16 augustus 2005

Cordes sur Ciel

Ik wil jullie toch niet onthouden waar precies in Frankrijk wij onze tent hebben opgeslagen.

De eerste halte was Langres in het zuiderste puntje van de Champagnestreek. Dit bezoekje kaderde in mijn bewondering voor Denis Diderot, één van de grote Franse verlichters en schrijver van de Encyclopedie. Vervolgens reisden we door naar de Auvergne waar we het vulkanengebied met de kinderen hebben verkend. De beklimming van de Puy de Dôme was voor de kinderen een heuse belevenis: een indrukwekkend uitzicht over de uitgedoofde vulkanen, Clermont-Ferrand en een kleurrijk schouwspel van rondzwevende parapenters.

De eindbestemming was dit jaar Cordes-sur-ciel, een pareltje van een bastide nabij Albi dat ik en mijn vrouw per toeval tegenkwamen tijdens een vorige reis zo'n 12 jaar geleden. We kampeerden er bij 'Le moulin de Julien', een prima familiale camping met ruime staanplaatsen in de natuur en een kraaknet sanitair wat bevorderlijk is voor een normale spijsvertering. Dezelfde camping deden we ook 12 jaar geleden aan maar tot grote vreugde van de kinderen was er een prima zwembad bijgekomen.

Vanuit Cordes hebben we de ruime omgeving verkend. De Gorges van de Aveyron en enkele omliggende kleine bastides (versterkte dorpen op een berg) en natuurlijk Albi (aan de Tarn), een prachtige stad waar je uren vol bewondering kunt rondslenteren en waar je heel lekker kan eten aan een erg redelijke prijs. En geloof me, lekker eten aan een redelijke prijs is in Frankrijk een zeldzaamheid. Het gevoel van opgelicht worden is nooit ver weg.

Zo bestelde ik 'une assiette cinq fromages' -vijf kazen in een bedje salade met fritten volgens de foto aan het raam- en wat kreeg ik? VIER kazen op 1 bladje salade en een bakje frit waar je nog geen hamster kunt mee te eten geven. (Salade wordt er opgediend als ware het oesters.) Mijn omnivore kinderen wilden een frit met hamburger en kregen een lap rauw vlees dat als je er poten aan kon zetten meteen terug naar de wei zou lopen. Voor de Franse keukens zou dringend een Michelin-gids moeten worden bijeengeschreven met koterijen die absoluut te mijden zijn. Het wordt een dik boek, dat garandeer ik je.

Maar op het eten na was het een prima, beweeglijke en zonnige vakantie. Ondertussen hebben we reeds een lijstje klaar van plekken in Frankrijk die we volgend jaar zeker willen bezoeken omdat het er dit jaar niet van kwam: Millau (de nieuwe brug) en de nabijliggende Gorges van de Tarn, Hauterives (paleis van de postbode) en de Pyreneën.


Blik op Cordes.

Geen opmerkingen: