7 januari 2006

winterstop.

Als er één ding is waar ik de voorbije weken erg van genoten heb dan is dat wel die welgekomen winterstop bij het voetbal. Eindelijk verlost van die onbenulligheid in het kwadraat op de TV. Want voor mij is het al lang duidelijk dat dat potjestamp de meest overroepen sport van onze generatie is. Er is gewoonweg geen bal aan te zien.

Dikbetaalde vedetten die als schotelvodden op de grasmat bewegen, eindeloze matchen waar men er zelfs niet in lukt om 1 goal te maken, een onterecht gefloten penalty die beslist over winst en verlies, oeverloos gezwets na de match met meningen over het absolute niks, samenvattingen van het mooiste uit de match die tot vijfmaal toe die dag uitgezonden worden maar waar ik geen kippenvel van krijg. Alleen verveling en gegeeuw. Zelfs het testbeeld is interessanter.

Naar een voetbalmatch gaan kijken is niks (meer) voor mannen. Tenzij als alibi. Om met kameraden een pint te pakken. Of om een paar uur verlost te zijn van je wederhelft die je om de haverklap vraagt om je benen te heffen voor de stofzuigerslang. In dat geval ok. Maar de voetbal op zich, och dat is een klucht voor en door mietjes. Gouden schoentjes en geföhnd kapsel, dat wel, maar een belabberd spektakel. Keer op keer. Geen streepje zendtijd verdient die onzin. Dan nog liever de turnsters met de gymnastieklinten. Van hen weet ik het zeker: dat zijn atleten. Die kunnen iets!

Geen opmerkingen: