laakdal klaar.

Tijdens mijn bijna dagelijkse ritje Tessenderlo-Mol kijk ik geboeid naar de opbouw van het windmolenpark van Nike in Laakdal. Vandaag werden de laatste wieken omhoog gehesen en gemonteerd op de zesde en laatste 'vakwerkmast'. De 6 molens, waarvan er ondertussen 2 draaiende zijn, zullen instaan voor een totale elektriciteitsproductie van 18 tot 24 GWh/j, wat vergelijkbaar is met de jaarlijkse elektriciteitsbehoefte van 8.200 tot 10.500 gezinnen. Het bedrijf zal met de windmolens minstens evenveel alternatieve energie creëren als het eigen verbruik.

Met een piloonhoogte van 111 meter met daarop nog eens wieken van 77 meter bereikt de hoogste top een hoogte van 150 meter (ter vergelijking: de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen is 123 meter hoog) . Het spreekt voor zich dat de Nike-windmolens tussen de E313 en het Albertkanaal veel beziens hebben.

Ik ben er blij mee. Want eindelijk geeft onze met stinkende rookpluimen besmeurde horizon een bewijs dat in de Zuiderkempen de tijd niet stil staat. Laakdal vertoeft voortaan in de 21ste eeuw. Tessenderlo blijft ondertussen plakken in de smurrie van het industrieel tijdperk.

Zappa plays Zappa

Gisterenavond heb ik in Vorst Nationaal een buitengewoon mooi concert bijgewoond: Zappa plays Zappa. Veel beter dan ik verwacht had, Zappa-waardig. De special guests (stuntgitarist Steve Vai en "ADHD-drummer" Terry Bozzio) die Dweezil Zappa op het podium wist te vergaren waren een aardige surplus maar het dient gezegd dat de groep jonge musici die Zappa's muziek vertolkte iedereen van zijn stoel blies. Vakmanschap, interpretaties en solo's waar Frank heel content zou mee zijn. Niet voor niks dat het publiek tweemaal een staande ovatie gaf.

Wat me bijzonder plezierde, is de songkeuze van Dweezil (playlist). In de drieënhalf uur durende show passeerden zowat de beste nummers uit mijn favoriete elpees: Roxy & elsewhere, Overnight sensation, One size fits all, Live in New York, Sheik Yerbouti en Hot Rats.

Zappa plays Zappa heeft zowel het getrouwe als het jonge publiek weten te overtuigen. Sinds de dood van Frank Zappa is er geen enkele andere band in geslaagd Zappa's complexe muziek zo geloofwaardig en zo aangrijpend mooi live te spelen. De bizarre gitaarsolo's van Frank Zappa zelf blijven ongeëvenaard maar wie daar over zeurt knoopt zich beter op.

En dan te bedenken dat ik de tickets slechts 2 dagen op voorhand gekocht heb omdat ik nogal sceptisch was ... .

helleborus meerhouttii

De hellebori of kerstrozen staan momenteel in bloei. Hét moment bij uitstek om in te gaan op de uitnodiging van één van mijn nieuwe collega's om zijn tuin eens te bezoeken. Bloemen in putteke-winter, het blijft een mysterie.

Ik ben benieuwd Willy of was het Hugo?

pijnlijke kniezwengel.

Je kan het politieke recuperatie noemen maar ik hou het - Paul van Ostaijen indachtig- liever bij het 'naaien van Kate Ryan'.

Het zat er aan te komen. De overwinning van de Looise Singermachine Kate Ryan (Je t'adore) wordt intussen volop aangegrepen door politieke pluimgewichten om zichzelf ook eens in de kijker te stellen. Als je zelf niks te bieden hebt kan je het op de rug van een ander eens proberen. Kate als ezelin voor de eigen politieke kar gespannen.

Zeg nu zelf, deze week werd op de frontpagina van de passe-partout van Diest -Tessenderlo Kris Gaethofs, caféuitbater en naar 't schijnt ook liberaal lid van het schepencollege, opgevoerd. In vette letters vernemen we dat "de zege (van Kate) voor een groot gedeelte aan de uitbater te danken is".

Wij die dachten dat het lag aan het zangtalent van Kate of het zweet van de sufgeoefende dansers of de duizenden stemmen van sms-end Vlaanderen maar neen... "de schepen plakte affiches, deelde folders uit en stuurde ( je hebt vrije tijd of niet) sms'jes met de vraag om op Kate te stemmen." Voorts lezen we dat de schepen zelfs ooit een duetje met Ryan zong en dat haar nummers dagelijks in het café worden gedraaid. Tja, als je dan nog niet moogt zeggen dat de zege aan jou te danken is! En niet voor een ietsiepietse maar 'voor een groot gedeelte'!?

Omdat ook de burgemeester en de rest van het schepencollege nog eens graag met hun smoel naast die van Ryan in de krant komen, hebben ze nu opdracht gegeven om een "feest- en ondersteuningsprogramma voor Kate Ryan" uit te werken. De Looise schatkist als podium. Muziek als glijmiddel. M' adorez! Winners hebben vele vrienden.

Kate, ik geef je een goede raad: vooraleer je in Tessenderlo op een podium klimt, steek dan een stevig soepbord in je broek! Rectale scheurtjes kan je in de Grote Eurosongfinale missen als kiespijn. De fameuze kniezwengel mag niet in het gedrang komen!

het boek dat moet geschreven worden.

In de Brabanthal van mijn stad breng ik straks een bezoekje aan het 'Boekenfestijn'. Meer dan 250.000 boeken, strips en cd-ROM's liggen er te wachten op een koper. Weet je welk boek ik er graag zou aantreffen? Iets in de trend van 'hoe vermijd ik dat mijn volgende date een Blogger is?'.

Provocerend? Natuurlijk, maar niet totaal uit de lucht gegrepen. Ik bezocht de afgelopen maanden tientallen blogs -ontdekkingsgewijs- en wat ik er las (of zag) doet me nu niet meteen besluiten dat er veel aangename en toffe gasten tussen zitten. Op een handjevol blogs na zie ik vooral kerels die

1. zichzelf heel erg serieus nemen alsof hun blog er werkelijk toe doet;
2. het gen dat mensen toelaat grappig te zijn duidelijk mankeren;
3. niks te vertellen hebben en dan maar links plaatsen naar sites waar wel iets staat;
4. blote tetten gebruiken als kleefvliegenvangers of
5. verschrikkelijk rechts van de pot gerukt zijn.

Mijn seksegenotes doen het niet veel beter maar daar hoef ik dan ook niet mee te daten. Nieuwe schoenen, lief die wél interessant is, nonkel die wél interessant is, nog eens nieuwe schoenen,... . Ik heb compassie met de mannen die met deze klaviersters samenhokken.

Het boek dat ik zoek moet nog geschreven worden. Maar als het bloggen werkelijk zo exponentieel toeneemt, is dit nog slechts een kwestie van tijd. Eén boek voor de vrouwtjes en ééntje voor de mannen. Venus en Marsshit, dat verkoopt goed.

Big Brother

De cartoon van Kim in De Morgen (Bis) van vandaag is weeral raak!

H5N1

We hebben thuis een hond en vier katten. Zo'n tien van onze katten werden voor ons huis op straat platgereden. Ik heb ze persoonlijk met een schop van straat geschraapt en stuk voor stuk begraven in de voortuin. Sinds onze straat 's nachts met nieuwe lampen verlicht wordt, is hij een dodenweg voor onze miniroofdieren.

Heb jij hierover op het Nieuws een reportage gezien?

Nochtans was gisteren één dode kat het hoofditem op het VRT-journaal. De kat was besmet met het H5N1-virus. Vermoedelijk wat tevoren lekker zitten smullen van een gevleugeld kadaver. Maar nu de geest gegeven... en zowaar wereldnieuws. En blijkbaar ook belangrijker nieuws dan ... (uit te kiezen: aanslagen, hongersnoden en andere afgezaagde thema's).