20 oktober 2013

boswandeling

 Het herfstspektakel trekt zich op gang.

Voor natuurliefhebbers dient zich een mooie kleurrijke en sfeervolle periode aan. De herfstverkleuring van het bos is ingetreden en dat laat de romanticus in mij niet passeren zonder er met volle teugen van te genieten. Daarom trok ik gisteren nogmaals mijn wandelschoenen aan om de Asdonk-Dassenaardewandeling over te doen, dit maal in tegenovergestelde richting en met de vrouw erbij. Herfst staat voor mij gelijk aan bostijd, de modder en de diepe plassen, de vallende bladeren, de geur van rottend hout, het speuren naar paddenstoelen, het rood van het Amerikaanse eikenblad, het gekwetter van de staartmezen en het gehuil van de buizerd en af en toe een eikel die op je kop valt. Het mooiste seizoen om in te verdwalen.

Dreven in Dassenaerde

De wandeling brengt je door het westelijke gedeelte van de Vallei van de Drie Beken en je passeert natuurgebieden die door het Agentschap Natuur en Bos en Natuurpunt worden beheerd. Het meest verrassend zijn de vele imposante dreven in het gebied. De boomklever hoor je op verscheidene plaatsen en bij een groep sparren vloog een groepje kruisbekken op. We vonden een intacte grote parasolzwam, een opvallende verschijning, niet zozeer door zijn kleuren maar wel door zijn grootte en de tijgerprint van de ranke steel. Het is onze grootste plaatsjeszwam en het exemplaar dat boven de netels uitstak, zal dicht bij de 40 cm  geweest zijn. 

De komende dagen gaan de kleuren van het bos nog mooier worden. Het nodigt me alvast uit om de eigen tuin links te laten liggen en mijn blik op de wondere wereld te werpen. Grote stukken van onze gemeente zijn mismeesterd en definitief om zeep geholpen maar het gebied Dassenaerde-Asdonk is voorlopig nog uit het vizier van de verhardings-en verkavelingsmachinerie gebleven. Het bos mag hier nog bos zijn. Een bospad mag er bij momenten nog moeilijk toegankelijk zijn. Op het ritme van de seizoenen.

Als het geregend heeft, zijn er plassen. Prachtig.

Geef mij maar de modder en het slijk. Een mens hoort zich nederig te schikken naar het bos en niet omgekeerd. Steenpuin en gemalen beton: respectloos en hoe vaak niet het begin van een beweging die niet eindigt? Als een schimmel, niet te stoppen. Toch droog en proper? Och, sodemieter op. 


8 opmerkingen:

Heidi zei

Onze kinderen zijn groot geworden met modderwandelingen. Gruwelijk als er dan anderen meegaan die hun kroost schoonpoetsen bij elk spatje dat op de broek belandt, en erger nog, vragen of je aub ook aan je kinderen wil vragen om niet door de plassen te stappen. Dan begint de pret maar net ;)
Je foto's doen me weeral goesting krijgen, al betwijfel ik sterk dat de jongens nog mee willen!

fruitberg zei

Zo'n vieze boel in dat bos aldaar. Hoog tijd voor een macadammeke, niets zo proper ;-)
Steenpuin en gemalen beton zijn absoluut uit den boze, desnoods leg je ene knuppelpad aan, toch geen beton.

hildevn zei

Prachtige foto's, alle seizoenen hun charmes maar geef mij toch ook maar de herfst en de lente met al hun kleurenpracht

Ludo RUTTEN zei

In Tessenderlo heeft men het toch gepresteerd om heel recent in de bossen van Gerhagen steenafval (met beton, glas en plastiek ertussen)te storten om de boswegen te verharden. Ik ben er gaan poolshoogte nemen en los van de eigenschappen van het gestorte materiaal is het een pijniging voor het oog en ook een aanslag op het bos. Wat bezielt de mensen toch?

Menck zei

Sfeervolle foto's.
Mijn madam en ik zijn vandaag ook eens poolshoogte gaan nemen omtrent de vorderingen van de herfst middels een deugddoende natuurwandeling.
De paden waarop we wandelden werden slijkvrij gehouden met een dikke haksellaag. Natuurlijk ogend en duidelijk afdoend, maar of zulks ecologisch zo verantwoord is?

Sofie Noppe zei

Glas en plastiek om de wegen te verharden is natuurlijk niet goed te keuren, maar toen wij daar onze zomerboswandeling maakten, volgden wij een uitgestippeld parcours van ABN. Toen er stond "volg de verharde weg" vonden we die paadjes niet. Alle wegen zagen eruit als aardewegen. Waarmee ik maar wil zeggen dat binnenkort die nieuw aangelegde verhardingen gelukkig niet meer zichtbaar zullen zijn. Zand en aarde komt er vanzelf weer bovenop.

silvia zei

Ik ben volledig gelijkgestemd...
en ook wij wandelen hier af en toe, maar steeds heel graag!

madame boerenerf zei

Ik moet dringend tijd maken voor een boswandeling. Het geeft energie en maakt mijn hoofd leeg.
Ik hou van de kleurenpracht van de herfst!