1 april 2014

magnificent 7

Omsingeld door zoveel 'bloemengeweld' van krentenboompjes, wilde appels, de dubbele Flip, inheemse vogelkersen, magnolia's en de hoogstam kerselaar dreigen heel wat kleinere planten en jonge struiken wel eens aan de aandacht te ontsnappen. Plantenliefhebbers weten evenwel dat ze niet alleen voor zich uit of naar boven moeten kijken, maar dat er ook beneden van alles gebeurt. Het loont de moeite om ook daar je tijd voor te nemen want bescheidenheid kan in close-up wel eens grote verrassingen opleveren.

Het elfenbloempje, het speenkruid, het muurleeuwenbekje en het muskuskruid bijvoorbeeld, dat zijn stuk voor stuk juweeltjes van planten. En zo zijn er nog zoveel. Ik heb er gisteren lukraak 7 uitgekozen waar heel wat tuinbezoekers zonder omzien aan voorbijlopen. Jammer, maar vreemd is dat niet. Hordes wandelaars heb ik al ontmoet die met grote snelheid door een bos klieven maar niet in de gaten hebben dat er een tapijt van bosanemoon of daslook ligt uitgerold. Met hun gefocuste blik op de eindmeet hebben ze onderweg niets gezien of het moet een dampende hondendrol zijn. Moest men achteraf vragen om eens een lijstje te maken van al het natuurschoon dat men opgemerkt heeft, zouden velen hun schouders ophalen. 31 kilometer! Dat wordt genoteerd.

Herken jij de 7? (antwoord onder de foto's)










(van boven naar onderen: bevruchte sterhyacint, witte dovenetel, Chinese staartaar, Fothergilla major of lampenpoetserstruik, dotterbloem, paardenbloem en muurleeuwenbekje)



7 opmerkingen:

de biodiverse tuinier zei

:-) Heel herkenbaar, dat beeld dat je schetst van de doorsnee wandelclubber. Wij doen soms ook mee met van die georganiseerde wandelingen in de buurt, en het verbaast me steeds hoeveel van die doorgewinterde wandelaars ons voorbij racen, de blik op oneindig (of op de km-teller?). Terwijl wij om de vijf voet stilstaan bij het landschap, een koetje of schaapje in de wei, een vlinder of bloempje in de berm.

Ludo RUTTEN zei

In Vlaanderen vakantieland was er zo eens een hilarische scene. In de Voerstreek hield de reportster een wandelend koppel tegen om wat vragen te stellen over de wandeling maar ze hadden geen tijd en stapten gewoon door. Beleving van het prachtige landschap: nul.

Hilde zei

helaba, helaba, niet veralgemen hé ;-) ! zondag inderdaad 31km gestapt, maar ook veel kleine bloemekes opgemerkt hoor! natuurlijk ken ik ze niet alle bij naam, maar van deze wel: vinca minor, bosanemoontjes, witte dovenetel, speenkruid, paardebloem.
de zondagse wielerbond hebben niet zo veel gezien als ik! ;-)

Ludo RUTTEN zei

@Hilde: die 31 was maar een cijfer in het wilde weg. Wat een toeval dat jij nét die afstand gestapt hebt. Wat een 'toevalstreffer'. Natuurlijk had ik geenszins jou in gedachte :)

Hilde zei

hoi Ludo!
wist ik wel hoor dat je het niet over mij had! maar da's nu toch inderdaad wel nogal toeval hé! 't was een enooooorm prachtige wandeling! maar 31 km was wel eeeerg lang. heb de dag nadien weinig 'pap' kunnen zeggen. bovendien vergat ik nog de sleutelbloemen te vermelden die ik gezien heb! wat zijn die prachtig in het wild! :-D
natuurgroetjes, Hilde

fruitberg zei

Mooie foto's. Toen ik vanmorgen met de fiets naar 't werk reed had ik wél oog voor de beekkant vol Primula florindae en pinksterbloemen, het bos waarin anemona nemorosa bleoide.
Maar zoals je tercht opmerkt, de meeste mensen geven daar gewoon geen aandacht aan.
Verder had ik vandaag het geluk een koppel patrijzen en een koppel groene spechten te kruisen. Mensen met oog voor de natuur genieten gewoon meer van hun omgeving

Johan Beckers zei

Als je geen oog hebt voor je omgeving kan je er ook geen respect voor hebben. Er lopen veel blinden (in figuurlijke zin) rond op de wereld!