30 november 2007

zo maken ze er geen meer

Hoorde ik dat goed? Jawel, mijn naaste collega is getuige. Wij hoorden dat goed. De collega die vooral heel anoniem wil blijven, kwam vandaag met een even lumineus als smakelijk idee.

Donderdags heeft ze toch een aantal springuren in blok en in plaats van met haar vingers te draaien, wil ze dolgraag, telkens tegen half twee, een klein gerechtje klaarmaken met de microgolfoven in het leraarslokaal. Half twee is, allicht niet toevallig, het uur dat de voltallige leerlingenbegeleiding afzakt om hun middagmaal te nuttigen. En waarschijnlijk heeft ze in de motten gehad dat we altijd grote honger hebben. Ik vind dat zooo tof, vooral omdat ze zelf met dat idee kwam.

"Voel soeps moeten we niet verwachten", dekte ze haar eigen culinaire beperktheden bij voorbaat in. "Behalve wat patatten en boontjes klaarmaken, ken ik niet veel". Een gegeven paard kijken we echter niet in de bek. Het is het gebaar dat telt. "Op dinsdag verwacht ik ten laatste de bestellingen, leg ze maar in mijn bakje"... ja, zelfs over de praktische uitwerking heeft ze diep nagedacht. Nochtans eerder iets waar mannen sterk in zijn.

Waar ik me wel nog wat zorgen over maak: ik denk dat de microgolfoven niet echt met een korstje kan bakken. Voor een pizza of zo is dat toch nogal belangrijk. Daar moet nog iets op gevonden worden.

(Hier alvast onze bestelling voor overmorgen: witloofroomsoep, kroketjes met bloemkolen en sojaworst, een ijsje met warme chocoladesaus en als aperitief denk ik aan een majito met verse muntblaadjes.)

    Geen opmerkingen: